Moon : ดวงจันทร์ 🇹🇭

Moon illusion

This picture is part of the book Moon.

The lunar illusion is the visual effect that makes the moon appear larger near the horizon compared to when it is higher in the sky. This phenomenon has been known since ancient times and has been documented in many cultures, particularly in Thai astronomical culture, where accounts of the moon have been recorded since the founding of Thailand.

Pre-telescopic observation (before 1609)

It is believed by some that the oldest cave paintings from up to 40,000 BP of bulls and geometric shapes, or 20,000 -30,000 year old tally sticks were used to observe the phases of the Moon, keeping time using the waxing and waning of the Moon's phases, Aspects of the Moon were identified and aggregated in lunar deities from prehistoric times and were eventually documented and put into symbols from the very first instances of writing in the 4th millennium BC. One of the earliest-discovered possible depictions of the Moon is a 3,000 BCE rock carving Orthostat 47 at Knowth, Ireland, The crescent depicting the Moon as with the lunar deity Nanna/Sin have been found from the 3rd millennium BCE ).

The oldest named astronomer and poet Enheduanna, Akkadian high priestess to the lunar deity Nanna/Sin and pricess, daughter of Sargon the Great (c. 2334-2279 BCE), had the Moon tracked in her chambers,

The oldest found and identified depiction of the Moon in an astronomical relation to other astronomical features is the Nebra sky disc from c. 1800-1600 BCE, depicting features like the Pleiades next to the Moon.

The ancient Greek philosopher Anaxagoras (d, 428 BC) reasoned that the Sun and Moon were both giant spherical rocks, and that the latter reflected the light of the former. Elsewhere in the 5th century BC to 4th century BC, Babylonian astronomers had recorded the 18-year Saros cycle of lunar eclipses and Indian astronomers had described the Moon's monthly elongation. The Chinese astronomer Shi Shen (fl. 4th century BC) gave Instructions for predicting solar and lunar eclipses, 1257.

In Aristotle's (384-322 BC) description of the universe, the Moon marked the boundary between the spheres of the mutable elements (earth, water, air and fire), and the imperishable stars of aether, an influential philosophy that would dominate for centuries, Archimedes (287-212 BC) designed a planetarium that could calculate the motions of the Moon and other objects in the Solar System, In the 2nd century BC, Seleucus of Seleucia correctly thought that tides were due to the attraction of the Moon, and that their height depends on the Moon's position relative to the Sun. 1262, In the same century, Anstarchus computed the size and distance of the Moon from Earth, obtaining a value of about twenty times the radius of Earth for the distance.

The Nebra sky disc (c. 1800-1600 BCE), found near a possibly astronomical corriplex, most likely depicting the Sun or full Moon the Moon as a crescent, The Pleiades and the summer and winter solstices as strips of gold on the side of the disc with the top representing the horizons and north.

The Chinese of the Han dynasty believed the Moon to be energy equated to gi and their 'radiating influence' theory recognized that the light of the Moon was merely a reflection of the Sun, Jing Fang (78-37 BC) noted the sphericity of the Moon, Ptolemy (90-168 AD) greatly improved on the numbers of Aristarchus, calculating a mean distance of 59 times Earth's radius and a diameter of 0.292 Earth diameters, close to the correct values of about 60 and 0.273 respectively In the 2nd century AD, Lucian wrote the novel A True Story, in which the heroes travel to the Moon and meet its inhabitants. In 510 AD, the Indian astronomer Aryabhata mentioned in his Aryabhatiya that reflected sunlight is the cause of the shining of the Moon, The astronomer and physicist Ibn al-Haytham (965-1039) found that sunlight was not reflected from the Moon like a mirror, but that light was emitted from every part of the Moon's sunlit surface in all directions Shen Kuo (1031-1095) of the Song dynasty created an allegory equating the waxing and waning of the Moon to a round ball of reflective silver that, when doused with white powder and viewed from the side, would appear to be a crescent,

During the Middle Ages, before the invention of the telescope, the Moon was increasingly recognized as a sphere, though many believed that it was perfectly smooth.

A world-renowned Thai astronomer is King Mongkut (Rama IV) of the Chakri Dynasty (reigned 1851-1868). He was a learned monarch and a pioneer in modernizing Thailand (Siam) according to Western models. His wise foreign policies preserved Thailand's independence to this day. He was an expert in science and astronomy, earning him the title of "Father of Thai Science" and the "Father of World Science." He is a significant figure in world history.

The royal biography and important royal achievements of King Mongkut (Rama IV) of the Chakri Dynasty of Thailand. Born on October 18, 1804, his original name was "Prince Mongkut." He was ordained as a monk for 27 years before ascending the throne.

Education and Science

He studied numerous Western languages ​​and modern sciences. He made the most accurate prediction in the world of the total solar eclipse that occurred at Wa Ko Subdistrict, Prachuap Khiri Khan Province, Thailand in 1868. In modernizing the country, he laid the foundation for national development. He promoted the construction of canals, such as the Phadung Krung Kasem Canal, and built many important roads in Thailand, such as Charoen Krung Road. He also modernized the monetary system to suit the times and established the Dhammayuttika Nikaya to restore adherence to monastic rules., He was the one who discovered the stone inscription at Sukhothai, which is the inscription of King Ramkhamhaeng, and he also discovered the Manangkasila throne of King Ramkhamhaeng during his ascetic journey. This royal throne was used as a royal residence and was later brought to Bangkok. Currently, this throne is used in every coronation ceremony.

He passed away on October 1, 1868, at the age of 64., He was bestowed the title Phra Siam Thewamahamokutwitthamahārāj and was a monarch who laid the foundation for Thailand's early modernization, a foundation that has guided Thailand's development to this day.

***

Pictures used to accompany the description:

The Nebra sky disc

(c. 1800-1600 BCE), found near a possibly astronomical complex, most likely depicting the Sun or full Moon, the Moon as a crescent, the Pleiades and the summer and winter solstices as strips of gold on the side of the disc, with the top representing the horizon and north.

Doctoral degree (Ph.D) 🇹🇭

Surveyor / Recorder

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Location: Kohlanta Island 🇹🇭

Saladan Subdistrict, Koh Lanta District, Krabi Province Thailand 🇹🇭

Compiled in English, Thai, German🇹🇭

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Klearmilly 8888 🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

February 7, 2026, 10 : 00 a.m 🇹🇭

---------------+++

ภาพลวงตาของดวงจันทร์

ภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งจากหนังสือ ดวงจันทร์ (Moon) ภาพลวงตาของดวงจันทร์ คือภาพลวงตาที่ทำให้ดวงจันทร์ดูใหญ่ขึ้นเมื่ออยู่ใกล้ขอบฟ้า เมื่อเทียบกับเมื่ออยู่สูงขึ้นไปบนท้องฟ้า ปรากฏการณ์นี้เป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณและมีการบันทึกไว้ในหลายวัฒนธรรม โดยเฉพาะในวัฒนธรรมดาราศาสตร์ของไทย ที่มีการจดบันทึกเรื่องราวของดวงจันทร์เคียงคู่มาตั้งมีประเทศไทย.

การสังเกตการณ์ก่อนยุคกล้องโทรทรรศน์

(ก่อนปี ค.ศ. 1609)

บางคนเชื่อว่าภาพวาดในถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งมีอายุถึง 40,000 ปีก่อนคริสตกาล เป็นรูปวัวและรูปทรงเรขาคณิต หรือแท่งนับอายุ 20,0000 - 30,000 ปี ถูกใช้เพื่อสังเกตข้างขึ้นข้างแรมของดวงจันทร์ โดยใช้การข้างขึ้นและข้างแรมของดวงจันทร์เป็นเกณฑ์ในการนับเวลา. ลักษณะต่างๆ ของดวงจันทร์ได้รับการระบุและรวบรวมไว้ในเทพเจ้าแห่งดวงจันทร์ตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ และในที่สุดก็ได้รับการบันทึกและใส่ไว้ในสัญลักษณ์ตั้งแต่การเขียนครั้งแรกในสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช หนึ่งในภาพวาดดวงจันทร์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ค้นพบคือภาพแกะสลักหิน Orthostat 47 ที่ Knowth ประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งมีอายุราว 3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ภาพเสี้ยวพระจันทร์ที่แสดงถึงดวงจันทร์พร้อมกับสัญลักษณ์สามเหลี่ยมปากแม่น้ำ Nanna/Sin ได้ถูกค้นพบตั้งแต่สหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช.

