ในฐานะที่เคยเป็นคนไกลบ้านมาก่อน เข้าใจดีว่าการต้องห่างบ้านไปทำตามความฝันนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย บางครั้งความรู้สึกเหงาและความกดดันจากสิ่งรอบตัวทำให้เราต้องหยุดคิดทบทวนการตัดสินใจของตัวเองบ้าง เหมือนกับข้อความที่บอกว่า "รอก่อน...จะให้ลาออกท่าเดียวเลย ขอคึดดูก่อนนะ (คุกไม่ได้มีไว้ขังหมา)" ที่ทำให้เห็นความตั้งใจที่จะไม่ยอมแพ้ และพร้อมสู้ต่อไป ถึงแม้ว่าจะต้องใช้เวลาเตรียมพร้อมทั้งร่างกายและใจ การสู้เพื่อความฝันไม่ใช่เรื่องง่าย อาจมีอุปสรรคและช่วงเวลาที่อยากยอมแพ้ แต่การมีความหวังและเป้าหมายที่ชัดเจนจะช่วยให้เราเดินหน้าต่อไป แม้จะเป็นเด็กนครปฐมหรือใครก็ตามที่ต้องไกลบ้าน ทุกคนสามารถสู้และตามหาความฝันจนสำเร็จได้ถ้ามีความมุ่งมั่นและไม่ยอมแพ้ หวังว่าเรื่องราวนี้จะเป็นกำลังใจให้กับคนที่กำลังเผชิญกับสถานการณ์คล้ายกัน ลองใช้เวลาคิดอย่างจริงจังและพูดคุยกับคนใกล้ชิดเพื่อทำให้เห็นทางที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง