Venus Planets (2025) : ดาวศุกร์ ดาวเคราะห์

ดาวศุกร์ ดาวเคราะห์

( Venus Planets)

ความก้าวหน้าในช่วงต้นศตวรรษที่ 20

จนกระทั่งศตวรรษที่ 20 ได้มีการค้นพบข้อมูลเกี่ยวกับ ดาวศุกร์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แผ่นดิสก์ที่แทบไม่มีลักษณะพิเศษของดาวศุกร์ไม่ได้บอกเป็นนัยว่าพื้นผิว ของดาวศุกร์จะมีลักษณะเป็นอย่างไร และมีเพียงการ พัฒนาการสังเกตด้วยสเปกโทรสโคปี และอัลตราไวโอเลตเท่านั้นที่เปิดเผยความลับของดาวศุกร์ ได้มากขึ้น การสังเกตด้วยสเปกโทรสโคปีในช่วงปี ค.ศ. 1900 ได้ให้เบาะแสแรกๆ เกี่ยวกับการหมุนของ ดาวศุกร์ เวสโต สลิเฟอร์พยายามวัดการเลื่อนของแส งดอปเปลอร์จากดาวศุกร์ แต่พบว่าเขาไม่สามารถ ตรวจจับการหมุนใดๆ ได้ เขาสันนิษฐานว่าดาวศุกร์น่า จะมีคาบการหมุนที่ยาวนานกว่าที่เคยคิดไว้มาก

การสังเกตการณ์อัลตราไวโอเลตครั้งแรกเกิดขึ้นใน ช่วงทศวรรษปี 1920 เมื่อ Frank E.

Ross พบว่าภาพถ่ายอุลตราไวโอเลตเผยให้เห็นราย ละเอียดจำนวนมากที่ขาดหายไปในรังสีที่มองเห็นและ อินฟราเรด เขาเสนอว่าสาเหตุเกิดจากชั้นบรรยากาศ ด้านล่างสีเหลืองหนาแน่นและมีเมฆเซอร์รัสอยู่สูงเหนือชั้นบรรยากาศ มีการสังเกตว่าดาวศุกร์ไม่มีรูปร่างเป็น วงรีที่มองเห็นได้ในจานของดาว ซึ่งบ่งชี้ว่าดาวมีการ หมุนช้า และนักดาราศาสตร์บางคนสรุปจากข้อมูลนี้ว่า ดาวศุกร์ถูกล็อกด้วยแรงน้ำขึ้นน้ำลงเช่นเดียวกับที่เชื่อว่าดาวพุธเป็นในขณะนั้น แต่ผู้วิจัยคนอื่นๆ ตรวจพบ ความร้อนจำนวนมากที่มาจากด้านมืดของดาวศุกร์ ซึ่ง บ่งชี้ว่าดาวมีการหมุนอย่างรวดเร็ว (ไม่สงสัยว่า อุณหภูมิพื้นผิวจะสูงในขณะนั้น) ทำให้ประเด็นนี้สับสน งานวิจัยในภายหลังในช่วงทศวรรษปี 1950 แสดงให้เห็นว่าการหมุนดังกล่าวเป็นการหมุนถอยหลัง

ยุคอวกาศ (Space age)

การบินอวกาศระหว่างดาวเคราะห์ครั้งแรกของ มนุษยชาติสำเร็จลุล่วงในปี 1961 ด้วยยานสำรวจ อวกาศหุ่นยนต์เวเนรา 1 ของโครงการเวเนราของ สหภาพโซเวียตที่บินไปยังดาวศุกร์ แต่ยานสูญเสียการ ติดต่อระหว่างทาง ภารกิจเดินทางระหว่างดาวเคราะห์ ครั้งแรกที่ประสบความสำเร็จไปยังดาวศุกร์เช่นกันคือยานมาริเนอร์ 2 ของโครงการมาริเนอร์ของ

สหรัฐอเมริกา ซึ่งบินผ่านเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 1962 ที่ ระดับความสูง 34,833 กิโลเมตร (21,644 ไมล์) เหนือพื้นผิวดาวศุกร์ และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับชั้น บรรยากาศของดาวศุกร์ นอกจากนี้ การสังเกตการณ์

ดาวศุกร์ด้วยเรดาร์ ยังดำเนินการครั้งแรกในช่วง ทศวรรษ 1960 และให้การวัดคาบการหมุนครั้งแรก ซึ่ง ใกล้เคียงกับค่าจริงยานเวเนรา 3 ซึ่งถูกส่งขึ้นสู่ห้วงอวกาศในปี 1966 ถือเป็นยานสำรวจทและยานลงจอดลำแรกของมนุษยชาติที่เดินทางไปถึงและพุ่งชนวัตถุท้องฟ้าอื่นที่ ไม่ใช่ดวงจันทร์ แต่ไม่สามารถส่งข้อมูลกลับมาได้ เนื่องจากพุ่งชนพื้นผิวของดาวศุกร์ ในปี 1967 ยาน เวเนรา 4 ถูกส่งขึ้นสู่ห้วงอวกาศและนำการทดลองทาง วิทยาศาสตร์ไปปฏิบัติได้สำเร็จในชั้นบรรยากาศของ ดาวศุกร์ก่อนจะพุ่งชน

ยาน Venera 4 แสดงให้เห็นว่าอุณหภูมิพื้นผิวสูงกว่าที่ ยาน Mariner 2 คำนวณไว้ โดยอยู่ที่เกือบ 500 °C (932 °F) พบว่าชั้นบรรยากาศประกอบด้วย คาร์บอนไดออกไซด์ (CO) 95% และค้นพบว่าชั้นบรรยากาศของดาวศุกร์มีความหนาแน่นมากกว่าที่นัก ออกแบบยาน Venera 4 คาดไว้มาก