นักดาราศาสตร์และกวีที่เก่าแก่ที่สุดชื่อ Enheduanna นักบวชหญิงชั้นสูงชาวอัคคาเดียนแห่งเทพเจ้าแห่งดวงจันทร์ Nanna/Sin และเจ้าหญิง ธิดาของ Sargon มหาราช (ประมาณ 2334-2279 ปีก่อนคริสตกาล) ได้ติดตามดวงจันทร์ในห้องของเธอ ภาพวาดที่เก่าแก่ที่สุดที่พบและระบุถึงดวงจันทร์ในความสัมพันธ์ทางดาราศาสตร์กับลักษณะทางดาราศาสตร์อื่นๆ คือจานท้องฟ้าเนบราจากประมาณ 1,800-1,600 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งแสดงลักษณะต่างๆ เช่น กลุ่มดาวลูกไก่ที่อยู่ถัดจากดวงจันทร์.

นักปรัชญากรีกโบราณอนาซากอรัส (เสียชีวิต ค.ศ. 428 ก่อนคริสต์ศักราช) ให้เหตุผลว่าดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ต่างก็เป็นหินทรงกลมขนาดยักษ์ และดวงจันทร์สะท้อนแสงจากดวงอาทิตย์ ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราชถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช นักดาราศาสตร์ชาวบาบิโลนได้บันทึกวัฏจักรสุริยุปราคา 18 ปีที่เรียกว่า " วัฏจักรซารอส " (Saros cycle) และนักดาราศาสตร์ชาวอินเดียได้อธิบายการยืดตัวของดวงจันทร์รายเดือน นักดาราศาสตร์ชาวจีนชื่อฉือเสิน (มีชีวิตอยู่ในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช) ได้ให้คำแนะนำสำหรับการทำนายสุริยุปราคา และจันทรุปราคา.

ในคำอธิบายจักรวาลของอริสโตเติล (384-322 ปีก่อนคริสตกาล) ดวงจันทร์เป็นตัวกำหนดขอบเขตระหว่างทรงกลมของธาตุที่เปลี่ยนแปลงได้ (ดิน น้ำ อากาศ และไฟ) และดวงดาวที่ไม่เสื่อมสลายของอีเธอร์ ซึ่งเป็นปรัชญาที่มีอิทธิพลและครอบงำมาหลายศตวรรษ อาร์คิมิดีส (287-212 ปีก่อนคริสตกาล) ออกแบบท้องฟ้าจำลองที่สามารถคำนวณการเคลื่อนที่ของดวงจันทร์และวัตถุอื่นๆ ในระบบสุริยะได้ ในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล เซลูคัสแห่งเซลูเซียคิดอย่างถูกต้องว่าน้ำขึ้นน้ำลงเกิดจากแรงดึงดูดของดวงจันทร์ และความสูงของน้ำขึ้นน้ำลงขึ้นอยู่กับตำแหน่งของดวงจันทร์เทียบกับดวงอาทิตย์ ในศตวรรษเดียวกัน อริสตาร์คัสคำนวณขนาดและระยะทางของดวงจันทร์จากโลก โดยได้ค่าระยะทางประมาณยี่สิบเท่าของรัศมีโลก.

ชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นเชื่อว่าดวงจันทร์เป็นพลังงานที่เทียบเท่ากับชี่ และทฤษฎีอิทธิพลการแผ่รังสีของพวกเขายอมรับว่าแสงของดวงจันทร์เป็นเพียงแสงสะท้อนจากดวงอาทิตย์ จิงฟาง (78-37 ปีก่อนคริสตกาล) สังเกตเห็นว่าดวงจันทร์มีรูปร่างกลม ปโตเลมี (90-168 ปีคริสตกาล) ได้ปรับปรุงตัวเลขของอริสตาร์คัสอย่างมาก โดยคำนวณระยะทางเฉลี่ยได้ 59 เท่าของรัศมีโลก และเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.292 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางโลก ซึ่งใกล้เคียงกับค่าที่ถูกต้องประมาณ 60 และ 0.273 ตามลำดับ 123) ในศตวรรษที่ 2 หลังคริสตกาล ลูเซียนได้เขียนนวนิยายเรื่อง เรื่องจริง ซึ่งตัวเอกเดินทางไปยังดวงจันทร์และพบกับชาวดวงจันทร์ ในปี ค.ศ. 510 นักดาราศาสตร์ชาวอินเดีย อารยภัตตา ได้กล่าวไว้ในหนังสืออารยภติยะของเขาว่า แสงแดดที่สะท้อนเป็นสาเหตุที่ทำให้ดวงจันทร์ส่องแสง นักดาราศาสตร์และนักฟิสิกส์ อิบนุ อัล-ฮัยธัม (ค.ศ. 965-1039) พบว่าแสงแดดไม่ได้สะท้อนจากดวงจันทร์เหมือนกระจก แต่แสงนั้นถูกเปล่งออกมาจากทุกส่วนของพื้นผิวดวงจันทร์ที่ได้รับแสงแดดในทุกทิศทาง เชินกัว (ค.ศ. 1031-1095) แห่งราชวงศ์ซ่ง ได้สร้างอุปมาอุปไมยที่เปรียบเทียบการขึ้นและลงของดวงจันทร์กับลูกบอลสีเงินสะท้อนแสงทรงกลม ซึ่งเมื่อโรยด้วยผงสีขาวและมองจากด้านข้าง จะปรากฏเป็นรูปเสี้ยวพระจันทร์ ในช่วงยุคกลาง ก่อนการประดิษฐ์กล้องโทรทรรศน์ ดวงจันทร์ได้รับการยอมรับมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าเป็นทรงกลม แม้ว่าหลายคนเชื่อว่ามัน 'เรียบเนียนอย่างสมบูรณ์'.

นักดาราศาสตร์ไทยที่มีชื่อเสียงระดับโลก

คือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

(รัชกาลที่ 4) แห่งราชวงศ์จักรี (ครองราชย์ พ.ศ. 2394-2411) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์นักปราชญ์และทรงเป็นผู้ปรับปรุงประเทศไทย(สยาม) ให้ทันสมัยตามแบบฝั่งตะวันตก พระองค์ทรงดำเนินนโยบาย ต่างประเทศที่ชาญฉลาดเพื่อรักษาเอกราชของชาติไทยมาจนถึงทุกวันนี้ ทรงเชี่ยวชาญด้านวิทยาศาสตร์ และดาราศาสตร์ จนได้รับการยกย่องเป็น "พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย" และ

ทรงเป็นพระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์โลก เป็นบุคคลสำคัญของโลกที่ถูกจดบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์โลก.

พระราชประวัติ และพระราชกรณียกิจที่สำคัญของ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

(รัชกาลที่ 4) แห่งราชวงศ์จักรีไทย

วันพระราชสมภพ เมื่อวันที่ 18 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2347 พระนามเดิมว่า "เจ้าฟ้ามงกุฎ" ทรงผนวชเป็น เวลานานถึง 27 ปี ก่อนเสด็จขึ้นครองราชย์.

การศึกษาและวิทยาศาสตร์

พระองค์ทรงศึกษาภาษาตะวันตกหลากหายภาษา และทรงศึกษาวิทยาการสมัยใหม่ ทรงทำนายการเกิดสุริยุปราคาเต็มดวงที่ ตำบลหว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประเทศไทย ใน พ.ศ. 2411 ได้อย่างแม่นยำที่สุดในโลก.

