If I could go back in time... I would hug myself more tightly.
⏳ in class vs now
When studying...
I used to think
"A Good Life = Having a Regular Job, a Steady Salary"
I'm afraid of mistakes.
Afraid of choosing the wrong way
Fear of life, unlike others
But until today...
I became the one
✔ Do many careers
✔. Try wrong. Try right.
✔ Nothing 100% guaranteed.
But it's weird...
I "feel alive" more than that.
💬 things I wanted to tell myself in the past.
If I see you again,
I'll tell that kid...
😑 Don't be quick.
😑. Don't be like anyone.
😊 Life doesn't have one answer.
And more importantly...
👉 "The fatigue she's experiencing now.
It's taking her to find a stronger version. "
👩 I was in my 40s.
This age is not perfect.
There are still concerns.
There's money, health.
There's still a day when I feel like, "Am I on the right track?"
But what's different is...
I began to "understand life" more.
✔ understand that money is important, but health is more important.
✔ understand that real stability is "skill, not one job."
✔ Understand that happiness is simpler than it seems.
🌼 Happiness at this age.
It's not expensive.
Not a luxury life.
But it is...
🥰 Eating with the people we love.
💪 "There is a struggle."
😉 being yourself without trying to get anyone to accept it.
✨ things that just understand when you grow up.
Before, I thought
"You have to be ready to get started."
But now I know...
👉 "We'll never be ready.
If we don't start. "
"I haven't come this far.
To doubt yourself today. "
Ever wanted to go back in time?
I myself used to think like that.
But at this age...
I'm starting to know that everything I've ever missed
It brought us to be us today.
Not perfect.
But "real fucking."
And it's okay now. 🤍
เมื่ออ่านบทความนี้แล้ว ทำให้ฉันนึกย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาที่ยังเป็นวัยเรียนและมีความคิดว่าความสำเร็จในชีวิตคือการมีงานประจำที่มั่นคง และเงินเดือนที่แน่นอนเช่นกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฉันได้เรียนรู้ว่าเส้นทางของคนเรานั้นไม่ได้ตายตัว ไม่จำเป็นต้องเดินตามแบบแผนที่คนอื่นวางไว้เสมอไป ในชีวิตจริง ฉันเองก็เคยกลัวการผิดพลาด กลัวการตัดสินใจผิดทาง จนบางครั้งก็ทำให้เครียดและไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า แต่เมื่อก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่และต้องรับผิดชอบชีวิตด้วยตัวเอง ความคิดเปลี่ยนไป ฉันได้ลองทำหลายอย่าง ล้มเหลวและลุกขึ้นใหม่หลายครั้ง มันทำให้รู้สึกว่า "ฉันมีชีวิต" อย่างแท้จริง สิ่งที่ฉันอยากบอกกับตัวเองในอดีตคือ ไม่ต้องรีบร้อนที่จะเก่งหรือเหมือนคนอื่น เพราะชีวิตไม่ได้มีคำตอบเดียวและไม่จำเป็นต้องเพอร์เฟกต์ การที่เราได้ลองผิดลองถูกคือประสบการณ์ที่ช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองในวันนี้ ในวัย 40 ปี ฉันยังมีความกังวลเรื่องการเงิน สุขภาพ และบางครั้งก็สงสัยว่าอยู่ในเส้นทางที่ถูกต้องหรือไม่ แต่สิ่งที่แตกต่างคือ ฉันเริ่มเข้าใจว่าความมั่นคงที่แท้จริงคือการมีทักษะที่หลากหลาย ไม่ใช่การยึดติดกับงานเพียงอย่างเดียว และสุขภาพที่ดีสำคัญกว่าการมีเงินมากมาย ความสุขสำหรับฉันในวันนี้คือสิ่งง่ายๆ เช่น การกินข้าวกับคนที่เรารัก การตื่นขึ้นมาแล้วมีแรงสู้ และการได้เป็นตัวเองโดยไม่ต้องพยายามให้ใครยอมรับได้ การรับรู้ว่าเราไม่ต้องรอพร้อมอย่างเต็มที่เพื่อเริ่มต้นอะไร แต่แค่กล้าที่จะเริ่ม นั่นคือก้าวแรกของความสำเร็จ ทุกความผิดพลาดและความเหนื่อยที่เราเคยเจอ คือน้ำหนักที่ทำให้เราแข็งแรงขึ้นและเป็นเราอย่างที่เป็นในวันนี้ แม้มันจะไม่เพอร์เฟกต์ แต่เป็นความจริงที่สวยงามและเต็มไปด้วยคุณค่า