Not good at talking, can have fun talking! Techniques tie the hearts of interlocutors

จากประสบการณ์ที่ได้ลองใช้เทคนิคเหล่านี้มาในการพูดคุยกับผู้คนรอบตัว พบว่าเรื่องของ "ความประหม่าหรือกลัวการพูด" เป็นอุปสรรคใหญ่ที่ทำให้หลายคนหลีกเลี่ยงการเริ่มบทสนทนาใหม่ๆ แต่เมื่อเราเริ่มมองว่าทุกคนล้วนเป็นคนแปลกหน้ากันในช่วงแรก มันช่วยลดความเครียดและเปิดใจให้คุยได้ง่ายขึ้นมาก อีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญมากคือการสังเกตตัวเองและคู่สนทนา ไม่โกหก ไม่โอ้อวด และไม่ขัดคออย่างที่บทความแนะนำ เพราะสิ่งเหล่านี้สามารถทำลายความไว้วางใจและทำให้บทสนทนาตึงเครียดได้ง่ายๆ ยิ่งถ้าใครได้ฝึกฝนทักษะการฟังอย่างตั้งใจ และมีใจที่เปิดกว้างต่อความคิดและความคิดเห็นของผู้อื่น บทสนทนาจะมีความลื่นไหลและสนุกขึ้นมากจริงๆ นอกจากนี้ การพูดไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องพิธีรีตองหรือพูดเก่งเสมอไป แต่เป็นเรื่องของการสร้างบรรยากาศที่คู่สนทนารู้สึก "ปลอดภัย" และอยากเปิดใจพูดคุยกับเรา เช่น การใช้เสียงพูดให้สุภาพ อารมณ์ดี หรือเล่าเรื่องราวที่เกี่ยวข้องง่ายๆ เพื่อช่วยให้คู่สนทนารู้สึกใกล้ชิดและสบายใจ ผมพบว่าเมื่อใช้หลักการ "โบกมือลาตัวเองคนเก่า" ที่กลัวการพูดและเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ทำให้มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และยิ่งฝึกให้พูดกับคนหลายๆ แบบ หลากหลายสถานการณ์ บทสนทนาก็จะไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป สุดท้ายนี้ ผมอยากแนะนำว่าไม่ว่าจะเป็นคนพูดไม่เก่งหรือกลัวการพบปะผู้คน การตั้งใจฟังและแสดงความจริงใจ คือหัวใจสำคัญที่สุดที่จะทำให้คนรอบข้างอยากฟังและอยากพูดคุยกับเราต่อไปจริงๆ