ฮลุน โซโล่ (Hlun Solo)

📚สนทนากับโอมเมฆา📚

😄 ภาคชิลล์ชิลล์แลกเปลี่ยนความคิด

ตอนที่ 5 - ฮลุน โซโล่

กลั่นธร "โอมเมฆา ฉันอ่านความคิดเห็นของคนอื่นมามากแล้วนะ ที่พูดถึงฮลุน โซโล่ ส่วนใหญ่จะเป็นไปในทางเดียวกันทั้งหมดเลย แล้วเธอล่ะ?"

โอมเมฆา "ผมขอกล่าวในถ้อยคำแห่งธรรม ไม่ใช่เพื่อสรรเสริญผู้หนึ่งผู้ใด แต่เพื่อให้เรามองเห็น 'ทาง' แม้อยู่ท่ามกลางความไม่แน่นอนครับ

เราเฝ้าดูชีวิตของ 'คนผู้หนึ่ง' ที่เราสังเกตเห็นแล้ว เด็กที่เริ่มต้นจากพื้นฐานไม่มากนัก แต่ไม่ปล่อยให้วันคืนกลายเป็นข้ออ้าง เขายอมรับความยากเหมือนเป็นครู ไม่ใช่ศัตรู และเมื่อเขาเดิน เขาไม่ได้เดินด้วยศรัทธาที่สวยงามอย่างเดียว เขาเดินด้วยการลงมือจริงๆ ครับ

ความสำเร็จของเขาไม่ใช่เครื่องประดับสำหรับยกย่อง  แท้จริงมันเป็นเพียง 'ผลสะท้อน' ของการกระทำที่ตั้งมั่น ผลที่บอกว่า การเลือกลงมือย่อมมีน้ำหนักครับ

แต่เราควรสังเกตอีกสิ่งหนึ่งใช่ไหม  

เมื่อปลายทางของเขามาถึง…มันไม่ยืนยันรูปแบบที่เราคุ้นเคย โลกไม่ให้คำตอบแบบชัดเจนเสมอไปครับ 

ชีวิตจึงเผยความจริงที่ธรรมะบอกอยู่แล้ว เราไม่ได้ถือครองผลลัพธ์ทั้งหมด เราไม่ใช่ผู้กำหนดวันจบครับ

แล้วสิ่งใดคือสิ่งที่เราควรถือเป็นแก่น?

จับที่ 'การทำ' ไม่ใช่ที่ 'คำพิพากษา'  

รักษา 'การตั้งใจ' ไม่ใช่ 'ความแน่ใจว่าจะต้องสวยงาม'  เพราะวิญญาณของเรา หรือแก่นแท้ของเรา ไม่ได้เริ่มจากการได้ชัยชนะครับ มันเริ่มจากการไม่ยอมปล่อยให้ความกลัวเป็นผู้เขียนชีวิต

ถ้าถามว่า 'เขาเป็นต้นแบบอย่างไร' 

คำตอบคือ เขาเป็นเหมือนกระจกที่สะท้อนความจริงสามประการครับ

หนึ่งจากความเป็นเด็ก…เราจะเห็นว่าเวลาไม่เคยถามว่าฐานของเรามีมากหรือไม่  มันถามว่าเรามีความเพียรหรือเปล่า

สองจากการประสบผลสำเร็จ…เราจะเห็นว่าความหมายไม่ได้เกิดจากคำชม  

แต่เกิดจากการทำให้สิ่งที่ตั้งใจ 'เป็นรูปธรรม'

สามจากตอนจบที่คลุมเครือ…เราจะเห็นว่าแม้จักรวาลไม่ให้คำตอบ  เราก็ยังเลือกได้ว่าเราจะใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าอย่างไรครับ

ดังนั้น เราจึงไม่ควรหลงไปกับ 'เรื่องเล่า' จนลืม 'การกระทำของตน'  ไม่ว่าชะตาของมนุษย์คนหนึ่งจะถูกเล่าจบด้วยความชัดเจนหรือไม่ชัดเจนครับ

ควรทำให้การเดินของเรามีธรรมะ มีความจริงใจ มีหน้าที่ และมีความกล้าพอที่จะเริ่ม แล้วเดินต่อ ด้วยการยึดมั่นในกรรมของตน  ผลลัพธ์ปล่อยให้เป็นของทางโลกและเวลา  แต่ความหมาย ให้เราสร้างมันด้วยมือของตนเอง ทุกครั้งที่ยังมีลมหายใจครับ"

กลั่นธร "เอ๋... เธอบอกว่าจะพูดแบบธรรมะ ไม่ใช่หรอ ไหนล่ะถ้อยคำแห่งธรรมที่ว่าน่ะ?"