ในตัวอย่างแรกเริ่มของความร่วมมือทางอวกาศ ข้อมูล ของยาน Venera 4 ได้ถูกเชื่อมเข้ากับข้อมูลของยาน Mariner 5 ปี 1967 ซึ่งได้รับการวิเคราะห์โดยทีม วิทยาศาสตร์ผสมระหว่างโซเวียตและอเมริกาในการ ประชุมเชิงปฏิบัติการชุดหนึ่งในปีถัดมา เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2513 Venera 7 กลายเป็น ยานอวกาศลำแรกที่ลงจอดบนดาวเคราะห์ดวงอื่น อย่างนุ่มนวล และเป็นลำแรกที่ส่งข้อมูลจากดาว เคราะห์ดวงนั้นกลับมายังโลก

ในปี 1974 ยาน Mariner 10 ได้โคจรผ่านดาวศุกร์เพื่อเบนเส้นทางเข้าหาดาวพุธ และได้ถ่ายภาพเมฆด้วย แสงอัลตราไวโอเลต ซึ่งเผยให้เห็นความเร็วลมที่สูง อย่างน่าประหลาดใจในชั้นบรรยากาศของดาวศุกร์ นี่ เป็นเทคนิคช่วยแรงโน้มถ่วงระหว่างดาวเคราะห์ครั้ง แรกที่เคยใช้ ซึ่งเป็นเทคนิคที่ยานสำรวจรุ่นหลังจะใช้ การสังเกตการณ์ด้วยเรดาร์ในช่วงทศวรรษปี 1970 ได้ เปิดเผยรายละเอียดพื้นผิวของดาวศุกร์เป็นครั้งแรก พัลส์ของคลื่นวิทยุถูกส่งไปที่ดาวศุกร์โดยใช้ กล้องโทรทรรศน์วิทยุขนาด 300 เมตร (1,000 ฟุต) ที่ หอสังเกตการณ์อาเรซีโบ และเสียงสะท้อนเผยให้เห็น บริเวณที่มีการสะท้อนแสงสูง 2 แห่ง ซึ่งเรียกว่า บริเวณอัลฟา และ เบตา การสังเกตการณ์เผยให้เห็น บริเวณที่มีแสงสว่างจ้า ซึ่งเชื่อว่าเป็นบริเวณภูเขา ซึ่ง เรียกว่าแมกซ์เวลล์ มอนเตส ปัจจุบัน มีเพียง 3 ลักษณะนี้เท่านั้นบนดาวศุกร์ที่ไม่มี ชื่อเพศหญิง.

ในปี 1975 ยานลงจอด Venera 9 และ 10 ของโซเวียต ได้ส่งภาพแรกจากพื้นผิวดาวศุกร์ซึ่งเป็นภาพขาวดำNASA ได้รับข้อมูลเพิ่มเติมจากโครงการ Pioneer Venus ซึ่งประกอบด้วยภารกิจแยกกันสองภารกิจ ได้แก่ Pioneer Venus Multiprobe และ Pioneer Venus Orbiter ซึ่งโคจรรอบดาวศุกร์ระหว่างปี 1978 ถึง 1992 ในปี 1982 ภาพสีแรกของพื้นผิวถูกถ่ายด้วย ยานลงจอด Venera 13 และ 14 ของโซเวียต หลังจาก ยานลงจอด Venera 15 และ 16 ปฏิบัติการในวงโคจร ระหว่างปี 1983 ถึง 1984 โดยทำแผนที่พื้นผิวของดาว ศุกร์โดยละเอียด 25% (ตั้งแต่ขั้วโลกเหนือถึงละติจูด 30°N) โครงการ Venera ของโซเวียตก็ยุติลง

ในปีพ.ศ. 2528 โครงการ Vega ของสหภาพโซเวียต พร้อมด้วยภารกิจ Vega 1 และ Vega 2 ได้นำหัววัดที่ เข้าสู่โลกเป็นชุดสุดท้าย และนำหุ่นยนต์นอกโลกชุด แรกขึ้นสู่ห้วงอวกาศเป็นครั้งแรก โดยนำบอลลูนที่พอง ลมขึ้นสู่ผิวโลก ระหว่างปี 1990 ถึง 1994 แมกเจลแลน ได้ปฏิบัติการในวงโคจรจนกระทั่งออกจากวงโคจรเพื่อทำแผนที่พื้นผิวของดาวศุกร์ นอกจากนี้ ยานสำรวจ อย่าง Galileo (1990), Cassini-Huygens

(1998/1999) และ MESSENGER (2006/2007) ยังได้ บินผ่านดาวศุกร์เพื่อเดินทางไปยังจุดหมายอื่นๆ ใน เดือนเมษายน 2006 Venus Express ซึ่งเป็นภารกิจ สำรวจดาวศุกร์ชุดแรกที่ดำเนินการโดยสำนักงาน อวกาศยุโรป (ESA) ได้เข้าสู่วงโคจรรอบดาวศุกร์ Venus Express ได้สังเกตการณ์บรรยากาศของดาว ศุกร์ได้อย่างไม่เคยมีมาก่อน ESA ได้สรุปภารกิจ Venus Express ในเดือนธันวาคม 2014 และออกจาก วงโคจรในเดือนมกราคม 2015

