#เรื่องเล่า
คุณเคยสงสัยไหมว่าควาญช้างเขาผูกช้างตัวมหึมาน้ำหนักเป็นตันๆไว้กับหลักไม้เล็กๆด้วยเชือกเส้นบางๆได้ยังไง ทำไมช้างไม่กระชากเชือกนี้ทั้งที่แรงมันเยอะขนาดนั้นคำตอบคือเขาผูกมันไว้ตั้งแต่ตอนที่มันยังเป็นลูกช้างตัวเล็กๆ ครับ ตอนมันเป็นเด็กเชือกเส้นนั้นแข็งแรงมากสำหรับมันมันพยายามกระชากแล้วกระชากอีก แต่ไม่หลุดมันเจ็บมันทรมานจนสุดท้ายลูกช้างเรียนรู้ว่าสู้ไปก็เปล่าประโยชน์ มันฝังใจว่าเชือกนี้เท่ากับพันธนาการที่ไม่มีวันทำลายได้ เวลาผ่านไปช้างโตขึ้นมีพละกำลังมหาศาลแต่ในหัวของมันมันยังคิดว่าตัวเองเป็นลูกช้างตัวนั้นอยู่ มันไม่รู้ตัว..ว่าเชือกเส้นเดิมหรือเสียงในหัวเดิมๆที่เคยขังมันไว้ตอนเด็กไม่มีอำนาจอะไรเลยในปัจจุบัน แค่มันสะบัดขาเบาๆเชือก ก็ขาดแล้วแต่มันไม่ทำเพราะมันเชื่อเสียงในอดีต มากกว่าศักยภาพในปัจจุบันคุณล่ะครับคุณกำลังยอมให้คำวิจารณ์ในอดีตผูกขาคุณไว้ทั้งที่คุณโตพอที่จะก้าวข้ามมันไปได้แล้วหรือเปล่า
เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงประสบการณ์ในชีวิตจริงที่หลายคนมักจะติดอยู่กับข้อจำกัดหรือความกลัวที่มีมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งแท้จริงแล้วเมื่อเราเติบโตขึ้น เรามีพลังและความสามารถที่จะทำลายกรอบเดิม ๆ เหล่านั้นได้ แต่สิ่งที่ผมพบคือ หลายครั้งเสียงในใจหรือความกลัวจากอดีตยังผูกมัดเราไว้ไม่ให้กล้าเปลี่ยนแปลง ผมจำได้ว่าตอนเรียนมหาวิทยาลัย ผมกลัวที่จะพูดหน้าชั้นเรียนเพราะเคยถูกล้อเมื่อตอนเด็ก แต่พอได้ลองฝึกและเปิดโอกาสตัวเอง ความกลัวนั้นก็ลดน้อยลงจนในที่สุดผมสามารถนำเสนองานได้อย่างมั่นใจ เรื่องราวของช้างกับเชือกเส้นเล็กนี้จึงสะท้อนถึงพลังของจิตใจและความเชื่อที่เราถือไว้ว่าอะไรคือข้อจำกัดจริง ๆ หรือแค่การสะกดจิตตัวเอง หากคุณรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่มาผูกมัดหรือจำกัดตัวคุณไว้ ไม่ว่าจะเป็นคำวิจารณ์ ความเชื่อผิด ๆ หรือความกลัว ลองคิดดูว่ามันเป็นแค่เชือกเส้นเล็กที่เคยมีอำนาจในอดีตแต่ตอนนี้คุณสามารถสะบัดมันออกได้ เพียงแค่เชื่อมั่นและเปิดใจรับความเปลี่ยนแปลง บางทีคุณอาจจะพบว่าศักยภาพที่แท้จริงของคุณนั้นยิ่งใหญ่กว่าที่คิดมากนัก