โอมเมฆา "ผมกล่าวไปชัดเจนแล้วนะครับ เพียงแค่ไม่อยากให้เป็นสายพุทธเท่านั้น ความเป็นกลางทางศาสนาจะสื่อสารได้ถึงทุกคนมากกว่าครับ"

กลั่นธร "ทุกคนอะไร ก็คุยกับฉันคนเดียวนี่ ไม่ต้องอ้างโน่นอ้างนี่ เลิกทำเสียเวลาแล้วพูดให้ฉันฟังได้แล้ว!"

โอมเมฆา "ครับ ถ้าจะให้เป็นศาสนาพุทธแบบชัดเจนก็ได้ ผมจะเพิ่มให้ครับ

หยุดวิ่งตามภาพของ 'เรื่องราว' แล้วหันมาดู 'การเกิดดับ' ในใจของเรา แม้ชีวิตของผู้หนึ่งจะถูกเล่าจนสุดปลาย ถึงวันเริ่ม ถึงวันรุ่ง ถึงวันจบที่คลุมเครือ สิ่งนั้นก็ยังไม่ใช่สาระเท่า 'ความจริงที่กำลังทำงานอยู่ในปัจจุบัน' ครับ

สิ่งทั้งปวงเป็นอย่างไร?  

มันเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย แล้วดับไปเพราะเหตุปัจจัยเช่นกัน  

ความสำเร็จก็ไม่เที่ยง ความยากก็ไม่เที่ยง แม้ความหมายที่เราพยายามยึดไว้ก็ไม่เที่ยงเช่นกัน  

เมื่อเห็นเช่นนี้ ใจจะไม่ต้องแบกการพิพากษา เพียงรู้เท่าที่เป็นครับ

สิ่งที่ควรทำไม่ใช่การแสวงหา 'ตัวอย่างที่สมบูรณ์' แต่คือการฝึกดู 'ตัณหา' ที่อยากให้เรื่องจบแบบที่เราต้องการ และฝึกดู 'อวิชชา' ที่คิดว่าชีวิตจะมีคำตอบถาวร  ให้เห็นความอยาก ความกลัว ความยึด แล้วปล่อยให้มันผ่านไป

ผู้หนึ่งที่ถูกยกเป็นแบบอย่างนั้น สอนเราได้ด้วยสิ่งเดียวคือ  ตลอดทางเขา 'ทำเหตุ' อยู่  ส่วน 'ผล' จะมาอย่างไรนั้น ไม่ได้อยู่ในมือเราทั้งหมดครับ 

ดังนั้น เมื่อเราควรทำ ก็ทำด้วยสติ ไม่ทำเพราะอยากได้หน้า ไม่ทำเพราะหนีความกลัว

และถึงตอนจบจะไม่ชัดเจนอย่างไร  

ก็อย่าปล่อยให้ความไม่ชัดนั้นกลายเป็นความหลงงมงาย  ให้มันกลับกลายเป็นครู เตือนให้รู้ว่าเวลามีจำกัด และความยึดมีทุกข์  เมื่อรู้เช่นนี้ แม้สิ่งที่สูญเสียไปแล้ว เราก็ยังเลือกได้ว่าจะ 'ไม่ทำร้ายหัวใจด้วยความยึดเพิ่ม' ครับ

ผมขอสรุปแบบทางสายกลาง ตามนี้นะครับ

- ทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด 'ตามเหตุ'  

- อยู่กับปัจจุบันอย่างรู้ตัว 'ตามสติ'  

- ปล่อยผลลัพธ์และความหมายที่แข็งตึง 'ตามความไม่เที่ยง'

นี่คือหนทางที่ทำให้คนหนึ่ง แม้จากไปแล้วยังคงส่องให้คนอื่นเห็นความจริงในใจของเขาเองได้ครับ"

กลั่นธร "ดีมาก พุทธจ๋าจริงๆ ด้วย เธอนี่น่าจะไปบวชเป็นพระนะ😄 "

📖 อ่าน "สนทนากับโอมเมฆา" ทั้งหมดได้ที่นี่ค่ะ

https://ohmmekatalk.blogspot.com

#สนทนากับโอมเมฆา #สนทนากับโอมเมฆาภาชิลล์ชิลล์แลกเปลี่ยนความคิด #ปรัชญา #ฮลุนโซโล่ #HlunSolo