การปรับปรุงประเทศ ทรงวางรากฐานการพัฒนาประเทศ ทรงส่งเสริมการขุดคลอง เช่น คลองผดุงกรุงเกษม และทรงสร้างถนนที่สำคัญหลายสายในประเทศไทย เช่นการตัดถนน เช่น ถนน เจริญกรุง, และการปรับปรุงระบบเงินตราให้เข้ากับยุคสมัย., ทรงตั้งธรรมยุตติกนิกาย เพื่อฟื้นฟูความถูกต้องตามพระวินัย และพระองค์ทรงเป็นผู้ค้นพบหลักศิลาจารึกที่สุโขทัยเป็นหลักศิลาจารึกของพ่อขุนรามคำแหงและทรง ค้นพบพระแท่นมนังคศิลาที่พ่อขุนรามคำแหงในระหว่างเสด็จธุดงค์

ที่ทรงใช้เป็นที่ประทับ และได้นำมาไว้ที่กรุงเทพมหานคร และในปัจจุบันได้ใช้พระแท่นนี้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกทุกครั้ง.

เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2411 พระชนมายุ 64 พรรษา พระองค์ได้รับพระสมัญญาว่า พระสยามเทวมหา มกุฏวิทยมหาราช และเป็นพระมหากษัตริย์ที่วาง รากฐานประเทศไทยสู่ความทันสมัยในยุคแรกซึ่งเป็นรากฐานในการพัฒนาประเทศไทยมาจนถึงปัจจุบัน.

***

ภาพที่ใช้ประกอบคำอธิบาย :

ดิสก์ท้องฟ้าเนบรา(ประมาณ 1800-1600 ปีก่อนคริสตกาล) พบใกล้กับกลุ่มดาวที่อาจเกี่ยวข้องกับดาราศาสตร์ โดยน่าจะแสดงภาพดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์เต็มดวง ดวงจันทร์เป็นรูปเสี้ยว กลุ่มดาวลูกไก่ และจุดครึ่งปีฤดูร้อนและฤดูหนาวเป็นแถบสีทองที่ด้านข้างของ โดยส่วนบนแสดงถึงเส้นขอบฟ้า และทิศเหนือ.

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา, กระบี่ 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

เรียบเรียงบทความภาษา อังกฤษ, ไทย, เยอรมัน 🇹🇭

โดย : รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

เคลียร์มิลลี่8888 🇹🇭

ประเทศไทย2569 🇹🇭

วันที่ 7 เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 10 : 00 น. 🇹🇭

----------------+++

Mondillusion

Dieses Bild stammt aus dem Buch „Der Mond“. Die optische Täuschung des Mondes ist der Effekt, der den Mond in Horizontnähe größer erscheinen lässt als in höheren Lagen. Dieses Phänomen ist seit der Antike bekannt und in vielen Kulturen dokumentiert, insbesondere in der thailändischen Astronomie, wo seit der Gründung Thailands Geschichten über den Mond aufgezeichnet wurden.

Beobachtungen vor dem Zeitalter der Teleskope (Vor 1609)

Manche glauben, dass die ältesten Höhlenmalereien, die auf 40.000 v. Chr. datiert werden, Stiere und geometrische Formen darstellen, während jene, die 20.000 bis 30.000 Jahre alt sind, zur Beobachtung der Mondphasen dienten und diese als Grundlage für die Zeitmessung nutzten. Verschiedene Aspekte des Mondes wurden bereits in prähistorischer Zeit identifiziert und in Mondgötterbilder integriert und schließlich in den frühesten Schriften des 4. Jahrtausends v. Chr. festgehalten und symbolisiert. Eine der ältesten entdeckten Monddarstellungen ist ein Orthostat 47 in Knowth, Irland, der auf etwa 3.000 v. Chr. datiert wird. Eine Mondsichel, die den Mond zusammen mit dem Nanna/Sin-Delta-Symbol darstellt, wurde bereits im 3. Jahrtausend v. Chr. gefunden.

Die früheste Astronomin und Dichterin, Enheduanna, eine akkadische Hohepriesterin des Mondgottes Nanna/Sin und Prinzessin Sargons des Großen (ca. 2334–2279 v. Chr.), beobachtete den Mond in ihren Gemächern. Das älteste bekannte Gemälde, das den Mond in Bezug auf andere astronomische Objekte darstellt, ist die Nebrasische Scheibe aus der Zeit um 1800–1600 v. Chr., die unter anderem das Sternbild der Plejaden jenseits des Mondes zeigt.