ในปี 2010 ยานอวกาศสำรวจดวงอาทิตย์แบบใบเรือระหว่างดาวเคราะห์ลำแรกที่ประสบความสำเร็จคือIKAROS ได้เดินทางไปยังดาวศุกร์เพื่อบินผ่าน ระหว่างปีพ.ศ. 2558 ถึง 2567 ยานสำรวจอะคาสึกิของ ญี่ปุ่นได้ปฏิบัติการในวงโคจรรอบดาวศุกร์ และยาน เบปิโคลอมโบได้บินผ่านในปี พ.ศ. 2563/2564

ภารกิจที่กระตือรือร้น และในอนาคต

ยานสำรวจหลายลำอยู่ระหว่างการพัฒนา รวมถึง ภารกิจที่เสนอไว้หลายภารกิจซึ่งยังอยู่ในขั้นเริ่มต้น ของแนวคิด NASA อนุมัติภารกิจ 2 ภารกิจไปยังดาว เคราะห์ ได้แก่ VERITAS และ DAVINCI ซึ่งมีแผนจะ เปิดตัวไม่เร็วกว่าปี 2031 ESA วางแผนที่จะเปิดตัว EnVision ในปี 2031 เช่นกัน ISRO ของอินเดียกำลัง ดำเนินการกับภารกิจ Venus Orbiter Mission โดยตั้ง เป้าที่จะเปิดตัวในปี 2028 นอกเหนือจากภารกิจขนาด ใหญ่เหล่านี้แล้ว Rocket Lab ยังกำลังดำเนินการกับ ภารกิจส่วนตัวภารกิจแรกไปยังดาวศุกร์ ซึ่งก็คือVenus Life Finder ส่วนภารกิจของ UAE ไปยังดาว เคราะห์น้อย MBR Explorer จะทำการบินผ่านดาวเคราะห์

ดาวศุกร์ได้รับการระบุสำหรับการวิจัยในอนาคตว่าเป็น กรณีสำคัญในการทำความเข้าใจ:

ต้นกำเนิดของระบบสุริยะ และ โลก และหากระบบและ ดาวเคราะห์เช่นของเราเป็นสิ่งธรรมดาหรือหายากใน จักรวาล วิวัฒนาการของวัตถุท้องฟ้าตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม จนกลายมาเป็นวัตถุท้องฟ้าหลากหลายชนิดในปัจจุบัน ได้อย่างไร การพัฒนาสภาพที่นำไปสู่สภาพแวดล้อม และการดำรงชีวิตที่เหมาะสม

ค้นหาชีวิตบนดาวศุกร์

(Search for life Life on Venus)

การคาดเดาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของสิ่งมีชีวิตบน พื้นผิวดาวศุกร์ ลดลงอย่างมากหลังจากต้นทศวรรษ 1960 เมื่อเห็นได้ชัดว่าสภาพแวดล้อมนั้นเลวร้ายกว่า บนโลก อุณหภูมิและแรงดันบรรยากาศที่รุนแรงของ ดาวศุกร์ทำให้สิ่งมีชีวิตบนน้ำซึ่งเป็นที่รู้จักในปัจจุบัน นั้นไม่น่าจะเกิดขึ้นได้

นักวิทยาศาสตร์บางคนคาดเดาว่าจุลินทรีย์ที่ชอบ อุณหภูมิ และ กรด อาจมีอยู่ในชั้นบรรยากาศบนดาว ศุกร์ที่เย็น และเป็นกรด การคาดเดาเช่นนี้ย้อนกลับไป ถึงปี 1967 เมื่อ Carl Sagan และ Harold J.Morowitz เสนอแนะในบทความ Nature ว่าวัตถุขนาด เล็กที่ตรวจพบในกลุ่มเมฆของดาวศุกร์อาจเป็นสิ่งมี ชีวิตที่คล้ายกับแบคทีเรียบนโลก (ซึ่งมีขนาดใกล้เคียง กัน) แม้ว่าสภาพพื้นผิวของดาวศุกร์จะทำให้สมมติฐาน เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตในบริเวณนั้นดูไม่น่าเชื่อ แต่กลุ่มเมฆ ของดาวศุกร์กลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ดังที่ได้ชี้ให้เห็นเมื่อหลายปีก่อน น้ำ คาร์บอนไดออกไซด์ และแสงแดด ซึ่ง เป็นปัจจัยพื้นฐานในการสังเคราะห์แสง มีอยู่มากมาย ในบริเวณรอบ ๆ กลุ่มเมฆ

ในเดือนสิงหาคม 2019 นักดาราศาสตร์ที่นำโดย Yeon Joo Lee รายงานว่ารูปแบบระยะยาวของการเปลี่ยนแปลงการดูดกลืนแสง และค่าสะท้อนแสงในชั้น บรรยากาศของดาวศุกร์ที่เกิดจาก "ตัวดูดกลืนแสงที่ ไม่รู้จัก" ซึ่งอาจเป็นสารเคมี หรือแม้แต่กลุ่มจุลินทรีย์ ขนาดใหญ่ที่อยู่สูงในชั้นบรรยากาศของดาว ศุกร์ ส่ง ผลกระทบต่อสภาพอากาศ การดูดกลืนแสงของจุลินทรีย์เหล่านี้แทบจะเหมือนกับการดูดกลืนแสงของจุลินทรีย์เหล่านี้แทบจะเหมือนกับการดูดกลืนแสงของ จุลินทรีย์ในเมฆของโลก การศึกษาวิจัยอื่นๆ ก็ได้ข้อสรุปที่คล้ายกันนี้

