Labongua, the real New Year menu. 🤤 # Uai chic # Labongua # Cooking # E food

หลายคนเจอคำว่า “ลาบงัว” แล้วงงว่าคืออะไร—จริงๆ แล้วลาบงัวก็คือ “ลาบเนื้อวัว” แบบอีสานนั่นแหละค่ะ คำว่า “งัว” เป็นภาษาอีสาน/เหนือที่หมายถึง “วัว” รสชาติจะเด่นที่ความหอมของข้าวคั่ว ความเผ็ดจากพริกป่น และความเปรี้ยวเค็มกลมกล่อมจากมะนาวกับน้ำปลา (บางบ้านใส่ปลาร้าด้วย) เป็นเมนูที่ทำกินรวมญาติช่วงปีใหม่ได้ง่ายและอิ่มใจมาก ส่วนผสมหลักๆ ที่ทำให้เป็นลาบงัว: - เนื้อวัวสับ/สไลซ์บาง (เลือกส่วนที่ไม่เหนียว เช่น สันคอ สะโพก หรือเนื้อส่วนที่มีมันแทรกนิดๆ) - ข้าวคั่ว (ตัวชูโรงเลยค่ะ ทำให้หอมแบบลาบแท้) - พริกป่น, น้ำปลา, มะนาว - หอมแดงซอย, ต้นหอม, ผักชีฝรั่ง, ใบสะระแหน่ - หนังวัวต้ม/เครื่องในต้ม (ใส่หรือไม่ใส่ก็ได้ แล้วแต่ชอบ) วิธีทำแบบที่ทำเองบ่อยๆ (ปรับได้ตามสายกินดิบ/สุก): 1) ถ้ากินสุก: คั่ว/รวนเนื้อกับน้ำเล็กน้อยให้พอสุก ไม่ต้องแห้งเกินไป จะได้ไม่กระด้าง แล้วพักให้อุ่นๆ ก่อนปรุง 2) ปรุงรส: ใส่พริกป่น น้ำปลา และค่อยๆ เติมมะนาว ชิมให้ได้ “เค็มนำ เปรี้ยวตาม เผ็ดหอม” 3) ใส่ข้าวคั่วทีหลังสุด จะหอมที่สุดและไม่จับตัวเป็นก้อน 4) ใส่หอมแดง ต้นหอม ผักชีฝรั่ง สะระแหน่ คลุกเบาๆ พร้อมกิน ทิปที่ช่วยให้อร่อยขึ้น (อันนี้จากประสบการณ์ทำกินเอง): - อย่าใส่มะนาวตอนเนื้อร้อนจัด เพราะกลิ่นมะนาวจะหายและรสจะเพี้ยน ให้รอให้อุ่นก่อน - ถ้าลาบแห้งไป เติมน้ำรวน/น้ำซุปนิดเดียว จะคลุกง่ายและนัวขึ้น - ข้าวคั่วหอมๆ ทำเองได้โดยคั่วข้าวเหนียวจนเหลืองแล้วตำละเอียด กลิ่นจะหอมกว่าแบบสำเร็จ กินลาบงัวให้อีสานสุดๆ แนะนำจัดคู่กับผักแนม เช่น กะหล่ำปลี ถั่วฝักยาว แตงกวา ผักกาดขาว โหระพา และข้าวเหนียวร้อนๆ หรือจะมีตับหวาน/น้ำตกเป็นสำรับก็เข้ากันมากค่ะ