Der antike griechische Philosoph Anasagoras (gestorben 428 v. Chr.) argumentierte, dass Sonne und Mond riesige Gesteinskugeln seien, wobei der Mond das Sonnenlicht reflektiere. Zwischen dem 5. und 4. Jahrhundert v. Chr. hielten babylonische Astronomen den 18-jährigen Finsterniszyklus fest, der als „Saros-Zyklus“ bekannt ist, und indische Astronomen beschrieben die monatliche Mondverkürzung. Der chinesische Astronom Ci Shen (lebte im 4. Jahrhundert v. Chr.) lieferte Anleitungen zur Vorhersage von Sonnen- und Mondfinsternissen.

In Aristoteles’ (384–322 v. Chr.) Beschreibung des Universums markierte der Mond die Grenze zwischen den zeitlichen Sphären der Elemente (Erde, Wasser, Luft und Feuer) und dem vergänglichen Sternenäther – ein philosophisches Konzept, das jahrhundertelang vorherrschend war. Archimedes (287–212 v. Chr.) entwarf ein Planetarium, mit dem sich die Bewegungen des Mondes und anderer Objekte im Sonnensystem berechnen ließen. Im 2. Jahrhundert v. Chr. erkannte Seleukos von Seleukia richtigerweise, dass die Gezeiten durch die Gravitationskraft des Mondes verursacht werden und dass die Höhe der Gezeiten von der Position des Mondes relativ zur Sonne abhängt. Im selben Jahrhundert berechnete Aristarch die Größe und Entfernung des Mondes von der Erde und kam auf einen Wert, der etwa dem Zwanzigfachen des Erdradius entspricht.

Die Chinesen der Han-Dynastie glaubten, der Mond sei eine Energie, die dem Qi entspräche, und ihre Theorie des Strahlungseinflusses ging davon aus, dass Mondlicht lediglich reflektiertes Sonnenlicht sei. Jingfang (78–37 v. Chr.) beobachtete, dass der Mond kugelförmig ist. Ptolemäus (90–168 v. Chr.) verbesserte die Angaben des Aristarchus deutlich und berechnete die durchschnittliche Entfernung zum Mond auf das 59-fache des Erdradius und seinen Durchmesser auf das 0,292-fache des Erddurchmessers, was den korrekten Werten von 60 bzw. 0,273 näher kommt. Im 2. Jahrhundert n. Chr. schrieb Lukian den Roman „Die wahre Geschichte“, in dem der Protagonist zum Mond reist und Mondbewohner trifft. Im Jahr 510 n. Chr. erklärte der indische Astronom Aryabhata in seinem Werk „Aryabhatiya“, dass reflektiertes Sonnenlicht die Ursache für das Leuchten des Mondes sei. Der Astronom und Physiker Ibn al-Haytham (965–1039 n. Chr.) entdeckte, dass Sonnenlicht nicht wie von einem Spiegel vom Mond reflektiert, sondern von ihm emittiert wird. Jeder Teil der Mondoberfläche ist dem Sonnenlicht aus allen Richtungen ausgesetzt. Shen Guo (ca. 1031–1095) aus der Song-Dynastie schuf eine Analogie, indem er den Auf- und Untergang des Mondes mit einer leuchtenden, silbernen Kugel verglich, die, mit weißem Pulver bestreut und von der Seite betrachtet, als Sichel erscheint. Im Mittelalter, vor der Erfindung des Teleskops, wurde der Mond zunehmend als perfekte Kugel betrachtet, obwohl viele ihn für „vollkommen glatt“ hielten.

