จากประสบการณ์และการติดตามข่าวสารเกี่ยวกับปัญหาคอร์รัปชันในพื้นที่ชายแดนไทย-กัมพูชา พบว่าปัญหาดังกล่าวไม่ได้เกิดขึ้นเพียงแค่ครั้งเดียวหรือในวงจำกัดเท่านั้น แต่มีการซ้ำเติมอย่างต่อเนื่องโดยเกี่ยวข้องกับกลุ่มนักการเมือง นายทหาร รวมทั้งเจ้าหน้าที่รัฐที่รับผิดชอบในพื้นที่นั้น สิ่งที่หลายคนรู้สึกอย่างลึกซึ้งคือ "พึ่งใคร..ได้ ไม่ กียง โกงกันทั้งแฝนคิน!! ประชาชนพึ่งใครไม่ไค้เลย" ซึ่งสะท้อนถึงความสิ้นหวังและความไม่ไว้วางใจในระบบราชการและการบังคับใช้กฎหมาย ปัญหาส่วยชายแดนทั้งในส่วนของเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหาร รวมถึงเจ้าหน้าที่ระดับผู้ใหญ่ในพื้นที่ เช่น นายนายอำเภอและผู้ว่าราชการจังหวัดที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเปิดด่านและการสนับสนุนบ่อนผิดกฎหมาย ส่งผลกระทบโดยตรงต่อความเป็นธรรมในสังคม และทำให้ความมั่นคงในพื้นที่ลดลงอย่างมาก ปัญหาเหล่านี้มีผลกระทบมากกว่าภัยทางเศรษฐกิจ เพราะเป็นการทำลายความเชื่อมั่นในสถาบันของรัฐและกระบวนการยุติธรรม ประชาชนส่วนหนึ่งไม่กล้าออกมาแสดงความเห็นเพราะกลัวการถูกข่มขู่หรือการติดตามผู้ต้องสงสัยในการเรียกรับผลประโยชน์ การรับรู้และการอภิปรายในสังคมออนไลน์ผ่านแฮชแท็กต่างๆ เช่น #นักการเมืองนายทหารนายพลไส้ศึกร่วมทำบ่อนเขมรร่วมแก๊งสแกมเมอร์ หรือ #ส่วยชายแดนส่วยเปิดด่านชายแดนเขมรช่วยสะท้อนเสียงความไม่พอใจและเรียกร้องให้มีการตรวจสอบจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างจริงจัง จากจุดนี้ สิ่งที่ประชาชนและผู้ที่ติดตามข่าวควรร่วมกันคือการเสริมสร้างความตระหนักรู้ มีความกล้าในการพูดถึงปัญหา ไปจนถึงการส่งเสียงให้ภาครัฐเร่งแก้ไขปัญหาคอร์รัปชันและสร้างความเป็นธรรมในสังคมกลับคืนมา ท้ายที่สุด การสร้างความเชื่อมั่นและความโปร่งใสในกระบวนการบริหารงานของรัฐจะทำให้พื้นที่ชายแดนไทย-กัมพูชามีความสงบสุขและพัฒนาทางเศรษฐกิจไปในทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งจะส่งผลดีต่อชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนในระยะยาว