Future missions to the moon

Beside the progressing Artemis program and supporting Commercial Lunar Payload Services, 2011 China is continuing its ambitious Chang'e program, having announced with Russia's struggling Luna-Glob program joint missions, Both the Chinese and US lunar programs have the goal to establish in the 2030s a lunar base with their international partners, though the US and its partners will first establish an orbital Lunar Gateway station in the 2020s, from which Artemis missions will land the Human Landing System to set up temporary surface camps.

While the Apollo missions were explorational in nature, the Artemis program plans to establish a more permanent presence. To this end, NASA is partnering with industry leaders to establish key elements such as modern communication infrastructure. A 4G connectivity demonstration is to be launched aboard an Intuitive Machines Nova-C lander in 2024, Another focus is on in situ resource utilization, which is a key part of the DARPA lunar programs. DARPA has requested that industry partners develop a 10-year lunar architecture plan to enable the beginning of a lunar economy.

The existence of humans in space

In 1959 the first extraterrestrial probes reached the Moon (Luna program), just a year into the space age, after the first ever orbital flight. Since then, humans have sent a range of probes and people to the Moon. The first stay of people on the Moon was conducted in 1969, in a series of crewed exploration missions (the Apollo Program), the last having taken place in 1972. Uninterrupted presence has been the case through the remains of impactors, landings and lunar orbiters. Some landings and orbiters have maintained a small lunar infrastructure, providing continuous observation and communication at the Moon. Longterm missions continuing to be active are some orbiters such as the 2009-launched Lunar Reconnaissance Orbiter surveilling the Moon for future missions, as well as some Landers such as the 2013-launched Chang'e 3 with its Lunar Ultraviolet Telescope still operational. Five retroreflectors have been installed on the Moon since the 1970s and since used for accurate measurements of the physical librations through laser ranging to the Moon.

The impact of human-induced space debris, space sustainability, list of man-made objects on the Moon, space art, lunar bases, lunar resources and mining, lunar tourism, and lunar space archaeology. Although the Moon has the lowest level of planetary defense, its decline is often discussed as a pristine and scientifically valuable site. Any astronomical study conducted on the Moon requires a location free from physical and radio pollution. While the Moon lacks a significant atmosphere, lunar traffic and collisions create dust clouds that can spread far and wide, potentially contaminating the Moon's pristine environment and its unique scientific content. Even though the Moon is not habitable, describing it as dead denies its dynamics, which require sustainable human activity to treat its lunar ecosystem as a contributor.

The 2019 Bere Sheet lander "tardigrade accident" and the subsequent tardigrade cargo recovery have been cited as examples of the lack of international measures and regulations to protect planetary debris. Extraterrestrial space debris orbiting the Moon is considered a future challenge as the number of lunar missions increases, particularly as such missions pose a threat. Therefore, managing lunar waste has become a key issue for future lunar missions, especially on the surface. Private companies like Celestis and Elysium Space have transported human remains to the Moon, and because the Moon is considered sacred or significant to many cultures, the practice of space burial has drawn criticism from indigenous leaders.

For example, Albert Hale, then president of the Navajo tribe, criticized NASA for sending the ashes of scientist Eugene Shoemaker to the moon in 1998., In addition to remnants of human activity on the moon, there are planned permanent structures such as artwork in a lunar museum, messages of well wishes from the Apollo 11 mission, six lunar inscriptions, a memorial to fallen astronauts, and other artifacts.

Doctoral degree (Ph.D) 🇹🇭

Surveyor / Recorder

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Location: Kohlanta Island 🇹🇭

Saladan Subdistrict, Koh Lanta District, Krabi Province Thailand 🇹🇭

Compiled in English, Thai, Arabic.🇹🇭

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Klearmilly 8888 🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

February 18, 2026, 13 : 51 p.m 🇹🇭

------------+++

ภารกิจในอนาคตของดวงจันทรฺ์

นอกจากโครงการ Artemis ที่กำลังดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและบริการขนส่งสัมภาระบนดวงจันทร์เชิงพาณิชย์ที่สนับสนุนแล้ว ในปี 2011 จีนยังคงดำเนินโครงการ Chang'e อันทะเยอทะยานต่อไป โดยได้ประกาศภารกิจร่วมกับโครงการ Luna-Glob ของรัสเซียที่กำลังประสบปัญหา ทั้งโครงการสำรวจดวงจันทร์ของจีนและสหรัฐฯ มีเป้าหมายที่จะสร้างฐานบนดวงจันทร์ร่วมกับพันธมิตรระหว่างประเทศในช่วงทศวรรษ 2030 แม้ว่าสหรัฐฯ และพันธมิตรจะสร้างสถานี Lunar Gateway ในวงโคจรขึ้นก่อนในช่วงทศวรรษ 2020 ซึ่งภารกิจ Artemis จะนำระบบลงจอดของมนุษย์ (Human Landing System) ลงจอดเพื่อตั้งค่ายชั่วคราวบนพื้นผิว

ในขณะที่ภารกิจอะพอลโลมีลักษณะเป็นการสำรวจ โครงการอาร์เทมิสมีแผนที่จะสร้างฐานที่มั่นถาวรมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ NASA จึงร่วมมือกับผู้นำในอุตสาหกรรมเพื่อสร้างองค์ประกอบสำคัญ เช่น โครงสร้างพื้นฐานด้านการสื่อสารที่ทันสมัย ​​การสาธิตการเชื่อมต่อ 4G จะถูกส่งขึ้นสู่อวกาศด้วยยานลงจอด Nova-C ของ Intuitive Machines ในปี 2024 อีกประเด็นสำคัญคือการใช้ทรัพยากรในพื้นที่ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของโครงการดวงจันทร์ของ DARPA DARPA ได้ขอให้พันธมิตรในอุตสาหกรรมพัฒนาแผนสถาปัตยกรรมดวงจันทร์ระยะ 10 ปี เพื่อให้สามารถเริ่มต้นเศรษฐกิจบนดวงจันทร์ได้.

