ในแต่ละช่วงชีวิตของมนุษย์ เรามักจะมีสิ่งที่อยากอวดหรือแสดงออกแตกต่างกัน เช่น วัยเด็ก 1-10 ปี อวดของเล่น วัยรุ่นและวัยหนุ่มสาว 11-30 ปี อวดผลการเรียนและงานที่ทำ วัยกลางคน 31-50 ปี อวดครอบครัวและบารมี ไปจนถึงวัยสูงอายุที่อวดสุขภาพและลูกหลาน แต่สุดท้ายเมื่อเข้าสู่วัยชรา หลายคนอาจพบว่าไม่มีใครเหลือให้เราอวดอีกแล้ว การเปรียบเทียบชีวิตกับผู้อื่นเพียงสร้างความไม่พอใจและความทุกข์ใจโดยไม่จำเป็น ฉะนั้นการเข้าใจและยอมรับในสิ่งที่เรามีอยู่ การทำชีวิตแบบพอเพียงตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง จะช่วยให้เราสามารถรู้สึกสุขอย่างแท้จริงโดยไม่ต้องแสวงหาความสุขจากการอวดหรือแข่งขันกับผู้อื่น จากประสบการณ์ตรง การหันมาโฟกัสกับสิ่งที่ทำได้และมีอยู่จริงในปัจจุบัน ทำให้จิตใจสงบลงและรู้สึกขอบคุณมากขึ้น เพราะเมื่อเราเข้าใจว่าความสุขแท้จริงไม่ได้มาจากการอวดหรือเปรียบเทียบ แต่คือการยอมรับและพอใจกับชีวิตเรา ก็ทำให้เราสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสงบและมั่นคงยาวนานได้มากขึ้น