จากประสบการณ์ส่วนตัว ฉันเคยเป็นคนที่ใจดีมากจนบางครั้งลืมดูแลตัวเอง จนเมื่อเวลาผ่านไปก็รู้สึกเหนื่อยล้าและเปล่าเปลี่ยว จนได้เรียนรู้ว่า "การเป็นคนใจดี" ไม่ได้หมายความว่าจะต้องยอมทุกอย่างจนทำร้ายตัวเอง การรักตัวเองที่แท้จริงคือการรู้จักปกป้องตัวเอง และตั้งขอบเขตในการให้กำลังใจและช่วยเหลือผู้อื่นอย่างมีสติ คำว่า "อย่าให้น้ำตาของตัวเองเปียกไหล่" ที่กล่าวไว้ในบทความนั้น สะท้อนถึงการไม่ปล่อยให้ความรู้สึกเจ็บปวดและความเหนื่อยล้าจากความใจดีหรือความเมตตา ทำลายสุขภาพใจของเราเอง เราควรเรียนรู้ที่จะรักตัวเองในแบบที่พอดี ให้ความสำคัญกับความรู้สึกของตัวเองก่อน เพื่อที่จะสามารถสู้และเป็นแรงใจให้คนอื่นได้อย่างแท้จริง การคิดบวกและกำลังใจในทุกวันมาจากการฝึกฝนมุมมองและการตั้งค่าความคาดหวังอย่างสมดุล มีคำแนะนำเล็กๆ จากประสบการณ์ส่วนตัวคือ ให้หมั่นถามตัวเองเสมอว่า "วันนี้ฉันดูแลตัวเองดีพอหรือเปล่า" และอย่าละเลยสัญญาณเหนื่อยล้าหรือความรู้สึกไม่สบายใจ เพราะสิ่งนี้คือพื้นฐานสำคัญของการรักตัวเองและมีจิตใจที่เข้มแข็งอย่างยั่งยืน ท้ายที่สุด การเป็นคนใจดีที่แท้จริง คือการรักตัวเองให้มากพอ เพื่อที่เราจะได้รักและช่วยเหลือคนอื่นได้อย่างยาวนานและมีความสุขอย่างแท้จริง