หลายครั้งที่เรามักกังวลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของคนรอบข้าง เช่น เพื่อนหรือคนที่เรารัก แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือสถานะของจิตใจตัวเราเองเมื่อรู้สึกไม่อยากทำอะไร ไม่สนใจอะไร หรือมีความรู้สึกว่างเปล่าที่เข้ามาคลุมซ้อนใจ สำหรับฉัน การเผชิญหน้ากับช่วงเวลาที่ใจไม่อยากทำอะไรเลยเป็นช่วงเวลาท้าทายมาก เพราะมันทำให้รู้สึกเหมือนตัวเองสูญเสียความหมาย หรือแรงจูงใจในชีวิต ประสบการณ์เหล่านี้สอนให้เรารู้จักการดูแลใจตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการหาเวลาพักผ่อนอย่างเพียงพอ หรือการพูดคุยกับคนที่เข้าใจ เพื่อให้ผ่านช่วงเวลานั้นไปได้ สิ่งที่สำคัญคือการยอมรับความรู้สึกเหล่านี้ ไม่ปฏิเสธหรือคิดว่าตัวเองอ่อนแอ แต่ให้มองว่าเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตและการเรียนรู้ในชีวิตมนุษย์ เพราะบางครั้งความกลัวที่จะไม่เอาอะไรอาจเป็นสัญญาณให้เราหยุดและทบทวนตัวเอง ว่าสิ่งที่เราต้องการแท้จริงคืออะไร การแบ่งปันความรู้สึกนี้ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ช่วยบรรเทาความกังวลใจได้ เพราะได้ระบายและได้รับฟังคำแนะนำหรือกำลังใจจากคนอื่น ๆ ซึ่งสามารถช่วยให้เรากลับมามีแรงจูงใจและความสุขในการใช้ชีวิตได้อีกครั้ง