介護者というよりも、24時間ぷっくんを育てる宮越とチカーノを知っている「家族」❤️。
世界的に有名な孤児の赤ちゃん「パンチくん」の可愛さと戦いの裏には、世界の最初の日からあなたのために父親、兄弟、セーブゾーンとなっている2人の「重要人物」がいます。
今日、コーンはあなたにこれらの2人の暖かい男性を深く知らせます。読書の終わりが間違いなくパンチくんとあなたの人間の父親をさらに愛することを保証します。下にスクロールして読んでください。👇
。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。
🟡「パンチくん」と名付け、猿社会の盾として飼っていた宮越俊平(34歳)。
🟡、猿の子供本能を満たすために イキアから「オランウータンの母人形」を選んだ鹿野浩介(24歳)です。
🟡夫婦は24時間の介護クラスを切り替え、牛乳を与え、愛を注ぎました。そして、メディアが彼らをパンチくんの父親として紹介するまで、愛を注ぎ続けました。
。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。
💬1.宮越俊平,34.
宮越さんは、モンキー・パンチのペンネームを持つ有名な漫画家加藤和彦に敬意を表して、「パンチ」と名付けた人物です。彼は生まれたばかりの頃からミルクを与え、温めてくれます。そして、パンチくんが大きな猿の群れに入り始めなければならなくなったとき、からかわれたり無視されたりしても、宮越さんは彼が逃げるための「最後の避難所」になるでしょう。彼は、パンチくんが強い心を持つ猿であり、悲しみから素早く回復し、優れた社交性を学ぶことを誇りに思ってインタビューを行いました。
💬2.24歳の鹿野浩介
チカーノ氏は敏感なベビーシッターで、「オランウータンの人形」(IKEAのジュンゲルスコグ)を採用して抱きしめてもらいました。彼がこのようになった理由は、彼が長い手足と髪を持っているため、群れに戻る準備をするために猿のグリップ本能に最も適しているからです。チカーノ氏は彼を大切にし、常にメディアに対して、彼の究極の希望は彼が強く、成長し、この人形に頼らなくなることだと語っています。
💬3.義務以上の友情と愛。
孤児の猿たちを生き残らせるために、彼らは24時間休むことなく交代で世話をし、餌を与えなければなりませんでした。この深い絆と信頼は世界中でバイラルになり、報道やファンたちは同時に彼らをパンチくんの「兄弟」または「父親」と呼びました。彼らの愛は、市川動物園に多くの観光客を引き付けるポジティブな力となりました。
。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。
✅簡単な要約
宮越さん（34）は、群れの中の猿に叱られたとき、パンチくんと名付けて避難所として待っていました。
鹿野さん（24）は、最も猿の本能の問題に答えたため、イキアオランウータンを選びました。
彼ら二人は24時間働き、孤児の赤ちゃん猿を生かすためにミルクを与え、温かい蒸気を与えました。
この献身は、両者がパンチくんの養父として真に認められるように導いた。
。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。
🌽コーン編Comment
宮越と鹿野くんの物語を読んでください。とうもろこしは感動して涙を流します。プチクンは、この2人のヒーローの両手のおかげで、これを明るく強く与えるために生き残ってきました。とうもろこしは、両方の人間の父親に大きな拍手を送り、全国に感謝したいと思います。この家族をたくさん励ますためにコメントに参加してください!🐶💕
。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。
📚データを参照してください。
市川市動物園(市川市動物園)からのぷっくんケア情報
Khun Shumpe MiyakoshiとKhun Kosuke Shikanoへのインタビューvia Japanese Local Press
。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。。
コーンによって書かれ、編集されたものは犬です。
📷:@YZfinance
ถ้าใครเพิ่งเห็นชื่อ “พั้นช์คุง” ผ่านหน้าไทม์ไลน์แล้วสงสัยว่าเขาเป็นใคร ทำไมคนถึงเอ็นดูกันหนักมาก—ส่วนตัวเราว่าความน่ารักเป็นแค่ “ปลายทาง” แต่ต้นเรื่องจริงๆ คือความพยายามของลูกลิงกำพร้าที่ต้องเริ่มชีวิตแบบไม่มีแม่ และมีมนุษย์ 2 คนกลายเป็นเหมือนครอบครัวให้ตั้งแต่วันแรก พั้นช์คุงเป็นลูกลิงกำพร้าที่ได้รับการดูแลใกล้ชิดในช่วงแรกเกิด เพราะช่วงเวลานี้สำคัญมาก ทั้งเรื่องอุณหภูมิร่างกาย การกินนม การนอน และความเครียดจากการขาดแม่ (ลูกลิงมักต้องการการกอด/การยึดเกาะเพื่อความปลอดภัย) เลยไม่แปลกที่ผู้ดูแลต้อง “ผลัดเวรตลอด 24 ชั่วโมง” เพื่อให้ทุกอย่างคงที่ที่สุด อีกจุดที่คนพูดถึงเยอะคือ “ตุ๊กตาแม่อุรังอุตังจาก IKEA” ที่คุณโคสุเกะ ชิคาโนะเลือกให้พั้นช์คุงกอด เราว่ามันเป็นไอเดียที่เข้าใจสัญชาตญาณลูกลิงมากๆ เพราะแขนขาที่ยาวกับขนที่นุ่มช่วยให้เกิดฟีลเหมือนการเกาะแม่ ลดความตื่นตระหนก และทำให้น้องสงบลงได้ (ใครเป็นสายเลี้ยงสัตว์จะเข้าใจเลยว่า ของกอดของนอนนี่ช่วยเรื่องความเครียดสุดๆ) ส่วนคุณชุมเป มิยาโคชิที่เป็นคนตั้งชื่อ “พั้นช์” ก็เหมือนเป็นเสาหลักทางใจให้น้อง โดยเฉพาะตอนเริ่มเข้าสังคมกับฝูงลิง ช่วงนี้แหละที่เด็กๆ มักโดนเมิน โดนแกล้ง หรือยังไม่รู้กติกาในกลุ่ม การมี “เซฟโซน” ที่น้องวิ่งมากอดได้ ทำให้กระบวนการปรับตัวค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป ไม่ใช่โยนลงน้ำแล้วให้ว่ายเอง ถ้าใครค้นคำว่า พั้นช์คุง / พั้นช์ คุง แล้วอยากเข้าใจให้ครบ เราแนะนำให้ดู 3 อย่างนี้เวลาอ่านข่าว/ดูคลิป: (1) น้องอยู่ในช่วงวัยไหน—ยังต้องพึ่งการป้อนนม/กอดมากแค่ไหน (2) พัฒนาการการเข้าสังคม—เริ่มเล่น เริ่มอยู่ร่วมฝูงได้หรือยัง (3) บทบาทผู้ดูแล—ทำเพื่อ “พาไปยืนด้วยตัวเอง” ไม่ใช่ทำให้ติดคนตลอดไป สุดท้ายที่เราซึ้งมากคือ เป้าหมายของการดูแลไม่ได้แปลว่าให้น้องเกาะมนุษย์ไปตลอด แต่คือทำให้น้อง “เข้มแข็งพอ” จนวันหนึ่งไม่ต้องพึ่งตุ๊กตา ไม่ต้องวิ่งหาคนดูแลทุกครั้งที่กลัว และกลับไปใช้ชีวิตกับฝูงได้อย่างมั่นใจ นี่แหละเหตุผลที่หลายคนเรียกผู้ดูแลทั้งสองคนว่าเป็นมากกว่าคนเลี้ยง—แต่เป็นครอบครัวของพั้นช์คุงจริงๆ