เวลาที่ฟังเพลงที่ทำให้เรารู้สึกคิดถึงใครบางคน มันก็เหมือนกับการย้อนกลับไปสัมผัสความทรงจำเก่า ๆ ซึ่งเพลงของบรีส นักรองวงทศกัณฐ์ก็เป็นหนึ่งในเพลงที่สร้างบรรยากาศแบบนั้นได้ดีมากสำหรับผม เพลงนี้ไม่ได้แค่เพียงเป็นเสียงเพลงเท่านั้น แต่มันยังเชื่อมโยงความรู้สึกเหงา ความเจ็บปวด และแม้แต่เหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น เช่นไฟไหม้โรงเบียร์ลาดพร้าว ที่หลายคนยังจดจำกันได้อย่างชัดเจน ผมเองเคยอยู่ในช่วงที่ฟังเพลงนี้ซ้ำไปซ้ำมา เพราะมันเหมือนบาดแผลที่ยังไม่หายดีเหมือนในเนื้อเพลง "แผลใหม่" ที่พูดถึงความเจ็บปวดที่เพิ่งเกิด แม้ว่าจะผ่านไปแล้วแต่ความรู้สึกก็ยังคงอยู่ เพลงนี้จึงเป็นทั้งเพื่อนยามเหงาและกระจกสะท้อนใจของใครหลายคน นอกจากนี้ คำบางประโยคที่สะท้อนในภาพจาก OCR เช่น "แผลเก่าขังไม่หาย" และ "คนเปียกฝนกลางสลาตมหนาว" ก็ช่วยเติมเต็มภาพความรู้สึกเหงาและความเศร้าที่เพลงสื่อสารออกมาได้อย่างลึกซึ้ง เพียงแค่ฟังเพลงแล้วปล่อยให้ความรู้สึกเข้ามาเต็มที่ ก็เหมือนเรากำลังเยียวยาตัวเองไปพร้อมกับบทเพลง ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่ชอบเพลงที่มีเรื่องราวและความหมายลึกซึ้ง ผมอยากแนะนำให้ลองฟังเพลงนี้พร้อมกับเปิดใจรับฟังสิ่งที่เพลงต้องการสื่อ พูดง่าย ๆ ว่าเพลงนี้ให้คุณค่าทางอารมณ์และทำให้เราระลึกถึงความทรงจำที่ดีและไม่ดีในชีวิตได้อย่างลงตัวครับ