haikyu!!

ใครกำลังหา “haikyuu มังงะ” แล้วลังเลว่าเล่ม 37-38 ควรเก็บไหม บอกเลยว่าสำหรับเราคุ้มมาก เพราะเป็นช่วงที่อารมณ์การแข่งขันมันพุ่งแบบอ่านแล้วหยุดยาก โดยเฉพาะพาร์ตของโบคุโตะที่ทำให้รู้สึกว่า “พี่เขาสมมง” จริงๆ ไม่ใช่แค่เก่งอย่างเดียว แต่เป็นความเป็นผู้นำและการเรียกไฟในทีมที่ส่งมาถึงคนอ่านด้วย เล่ม 37 จะเป็นฟีลปูทางและเร่งจังหวะให้เกมมันเข้มขึ้นเรื่อยๆ เราชอบที่เรื่องยังเล่าให้เห็นรายละเอียดเล็กๆ ของกีฬา เช่น การตัดสินใจในเสี้ยววินาที การอ่านเกม การรับมือกับแรงกดดัน มันทำให้เราอินกว่าเดิม เหมือนกำลังนั่งดูแมตช์จริงๆ อยู่ข้างสนาม แล้วพอเข้าเล่ม 38 คือความเข้มข้นชัดมาก เกมมัน “เดือดแบบมีชั้นเชิง” ไม่ใช่เดือดเพราะตะโกนใส่กัน แต่เดือดเพราะทุกแต้มมีผลต่อสภาพจิตใจของคนในสนาม หลายคนเสิร์ชเรื่อง “เทนโด ไฮคิว” เพราะชอบสไตล์บล็อกสุดกวน (เราก็ชอบเหมือนกัน) ถึงเล่ม 37-38 จะไม่ได้โฟกัสที่เทนโดเป็นหลัก แต่ถ้าคุณชอบคาแรกเตอร์สายแสบ/มีเอกลักษณ์แบบเทนโด เล่มนี้ก็ยังให้ความรู้สึกคล้ายๆ กันตรงที่ตัวละครแต่ละคนมี “วิธีเล่นของตัวเอง” ชัดมาก อ่านแล้วจำได้ทันทีว่าใครเป็นใคร และการดวลกันมันเหมือนชนกันด้วยคาแรกเตอร์ ไม่ใช่แค่สกิล ส่วนคำว่า “ไฮคิวโดจิน” ที่หลายคนค้นหา ถ้ามาด้วยความอยากได้โมเมนต์ฟีลกู๊ดหรือความสัมพันธ์แบบแฟนคอนเทนต์ ต้องบอกตรงๆ ว่าเล่มหลักจะเป็นสายกีฬาเน้นๆ แต่ข้อดีคือมันมีโมเมนต์ให้จิ้น/ให้กรี๊ดแบบธรรมชาติจากความเชื่อใจในทีมและความชื่นชมคู่แข่ง ซึ่งเราอ่านแล้วเผลอยิ้มหลายรอบ โดยเฉพาะจังหวะที่โบคุโตะยกระดับตัวเองขึ้นมา แล้วทีมรอบข้างตอบสนองกลับแบบ “เออ นี่แหละพี่!” ทริคส่วนตัวเวลาซื้อหรือสะสม: เราจะเช็กหน้าปก/สันเล่มว่าพิมพ์โดย Siam Inter Comics และดูเลขเล่มให้ชัวร์ (37-38) เพราะเป็นช่วงที่อ่านต่อกันแล้วฟีลไหลมาก แนะนำให้อ่านรวดเดียวสองเล่ม จะยิ่งรู้สึกถึงจังหวะเกมและอารมณ์ตัวละครครบกว่า สรุปสำหรับเรา เล่ม 37-38 คือช่วงที่ทำให้รักไฮคิวมากขึ้นอีก ถ้าคุณเป็นสายชอบเกมแข่งที่ทั้งมันส์ ทั้งมีพัฒนาการตัวละคร และอยากเห็นความปังของโบคุโตะ เล่มนี้ไม่ควรพลาดเลย