ในฐานะผู้ปกครองที่มีลูกซึ่งมีภาวะตาบอด สิ่งสำคัญที่สุดคือการสร้างความเข้าใจและความรู้สึกปลอดภัยให้กับเด็ก ก่อนอื่นควรให้เขาเรียนรู้ที่จะพึ่งพาตัวเองในชีวิตประจำวันอย่างมั่นใจ ด้วยการสอนทักษะพื้นฐาน เช่น การใช้ไม้เท้าขาว การจดจำเสียงและกลิ่นรอบตัว รวมถึงการฝึกสติปัญญาด้วยกิจกรรมที่เหมาะสม นอกจากนี้ การสร้างสภาพแวดล้อมภายในบ้านให้ปลอดภัยตลอดจนง่ายต่อการเคลื่อนที่ก็เป็นสิ่งที่ต้องคำนึงถึง เช่น การจัดวางเฟอร์นิเจอร์ในตำแหน่งที่แน่นอน ไม่มีของวางกีดขวางทางเดิน รวมถึงติดตั้งสัญญาณเสียงหรืออุปกรณ์ช่วยเตือนเพื่อให้เด็กสามารถรับรู้ถึงสิ่งรอบตัวได้ดีขึ้น การพาเด็กไปร่วมกิจกรรมกลุ่มหรือกิจกรรมที่ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนเด็กที่มีความบกพร่องทางสายตาก็ช่วยให้เด็กพัฒนาทักษะทางสังคมและเพิ่มความมั่นใจในตัวเองได้มากขึ้น อีกทั้งครอบครัวและคนรอบข้างควรมีการพูดคุยและสนับสนุนอย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างแรงใจและความมั่นใจในการใช้ชีวิตประจำวัน ประสบการณ์ส่วนตัวที่ต้องการแชร์คือ การเปิดกว้างใจรับฟังความต้องการและความรู้สึกของลูกอย่างสม่ำเสมอ รวมทั้งไม่ยอมแพ้กับอุปสรรค เพราะเมื่อให้โอกาสและการสนับสนุนที่เหมาะสม เด็กตาบอดก็สามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุข และพัฒนาศักยภาพของตนเองได้ในทิศทางที่ดี