ใครกินแล้วบ้าง?

หลายคนอาจเคยเห็นคำว่า “ออง-เทร์/อองเทอ…” แล้วงง ๆ ว่าคืออะไร (บางทีพิมพ์ค้นหาเพี้ยนเป็น “อองเทอเพอเนอ” ก็มี) ของที่กี้พูดถึงในโพสต์นี้คือ “ขนมออง-เทร์ (หมูแผ่น)” ขนมสายโปรตีนที่หยิบกินง่าย เหมาะกับช่วงออกกำลังกายแต่ยังอยากมีอะไรกรุบ ๆ ให้หายอยากค่ะ สิ่งที่กี้ชอบคือเค้าชูจุดเด่น “โปรตีนสูง 42%” และพลังงาน “ประมาณ 90 กิโลแคลอรีต่อซอง” ทำให้เวลาจะเถลไถลก็รู้สึกคุมได้มากขึ้น (แต่ก็ยังควรดูปริมาณรวมทั้งวันนะคะ) ส่วนตัวกี้มองว่ามันเป็นตัวช่วยแทนขนมขบเคี้ยวหวาน ๆ/แป้ง ๆ ได้ดีในบางวัน โดยเฉพาะวันที่ไม่ได้อยากกินเวย์หรืออยากเปลี่ยนบรรยากาศจากอกไก่ เรื่องรสชาติ ถ้าใครยังไม่เคยลอง กี้แนะนำให้เลือกจาก “สไตล์ที่ชอบ” มากกว่าคิดว่ารสไหนคลีนกว่า - รสคลาสสิก: กลิ่นและรสจะตรงไปตรงมา กินง่าย ไม่เลี่ยน เหมาะกับคนไม่ชอบรสจัด หรืออยากได้แนวเค็มพอดี ๆ - รสคอร์นชีส: จะออกหอมข้าวโพดและชีส นัว ๆ กินเพลิน เหมาะกับวันที่อยากได้ความฟีลขนม แต่ยังอยากได้โปรตีนอยู่ - รสเบคอนชิลลี่: มีกลิ่นเบคอนและเผ็ดนิด ๆ ปลายลิ้น เหมาะกับสายรสจัด กินแล้วตัดเลี่ยนดี แต่ถ้าไม่กินเผ็ดอาจต้องลองแบบค่อย ๆ ก่อน ทริคเล็ก ๆ จากประสบการณ์กี้: ถ้ากินหลังออกกำลังกายหรือช่วงบ่ายที่เริ่มหิว กี้จะกินคู่กับน้ำเปล่าหรือชาไม่หวาน จะอิ่มไวขึ้น และลดโอกาสเผลอกินต่อเนื่องหลายซองค่ะ อีกอย่างคือเช็กฉลากโภชนาการ/โซเดียมไว้ด้วย เพราะขนมแนวนี้มักมีความเค็มอยู่พอสมควร ใครบวมน้ำง่ายอาจต้องบาลานซ์มื้ออื่นให้จืดลง ถ้าเพื่อน ๆ เคยลองแล้ว ชอบรสไหนที่สุด หรือมีรสอื่นที่อยากให้กี้ไปตามลองเพิ่ม คอมเมนต์บอกกันได้เลยนะคะ กี้จะได้เอามาเทียบให้แบบรีวิวไม่อวยเหมือนเดิมค่ะ