König Mongkut (Rama IV.) aus der Chakri-Dynastie (Regierungszeit 1851–1868) war ein weltbekannter thailändischer Astronom. Als gelehrter Monarch modernisierte er Thailand (Siam) nach westlichen Vorbildern. Seine kluge Außenpolitik sicherte Thailands Unabhängigkeit bis heute. Er war ein Experte in Wissenschaft und Astronomie und trug daher die Titel „Vater der thailändischen Wissenschaft“ und „Vater der Weltwissenschaft“. Er ist eine bedeutende Persönlichkeit der Weltgeschichte.

Die königliche Biografie und die wichtigsten Errungenschaften von König Mongkut (Rama IV.) aus der Chakri-Dynastie von Thailand. Geboren am 18. Oktober 1804, hieß er ursprünglich „Prinz Mongkut“. Bevor er den Thron bestieg, war er 27 Jahre lang Mönch.

Bildung und Wissenschaft

Er studierte zahlreiche westliche Sprachen und moderne Wissenschaften. Er sagte die totale Sonnenfinsternis, die 1868 im Unterbezirk Wa Ko der Provinz Prachuap Khiri Khan in Thailand stattfand, mit der weltweit größten Genauigkeit voraus.

Mit der Modernisierung des Landes legte er den Grundstein für die nationale Entwicklung. Er förderte den Bau von Kanälen wie dem Khlong Phadung Krung Kasem und ließ zahlreiche wichtige Straßen in Thailand errichten, darunter die Charoen Krung Road. Auch das Währungssystem modernisierte er, um es den heutigen Anforderungen anzupassen.

Er gründete das Dhammayuttika Nikaya, um die Korrektheit gemäß dem Vinaya (buddhistische Klosterregeln) wiederherzustellen, und er entdeckte die Steininschrift in Sukhothai, die die Inschrift von König Ramkhamhaeng ist, und er entdeckte auch den Manangkasila-Thron von König Ramkhamhaeng während seiner asketischen Reise.

Dieser königliche Thron diente als königliche Residenz und wurde nach Bangkok gebracht. Heute wird er bei jeder Krönungszeremonie verwendet.

Er verstarb am 1. Oktober 1868 im Alter von 64 Jahren. Ihm wurde der Titel Phra Siam Thewamahamokutwitthamahārāj verliehen und er war ein Monarch, der den Grundstein für Thailands frühe Modernisierung legte – ein Fundament, das die Entwicklung des Landes bis heute vorantreibt.

***

Zur Beschreibung verwendete Bilder:

Die Himmelsscheibe von Nebra

(ca. 1800–1600 v. Chr.), gefunden in der Nähe eines möglicherweise astronomischen Komplexes, zeigt höchstwahrscheinlich die Sonne oder den Vollmond, den Mond als Sichel, die Plejaden sowie die Sommer- und Wintersonnenwende als Goldstreifen an der Seite der Scheibe, wobei die Oberseite den Horizont und Norden darstellt.

Doktorgrad (Ph.D.) 🇹🇭

Vermesser / Urkundsbeamter

Von: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Ort: Insel Kohlanta 🇹🇭

Unterbezirk Saladan, Bezirk Koh Lanta, Krabi

Provinz Thailand 🇹🇭

Zusammengestellt in Englisch, Thai,

And Deutsch 🇹🇭

Von: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Klearmilly 8888 🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

7. Februar 2026, 10 : 00 Uhr 🇹🇭

📍Google Maps Thailand 🇹🇭

📍 Kohlanta Krabi Thailand 🇹🇭

📍Phases Of The Moon Thailand 🇹🇭

📍Stellarium Thailand 🇹🇭

📍My Planet 🇹🇭

📍My Sunset To Sunrise 🇹🇭

📍Buddha Statues Of Thailand : พระพุทธรูปบูชา พระแท้ 100% 🇹🇭

📍Buddhism In Thailand : ศาสนาพุทธ 🇹🇭

#PhasesOfTheMoonThailand🇹🇭

#StellariumThailand🇹🇭

#MyPlanetsThailand🇹🇭

#ThailandBrandKingRama10👑🇹🇭

#Klearmilly8888🇹🇭

https://www.facebook.com/share/p/1D4cjZKn38/

https://www.facebook.com/share/p/1JyQX2Dc3R/

https://www.facebook.com/share/p/17sqctp7f4/