หลายครั้งที่ผมเองก็เจอว่าคนรอบข้างมีความคิดเห็นที่แตกต่างเกี่ยวกับตัวเรามากมาย ซึ่งมันทำให้รู้สึกสับสนและบางทีอาจจะเสียความมั่นใจได้เหมือนกัน แต่เมื่อได้สะท้อนคําว่า "คนร้อยคนมองเราไม่เหมือนกันหรอก" ผมรู้สึกว่าความคิดเหล่านี้เป็นเรื่องที่เราควบคุมไม่ได้ และคนที่ตัดสินเราไม่ว่าจะด้วยดีหรือร้าย ส่วนใหญ่ไม่ได้รู้จักตัวตนของเราลึกซึ้งจริงๆ ผมเคยลองปล่อยวาง ไม่เอาความคิดเห็นเชิงลบต่างๆ มาทำร้ายตัวเอง เริ่มเปิดใจรับฟังแต่ส่วนที่เป็นประโยชน์ แล้วพยายามเป็นตัวของตัวเองโดยไม่ต้องคิดมากกับเสียงวิจารณ์ โลกนี้อาจจะกลมแต่สังคมไม่ง่ายนัก มันเต็มไปด้วยความซับซ้อนและการตัดสินที่ไม่ยุติธรรม บางครั้งการอยู่ร่วมกับสังคมก็ต้องมีความสมดุลระหว่างดีและเลว ผมเชื่อว่า "ดีบ้างเลวบ้าง" ยังไงก็อยู่ได้ดีมากกว่าแกล้งเป็นคนดีที่ไม่จริงใจ การเรียนรู้ที่จะยอมรับว่าคนร้อยคนก็มองเราร้อยแบบนี้ ทำให้ผมใช้ชีวิตอย่างมีความสุขขึ้น และทำให้ผมเห็นคุณค่าของตัวเองมากขึ้นโดยไม่ต้องยึดติดกับคำพูดใครมากเกินไป