เคยไหมที่วันไหนเฟซบุ๊กหรืออินสตาแกรมล่ม ทั้งโลกโซเชียลดูเงียบเหงาไปหมด แต่ความรู้สึกในใจเรายังคงชัดเจนเหมือนเดิม สเตตัสที่เราเก็บไว้ในใจไม่ได้ถูกเขียนบนโพสต์ไหน แต่มันคือความจริงแท้ที่ไม่มีใครเห็นนอกจากตัวเราเอง สำหรับผมแล้ว การที่แอปพลิเคชันต่าง ๆ หยุดทำงานชั่วคราว ไม่ได้หมายความว่าความสัมพันธ์หรือความรู้สึกจะลดน้อยลงเลย จริง ๆ แล้วมันอาจจะทำให้เราได้กลับมาทบทวนว่าจริง ๆ แล้วสิ่งสำคัญที่สุดในใจเราคืออะไร และใครกันที่อยู่ในนั้น ข้อความว่า "ต่อให้เฟสล่ม ไอจีล่ม..บ่เป็นหยัง เพราะสเตตัสในใจ'กะมีแต่เจ้า" นั้นสื่อความหมายลึกซึ้งมาก เพราะมันบอกว่าแม้ว่าโลกภายนอกจะหยุดชะงัก แต่ภายในใจของเราไม่ได้ถูกกระทบเลย ความรักและความคิดถึงยังคงเต็มเปี่ยม ผมเชื่อว่าความรู้สึกแบบนี้เป็นสิ่งที่หลายคนสัมผัสได้เหมือนกัน แม้ว่าจะเป็นเพียงข้อความสั้น ๆ แต่มันบ่งบอกถึงความจริงใจและความมั่นคงของจิตใจที่ส่งต่อไปได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในโลกออนไลน์ก็ตาม สุดท้ายนี้ ผมอยากจะบอกว่าความรักแท้จริงนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับการแสดงออกผ่านโซเชียลมีเดีย แต่มันอยู่ในใจของเราเอง และนั่นคือสเตตัสที่มีค่าที่สุดซึ่งไม่มีวันล่มสลายไปตามเทคโนโลยี