เงาแห่งการเบียดเบียน
📚สนทนากับโอมเมฆา📚
☸️ภาคโศลกธรรมพ่อครูสมณะโพธิรักษ์
ตอนที่8 เงาแห่งการเบียดเบียน (บรรยายในรูปแบบนิยายเพื่อให้เห็นภาพอารมณ์และความรู้สึกของโอมเมฆากับตัวดิฉันเอง(กลั่นธร) และบรรยากาศของสถานที่จริงในการสนทนา เพื่อไม่ให้น่าเบือในการอ่านค่ะ)
ในป่าที่เงียบสงบ เสียงนกร้องและลมพัดผ่านใบไม้สร้างบรรยากาศที่สงบสุข โอมเมฆานั่งอยู่บนโขดหินขนาดใหญ่ ร่างกายของเขาเปล่งประกายด้วยแสงสว่างอ่อน ๆ ขณะที่กลั่นธรผู้มีอุปนิสัยตรงไปตรงมาเดินเข้ามาใกล้
“โอมเมฆา เธอเคยได้ยินโศลกธรรมนี้มั้ย 'ตั้งแต่หยาบจนถึงขั้นเบียดเบียนอย่างสุขุมละเอียดที่แสนรู้ยากสุด' ของพ่อครูสมณะโพธิรักษ์?” กลั่นธรถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสนใจ
โอมเมฆายิ้มและพยักหน้า “โศลกธรรมนี้มีความหมายลึกซึ้งมากครับ มันพูดถึงการเบียดเบียนที่มีหลายระดับ ตั้งแต่หยาบจนถึงละเอียด”
“เบียดเบียน?” กลั่นธรถามกลับ “มันหมายถึงการทำร้ายกันใช่มั้ย?”
“ครับ” โอมเมฆาตอบ “แต่ไม่ใช่แค่การทำร้ายทางกายหรือวาจาเท่านั้นนะครับ ยังมีการเบียดเบียนที่ละเอียดซึ่งมักจะมองไม่เห็นอีกด้วย”
“ยังไง?” กลั่นธรถามต่อด้วยความสงสัย