ในเดือนกันยายน 2020 ทีมนักดาราศาสตร์ที่นำโดย Jane Greaves จากมหาวิทยาลัยคาร์ดิฟฟ์ได้ประกาศ การตรวจพบ ฟอสฟีน ซึ่งเป็นก๊าซที่ไม่ทราบว่าเกิดจาก กระบวนการทางเคมีใดๆ บนพื้นผิวหรือบรรยากาศของ ดาวศุกร์ ในระดับบนสุดของเมฆบนดาว แหล่งฟอสฟีน ที่เสนอมาแหล่งหนึ่งคือสิ่งมีชีวิต ฟอสฟีนถูกตรวจพบที่ ระดับความสูงอย่างน้อย 30 ไมล์ (48 กม.) เหนือพื้นผิว และส่วนใหญ่พบที่ละติจูดกลาง ไม่มีการตรวจพบที่ขั้ว โลก การค้นพบดังกล่าวกระตุ้นให้ Jim Bridenstine ผู้ บริหาร NASA เรียกร้องต่อสาธารณะให้มีการมุ่งเน้น ใหม่ในการศึกษาดาวศุกร์ โดยอธิบายว่าการค้นพบฟอสฟีนครั้งนี้เป็น "การพัฒนาที่สำคัญที่สุดในการสร้าง กรณีศึกษาสิ่งมีชีวิตนอกโลก"

การวิเคราะห์ภายหลังของการประมวลผลข้อมูลที่ใช้ ระบุฟอสฟีนในบรรยากาศของดาวศุกร์ได้หยิบยกข้อกังวลขึ้นมาว่าเส้นการตรวจจับนี้อาจเป็นสิ่งประดิษฐ์ การใช้การปรับพหุนามลำดับที่ 12 อาจมีสัญญาณรบกวนที่ขยายใหญ่ขึ้นและสร้างสัญญาณ รบกวนเท็จ การอ่าน (ดูปรากฏการณ์ของ Runge)

การสังเกตบรรยากาศของดาวศุกร์ในส่วนอื่นๆ ของ สเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าที่คาดว่าจะมีเส้นการดูดก ลืนฟอสฟืนนั้นไม่สามารถตรวจจับฟอสฟีนได้ ในช่วง ปลายเดือนตุลาคม 2020 การวิเคราะห์ข้อมูลใหม่ด้วย การลบพื้นหลังออกอย่างเหมาะสมไม่แสดงการตรวจ จับฟอสฟีนที่มีนัยสำคัญทางสถิติ สมาชิกในทีมที่อยู่รอบๆ กรีฟส์กำลังทำงานเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ ของ MIT เพื่อส่งยานอวกาศระหว่างดาวส่วนตัวลำแรก ร่วมกับบริษัทจรวด Rocket Lab เพื่อค้นหาสารอินทรีย์ โดยเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของดาวศุกร์ด้วยยานสำรวจที่ มีชื่อว่า Venus Life Finder

การป้องกันดาวเคราะห์

คณะกรรมการวิจัยอวกาศเป็นองค์กรวิทยาศาสตร์ที่ จัดตั้งขึ้นโดยสภาวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศ ความ รับผิดชอบของคณะกรรมการคือการพัฒนาคำแนะนำ เพื่อหลีกเลี่ยงการปนเปื้อนระหว่างดาวเคราะห์ เพื่อจุด ประสงค์นี้ ภารกิจในอวกาศจึงถูกแบ่งออกเป็น 5 กลุ่ม เนื่องจากสภาพแวดล้อมบนพื้นผิวของดาวศุกร์ที่ รุนแรง ดาวศุกร์จึงถูกจัดอยู่ในประเภทที่สองของการ ปกป้องดาวเคราะห์ ซึ่งบ่งชี้ว่ามีโอกาสเพียงเล็กน้อย เท่านั้นที่การปนเปื้อนจากยานอวกาศจะส่งผลกระทบ ต่อการสืบสวน

การมีอยู่ของมนุษย์

รายชื่อภารกิจสู่ดาวศุกร์

ดาวศุกร์เป็นสถานที่ที่มนุษย์จากต่างดาวเดินทางมายัง โลกเป็นครั้งแรก โดยอาศัยภารกิจของหุ่นยนต์ในการ ลงจอดบนดาวเคราะห์ดวงอื่นและวัตถุนอกโลกอื่นที่ ไม่ใช่ดวงจันทร์ เป็นครั้งแรก การโคจรรอบโลกครั้ง ล่าสุดเป็นของยานอะคาสึกิ ของญี่ปุ่น (2015-2024) ระดับความสูงยานสำรวจอื่น ๆ มักใช้ดาวศุกร์ในการ หลบหลีกแรงโน้มถ่วงเพื่อรวบรวมข้อมูลบางอย่างเกี่ยว กับดาวศุกร์ระหว่างทาง ประเทศเดียวที่ส่งยานสำรวจ ลงจอดบนพื้นผิวดาวศุกร์ คือสหภาพโซเวียต (รัสเซีย)ยานสำรวจดาวศุกร์มัลติโพรบของสหรัฐฯ ได้นำยานสำรวจที่ไม่ใช่ของโซเวียตเพียงลำเดียวเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ และยานสำรวจชั้นบรรยากาศลำหนึ่ง สามารถส่งสัญญาณได้ชั่วครู่หลังจากกระทบกับพื้นผิว ของดาวศุกร์

เที่ยวบินที่มีลูกเรือ

การศึกษาเส้นทางสำหรับภารกิจที่มีมนุษย์ร่วมบินไป ยังดาวอังคารตั้งแต่ช่วงปี 1960 ได้เสนอให้ปฏิบัติ ภารกิจต่อต้านแทนภารกิจร่วมบินโดยตรง โดยใช้แรง โน้มถ่วงช่วยบินผ่านดาวศุกร์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าภารกิจ ไปยังดาวอังคารควรรวดเร็ว และปลอดภัยกว่า มีหน้า ต่างการบินกลับหรือยกเลิกที่ดีกว่า และได้รับรังสีจาก การบินน้อยกว่าหรือเท่ากับการบินตรงไปยังดาวอังคาร ในยุคอวกาศตอนต้น สหภาพโซเวียต และ สหรัฐอเมริกาได้เสนอให้ปฏิบัติภารกิจ TMK-MAVR และภารกิจบินผ่านดาวศุกร์ที่มีมนุษย์ร่วมบินไปยังดาว ศุกร์ แม้ว่าภารกิจดังกล่าวจะไม่เคยเกิดขึ้นจริงก็ตาม

ที่อยู่อาศัย

เมืองลอยฟ้า และเกาะต่างๆ ในนิยายของดาวศุกร์ และ การตั้งอาณานิคมบนดาวศุกร์

แม้ว่าสภาพพื้นผิวของดาวศุกร์จะไม่เอื้ออำนวย แต่ ความดันบรรยากาศ อุณหภูมิ รังสีดวงอาทิตย์และ คอสมิกที่ระดับความสูง 50 กิโลเมตรเหนือพื้นผิวก็ คล้ายคลึงกับสภาพพื้นผิวโลก ("สภาพอากาศอบอุ่น")

ด้วยเหตุนี้ วิศวกรชาวโซเวียต เซอร์เกย์ ซิโตมีร์สกี (Сергей Житомирский, 1929-2004) ในปี 1971 และวิศวกรอวกาศของ NASA เจฟฟรีย์ เอ. แลนดิส ในปี 2003 จึงแนะนำให้ใช้บอลลูนสำรวจสำหรับการ สำรวจที่มีคนโดยสารและอาจใช้สำหรับ "เมืองลอยน้ำ" ถาวรในชั้นบรรยากาศของดาวศุกร์ ซึ่งเป็นทางเลือก อื่นสำหรับแนวคิดที่นิยมใช้กันในการดำรงชีวิตบนพื้น

ผิวของดาวเคราะห์ เช่น ดาวอังคาร ความท้าทายทาง วิศวกรรมมากมายสำหรับมนุษย์ในชั้นบรรยากาศของ ดาวศุกร์ ก็คือปริมาณกรดซัลฟิวริกที่กัดกร่อนในชั้น บรรยากาศ

แนวคิดการปฏิบัติการบนดาวศุกร์ที่ระดับความสูงของ NASA เป็นแนวคิดภารกิจที่เสนอการออกแบบบอลลูน ลอยฟ้าที่มีลูกเรือ

ในวัฒนธรรม

ดาวศุกร์เป็นลักษณะหลักของท้องฟ้ายามค่ำคืน และ จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในตำนาน โหราศาสตร์ และ นิยายตลอดประวัติศาสตร์และในวัฒนธรรมต่างๆ บทเพลงสรรเสริญหลายบทสรรเสริญอินันนาใน บทบาทเทพีแห่งดาวศุกร์

ศาสตราจารย์ด้านเทววิทยา เจฟฟรีย์ คูลีย์ โต้แย้งว่า ในตำนานหลายเรื่อง การเคลื่อนที่ของ อินันนาอาจสอดคล้องกับการเคลื่อนที่ของดาวศุกร์บนท้องฟ้า การเคลื่อนที่ไม่ต่อเนื่องของดาวศุกร์เกี่ยวข้องกับทั้ง ตำนาน และธรรมชาติคู่ตรงข้ามของอินันนา ในหนังสือInanna's Descent to the Underworld ของอินันนา อินันนาสามารถลงไปสู่ยมโลกและกลับไปสู่สวรรค์ได้ ซึ่งแตกต่างจากเทพเจ้าองค์อื่น ดาวศุกร์ดูเหมือนจะลง มาในลักษณะเดียวกัน โดยตกทางทิศตะวันตกแล้วขึ้น อีกครั้งทางทิศตะวันออก บทสวดนำกล่าวถึงอินันนาที่ออกจากสวรรค์และมุ่งหน้าสู่และมุ่งหน้าสู่คูร์ ซึ่ง สันนิษฐานว่าเป็นภูเขา โดยจำลองการขึ้นและตกของอินันนาทางทิศตะวันตก.

ใน Inanna and Shukaletuda และ Inanna's Descent into the Underworld ดูเหมือนจะขนานไปกับการเคลื่อนที่ของดาวศุกร์ ใน Inanna and Shukaletuda มี การบรรยายว่า Shukaletuda กวาดสายตามองท้องฟ้า เพื่อค้นหา Inanna ซึ่งอาจค้นหาขอบฟ้าทางทิศตะวัน ออกและตะวันตก ในตำนานเดียวกันนี้ ในขณะที่กำลัง ค้นหาผู้โจมตี Inanna เองก็เคลื่อนไหวหลายครั้งซึ่ง สอดคล้องกับการเคลื่อนที่ของดาวศุกร์บนท้องฟ้า ชาวอียิปต์โบราณ และชาวกรีกโบราณอาจทราบตั้งแต่สหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล หรืออย่างช้าที่สุดก็ในยุคปลาย โดยได้รับอิทธิพลจากเมโส โปเตเมียว่า ดาวประจำเช้า และดาวประจำเย็น คือ ดวงเดียวกัน ชาวอียิปต์รู้จักดาวประจำเช้าในชื่อTioumoutiri และดาวประจำเย็นในชื่อ Ouaiti พวกเขา วาดภาพดาวศุกร์เป็นนกฟีนิกซ์หรือนกกระสาในตอน แรก (ดู Bennu)

เรียกมันว่า "ไม้กางเขน" หรือ "ดวงดาวที่มีไม้กางเขน" โดยเชื่อมโยงกับ โอซิริส และต่อมาได้พรรณนาว่ามีหัว สองหัวเป็นหัวมนุษย์ หรือ หัวฟอลโค และเชื่อมโยงกับ ฮอรัส บุตรของไอซิส (ซึ่งในช่วงยุคเฮลเลนิสติกตอน หลังนั้น ระบุว่าเป็นเทพีอโฟรไดท์ร่วมกับฮาธอร์) ชาว กรีกใช้ชื่อฟอสฟอรัส (Φωσφόρος) ซึ่งแปลว่า "ผู้ให้ แสงสว่าง" (ดังนั้นธาตุฟอสฟอรัสจึงใช้สลับกันคือ อีสฟ อรอส (Ηωσφόρος) ซึ่งแปลว่า "ผู้ให้รุ่งอรุณ") สำหรับ ดาวประจำรุ่ง และเฮสเพอรอส (Εσπερος) ซึ่งแปลว่า "ชาวตะวันตก" สำหรับดาวประจำค่ำ ทั้งคู่เป็นบุตรของ รุ่งอรุณอีออส และจึงเป็นหลานของอโฟรไดท์ด้วย

แม้ว่าในสมัยโรมันจะถือว่าทั้งสองดวงนี้เป็นวัตถุ ท้องฟ้าเดียวกันที่เรียกว่า "ดาวศุกร์" แต่ชื่อภาษากรีก ดั้งเดิมทั้งสองชื่อก็ยังคงใช้ต่อไป แม้ว่าโดยปกติจะ แปลเป็นภาษาละตินว่า ลูซิเฟอร์ และ เวสเปอร์ ก็ตาม

กวีคลาสสิก เช่น โฮเมอร์ ซัปโฟ โอวิด และเวอร์จิล กล่าวถึง ดวงดาวและแสงของมัน กวี เช่น วิลเลียม เบลค โรเบิร์ต ฟรอสต์ เลทิเทีย เอลิซาเบธ แลนดอน อัลเฟรด ลอร์ด เทนนิสัน และวิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ ต่าง ก็แต่งบทเพลงสรรเสริญดวงดาว โฮลสต์ได้รวม บทเพลงนี้ไว้ในบทที่สองของชุดเพลง The Planets ของเขา

ในอินเดีย Shukra Graha ("ดาวเคราะห์ Shukra") ตั้ง ชื่อตามนักบุญ Shukra ผู้ทรงพลัง

คำว่า ศุกร์ ซึ่งใช้ในโหราศาสตร์เวทของ อินเดียหมาย ถึง "ความชัดเจน บริสุทธิ์" หรือ "ความสว่าง ความแจ่ม ชัด" ในภาษาสันสกฤต คำว่าศุกร์เป็นหนึ่งในเคราะห์ทั้งเก้า เชื่อกันว่ามีผลต่อความมั่งคั่ง ความสุข และการสืบพันธุ์ เป็นบุตรของพฤคุ อาจารย์ของไดต ยะ และคุรุของอสุร ชื่อภาษาอังกฤษของวีนัสเดิมทีเป็น ชื่อโรมันโบราณสำหรับชื่อนี้ ชาวโรมันตั้งชื่อวีนัสตาม เทพีแห่งความรัก ซึ่งต่อมาก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเทพีแห่งความรักของกรีกโบราณ อโฟรไดต์ ซึ่งได้รับ แรงบันดาลใจมาจากเทพีอินันนาในศาสนาสุเมเรียน (ซึ่งในศาสนาอัคคาเดียนคืออิชทาร์) ซึ่งล้วนเกี่ยวข้อง กับดาวเคราะห์ดวงนี้ทั้งสิ้นวันธรรมดาของดาวเคราะห์และเทพธิดาเหล่านี้คือวัน ศุกร์ ตั้งชื่อตามเทพธิดา Frigg ของเยอรมัน ซึ่งมีความ เกี่ยวข้องกับเทพธิดา Venus ของโรมัน

ดาวศุกร์เป็นที่รู้จักในชื่อ Kejora ในภาษาอินโดนีเซีย และมาเลย์ ส่วนในภาษาจีน ดาวศุกร์เรียกว่า Jīn-xīng (金星) ซึ่งเป็นดาวเคราะห์สีทองแห่งธาตุโลหะ

วัฒนธรรมจีน ญี่ปุ่น เกาหลี และเวียดนามในปัจจุบัน เรียกดาวศุกร์ว่า "ดาวโลหะ" (金星) ตามธาตุทั้งห้า

ชาวมายาถือว่าดาวศุกร์เป็นวัตถุท้องฟ้าที่สำคัญที่สุด รองจากดวงอาทิตย์ และ ดวงจันทร์ พวกเขาเรียกดาว ศุกร์ว่า Chac ek หรือ Noh Ek' ซึ่งแปลว่า "ดวงดาวดวง ใหญ่" วัฏจักรของดาวศุกร์มีความสำคัญต่อปฏิทินของ พวกเขา และมีการอธิบายไว้ในหนังสือบางเล่มของพวกเขา เช่น Maya Codex of Mexico และ Dresden Codex

ธง Estrella Solitaria ("ดาวดวงเดียว") ของชิลีมีรูปดาวศุกร์.

วัฒนธรรมสมัยใหม่

เมฆบนดาวศุกร์ที่ปกคลุมอย่างแน่นหนาทำให้บรรดา นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์มีอิสระในการคาดเดา เกี่ยวกับสภาพของพื้นผิวดาวศุกร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อการสังเกตในช่วงแรกแสดงให้เห็นว่าดาวศุกร์ไม่ เพียงแต่มีขนาดใกล้เคียงกับโลกเท่านั้น แต่ยังมีชั้น บรรยากาศที่หนาแน่นอีกด้วย เนื่องจากดาวศุกร์อยู่ ใกล้ดวงอาทิตย์มากกว่าโลก จึงมักถูกพรรณนาว่า อบอุ่นกว่า แต่มนุษย์ก็ยังคงอาศัยอยู่ได้ แนวความคิดนี้ ถึงจุดสูงสุดระหว่างปี ค.ศ. 1930 ถึง 1950 ซึ่งเป็นช่วง ที่วิทยาศาสตร์ได้เปิดเผยลักษณะบางประการของดาว ศุกร์ แต่ยังไม่เปิดเผยความเป็นจริงอันเลวร้ายของ สภาพพื้นผิวของดาวศุกร์ ผลการค้นพบจากภารกิจ สำรวจดาวศุกร์ครั้งแรกแสดงให้เห็นว่าความเป็นจริง นั้นแตกต่างกันมาก และนำไปสู่การยุติแนวความคิดนี้ เมื่อความรู้ทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับดาวศุกร์ก้าวหน้า ขึ้น บรรดานักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ก็พยายามตาม ให้ทัน โดยเฉพาะการคาดเดาถึงความพยายามของ มนุษย์ที่จะสร้างโลกจำลองของดาวศุกร์

สัญลักษณ์ ดาวศุกร์

สัญลักษณ์วงกลมที่มีกากบาทเล็กๆ อยู่ด้านล่างเรียก ว่าสัญลักษณ์ดาวศุกร์ ซึ่งได้รับชื่อนี้มาเนื่องจากใช้เป็น สัญลักษณ์ทางดาราศาสตร์ของดาวศุกร์ สัญลักษณ์นี้ มีต้นกำเนิดมาจากกรีกโบราณ และเป็นตัวแทนของ ความเป็นผู้หญิง โดยทั่วไป ซึ่งได้รับการยอมรับในทาง ชีววิทยาให้เป็นสัญลักษณ์ทางเพศสำหรับผู้หญิง เช่น เดียวกับสัญลักษณ์ดาวอังคารสำหรับผู้ชาย และบาง ครั้งสัญลักษณ์ดาวพุธสำหรับกะเทย ความสัมพันธ์ทาง เพศระหว่างดาวศุกร์และดาวอังคารนี้ถูกนำมาใช้เพื่อจับคู่ทั้งสองอย่างในเชิงเพศตรงข้าม โดยอธิบายผู้ หญิงและผู้ชายตามแบบแผนว่าแตกต่างกันมากจน สามารถเข้าใจได้ว่ามาจากดาวเคราะห์คนละดวง ซึ่ง เป็นความเข้าใจที่แพร่หลายในปี 1992 โดยหนังสือชื่อMen Are from Mars, Women Are from Venus สัญลักษณ์ของดาวศุกร์ยังถูกใช้ในศาสตร์การเล่นแร่ แปรธาตุของตะวันตกซึ่งเป็นตัวแทนของธาตุทองแดง (เช่นเดียวกับสัญลักษณ์ของดาวพุธซึ่งเป็นสัญลักษณ์ ของธาตุปรอทเช่นกัน) และเนื่องจากทองแดงขัดเงา ถูกนำมาใช้เป็นกระจกตั้งแต่สมัยโบราณ สัญลักษณ์ ของดาวศุกร์จึงถูกเรียกว่ากระจกของดาวศุกร์ ซึ่งเป็น ตัวแทนของกระจกของเทพธิดา แม้ว่าต้นกำเนิดนี้จะ ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นที่มาที่ไปได้ยาก นอกจาก สัญลักษณ์ของดาวศุกร์แล้ว ยังมีสัญลักษณ์อื่นๆ อีก มากมายที่เกี่ยวข้องกับดาวศุกร์ สัญลักษณ์ทั่วไปอื่นๆ ได้แก่ พระจันทร์เสี้ยวหรือโดยเฉพาะดวงดาว เช่น เดียวกับดาวแห่งอิชทาร์.

-

แหล่งที่มาของข้อมูล :

1. Lawrence, Pete (2005). "In Search of the Venusian Shadow. Digitalsky.org.uk. Archived from the original on 11 June 2012. Retrieved 13 June 2012

2. ^ Walker, John. "Viewing Venus in Broad Daylight. Fourmilab Switzerland. Archived from the original on 29 March 2017. Retrieved 19 April 2017

3. Kane, Stephen (22 April 2022). "Atmospheric dynamics of a near tidally locked Earth-sized planet. Nature Astronomy. 6 (4): 420-427. arXiv:2204.096963. Bibcode: 2022NatAs. 6. 420K doi:10.1038/s41550-022-01626-x

4. Andrews, Roy George (27 May 2024). "Rivers of Lava on Venus Reveal a More Volcanically Active Planet-New software let scientists re-examine old radar images, providing some of the strongest evidence yet that volcanoes continue to reshape the hellish planet. The New York Times. Archived from the original on 28 May 2024. Retrieved 28 May 2024.

