เวลาที่ลูกนั่งดูจอทีวีหรือมือถือมากเกินไปนั้น ไม่ใช่แค่ทำให้ลูกเสียสมาธิในตอนนั้น แต่ยังส่งผลระยะยาวต่อพัฒนาการสมองและภาษา ลูกเล็กที่ควรจะได้เรียนรู้คำศัพท์อย่างน้อยสองร้อยคำในช่วงสองขวบแรกจะได้รับผลกระทบจากการดูจอมากเกินไป จนพัฒนาการด้านภาษาและความสามารถในการเข้าใจอารมณ์ลดลงอย่างชัดเจน จากประสบการณ์ที่ผมในฐานะผู้ปกครองและผู้ดูแลเด็กเห็นพบว่า ลูก ๆ ที่ดูจอมากๆ มักนอนหลับยาก ตื่นกลางดึก และมีปัญหาด้านอารมณ์เช่นการงอแง เพราะระดับโดปามีนในสมองขึ้นลงอย่างรวดเร็ว การวางจอและหันมาสนทนาขณะกินข้าวเป็นช่วงเวลาที่ดีที่จะช่วยลูกเรียนรู้การอ่านสีหน้าและความรู้สึกของพ่อแม่ได้ดีขึ้น องค์การอนามัยโลกแนะนำว่าเด็กต่ำกว่า 2 ขวบ ควรมีเวลาหน้าจอเป็นศูนย์นาที ยกเว้นการวิดีโอคอลกับคนในครอบครัว ขณะที่เด็กอายุ 2-5 ปี ควรจำกัดเวลาไม่เกิน 1 ชั่วโมงต่อวัน การฝึกสอนให้ลูกหยุดเล่นจอและหันมาทำกิจกรรมร่วมกัน เช่น อ่านหนังสือ เล่านิทาน หรือเล่นเกมง่ายๆ ที่เสริมสร้างสมองนั้น จะเป็นการป้อนอาหารสมอง (brain food) ที่ไม่มีขายในท้องตลาด สุดท้าย สิ่งสำคัญคือ การวางขอบเขตและตั้งกฎเกณฑ์เรื่องการใช้หน้าจอให้ชัดเจนสำหรับลูก เพื่อให้ช่วงเวลาที่ลูกโตขึ้นเป็นช่วงเวลาที่มีคุณภาพที่พวกเขาจะไม่สูญเสียโอกาสสำคัญในการสร้างวงจรสมองและทักษะชีวิตที่จำเป็นในอนาคต