แผลที่ไม่มีวันหาย ❤️‍🩹

เรายังจำความเจ็บปวดนั้นเป็นอย่างดี

วันที่เราต้องเหลือตัวคนเดียว

กอดตัวเอง ในวันที่แย่ที่สุด...

25 เมษายน 2567

เริ่มหางาน เริ่มหาสอบทุกที่ ที่เขาเปิดรับ

ยื่นทุกที่ พยายามดิ้นรน ลำบาก เพื่อจะได้มาอยู่ตรงนี้

17 พฤษภาคม 2567

พี่ที่ร้านทอง โทรหาว่าพร้อมเริ่มงานเลยไหม

ในขณะที่ตอนรับสาย เรากำลังส่งย่าไปเป็นนางฟ้า

ของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ได้ให้ย่าภูมิใจ ในวันที่ย่าจากโลกใบนี้

คือการมองลงมา เห็นหลานมีหน้าที่การงาน มีความสุข

18 พฤษภาคม 2567

ได้เริ่มงานที่ร้านทองคำเยาวราช

สาขาโลตัสกุฉินารายณ์ จ.กาฬสินธุ์

กว่าจะมาเป็นเรา ในเวอร์ชั่นนี้

เรากินข้าวคนเดียว

ร้องไห้คนเดียว

สู้กับความโดดเดี่ยว

กลับห้องมาไม่เจอใคร

ไม่มีใครรอ

ไม่มีใครคอยกอด

ตั้งแต่วันที่ 18 - 17 ของอีกเดือน

เป็นเดือนนึงที่สู้กับใจตัวเองเสมอ

มันที่สุดของที่สุดในวันที่เหนื่อยมาก

แต่กลับมองหาใครไม่เจอเลย

ไม่แปลกหรอกใช่ไหม

ที่วันนี้เราจะไม่แคร์ใครแล้ว

ไม่สนใจใครแล้ว นอกจากเซฟใจเราเอง

เพราะเอาเข้าจริงๆ

สุดท้าย...

เรา ก็คือคนที่ยืนข้างตัวเราเอง

ในวันที่มืดมิดที่สุด

❤️‍🩹✌🏻

#เหมียวเองไม่ใช่ผู้ชาย #ทอมดี้_คบผู้หญิง #ชอบคนอายุมากกว่า #อย่าปิดการมองเห็น #แพ้ทางสาวเฒ่า

6/13 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมในวันที่เราต้องเผชิญกับความสูญเสียและความโดดเดี่ยว ความรู้สึกเหมือนมีแผลไม่หายบนใจนั้นเป็นเรื่องที่ลึกซึ้งและทรมานใจมากกว่าที่ใครหลายคนจะเข้าใจ ผมเองเคยประสบกับช่วงเวลาที่ต้องเดินทางผ่านความเจ็บปวดโดยลำพัง ซึ่งช่วงเวลานั้นมันสอนให้ผมเห็นคุณค่าของการดูแลใจตัวเองอย่างดีที่สุด การเริ่มต้นสิ่งใหม่ไม่ว่าจะเป็นงานหรือชีวิตที่แตกต่างจากเดิม เป็นเรื่องที่ต้องใช้ความกล้าอย่างมาก ผมเข้าใจความรู้สึกที่ต้องกินข้าวคนเดียว ร้องไห้คนเดียว เพราะตัวเองเป็นที่ยืนข้างตัวเองในวันที่ไม่มีใครอยู่เคียงข้าง หากหลายคนที่กำลังรู้สึกโดดเดี่ยว ผมขอแชร์ว่า การให้เวลากับตัวเองเพื่อการเยียวยาใจนั้นสำคัญมากๆ อย่าเร่งรีบหาความสุขจากคนอื่น แต่ควรเริ่มจากการรักและเห็นคุณค่าในตัวเองก่อน ผมยังจำตอนที่ได้เริ่มงานใหม่และกำลังผ่านช่วงเวลาที่เสียคนที่รักไปอย่างไม่อาจหวนกลับได้ ตอนนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกเจ็บปวด แต่ก็เป็นช่วงเวลาที่ผมได้แสดงให้เห็นว่าความเข้มแข็งนั้นมาได้จากข้างใน ใครที่กำลังสู้กับแผลในใจที่ไม่มีวันหาย ลองให้โอกาสตัวเองได้บำบัดใจด้วยสิ่งเล็กๆ เช่น การกอดตัวเอง หรือการเฝ้าดูความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นทีละน้อย สุดท้ายนี้ อยากให้ทุกคนจำไว้ว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียวเสมอไป และแม้สุดท้ายเราจะต้องพึ่งพาตัวเองให้ได้ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่สมควรจะได้รับความรักและความเข้าใจจากคนรอบข้าง เราทุกคนต่างก็มีแผลใจ แต่สิ่งที่สำคัญคือการรู้วิธีรักษาใจของเราเองให้เข้มแข็ง เพื่อก้าวเดินต่อไปในชีวิตด้วยความหวังและความเชื่อมั่น