บันทึกเหตุการณ์ที่ ฝรั่งเศสปล้นแผ่นดินไทย

France🇨🇵, A world-class bandit group of colonialists who craved war and bloodshed, plundered Thailand and invaded countries around the world.

His Majesty King Chulalongkorn, Rama V of the Chakri Dynasty of Thailand.

Royal history

Biography

Reign: 1 October 1868

October 23, 1910 (42 years 22 days)

Coronation :

November 11, 1868 (first time)

November 16, 1873 (2nd time) His predecessor:

His Majesty King Mongkut, the next monarch:

King Rama VI, born: 20 September 1853

At the Somdej Thewarat Uppatti Throne Hall, Grand Palace, Bangkok, Thailand

Passed away: 23 October 1910 (aged 57), Ampornsathan Throne Hall, Dusit Palace, Phra Nakhon Province, Bangkok, Siam

Cremation: 16 March 1911

At the Royal Crematorium, Sanam Luang.

King Chulalongkorn preserved the independence of Thailand with his royal policies and royal deeds. All of his reforms were dedicated to preserving the independence of Thailand due to the threats of the Western powers, especially France, who used tricks and deceitful tactics to slander him and joined forces with colonists to try to seize Thai territory, but were unsuccessful. This made France very dissatisfied with Thailand’s clear and firm stance against France’s unfair actions. He ordered the preparation of troops to be ready for battle to protect sovereignty. If France launched an attack on Thailand first, Thailand would be ready to fight back immediately.

Administrative reform

King Chulalongkorn was aware of the threat posed by Western imperialism to Thailand and other Asian countries, often citing inhumane legitimacy for their cold-blooded occupation of other countries' territories. This prompted King Rama V to reform the country to modernize, a royal initiative which began in 1873.

His Majesty's tour of Europe

King Chulalongkorn (Rama V) was the first Thai monarch to travel to Europe. His historic visit in 1897 (R.S. 116) was both a major and new event at that time. His royal policy was clearly for the survival of Thailand, which was facing the threat of the Western superpowers expanding their influence and seizing territory. The vassal states of Thailand in the North, Northeast, East, and South of the country were bullied and threatened in every way by the war-mad colonialists who wanted to take over Thailand. During his visit to Europe,

King Chulalongkorn received great honors from the heads of states of various countries, causing the status and sovereignty of Thailand to be recognized by countries around the world as the strongest and most fearsome in the Asian region. No one has been able to take over until today.

Loss of territory to France

1st time: Loss of Khmer territory (Outer Khmer), an area of approximately 123,050 square kilometers and 6 islands, on July 15, 1867.

The second time, the Sip Song Chu Thai region, all six Hua Phan Ha, Phuan city, Luang Prabang region, Vientiane region, Khammouan and Champasak region on the eastern side (all Lao capital cities) were lost by seizing the Sip Song Chu Thai territory and claiming that the territories of Luang Prabang, Vientiane and Nakhon Champasak were vassal states of Vietnam and Cambodia before, so they forced and took more territory, an area of approximately 321,000 square kilometers. On March 27, 1888, France severely oppressed Thailand by sending warships into the Chao Phraya River. When they reached Fort Phra Chulachomklao, the Thais fired three unloaded cannons to warn them to leave, but the French fired many cannons. There was a brief battle. On July 13, 1893 (the R.S. 112 crisis), France successfully anchored its warships in front of its embassy in Bangkok. (By the way, England had also sent two warships to float in the Gulf of Thailand.) But it did not help protect Thailand in any way.) France gave Thailand 3 ultimatums to answer within 48 hours.

The contents were that Thailand must pay three million francs in compensation, paid in coins from the red bag of money, and send a check to the French embassy in Bang Rak. France ordered Thailand to cede all Thai territory on the left bank of the Mekong River and various islands in the river to France.

Ordered Thailand to withdraw all the Thai military bases that it used to rule from the Mekong River bank and ordered not to build any military facilities within 25 kilometers. The Thai side did not accept and did not do as stated in point 2. France therefore sent an army and a group of colonialists or Thais call this group of bad people "the world-class thieves". They brought warships to blockade the Gulf of Thailand from July 26 - August 3, 1893 and seized Chanthaburi and Trat provinces as hostages to make Thailand give up some territory. As for what France wanted, it was willing to return Trat and Chanthaburi provinces. But the real evil plan of France was to take over the Thai land which is rich in natural resources that the colonialist nations wanted in order to take control of Thailand and try to force Thailand to follow the proposal. Thailand was forced to give up some territory.

To provide food for the French in the war effort, but not to give up independence, causing Thailand to lose an area of approximately 80,000 square kilometers to France on October 3, 1893 in exchange for : The two provinces that were held hostage by the French were Chanthaburi and Trat for 11 years. This event occurred in 1893-1904.

In 1903, Thailand was forced by France to sign the R.S. 122 territorial treaty to France again, which was to give Tradi Province and the islands south of Laem Sing (including Koh Chang) up to Prachantakhiri Khet (Koh Kong), which is now Cambodia. France withdrew its forces from Chanthaburi to Trat in 1904. France was still planning to occupy Thai land, which caused great hardship for the Thai people.

On March 23, 1906, Thailand lost territory in R.S. 125. Thailand had to give the territory of the Eastern Province, which used to be under the rule of the Kingdom of Thailand, to France, namely Khmer (Cambodia). The inner part, including Siem Reap, Battambang and Sisophon, was also given to France. France therefore returned Trat Province to Thailand, including all the islands up to Koh Kood. In total, this time Thailand lost approximately 86,555 square kilometers And Thailand had to lose territory again on the right side of the Mekong River, namely the territory of Xayaburi and Champasak to the west, which is now Laos.

On February 23, 1907 (R.S. 126)

Losing territory to England

Lost territory on the left bank of the Salween River (5 Shan cities and 13 Karen cities), now Laos, to the British on 27 October 1892.

The territories of Saiburi, Kelantan, Terengganu and Perlis, now Malaysia, were lost to the British on March 10, 1908 (as of 1909).

Thailand is a peace-loving country.

Rich in natural resources that are still 100% intact, Western foreign countries that only have wars and call themselves "colonialists" use up their own country's resources with wars, invading and occupying other countries around the world in a disgusting manner, trying to set themselves up and their group up as the big brother to dominate the world, acting without honor, disgusting, and bullying Thailand in all sorts of ways until Thailand had to lose several hundred thousand kilometers of Thai territory.

The important royal duties of King Rama V include the graciousness of the abolition of slavery and serfdom in Thailand, the prevention of colonization by the French and British empires, and the introduction of European systems in Thailand, such as the use of banknotes and coins, the use of new administrative systems such as the Monthon Thesaphiban, the provinces and the districts, and the construction of the first railway line from Bangkok to Ayutthaya, dated March 1, R.S. 109, which corresponds to the Buddhist Era 2433. In addition, there are important royal writings, the establishment of the Waterworks Authority, the Electricity Authority, the Post and Telegraph Authority, the Telephone Authority, the Communication Authority, and the Railway Authority. In terms of transportation, many canals were dug, such as the Prawet Burirom Canal, the Samrong Canal, the Saen Saep Canal, the Nakhon Nuea Khet Canal, the Rangsit-Prayurasak Canal, the Prem Prachakon Canal, and the Thawi Watthana Canal. His Majesty also ordered the digging of a canal to supply water from Chiang Rak to Samsen.

Dusit District, Phra Nakhon Province, where this canal delivers water from the raw water source, Chiang Rak, through Sam Khok District, Mueang Pathum Thani District Thailand

His social activities included abolishing the serf system by requiring serfs to pay money instead of being conscripted, which was considered the birth of a professional military system in Thailand. He also gradually abolished slavery, starting with a law allowing children of slaves who reached the age of 20 to be freed, until the Slavery Abolition Act of 1898 (1905), which freed all slaves and prohibited the trading of slaves.

His Majesty King Chulalongkorn saw the importance of education. He thought that if people had knowledge, they would be an important force in developing the country. He reformed education from teaching in homes and temples to establish

Royal schools in the Grand Palace supported private schools established by missionaries who came to spread religion. In addition, he granted Suankularb Wittayalai School to be established as Suankularb Wittayalai School to prepare for the missionary school.

Ready for those who would enter government service, His Majesty had the idea to expand educational opportunities for the general public. His Majesty graciously allowed temples to establish private schools, with Wat Mahannoparam School being the first royal school for the public. This was the origin of the increase in private schools later on. Some of these private schools were operated independently until the Ministry of Education was established and began to supervise.

-

-

Compile articles in English, Thai, Chines, Russian, Arabic

By: Ratcharinda Teachaprasarn🇹🇭

Klearmilly8888🇹🇭

Thailand 2025🇹🇭

December 14, 2025, 08 : 00 a.m🇹🇭

--------+++

ฝรั่งเศส🇨🇵

จอมโจรระดับโลก แกงส์นักล่าอาณานิคมผู้กระหายสงครามและการนองเลือด ปล้นเอาแผ่นดินไทย และรุกรานประเทศทั่วโลก.

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรีไทย

พระราชประวัติ

ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ : 1 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2411 ถึง วันที่ 23 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2453 (42 ปี 22 วัน)

พิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ : 11 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 (ครั้ง ที่ 1), 16 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2416 (ครั้ง ที่ 2)

พระมหากษัตริย์ก่อนหน้านี้คือ:

พระบาทสมเด็จ พระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระมหากษัตริย์องค์ถัดไป :

พระบาทสมเด็จ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระราชสมภพ(เกิด)เมื่อวันที่ : 20 เดือน กันยายน พ.ศ. 2396

ณ. พระที่นั่งสมมติเทวราช อุปบัติ พระบรม มหาราชวัง กรุงเทพ พระมหานคร ประเทศไทย

ทรงสวรรคต : วันที่ 23 เดือน ตุลาคม พ.ศ. 2453 (พระชนมพรรษา 57 พรรษา)

พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต จังหวัดพระนคร มณฑลกรุงเทพ ประเทศไทย (ชื่อก่อนหน้านี้ คือ สยาม)

ถวายพระเพลิง : วันที่ 16 เดือน มีนาคม พ.ศ. 2454

ณ. พระเมรุมาศ ท้องสนามหลวง.

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ในหลวงรัชกาที่ 5 ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้า เจ้าอยู่หัว และเป็นพระองค์ที่ 1 ในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรม ราชินี พระองค์ทรงเป็น 1 ใน 8 สมเด็จพระบูรพมหากษัตริย์ผู้ ยิ่งใหญ่ในประเทศไทย

เนื่องจากรัชสมัยของพระองค์มีการปฏิรูปประเทศไทย:(สยาม)ให้ทันสมัย การปฏิรูปการปกครอง และสังคม การเสียดินแดนให้ แก่บริเตนและฝรั่งเศส เมื่อประเทศไทยถูกล้อมรอบ และโดนรุมรังแกจากเหล่านักล่าอาณานิคมของชาติตะวันตก ผู้หิวกระหายสมบัติชาติของคนไทยอย่างไร้มนุษย์ธรรม เหมือนสัตว์เดรฉานผู้อดยาก และหิวกระหาย

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ทรงรักษาเอกราชของไทย ด้วยพระบรมราโชบายและพระราชกรณียกิจของพระองค์การปฏิรูปทั้งหมดของพระองค์ทุ่มเทเพื่อรักษาเอกราชของไทยเนื่องจากการคุกคามของมหาอำนาจตะวันตก โดยเฉพาะฝรั่งเศส ที่ใช้เล่ห์เหลี่ยมกลอุบาย ว่าร้ายแก่พระองค์ท่าน และรวมกลุ่มกันกับเหล่านักล่าอาณาคมพยายามยึดเอาดินแดนของประเทศไทย แต่ไม่สำเร็จ ทำให้ฝรั่งเศสไม่พอใจเป็นอย่างมากที่ไทยมีท่าทีที่ชัดเจนและแข็งกร้าว ต่อการกระทำที่ไม่เป็นธรรมของฝรั่งเศส พระองค์ท่านทรงสั่งเตรียมกำลังพลพร้อมรบเพื่อปกป้องอธิปไตย ถ้าใรั่งเศสเปิดศึกโจมตีไทยขึ้นก่อน ไทยก็พร้อมสู้กลับในทันที

การปฏิรูปการปกครอง

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรง ตระหนักถึงการคุกคามจากจักรวรรดินิยมตะวัน ตกที่มีต่อประเทศไทย และประเทศในแถบเอเชีย โดยมักอ้างความชอบธรรมที่ำร้มนุษย์ธรรมเพื่อการเข้ายึดครองดินแดนของผู้อื่นอย่างเลือดเย็น ทำให้ในหลวงรัชกาลที่ 5 ต้องทรงปฏิรูปบ้านเมืองให้ทันสมัย โดยพระราชกรณียกิจดังกล่าว เริ่มขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2416.

การเสด็จประพาสยุโรป

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เป็นพระมหากษัตริย์ไทยพระองค์แรก ที่ทรงเดินทางไปถึงทวีปยุโรป การเสด็จฯ เยือนครั้งประวัติศาสตร์ในปี พ.ศ. 2440 (ร.ศ. 116) ถือเป็นทั้งเรื่องใหญ่และใหม่มากในสมัยนั้น ทรงดำเนินพระราชวิเทโศบายเพื่อความอยู่รอดของประเทศไทยอย่างชัดเจน ซึ่งประเทศสยาม หรือ ไทยในขณะนี้นกำลังเผชิญภัยคุกคามของมหาอำนาจตะวันตกที่ขยายอิทธิพลเข้ามายึดครองดินแดนอย่างนัก ประเทศราชของไทย ทั้งทางภาคเหนือ ภาค ตะวันออกเฉียงเหนือภาคตะวันออก และภาคใต้ ของประเทศโดนรุมรังแก ข่มขู่ ทุกวิถีทาง จากเหล่านักล่าอาณานิคมผู้บ้าสงครามที่หมายปองจะเข้ายึดประเทศไทยให้จงได้ ซึ่งการเสด็จเยือนยุโรปครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงได้ รับการถวายพระเกียรติยศจากประมุขของ ประเทศต่าง ๆ อย่างยิ่งใหญ่ทำให้สถานะและ อธิปไตยของไทยได้รับการรับรองจากนานาประเทศทั่วโลก ว่าเเข็งเกร่ง และน่าเกรงขามที่สุดในภูมิภาคเอเชีย ไม่มีผู้ใดสามารถเข้ายึดครองได้จวบจนถึงปัจจุบันนี้.

ฝรั่งเศสนำกำลังทหารปล้นแผ่นดินไทยให้แก่กัมพูชา

ครั้งที่ 1 ที่ฝรั่งเศสใช้กำลังทหารเช้าบุกยึด ทำให้ประเทศไทยต้อเงเสียแคว้นเขมร (เขมรส่วนนอก) เนื้อที่ประมาณ 123, 050 ตาราง กิโลเมตร และเกาะอีก 6 เกาะ วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2410

ครั้งที่ 2 ประเทศไทย ต้องเสียแคว้นสิบสองจุไท หัวพันห้าทั้งหก, เมืองพวน, แคว้นหลวงพระบาง แคว้นเวียงจันทน์ คำม่วน และแคว้นจำปาศักดิ์ฝั่งตะวันออก (หัวเมืองลาวทั้งหมด)ให้แก่ฝรั่งเศสทั้งหมดจากการที่ฝรั่งเศสใช้กองกำลังทหารเข้าบุดยึด ฆ่า ข่มขืน เผาทำลาย อย่างเหี้ยมโหดเกินกว่าประเทสเล็กไอย่างประเทศไทยจะต้านทานไหว จนทำให้ไทยต้องยอมสละดินแดนส่วนลาวทั้งหมดในปัจจุบัน ที่ในอดีตนั้นเคยเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรไทยให้แก่ฝรั่งเศส เพื่อรักษาและปกป้องอธิปไตยของประเทศไทยไว้ หลังจากเหตุการณ์นี้ฝรั่งเศสได้ยึดเอาดินแดนสิบสองจุไทยเพิ่ม และได้อ้างว่าดินแดนหลวงพระบางเวียงจันทน์ และนครจำปาศักดิ์ เคยเป็นประเทศราชของญวนและเขมรมาก่อน ฝรั่งเศสนักล่าผู้หิวกระหายสงครามและการนองเลือด ยังคงบีบบังคับประเทศไทยทุกหนทาง ทั้งนำกองทัพทหารขึ้นบก และกองทัพเรือมาปิดล้อมอาาไทย ยิ่งปืนใหญ่ใส่พระนครจนทำให้เมืองหลวงของไทยได้รับความเสียหายอย่างหนัก และทำประชาชนไทยต้องมาสังเวยชีวิตจากสิ่งทีีฝรั่งเศสได้ยิ่งละเบิดใส่ไปเป็นจำนวน พราะฝรั่งเศสต้องการที่จะเอาดินแดนของประเทศไทยเพิ่ม จากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ประเทศไทยต้องเสียดินแดนให้แกาฝรั่งเศสเพิ่มอีก 321,000 ตารางกิโลเมตร วันที่ 27 เดือน มีนาคม พ.ศ. 2431 หลังจากนั้นประเทศฝรั่งเศสยังคงข่มเหงรังแกประเทศไทยไม่เลิก ยังคงส่งเรือรบล่วงล้ำเข้ามาในแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งเป็นเมืองของประเทศไทยอย่างท้าทาย เมื่อเรือรบฝรั่งเศสนำเรือรุกล้ำอธิปไตยของไทยเข้ามาถึงป้อมพระจุลจอมเกล้า ฝ่ายไทยยิงปืนไม่ บรรจุกระสุน 3 นัดเพื่อเตือนให้ออกไป แต่ทาง ฝรั่งเศสกลับระดมยิงปืนใหญ่เข้ามาเป็นจำนวนมาก เกิดการรบกันพักหนึ่ง ในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 (วิกฤตการณ์ ร.ศ.112) ฝรั่งเศสนำเรือรบรุกล้ำอธิปไตยของไทย แล้วมาทอดสมอ เรือแช่ไว้หน้าสถานทูตของตนในกรุงเทพฯเพื่อการยั่วยุ ท้าทายประเทศไทย และทั้งนี้ ประเทศอังกฤษซึ่งเป็นเพื่อนรักกับฝรั่งเศส เพื่อนนักล่าอาณานิคมจอมทำลายล้างโลก ได้ส่งเรือรบเข้ามาลอยลำอยู่ 2 ลำ ที่อ่าวไทยเพื่อการสนับสนุนเสริมทัพหนุนให้แก่ฝรั่งเศสรอรุมเล่นงานประเทศไทยฝรั่งเศสยื่น คำขาดให้ไทย 3 ข้อ ให้ตอบใน 48 ชั่วโมง โดยมีเนื้อหา คือ ให้ไทยใช้ค่าเสียหายสามล้านแฟรงค์ โดย จ่ายเป็นเหรียญนกจากเงินถุงแดง พร้อมส่ง เช็คให้สถานทูตฝรั่งเศสแถวบางรัก บังคัญไทยทุกรูปแบบให้ยกดินแดนของไทยบนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงและเกาะ ต่าง ๆ ในแม่น้ำให้ฝรั่งเศส

สั่งให้ไทยให้ถอนฐานทัพไทยออกที่เคยปกครองจากฝั่งแม่น้ำโขงออกให้หมด และสั่งไม่สร้างสถานที่สำหรับการทหาร ในระยะ 25 กิโลเมตร ทางฝ่ายไทยไม่ยอมรับ ไม่ทำตามในข้อ 2 ฝรั่งเศสจึงส่งกองทัพทหาร และกลุ่มนักล่าอาณานิคม หรือ คนไทยเรียกกลุ่มคนเลวพวกนี้ว่า " กลุ่มหัวขโมยระดับโลก " นำเรือรบมาปิดอ่าวไทย เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2436 และยึดเอาจังหวัดจันทบุรี กับ จังหวัดตราดไว้ เป็นประกันเพื่อให้ไทยยอมสละดินแดนส่วนที่ฝรั่งเศสต้องการ ถึงยอมคืน จังหวัดตราดกับ จังหวัดจันทบุรีคืนให้ เเต่แผนการร้ายจริงๆของฝรั่งเศสคือ ต้องการเข้ายึดดินแผ่นไทยอันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่เหล่าชาตินักล่าอาณานิคมต้องการ เพื่อเข้าปกครองแผ่นดินไทยขยายเพื่อบังคับให้ไทยทำตามข้อเสนอ ไทยจำใจยอมยอมเสียดินแดนบางส่วน

ให้เพื่อเลี่ยงการสู้รบ และลดการสู้เสียให้แก่ฝรั่งเศส แต่ไม่ยอมเสียเอกราชให้ ทำให้ประเทศไทยต้องเสียเนื้อที่ประมาณ 80, 000 ตารางกิโลเมตร ให้แก่ฝรั่งเศส ในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2436 เพื่อแลกกับ 2จังหวัดที่ถูกฝรั่งเศสยึดเอาไว้เป็นประกัน คือจันทบุรีกับตราด ไว้นานถึง 11 ปี เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2436-2447

ปี พ.ศ. 2446 ไทยโดนฝรั่งเศสบังคับให้ต้องทำสัญญายกดินแดน ร.ศ.122 ให้ฝรั่งเศสอีกครั้งคือ ยกจังหวัดตราดื และ เกาะใต้แหลมสิงห์ลงไป (มีเกาะช้างเป็นต้น) ไป ถึง ประจันตคีรีเขตร์ (เกาะกง) ปัจจุบันคือ เขมร ฝรั่งเศสจึงถอนกำลังจากจันทบุรีไปตั้งที่ตราด ในปี พ.ศ. 2447

ฝรั่งเศสยังคงวางแผนหาเรื่องที่จะยึดครองแผ่นดินไทยอยู่เรื่อง สร้างความทุกข์ยากแก่คนไทยเป็นอย่างมาก

วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2449 เสียดินแดน ร.ศ. 125 ไทยต้องยกดินแดนมณฑลบูรพาซึ่งเคยอยู่ใต้การปกครองของราชอาณาจักรไทยให้แก่ฝรั่งเศส คือเขมร (กัมพูชา) ส่วนในได้แก่

เสียมราฐ พระตะบอง และศรีโสภณ ให้ฝรั่งเศสอีก ฝรั่งเศสจึงคืนจังหวัดตราด ให้ไทย รวมถึงเกาะทั้งหลายจนถึงเกาะกูด รวมแล้วในคราวนี้ ไทยเสียเนื้อที่ประมาณ 86,555 ตารางกิโลเมตร

และไทยต้องเสียดินแดนอีกครั้งทางด้านขวาของ แม่น้ำโขง คืออาณาเขตไชยบุรี และจำปาศักดิ์ ตะวันตก ปัจจุบันคือ ประเทศลาว

ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450 (ร.ศ.126)

การเสียดินแดนให้อังกฤษ

เสียดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำสาละวิน (5 เมืองเงี้ยว และ 13 เมืองกะเหรี่ยง) ปัจจุบันคือ ประเทศลาวให้อังกฤษ เมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2435

เสียดินแดน รัฐไทรบุรี รัฐกลันตัน รัฐตรังกานู และรัฐปะลิส ปัจจุบันคือ ประเทศมาเลเซียให้แก่อังกฤษ เมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2451 (นับอย่างใหม่ พ.ศ. 2452)

ประเทศไทย คือประเทศที่รักสงบ

อุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่ยังคงสมบูรณ์ 100 % ซึ่งต่างชาติตะวันตก ที่มีแต่สงครามที่เรียกตนเองว่า " นักล่าอาณานิคม "

ใช้ทรัพยากรของประเทศตัวเองหมดไปกับศึกสงคราม แล้วตระเวณบุกยึดรุกรานประเทศผู้อื่นทั่วโลกอย่างน่ารังเกียจ พยายาม ตั้งตนและพวกพ้องเป็นพี่ใหญ่เพื่อยึดครองโลก ทำตัวไร้เกียรติ น่าขยะแขยง พากันรุมรังแกประเทศไทยสาระพัดวิถี จนไทยต้องเสียดินแดนไทยไปหลายแสนกิโลเมตร.

พระราชกรณียกิจที่สำคัญของ รัชกาลที่ 5 ได้แก่ ทรงพระกรุณา โปรดเกล้าฯ ให้มีการเลิกทาสและ ไพร่ในประเทศไทย การป้องกันการเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิฝรั่งเศสและ จักรวรรดิอังกฤษ นอกจากนี้ได้มีการนำ ระบบจากทางยุโรปมาใช้ในประเทศไทย ได้แก่ ระบบการใช้ธนบัตรและเหรียญบาท ใช้ระบบเขต การปกครองใหม่ เช่น มณฑลเทศาภิบาล จังหวัด และอำเภอ และได้มีการสร้างรถไฟสายแรก คือกรุงเทพฯ ถึง อยุธยา ลงวันที่ 1 มีนาคม ร.ศ.109 ซึ่งตรงกับ พุทธศักราช 2433 นอกจากนี้ได้มีงาน พระราชนิพนธ์ ที่สำคัญ การก่อตั้งการประปา การ ไฟฟ้า ไปรษณีย์โทรเลข โทรศัพท์ การสื่อสาร การรถไฟ ส่วนการคมนาคม ให้มีการขุดคลอง หลายแห่ง เช่น คลองประเวศบุรีรมย์ คลองสำโรง คลองแสนแสบ คลองนครเนื่องเขต คลองรังสิต ประยูรศักดิ์ คลองเปรมประชากร และ คลองทวีวัฒนา ยังทรงโปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองส่งน้ำ ประปา จากเชียงราก สู่สามเสน อำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร ซึ่งคลองนี้ส่งน้ำจากแหล่งน้ำดิบ เชียงราก ผ่านอำเภอสามโคก อำเภอเมืองปทุมธานี

พระราชกรณียกิจด้านสังคม ทรงยกเลิกระบบ ไพร่ โดยให้ไพร่เสียเงินแทนการถูกเกณฑ์ นับ เป็นการเกิดระบบทหารอาชีพในประเทศไทย นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงเลิกทาสแบบค่อยเป็น ค่อยไป เริ่มจากออกกฎหมายให้ลูกทาสอายุครบ 20 ปีเป็นอิสระ จนกระทั่งออกพระราชบัญญัติเลิก ทาส ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) ซึ่งปล่อยทาสทุกคน ให้เป็นอิสระและห้ามมีการซื้อขายทาส.

พระราชกรณียกิจด้านการศึกษา พระบาท สมเด็จพระจุลจอมเกล้า เจ้าอยู่หัวทรงเห็นความ สำคัญของการศึกษา มีพระราชดำริว่า หาก

ประชาชนมีวิชาความรู้ก็จะเป็นกำลังสำคัญในการ พัฒนาชาติบ้านเมือง ทรง ปฏิรูปการศึกษาจาก การสอนภายในบ้านและวัด จัดตั้งเป็นโรงเรียน หลวงขึ้นในพระบรมมหาราชวัง ทรงสนับสนุน โรงเรียนของเอกชนที่จัดตั้ง โดยมิชชันนารี ซึ่ง เข้ามาเผยแผ่ศาสนา นอกจากนี้ยังพระราชทาน พระตำหนักสวนกุหลาบก่อตั้งเป็นโรงเรียนพระ ตำหนักสวนกุหลาบ เตรียมความพร้อมให้แก่ผู้ที่ จะเข้ารับราชการ มีพระราชดำริที่จะขยายโอกาส ทาง การศึกษาให้แก่ประชาชนทั่วไป โปรดเกล้า โปรดกระหม่อมให้ใช้วัดจัดตั้งโรงเรียนราษฎร์ มี โรงเรียนวัดมหรรณพารามเป็นโรงเรียนหลวง สำหรับราษฎรแห่งแรก เป็นต้นกำเนิดให้เกิด โรงเรียนราษฎร์เพิ่มขึ้นในเวลาต่อมา โรงเรียน ราษฎร์เหล่านี้บางแห่งก็ดำเนินการโดยเอกเทศ กระทั่งกระทรวงธรรมการถือกำเนิดขึ้นจึงเริ่มเข้า มากำกับดูแล.

แหล่งที่มาของข้อมูล

1.หนังสือสัญญาทางพระราชไมตรี ทางค้าขาย แลการ เดินเรือในระหว่างกรุงสยามกับกรุงบีปุ่นทำที่กรุงเทพฯ (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 15 (14): 148, 1898-07-03. สืบค้นเมื่อ 2017-08-27.

2.ราชสกุลวงศ์ หน้า 104 (เชิงอรรถ)

3.กก.ชาระประวัติศาสตร์ เผยหลักฐาน ร.5 ทรงครอง ราชย์ 42 ปี จากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับวันที่ 23 ตลาคม พ.ศ. 2553

4. YourDictionary, n.d. (23 November 2011). "Chulalongkorn". Biography. YourDictionary, คลัง ข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 September 2011. สืบค้นเมื่อ 1 December 2011. 'When Thailand was seriously threatened by Western colonialism, his diplomatic policies averted colonial domination and his domestic reforms brought about the modernization of his kingdom."

5. : พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔ : ๓๑. สมเด็จพระนางรำเพยภมราภิรมย์ประสูติเจ้าฟ้า จุฬาลงกรณ์

6. พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔ : ๑๐๔. พระราชพิธีรับพระสุพรรณบัฏ สมเด็จพระเจ้าลูกยา เธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์

7.พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔ ! ๑๖๑. โลกันต์สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้า จุฬาลงกรณ์

8. พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔ : ๑๖๕. สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ ทรง พระผนวชสามเณร

9. พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๔ : ๑๖๔. สมเด็จเจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ ถวายเทศนามหาชาติ

10. พระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ 4 : ๑๙๕. ตั้งสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ เป็นกรมขุนพินิตประชานาถ

11. 11.0 11.1 วุฒิชัย มูลศิลป์ และคณะ, พระมหากษัตริย์แห่ง กรุงรัตนโกสินทร์, อัลฟ่า มิเล็นเนียม, ISBN 974-91048-5-4

12. แน่งน้อย ศักดิ์ศรี, หม่อมราชวงศ์, พระอภิเนาว์เวศน์ พระราชนิเวศน์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, สำนักพิมพ์มติชน, 2549 ISBN 974-323-641-4

13. : ประมวลกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗

14. ราชกิจจานุเบกษา, ข่าวสวรรคต พระบาทสมเด็จพระ จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เล่ม 27, ตอน 03, 30 ตุลาคม พ.ศ. 2453, หน้า 1782

15. วิจิตรวาทการ, น.พ.วิบูล (August 2001). พระปิย มหาราช รัฐกิจและชีวิตส่วนพระองค์ (2 ed.). กรุงเทพมหานคร: บริษัท สร้างสรรค์บุ๊คส์ จำกัด ISBN 974-7481-07-3.

16. "พระบรมราชโองการ ประกาศ เรื่อง การพระเมรุ พระบรมศพ" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 27 (ก): 43. 1910-12-11. สืบค้นเมื่อ 2019-04-21.

17. 17.0 17.1 โกวิท วงศ์สุรวัฒน์ การเมืองการปกครอง ไทย: หลายมิติ, หน้า 43.

18. โกวิท วงศ์สุรวัฒน์, การเมืองการปกครองไทย: หลาย มิติ. หน้า 43-44.

19, 19.0 19.1 โกวิท วงศ์สุรวัฒน์, การเมืองการปกครอง ไทย: หลายมิติ, หน้า 34.

-

-

เรียบเรียงบทความภาษ อังกฤษ, ไทย, จีน, รัสเซีย, อาหรับ

โดย: รัชรินทร์ดา เตชะประสาน🇹🇭

เคลียร์มิลลี่8888🇹🇭

ประเทศไทย 2568🇹🇭

14 ธันวาคม พ.ศ 2568 น, 08 :00 น.🇹🇭

------------+++

法國🇨🇵

一群世界級的殖民主義團夥，嗜戰嗜血，掠奪泰國，入侵世界各國。

泰國卻克里王朝拉瑪五世國王朱拉隆功陛下：皇家傳記 他於 1868 年 10 月 1 日登基，統治至 1910 年 10 月 23 日（42 年 22 天）。

加冕典禮分別於1868年11月11日（第一次加冕）和1873年11月16日（第二次加冕）舉行。

之前的君主有：下一任君主蒙固王：

瓦吉拉伍德國王陛下（羅摩六世國王）於1853年9月20日出生。

1910 年 10 月 23 日，泰國國王普密蓬·阿杜德在曼谷大皇宮頌慕提·提瓦拉特王座廳逝世（享年 57 歲）。

泰國曼谷帕那空府律實宮安蓬沙坦王座廳（舊稱暹羅）。

火葬儀式：1911年3月16日，在皇家火葬場，Sanam Luang。

朱拉隆功國王（拉瑪五世）是蒙固國王的第四子，也是德西琳德拉王后的長子。他是泰國歷史上最偉大的八位君主之一，因為他的統治帶來了泰國（暹羅）的現代化，改革了政府和社會，但也使泰國失去了部分領土，這些領土被英國和法國瓜分。泰國曾被西方殖民列強包圍和霸凌，這些列強無情地掠奪了泰國的資源，將泰國人民視作飢餓的牲畜。

泰國國王朱拉隆功透過其皇家政策和舉措維護了泰國的獨立。他所推行的所有改革都旨在抵禦西方列強，特別是法國的威脅，使泰國免於侵略。法國曾對他進行欺騙和誹謗，並與其他殖民者一道企圖侵占泰國領土。他們的企圖最終失敗，這令法國對泰國明確而堅決的反抗立場極為不滿。國王下令整頓軍隊，以捍衛國家主權；一旦法國發動進攻，泰國已做好立即反擊的準備。

行政改革

朱拉隆功國王（拉瑪五世）認識到西方帝國主義對泰國和其他亞洲國家的威脅。這些帝國主義者常以人道主義原則為藉口，冷酷無情地佔領他國。這促使拉瑪五世國王著手進行改革，以實現國家現代化，這一進程始於1873年。

國王陛下歐洲之行

朱拉隆功國王（拉瑪五世）是第一位訪問歐洲的泰國君主。他於1897年（泰國曆116年）進行的這次歷史性訪問，在當時是一件意義重大且具有開創性的事件。當時暹羅（今泰國）面臨西方列強日益擴張勢力、企圖侵占領土的威脅，朱拉隆功國王奉行以泰國生存為核心的明確外交政策。泰國北部、東北部、東部和南部地區都飽受這些好戰殖民者的騷擾和恐嚇。這次歐洲之行使朱拉隆功國王贏得了各國元首的高度讚揚，並最終促成了國際社會對泰國地位和主權的承認。

它被認為是亞洲地區最強大、最令人畏懼的，至今無人能夠征服它。

領土被法國奪走

法國第一次入侵並佔領泰國是武力征服，導致柬埔寨（外柬埔寨）面積約 123,050 平方公里，以及 6 個島嶼於 1867 年 7 月 15 日淪陷。

第二次，泰國失去了十二朱泰地區、華潘哈唐霍、孟蓬、瑯勃拉邦、萬象、甘蒙以及佔巴塞東部地區（均為寮國諸侯國）。這是由於法國軍隊的殘酷入侵，他們殺戮、強暴、焚燒，這種暴行令泰國這個小國無力承受。結果，為了維護和捍衛其主權，泰國被迫將歷史上所有屬於泰國王國的所有現今寮國領土割讓給法國。此後，法國又佔領了十二朱泰地區，並聲稱瑯勃拉邦、萬象和占巴塞先前分別是越南和柬埔寨的附庸國。好戰嗜血的法國人繼續以各種方式向泰國施壓，包括用陸海封鎖泰國灣。法國人用大砲轟擊泰國首都，造成大規模破壞，並導致許多泰國人在轟炸中傷亡。法國人企圖佔領泰國領土。

1888年3月27日，泰國又割讓了32.1萬平方公里的領土給法國。此後，法國繼續其壓迫行徑，派遣軍艦肆意侵入泰國領地湄南河。當法國軍艦抵達帕朱拉宗克勞堡時，泰軍未經裝彈便開火射擊。為警告撤離，鳴放了三槍，但法國人以猛烈的砲火回應，導致1893年7月13日爆發了一場短暫的戰鬥（R.S. 112危機）。

法國派遣軍艦侵犯泰國主權，並將船艦停泊在曼谷的法國大使館前，以此挑釁泰國。同時，法國的親密盟友兼殖民侵略者英國也派遣兩艘軍艦前往泰國灣，支援並加強法國的攻擊。法國向泰國發出最後通牒，要求其在48小時內滿足三項條件：泰國必須從國庫中拿出300萬法郎的硬幣支付，並將支票寄往法國駐邦叻大使館；泰國必須將湄公河左岸的部分領土和若干島嶼割讓給法國。

法國命令泰國從湄公河沿岸撤出所有軍事基地，並停止在25公里半徑內建造軍事設施。泰國拒絕接受或遵守第二項條件。因此，法國派遣軍隊和殖民者——泰國人稱之為「世界級強盜」——於1893年7月26日至8月3日封鎖泰國灣。他們佔領了尖竹汶府和達叻府作為抵押，要求泰國割讓他們想要的領土。泰國同意歸還達叻府和尖竹汶府，但法國的真正目的是奪取泰國資源豐富的土地，這些土地是殖民列強覬覦已久的，以此擴大其控制範圍，並迫使泰國屈服於他們的要求。泰國為了避免衝突和減少敵對行動，不情願地割讓了一些領土，但拒絕放棄其獨立。這導致泰國失去了大約8萬平方公里的土地。

1893年10月3日，泰國將部分領土割讓給法國，以換取法國歸還先前被法國作為抵押品扣押了11年的兩個省份：尖竹汶府和達叻府。這事件發生在1893年至1904年間。

1903年，泰國被迫與法國簽訂另一項條約，割讓領土給法國，具體包括達叻府以及萊姆辛以南（包括象島）至巴佔塔基里（戈公）的島嶼，這些地區現在屬於柬埔寨。隨後，法國於1904年從尖竹汶府撤軍，並在達叻府建立基地。法國繼續密謀佔領泰國領土，給泰國人民造成了巨大的苦難。

1906年3月23日（泰國曆125年），泰國將包括東部省份在內的部分領土割讓給法國。這些領土原屬泰國統治，其中包括柬埔寨，具體包括暹粒、馬德望和詩詩蓬。作為交換，法國將達叻府以及包括閣骨島在內的幾個島嶼歸還給泰國。泰國總共失去了約86,555平方公里的土地。此外，泰國在湄公河右岸失去了部分領土，具體包括沙耶武里和占巴塞西部地區，這些地區現在屬於寮國。1907年2月23日（R.S. 126）

失去領土給英國

1892 年 10 月 27 日，泰國將薩爾溫江左岸（5 個撣邦城鎮和 13 個克倫邦城鎮，現屬寮國）割讓給英國。

1908 年 3 月 10 日（以新曆法為 1909 年），泰國將吉打、吉蘭丹、登嘉樓和玻璃市（現為馬來西亞的一部分）的領土割讓給了英國。

泰國是一個熱愛和平的國家。

擁有豐富的、保存完好的天然資源。

100%指的是那些不斷處於戰爭狀態的西方國家。他們自稱為「殖民主義者」。

他們揮霍國家資源發動戰爭，然後厚顏無恥地入侵和征服世界其他國家。他們企圖將自己及其盟友打造為全球超級大國，其行徑卑劣可恥。他們以各種方式聯合起來侵略泰國，導致泰國失去數十萬平方公里的領土。

拉瑪五世國王的重要職責包括廢除泰國的奴隸制和農奴制，以及阻止法國和英國的殖民統治。此外，他還將歐洲的製度引入泰國，例如使用紙幣和硬幣，以及建立由省、縣和鄉組成的新行政體系。他也監督建造了泰國第一條鐵路，從曼谷到阿瑜陀耶的鐵路，該鐵路於1890年3月1日竣工（R.S. 109）。其他重要的皇家工程包括建立供水、電力、郵政和電報服務、電話服務以及鐵路。在交通方面，他下令開鑿了許多運河，例如巴威武里南運河、三隆運河、盛沙運河、那空暖池運河、蘭實巴育薩運河、普雷姆普拉查空運河和塔威瓦塔納運河。他還下令建造一條從清叻到曼谷律實區三森的供水渠，將清叻原水源的水通過三科區輸送到曼谷。巴吞他尼府

在社會領域，拉瑪五世國王廢除了徭役制度，允許平民繳納費用代替徵兵，這標誌著泰國職業軍事制度的開端。此外，他還逐步廢除了奴隸制，首先頒布法律賦予年滿20歲的奴隸子女自由，最終於公元1905年（泰國歷124年）頒布了《廢除奴隸制皇家法令》，該法令解放了所有奴隸，並禁止買賣奴隸。

國王陛下在教育領域的皇家職責。

朱拉隆功國王認識到教育的重要性，他認為，如果人民擁有知識，他們將成為國家發展的重要力量。他改革了教育，將原本在家庭和寺廟中進行的教學轉變為正規的教育體系。

皇家學校設立於大皇宮內。國王也支持傳教士創辦的私立學校，這些傳教士前來傳播基督教。此外，他還將蘇安庫拉布宮改建為蘇安庫拉布宮學校，為將來進入政府部門工作的人員提供培訓。國王希望擴大民眾的教育機會，因此允許利用寺廟設立私立學校。瑪哈納帕蘭寺學校是第一所面向平民的皇家學校，此後許多私立學校相繼成立。其中一些私立學校獨立運營，直到教育部成立並開始對其進行監管。

文章被翻譯成英語、泰語、中文、俄語和阿拉伯語。

作者：拉查琳達‧特查普拉薩恩🇹🇭

清晰米利 8888🇹🇭

泰國 2025🇹🇭

2025年12月14日上午8:00🇹🇭

-------------+++

Франция🇨🇵

Банда колонизаторов мирового класса, жаждущая войны и кровопролития, грабит Таиланд и вторгается в страны по всему миру.

Его Величество король Чулалонгкорн, Рама V, из династии Чакри в Таиланде: Королевская биография

Он взошел на престол 1 октября 1868 года и правил до 23 октября 1910 года (42 года и 22 дня). Церемонии коронации состоялись 11 ноября 1868 года (первая коронация) и 16 ноября 1873 года (вторая коронация).

Предыдущим монархом был король Монгкут. Следующим монархом является:

Его Величество король Ваджиравуд (король Рама VI) родился 20 сентября 1853 года.

23 октября 1910 года (в возрасте 57 лет) в тронном зале Соммути Тхеварат Большого дворца в Бангкоке, Таиланд, скончался Его Величество король Пхумипон Адульядет.

Тронный зал Ампорн Сатхан, дворец Дусит, провинция Пхра Накхон, Бангкок, Таиланд (ранее известный как Сиам).

Церемония кремации: 16 марта 1911 года, в Королевском крематории Санам Луанг.

Король Чулалонгкорн, Рама V, был четвёртым сыном короля Монгкута и первым сыном королевы Дебсириндры. Он является одним из восьми величайших монархов в истории Таиланда, поскольку его правление привело к модернизации Таиланда (Сиама), реформам в управлении и обществе, а также к потере территорий в пользу Великобритании и Франции. Таиланд был окружен и подвергался притеснениям со стороны западных колониальных держав, которые безжалостно опустошали ресурсы страны, обращаясь с ней как с голодающими животными.

Король Таиланда Чулалонгкорн сохранил независимость страны благодаря своей королевской политике и инициативам. Все его реформы были направлены на сохранение независимости Таиланда от угрозы со стороны западных держав, особенно Франции, которая использовала обман и клевету против него и, вместе с другими колонизаторами, пыталась захватить тайскую территорию. Их попытки провалились, что сильно расстроило Францию, которая заняла четкую и решительную позицию Таиланда против их несправедливых действий. Король приказал подготовить войска к войне для защиты суверенитета; если бы Франция начала нападение, Таиланд был бы готов немедленно дать отпор.

Административная реформа

Король Чулалонгкорн (Рама V) осознавал угрозу, исходящую от западного империализма для Таиланда и других азиатских стран. Эти империалисты часто ссылались на гуманитарные принципы как на оправдание своей хладнокровной оккупации других государств. Это побудило короля Раму V провести реформы по модернизации страны, процесс, начавшийся в 1873 году.

Визит Его Величества по Европе

Король Чулалонгкорн Рама V был первым тайским монархом, посетившим Европу. Его исторический визит в 1897 году (116 год по григорианскому календарю) стал знаменательным и новаторским событием для своего времени. Он проводил четкую внешнюю политику, ориентированную на выживание Таиланда, поскольку Сиам (ныне Таиланд) сталкивался с растущими угрозами со стороны западных держав, расширяющих свое влияние и пытающихся захватить территории. Северные, северо-восточные, восточные и южные регионы Таиланда подвергались преследованиям и запугиванию со стороны этих воинственных колонизаторов. Этот визит в Европу принес королю Чулалонгкорну большую честь от глав государств различных стран, что привело к признанию статуса и суверенитета Таиланда международным сообществом.

Она считается самой сильной и грозной в азиатском регионе, и до сих пор никому не удалось её покорить.

Первая территориальная потеря в результате вторжения Франции и её насильственной оккупации Таиландом привела к тому, что страна уступила Кхмерский регион (Внешняя Камбоджа) площадью около 123 050 квадратных километров и 6 островов. Это произошло 15 июля 1977 года.

Во второй раз Таиланд потерял двенадцать регионов Чу Тай, Хуа Пхан Ха Тханг Хок, Муанг Пхуан, Луанг Прабанг, Вьентьян, Кхаммуан и восточную часть Чампасака (все лаосские княжества) в пользу Франции. Это произошло из-за жестокого вторжения французских войск, сопровождавшегося убийствами, изнасилованиями и сожжениями — зверского акта, которому маленькая страна Таиланд не смогла противостоять. В результате Таиланд был вынужден уступить Франции всю территорию современного Лаоса, которая исторически входила в состав Королевства Таиланд, чтобы сохранить и защитить свой суверенитет. После этого события Франция также захватила двенадцать регионов Чу Тай и заявила, что Луанг Прабанг, Вьентьян и Чампасак ранее были вассальными государствами Вьетнама и Камбоджи. Воинственные и кровожадные французы продолжали оказывать давление на Таиланд всеми возможными способами, включая блокаду Сиамского залива сухопутными и военно-морскими силами.

Французы обстреляли столицу Таиланда из пушек, причинив значительный ущерб и приведя к многочисленным жертвам среди тайцев. Французы стремились захватить тайскую территорию.

27 марта 1888 года Таиланд потерял еще 321 000 квадратных километров территории в пользу Франции. После этого Франция продолжала оказывать давление на Таиланд, демонстративно направляя военные корабли в реку Чао Прайя, часть территории Таиланда.

Французы привели корабли, которые посягнули на суверенитет Таиланда, достигнув форта Пхра Чулачомклао. Тайская сторона произвела три незаряженных выстрела в качестве предупреждения, но французы...

Французы ответили массированным артиллерийским обстрелом, что привело к короткому сражению 13 июля 1893 года (кризис R.S. 112).

Франция вторглась на территорию Таиланда, используя военные корабли, и бросила якорь перед своим посольством в Бангкоке, совершив провокационный акт, чтобы бросить вызов Таиланду. Тем временем Великобритания, близкий друг и разрушительный колонизатор Франции, направила два военных корабля в Сиамский залив для поддержки и усиления французской атаки. Франция предъявила Таиланду ультиматум с тремя требованиями в течение 48 часов: Таиланд должен выплатить три миллиона франков монетами из государственной казны, отправив чек во французское посольство в Банграке; и Таиланд должен уступить Франции территорию на левом берегу реки Меконг и различные острова.

Французы приказали Таиланду вывести все свои военные базы из района реки Меконг и прекратить строительство военных объектов в радиусе 25 километров. Таиланд отказался принять это требование и не выполнил пункт 2. Поэтому Франция направила свою армию и группу колонизаторов — или, как их называли тайцы, «воров мирового класса» — для блокады Сиамского залива военными кораблями с 26 июля по 3 августа 1893 года и захватила Чантабури и другие провинции.

Провинция Трат была взята в качестве залога, чтобы заставить Таиланд уступить территорию. Таиланд согласился вернуть провинции Трат и Чантабури, но истинным мотивом Франции было захватить богатые ресурсами земли Таиланда, которые желали захватить другие колониальные державы, чтобы получить контроль над ними. Это расширение территории было призвано заставить Таиланд выполнить их требования. Таиланд неохотно уступил часть земли, чтобы избежать конфликта и уменьшить враждебность, но отказался отказаться от своей независимости. В результате Таиланд потерял около 80 000 квадратных километров земли.

3 октября 1893 года Таиланд передал Франции территории в обмен на возвращение двух провинций, захваченных Францией в качестве залога в течение 11 лет: Чантабури и Трат. Это событие произошло в период с 1893 по 1904 год.

В 1903 году Франция вынудила Таиланд подписать еще один договор, уступающий Франции территорию, а именно провинцию Трат и острова к югу от Лаем Синга (включая Ко Чанг) до Прачантахири (Ко Конг), ныне входящие в состав Камбоджи. Затем Франция вывела свои войска из Чантабури и в 1904 году создала базу в Трате. Франция продолжала планировать собственную оккупацию тайских земель, причиняя большие страдания тайскому народу.

23 марта 1906 года (125 год по григорианскому календарю) Таиланд уступил Франции территорию, включая Восточные провинции, ранее находившиеся под тайским правлением. Это включало Камбоджу, в частности Сиемреап, Баттамбанг и Сисофон. Взамен Франция вернула Таиланду провинцию Трат, а также несколько островов вплоть до острова Кох Куд. В общей сложности Таиланд потерял около 86 555 квадратных километров. Кроме того, Таиланд снова потерял территорию на правом берегу реки Меконг, в частности, районы Ксаябури и западного Чампасака, которые сейчас являются частью Лаоса.

23 февраля 1907 г. (R.S. 126)

Уступка территории Англии

27 октября 1892 года Таиланд уступил британцам левый берег реки Салуин (5 городов народа шан и 13 городов народа карен), ныне входящих в состав Лаоса.

10 марта 1908 года (по новому календарю, 1909 год) Таиланд потерял территории Кедах, Келантан, Теренггану и Перлис (ныне часть Малайзии), перешедшие в руки британцев.

Таиланд — миролюбивая страна.

Богатые нетронутыми природными ресурсами, которые западные страны, постоянно избегающие войн и называющие себя «колонизаторами», истощили.

Они ведут войны, а затем позорно вторгаются и завоевывают другие страны по всему миру, пытаясь утвердить себя и своих союзников в качестве мировой сверхдержавы, ведя себя бесчестно и отвратительно, объединяясь, чтобы запугивать Таиланд различными способами, в результате чего Таиланд теряет сотни тысяч километров территории.

Важные королевские обязанности короля Рамы V включали отмену рабства и крепостного права в Таиланде, предотвращение колонизации со стороны французской и британской империй, а также внедрение европейских систем в Таиланде, таких как использование банкнот и монет. Он также внедрил новую административную систему с провинциями, округами и подокругами и построил первую железнодорожную линию из Бангкока в Аюттайю 1 марта 1890 года (R.S. 109). Кроме того, он написал важные работы, создал системы водоснабжения, электроснабжения, почтовой и телеграфной связи, телефонной связи и железнодорожной сети. Что касается транспорта, он распорядился о рытье многочисленных каналов, таких как Кхлонг Правет Бурирам, Кхлонг Самронг, Кхлонг Саен Саеп, Кхлонг Накхон Нуанг Кхет, Кхлонг Рангсит Праюрсак, Кхлонг Прем Прачакорн и Кхлонг Тхави Ваттхана. Он также распорядился о рытье...