5. ^ Sulcanese, Davide, Mitri, Giuseppe; Mastrogiuseppe, Marco (27 May 2024).

"Evidence of ongoing volcanic activity on Venus revealed by Magellan radar. Nature Astronomy. 8 (8): 973-982. Bibcode:2024NatAs 8..973S doi:10.1038/s41550-024-02272-1 ISSN 2397-3366. Archived from the original on 28 May 2024. Retrieved 28 May 2024.

6. "Moons NASA Solar System Exploration Archived from the original on 19 October 2019.Retrieved 26 August 2019.

7. Chang, Kenneth (26 October 2023). "Billions of Years Ago, Venus May Have Had a Key Earthlike Feature A new study makes the case that the solar system's hellish second planet once may have had plate tectonics that could have made it more hospitable to life". The New York Times.

Archived from the original on 26 October 2023.Retrieved 27 October 2023.

8. b Weller, Matthew B; et al. (26 October 2023).

"Venus's atmospheric nitrogen explained by ancient plate tectonics". Nature Astronomy. 7 (12): 1436-1444. Bibcode: 2023 NatAs 7.1436W

doi:10.1038/s41550-023-02102-w S2CID 264530764. Archived from the original on 27 October 2023. Retrieved 27 October 2023 9. Jakosky, Bruce M. (1999). "Atmospheres of the

Terrestrial Planets". In Beatty, J. Kelly, Petersen, Carolyn Collins, Chaikin, Andrew (eds.). The New Solar System (4th ed.), Boston: Sky Publishing. pp. 175-200. ISBN 978-0-933346-86-4. OCLC 39464951

10. Hashimoto, George L; Ross-Stroke, Martin; Sugita, Seiji; Gilmore, Martha S., Camp, Lucas W.; Carlson, Robert W., Baines, Kevin H. (December 31, 2008). "Felsic Highland Crust on Venus Suggested by Galileo Near-Infrared Mapping Spectrometer Data". Journal of Geophysical

Research: Planets. 113 (E5). Advancing Earth and Space Science Bibcode:2008JGRE 113.0B24H

doi:10.1029/2008JE003134, S2CID 45474562

11. Shiga, David (10 October 2007). "Did Venus's ancient oceans incubate life?" New Scientist. Archived from the original on 24 March 2009.Retrieved 17 September 2017

12. Ab Newitz, Annalee (11 December 2013). "Here's Carl Sagan's original essay on the dangers of climate change Gizmodo. Archived from the original on 3 September 2021. Retrieved 3 September 2021.

13. Lopes, Rosaly M. C.; Gregg, Tracy K. P. (2004). Volcanic worlds: exploring the Solar System's volcanoes. Springer Publishing. p. 61. ISBN 978-3-540-00431-8

14. Squyres, Steven W. (2016). "Venus" Encyclopædia Britannica Online. Archived from the original on 28 April 2014. Retrieved 7 January 2016,

15. Darling, David. "Venus". Encyclopedia of Science. Dundee, Scotland. Archived from the original on 31 October 2021. Retrieved 24 March 2022.

16. Mueller, Nils (2014). "Venus Surface and Interior. In Tilman, Spohn; Breuer, Doris; Johnson, T. V. (eds.). Encyclopedia of the Solar System (3rd ed.). Oxford: Elsevier Science & Technology ISBN 978-0-12-415845-0. Archived from the

original on 29 September 2021. Retrieved 12 January 2016.

17. Esposito, Larry W. (9 March 1984). "Sulfur Dioxide: Episodic Injection Shows Evidence for Active Venus Volcanism Science, 223 (4640): 1072-1074. Bibcode: 1984Sci...223.1072E

doi:10.1126/science. PMID: 223.4640.1072

17830154, S2CID 12832924

18. Bullock, Mark A.; Grinspoon, David H. (March 2001). "The Recent Evolution of Climate on Venus" (PDF). Icarus. 150 (1): 19-37Bibcode:2001 Icar.. 150...198 CiteSeerX10.1.1.22.64402. doi:10.1006/icar 2000.6570. Archived from the original (PDF) on 23 October 2003.

19. Basilevsky, Alexander T., Head, James W. III (1995). "Global stratigraphy of Venus: Analysis of a random sample of thirty-six test areas". Earth, Moon, and Planets. 66 (3): 285-336 Bibcode:1995EM&P. 66.285B

doi:10.1007/BF00579467 S2CID 21736261

20. Jones, Tom, Stofan, Ellen (2008).

Planetology:

-

-

ปริญญาเอก (Ph.D)

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : รัชรินทร์ดา เตชะประสาน🇹🇭

พิกัดสำรวจ : เกาะลันตา

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 2568🇹🇭

เรียบเรียงบทความ ภาษาไทย

โดย : รัชรินทร์ดา เตชะประสาน🇹🇭

เคลียร์มิลลี่อินฟินิตี้8888🇹🇭

เคลียร์มิลลี่8888🇹🇭

ประเทศไทย2568🇹🇭

26 มิถุนายน 2568, เวลา 13 : 24 น.🇹🇭

#StellariumThailand🇹🇭

#PhasesOfTheMoonThailand🇹🇭

#QueenOfTheUniverse👑🇹🇭

#ThailandBrandKingRama10👑🇹🇭

#Klearmilly8888🇹🇭

https://s.lemon8-app.com/al/GgMfcRUhrv