จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยได้เห็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับป่าธรรมชาติและการอนุรักษ์ในพื้นที่ชนบท ผมเข้าใจดีว่าการตัดไม้โดยที่ไม่มีการควบคุม หรือการละเลยจากเจ้าหน้าที่รัฐ อาจนำมาซึ่งปัญหาสิ่งแวดล้อมครั้งใหญ่ บางครั้งต้นไม้ขนาดใหญ่เช่นต้นตะเคียนทองที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจและทางวัฒนธรรมสูง ก็ถูกผู้มีอิทธิพลหรือนายทุนตัดไปโดยไม่รู้จักพื้นที่ป่าสงวนผลกระทบไม่ได้หยุดแค่ที่ต้นไม้หายไปเท่านั้น แต่ยังรวมถึงระบบนิเวศที่ถูกรบกวน ทำให้สัตว์ป่าขาดที่อยู่อาศัย และเกิดภาวะดินพังทลายในบางพื้นที่ ในชุมพรเอง เรื่องแบบนี้มักจะต้องมีการตั้งคำถามถึงความรับผิดชอบของเจ้าหน้าที่รัฐที่เกี่ยวข้อง เพราะถ้าการตัดไม้เป็นเรื่องลอบทำโดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าหน้าที่จะต้องมีบทบาทในการตรวจสอบและบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวดเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุซ้ำร้ายแรงขึ้น สำหรับชาวชุมชนทั่วไป การสูญเสียต้นตะเคียนทองจำนวนมาก นอกจากจะทำลายทรัพยากรธรรมชาติซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของท้องถิ่นแล้ว ยังสร้างความกังวลต่อภาพลักษณ์และสถานการณ์ของชุมชนเองด้วย หลายคนจึงเริ่มรวมตัวกันเข้มแข็งเพื่อติดตามและเรียกร้องความเป็นธรรม เพื่อต้องการให้เหตุการณ์นี้เป็นกรณีศึกษาสำคัญที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการจัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างจริงจัง อย่างไรก็ดี ผมเห็นว่าการจะหยุดยั้งการทำลายป่าไม้เช่นนี้ได้ ต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกฝ่าย ทั้งภาครัฐ ภาคประชาชน และองค์กรสิ่งแวดล้อม เพื่อร่วมกันรักษาผืนป่าและสร้างความตระหนักรู้ถึงความสำคัญของต้นไม้ใหญ่ในอนาคตอย่างยั่งยืน