Оросительный канал системы водоснабжения из Чианг Рака в Сам Сен, район Дусит, провинция Пхранакхон, транспортирует воду из источника сырой воды в Чианг Раке через район Сам Кхок.

и Муанг Патхум Тхани в Таиланде.

В социальной сфере король Рама V отменил систему принудительного труда, разрешив простолюдинам платить взносы вместо призыва, что положило начало профессиональной военной системе в Таиланде. Кроме того, он постепенно отменил рабство, начав с законов, предоставляющих свободу детям рабов, достигшим 20 лет, и завершив это Королевским указом об отмене рабства от 124 года по григорианскому календарю (1905 г. н.э.), который освободил всех рабов и запретил куплю-продажу рабов.

В сфере образования король Чулалонгкорн осознавал важность образования и считал, что если люди будут обладать знаниями, они станут жизненно важной силой в национальном развитии. Он реформировал систему образования, переведя его из домашнего обучения и обучения в храмах в формальный институт.

Королевские школы были основаны в Большом дворце. Король также поддерживал частные школы, основанные миссионерами, приехавшими распространять христианство. Кроме того, он разрешил использовать дворец Суан Куларб для создания дворцовой школы Суан Куларб, готовящей тех, кто поступит на государственную службу. Он намеревался расширить образовательные возможности для широкой публики и поэтому дал разрешение использовать храмы для создания частных школ. Школа Ват Маханнапарам была первой королевской школой для простолюдинов, что привело к созданию множества частных школ в дальнейшем. Некоторые из этих частных школ работали независимо, пока не было создано Министерство образования, которое начало осуществлять надзор за ними.

Статьи переводятся на английский, тайский, китайский, русский и арабский языки.

Автор: Ратчаринда Течапрасарн🇹🇭

Klearmilly8888🇹🇭

Таиланд 2025🇹🇭

14 декабря 2025 г., 8:00 утра🇹🇭

---------------+++

فرنسا🇨🇵

عصابة استعمارية عالمية المستوى، متعطشة للحرب وإراقة الدماء، تنهب تايلاند وتغزو البلدان في جميع أنحاء العالم.

صاحب الجلالة الملك شولالونغكورن، راما الخامس من سلالة تشاكري في تايلاند: السيرة الملكية

تولى العرش في الأول من أكتوبر عام 1868، وحكم حتى 23 أكتوبر عام 1910 (42 عامًا و22 يومًا).

أقيمت مراسم التتويج في: 11 نوفمبر 1868 (التتويج الأول)، و16 نوفمبر 1873 (التتويج الثاني).

الملوك السابقون هم:

الملك مونغكوت، الملك القادم:

ولد جلالة الملك فاجيرفود (الملك راما السادس) في 20 سبتمبر 1853.

في قاعة العرش سوموتي ثيوارات، القصر الكبير، بانكوك، تايلاند، توفي جلالة الملك بوميبول أدولياديج في 23 أكتوبر 1910 (عن عمر يناهز 57 عامًا).

قاعة عرش أمبورن ساثان، قصر دوسيت، مقاطعة فرا ناخون، بانكوك، تايلاند (المعروفة سابقًا باسم سيام).

مراسم حرق الجثة: 16 مارس 1911، في المحرقة الملكية، سانام لوانغ.

كان الملك شولالونغكورن، راما الخامس، الابن الرابع للملك مونغكوت والابن البكر للملكة ديبسيريندرا. يُعدّ أحد أعظم ثمانية ملوك في تاريخ تايلاند، إذ شهد عهده تحديثًا شاملًا لتايلاند (سيام)، وإصلاحات جذرية في الحكم والمجتمع، وفقدانًا للأراضي لصالح بريطانيا وفرنسا. كانت تايلاند محاصرة ومُستغَلّة من قِبل القوى الاستعمارية الغربية التي نهبت مواردها بلا رحمة، وعاملتها معاملة الحيوانات الجائعة

حافظ الملك شولالونغكورن ملك تايلاند على استقلال بلاده من خلال سياساته ومبادراته الملكية. وكرّس جميع إصلاحاته لحماية استقلال تايلاند من تهديد القوى الغربية، ولا سيما فرنسا، التي استخدمت الخداع والتشهير ضده، وحاولت، بالتعاون مع مستعمرين آخرين، الاستيلاء على الأراضي التايلاندية. وقد باءت محاولاتهم بالفشل، مما أثار استياء فرنسا الشديد إزاء موقف تايلاند الواضح والحازم ضد أعمالهم الظالمة. فأمر الملك بتجهيز القوات للحرب دفاعًا عن السيادة؛ فإذا شنت فرنسا هجومًا، كانت تايلاند على أهبة الاستعداد للرد الفوري.

الإصلاح الإداري

أدرك الملك شولالونغكورن (راما الخامس) الخطر الذي تشكله الإمبريالية الغربية على تايلاند وغيرها من الدول الآسيوية. وكثيراً ما كان هؤلاء الإمبراطوريون يبررون احتلالهم الوحشي للدول الأخرى بحجج لا إنسانية. دفع هذا الملك راما الخامس إلى الشروع في إصلاحات لتحديث البلاد، وهي ع

ملية بدأت عام ١٨٧٣.

جولة جلالة الملك في أوروبا

كان الملك شولالونغكورن، راما الخامس، أول ملك تايلاندي يسافر إلى أوروبا. مثّلت زيارته التاريخية عام ١٨٩٧ (١١٦ من التقويم الملكي) حدثًا هامًا ورائدًا في عصره. انتهج سياسة خارجية واضحة تركز على بقاء تايلاند، إذ واجهت سيام (تايلاند حاليًا) تهديدات متزايدة من القوى الغربية التي توسّع نفوذها وتسعى للاستيلاء على أراضٍ. كانت الدويلات التابعة لتايلاند في الشمال والشمال الشرقي والشرق والجنوب تتعرض للمضايقة والترهيب من قِبل هؤلاء المستعمرين المتعطشين للحرب. خلال هذه الزيارة إلى أوروبا، حظي الملك شولالونغكورن باستقبال حافل من رؤساء دول مختلفة.

تعتبر الأقوى والأكثر رعباً في المنطقة الآسيوية، ولم يتمكن أحد من غزوها حتى يومنا هذا.

أسفرت أول خسارة إقليمية لتايلاند لصالح فرنسا، عندما غزت فرنسا البلاد واحتلتها بالقوة، عن تنازل تايلاند عن منطقة الخمير (كمبوديا الخارجية)، وهي مساحة تبلغ حوالي 123,050 كيلومترًا مربعًا، وست جزر. حدث ذلك في 15 يوليو 1977.

في المرة الثانية، خسرت تايلاند مناطق تشو تاي الاثنتي عشرة، وهوا فان ها ثانغ هوك، وموانغ فوان، ولوانغ برابانغ، وفيينتيان، وخاموان، والجزء الشرقي من تشامباساك (جميع إمارات لاوس) لصالح فرنسا. ويعود ذلك إلى الغزو الفرنسي الوحشي، وما رافقه من قتل واغتصاب وحرق، وهو عمل وحشي لم تستطع تايلاند الصغيرة تحمله. ونتيجة لذلك، اضطرت تايلاند إلى التنازل عن جميع أراضي لاوس الحالية، التي كانت تاريخيًا جزءًا من مملكة تايلاند، لفرنسا حفاظًا على سيادتها وحمايتها. وفي أعقاب ذلك، استولت فرنسا على منطقة تشو تاي الاثنتي عشرة أيضًا، وزعمت أن لوانغ برابانغ وفيينتيان وتشامباساك كانت سابقًا دولًا تابعة لفيتنام وكمبوديا. وواصل الفرنسيون المتعطشون للدماء الضغط على تايلاند بكل الوسائل، بما في ذلك فرض حصار بحري على خليج تايلاند.

قاموا بقصف العاصمة بالمدافع، مما أدى إلى إلحاق أضرار بالمدينة.

تعرضت تايلاند لأضرار جسيمة، وفقد العديد من التايلانديين حياتهم جراء القصف الذي نفذه الفرنسيون لأنهم أرادوا الاستيلاء على الأراضي التايلاندية.

خسرت تايلاند 321 ألف كيلومتر مربع إضافية من أراضيها لصالح فرنسا في 27 مارس 1888. بعد هذا الحادث، واصلت فرنسا مضايقة تايلاند، فأرسلت سفنًا حربية للتوغل في نهر تشاو فرايا، وهو جزء من الأراضي التايلاندية، في تحدٍّ واضح. عندما وصلت السفن الحربية الفرنسية إلى حصن فرا تشولاتشومكلاو، أطلق الجانب التايلاندي ثلاث طلقات فارغة كتحذير، لكن الفرنسيين...

عاد الفرنسيون بقصف مدفعي هائل، مما أدى إلى معركة قصيرة في 13 يوليو 1893 (أزمة

R.S. 112).‏

غزت فرنسا سيادة تايلاند بسفن حربية وأرستها أمام سفارتها في بانكوك في عمل استفزازي لتحدي تايلاند. في الوقت نفسه، أرسلت بريطانيا العظمى، الحليف المقرب لفرنسا والمستعمر المدمر لها، سفينتين حربيتين إلى خليج تايلاند لدعم الهجوم الفرنسي وتعزيزه. وجهت فرنسا إنذارًا نهائيًا لتايلاند بثلاثة مطالب خلال 48 ساعة: أن تدفع تايلاند ثلاثة ملايين فرنك من الخزينة الوطنية نقدًا، بشيك يُرسل إلى السفارة الفرنسية في بانكوك؛ وأن تتنازل تايلاند عن أراضٍ على الضفة اليسرى لنهر ميكونغ وجزر متفرقة لفرنسا.

أمر الفرنسيون تايلاند بسحب جميع قواعدها العسكرية من نهر ميكونغ، والتوقف عن بناء أي منشآت عسكرية ضمن دائرة نصف قطرها 25 كيلومترًا. رفضت تايلاند قبول الشرط الثاني أو الامتثال له. ولذلك، أرسلت فرنسا قوات ومستعمرين - أو ما وصفه التايلانديون بـ"لصوص من الطراز العالمي" - لحصار خليج تايلاند من 26 يوليو/تموز إلى 3 أغسطس/آب 1893. واستولوا على مقاطعتي تشانثابوري وترات كرهينة، مطالبين تايلاند بالتنازل عن الأراضي التي أرادتها. وافقت تايلاند على إعادة ترات وتشانثابوري، لكن خطتهم الحقيقية كانت الاستيلاء على أراضي تايلاند الغنية بالموارد، والتي كانت القوى الاستعمارية تطمع بها، لتوسيع نفوذها وإجبار تايلاند على الامتثال لمطالبهم. تنازلت تايلاند على مضض عن بعض الأراضي لتجنب الصراع وتخفيف حدة الأعمال العدائية، لكنها رفضت التخلي عن استقلالها. نتج عن ذلك خسارة تايلاند ما

يقرب من 80 ألف كيلومتر مربع من أراضيها.

منحت تايلاند أراضي لفرنسا في 3 أكتوبر 1893، مقابل استعادة مقاطعتين كانتا قد استولت عليهما فرنسا كضمان لمدة 11 عاماً: تشانثابوري وترات. وقد وقع هذا الحدث بين

عامي 1893 و1904

23 مارس 1906 (2449 حسب التقويم البوذي): فقدان الأراضي.

على مدى 125 عامًا، أُجبرت تايلاند على التنازل عن المقاطعات الشرقية، التي كانت سابقًا تحت حكم مملكة تايلاند، لفرنسا. وشمل ذلك كمبوديا (خمير)، بالإضافة إلى سيام ريب وباتامبانغ وسيسوفون. في المقابل، أعادت فرنسا مقاطعة ترات إلى تايلاند، بما في ذلك عدة جزر وصولًا إلى جزيرة كوه كود. وبذلك، خسرت تايلاند ما يقارب 86,555 كيلومترًا مربعًا. كما خسرت تايلاند أراضٍ أخرى على الضفة اليمنى لنهر ميكونغ، وتحديدًا منطقتي زايبوري وغرب تشامباساك، اللتين تُعدّان الآن جزءًا من لاوس.

في 23 فبراير 1907 (R.S. 126)‏

خسارة الأراضي لصالح إنجلترا

تنازلت تايلاند عن الضفة اليسرى لنهر سالوين (5 مدن شان و13 مدينة كارين)، والتي أصبحت الآن جزءًا من لاوس، للبريطانيين في 27 أكتوبر 1892.

فقدت تايلاند أراضي كيدا، كيلانتان، تيرينجانو، وبرليس (التي أصبحت الآن جزءًا من ماليزيا) لصالح البريطانيين في

10 مارس 1908 (وفقًا للتقويم الجديد، 1909).

تايلاند بلد محب للسلام.

تايلاند، الغنية بالموارد الطبيعية البكر، استُنزفت على يد دول غربية متناحرة، تُطلق على نفسها اسم "المستعمرين"، والتي تغزو وتحتل بلا خجل دولاً أخرى حول العالم. تسعى هذه الدول إلى ترسيخ مكانتها كقوى عظمى عالمية، وتتصرف بطريقة مخزية ومقززة، وتتكتل لترهيب تايلاند بشتى الطرق، مما أدى إلى خسارة مئات الآلاف من الكيلومترات من أراضيها.

شملت واجبات الملك راما الخامس الملكية الهامة إلغاء الرق والقنانة في تايلاند، ومنع الاستعمار من قبل الإمبراطوريتين الفرنسية والبريطانية. علاوة على ذلك، أدخل الأنظمة الأوروبية إلى تايلاند، مثل استخدام الأوراق النقدية والعملات المعدنية، ونظامًا إداريًا جديدًا يتألف من المحافظات والمقاطعات والبلديات. كما أشرف على بناء أول خط سكة حديد، من بانكوك إلى أيوثايا، بتاريخ 1 مارس 1890 (R.S. 109). وشملت أعماله الملكية الهامة الأخرى إنشاء شبكات المياه والكهرباء والبريد والبرق والهاتف والسكك الحديدية. وفيما يتعلق بالنقل، أمر بحفر العديد من القنوات، مثل قناة براويت بوريرام، وقناة سامرونغ، وقناة ساين سايب، وقناة ناخون نوينغ خيت، وقناة رانجسيت برايورساك، وقناة بريم براشاكورن، وقناة ثاوي واتانا. كما أمر ببناء قناة لإمدادات المياه من تشيانغ راك إلى سام سين في منطقة دوسيت، بانكوك، والتي تنقل المياه من مصدر المياه الخام في تشيانغ راك عبر منطقة سام خوك. ومقاطعة موينغ باثوم ثاني، تايلاند.

في القطاع الاجتماعي، ألغى الملك راما الخامس نظام السخرة، سامحاً لعامة الشعب بدفع أجر بدلاً من التجنيد الإجباري، مما شكّل بداية نظام عسكري احترافي في تايلاند. علاوة على ذلك، ألغى الرق تدريجياً، بدءاً بقوانين تمنح الحرية لأبناء العبيد الذين بلغوا سن العشرين، وصولاً إلى المرسوم الملكي بإلغاء الرق عام 124 (1905م)، الذي حرّر جميع العبيد وحظر بيعهم وشرائهم.

واجبات جلالة الملك الملكية في مجال التعليم.

أدرك الملك شولالونغكورن أهمية التعليم، وآمن بأن الشعب إذا امتلك المعرفة، فسيكون قوة حيوية في التنمية الوطنية. فأصلح التعليم، محولاً إياه من التعليم المنزلي والمعابد إلى نظام رسمي.

أُنشئت المدارس الملكية داخل القصر الكبير. كما دعم الملك المدارس الخاصة التي أسسها المبشرون الذين قدموا لنشر المسيحية. علاوة على ذلك، سمح بإنشاء مدرسة قصر سوان كولارب في قصر سوان كولارب، لإعداد الطلاب للالتحاق بالخدمة الحكومية. وكان لديه نية ملكية لتوسيع فرص التعليم لعامة الناس، ولذلك سمح باستخدام المعابد لإنشاء مدارس خاصة. وكانت مدرسة وات ماهانابارام أول مدرسة ملكية لعامة الشعب، مما أدى إلى إنشاء العديد من المدارس الخاصة لاحقًا. وقد عملت بعض هذه المدارس الخاصة بشكل مستقل حتى تم إنشاء وزارة التعليم التي بدأت بالإشراف عليها.

تُترجم المقالات إلى الإنجليزية والتايلاندية والصينية والروسية والعربية.

بقلم: راتشاريندا تيشابراسارن🇹🇭

كلير ميلي 8888🇹🇭

تايلاند 2025-🇹🇭

14 ديسمبر 2025🇹🇭

#LongLiveTheKingThailand👑🇹🇭

#KingThailandKingRama10👑🇹🇭

#ThailandBrandKingRama10👑🇹🇭

#KingRama10NumberOneInTheWorld👑🇹🇭

#KingRamaXOfThailand👑🇹🇭

https://www.facebook.com/share/p/1BXAFSP171/

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0THi6Tw32QSjUFh5gouUgra6cJtxFLbTbtN3DQqwAbQGWRjwbbZqodxVHmxxE6FGnl&id=61579078953778

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0yQrS1SvcJTHhbZXSfpGEekcdkucwkfQnsLuQGYsWaUkBiPCxwjsLA9Xc1B3kMpgNl&id=61571070065193

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0aF8Z7MPPxp6Aea8FUTGnyUxqZZSsdywQqi2LbQ4CjmQ9wkQge88Yfiho32HJj2rJl&id=61578255195138