ความรู้สึกใจร้ายที่สะสมอยู่ในใจเราไม่ได้เกิดขึ้นแค่จากคนอื่น แต่บางครั้งเราก็ทำร้ายตัวเองผ่านการยอมรับความเจ็บปวดนั้นโดยไม่ตั้งคำถามหรือพยายามเปลี่ยนแปลงอะไร หลายครั้งที่พบว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกใจร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เกิดความสับสนว่าจริงๆ แล้วใครกันแน่ที่ใจร้ายมากกว่ากัน ในประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าเมื่อเราปล่อยให้ความใจร้ายจากคนอื่นส่งผลกระทบต่อจิตใจโดยไม่จัดการ เราอาจเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่าและสูญเสียความมั่นใจในตัวเองไป ซึ่งนั่นคือการใจร้ายกับตัวเองอย่างหนึ่ง การเรียนรู้ที่จะบอกปฏิเสธหรือการเลือกที่จะไม่ยอมรับความเจ็บปวดนั้นเป็นขั้นตอนแรกที่ช่วยฟื้นฟูสุขภาพจิตใจ การมีจุดยืนที่ชัดเจน ไม่ยอมให้ใครมากดทับความรู้สึกของเรา พร้อมทั้งเปิดโอกาสให้ตัวเองได้พูดคุยหรือแสดงออกถึงความรู้สึกที่แท้จริง เป็นวิธีการที่ช่วยให้เราปล่อยวางความรู้สึกแย่ๆ และก้าวสู่การรักษาตัวเองอย่างแท้จริง ในที่สุด ความเข้าใจและความเมตตาต่อตัวเองคือสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้เราหายจากความเจ็บปวดใจร้ายนี้ และเปิดโอกาสให้เรามีความสุขได้อีกครั้งในชีวิต