การมีอยู่ของมนุษย์ในอวกาศ

ในปี 1959 ยานสำรวจนอกโลกชุดแรกได้เดินทางถึงดวงจันทร์ (โครงการลูน่า) เพียงหนึ่งปีหลังจากเริ่มต้นยุคอวกาศ หลังจากเที่ยวบินโคจรครั้งแรกในประวัติศาสตร์ นับตั้งแต่นั้นมา มนุษย์ได้ส่งยานสำรวจและผู้คนไปยังดวงจันทร์อย่างต่อเนื่อง การพำนักบนดวงจันทร์ครั้งแรกของมนุษย์เกิดขึ้นในปี 1969 ในภารกิจสำรวจที่มีมนุษย์ควบคุมหลายภารกิจ (โครงการอพอลโล) โดยภารกิจสุดท้ายเกิดขึ้นในปี 1972 การปรากฏตัวอย่างต่อเนื่องเกิดขึ้นจากซากของยานที่พุ่งชน ยานลงจอด และยานโคจรดวงจันทร์ ยานลงจอดและยานโคจรบางลำได้รักษาโครงสร้างพื้นฐานขนาดเล็กบนดวงจันทร์ไว้ เพื่อให้การสังเกตการณ์และการสื่อสารอย่างต่อเนื่องบนดวงจันทร์ ภารกิจระยะยาวที่ยังคงดำเนินอยู่ ได้แก่ ยานโคจรบางลำ เช่น ยาน Lunar Reconnaissance Orbiter ที่ปล่อยในปี 2009 ซึ่งทำการสำรวจดวงจันทร์เพื่อภารกิจในอนาคต รวมถึงยานลงจอดบางลำ เช่น ยาน Chang'e 3 ที่ปล่อยในปี 2013 ซึ่งกล้องโทรทรรศน์ Lunar Ultraviolet Telescope ยังคงใช้งานได้ มีการติดตั้งตัวสะท้อนแสง 5 ตัวบนดวงจันทร์ตั้งแต่ทศวรรษ 1970 และใช้สำหรับการวัดการสั่นไหวทางกายภาพอย่างแม่นยำผ่านการวัดระยะด้วยเลเซอร์ไปยังดวงจันทร์ กิจกรรมของมนุษย์ที่เพิ่มมากขึ้นในอวกาศรอบดวงจันทร์ รวมถึงบนพื้นผิวดวงจันทร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริเวณขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ของดวงจันทร์ ทำให้จำเป็นต้องมีโครงสร้างพื้นฐานบนดวงจันทร์ ด้วยเหตุนี้ จุดลากรางจ์ระหว่างโลกและดวงจันทร์จึงถูกใช้งานมาตั้งแต่ปี 2549 ด้วยวงโคจรที่มีความเยื้องศูนย์สูงสำหรับการสื่อสาร เช่นเดียวกับวงโคจรของดาวเทียมถ่ายทอดสัญญาณ Queqiao และ Queqiao-2 หรือ Lunar Gateway แห่งแรกที่วางแผนไว้ มีภารกิจหลายอย่างจากหน่วยงานและบริษัทต่างๆ ที่วางแผนจะสร้างเครือข่ายระยะยาว โดยมี Lunar Gateway เป็นโครงการที่ก้าวหน้าที่สุดในปัจจุบันภายใต้โครงการ Artemis.

กิจกรรมของมนุษย์ที่เพิ่มมากขึ้นในอวกาศรอบดวงจันทร์ รวมถึงบนพื้นผิวดวงจันทร์ โดยเฉพาะภารกิจที่ด้านไกลของดวงจันทร์ หรือบริเวณขั้วโลกเหนือและใต้ของดวงจันทร์ จำเป็นต้องมีโครงสร้างพื้นฐานบนดวงจันทร์ ด้วยเหตุนี้ จึงมีการใช้งานยานโคจรรอบดวงจันทร์หรือจุดลากรางจ์ระหว่างโลกและดวงจันทร์มาตั้งแต่ปี 2549 โดยมีวงโคจรที่มีความเยื้องศูนย์สูง ทำให้สามารถสื่อสารได้อย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับวงโคจรของดาวเทียมถ่ายทอดสัญญาณ Queqiao และ Queqiao-2 หรือสถานีอวกาศนอกโลกแห่งแรกที่วางแผนไว้ Lunar Gateway

หน่วยงานและบริษัทต่างๆ ได้วางแผนภารกิจหลายอย่างเพื่อสร้างฐานปฏิบัติการระยะยาวของมนุษย์บนดวงจันทร์ โดยโครงการ Lunar Gateway เป็นโครงการที่มีความคืบหน้ามากที่สุดในปัจจุบัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Artemis.

ผลกระทบของมนุษย์จากเศษซากอวกาศ

ความยั่งยืนในอวกาศ, รายชื่อวัตถุที่มนุษย์สร้างขึ้นบนดวงจันทร์, ศิลปะอวกาศ, ฐานบนดวงจันทร์, ทรัพยากรและเหมืองแร่บนดวงจันทร์, การท่องเที่ยวบนดวงจันทร์ และโบราณคดีอวกาศบนดวงจันทร์ แม้ว่าดวงจันทร์จะมีระดับการป้องกันดาวเคราะห์ต่ำที่สุด แต่ก็มีการพูดถึงการเสื่อมโทรมของดวงจันทร์ในฐานะสถานที่บริสุทธิ์และสถานที่ทางวิทยาศาสตร์ หากมีการทำการศึกษาดาราศาสตร์จากดวงจันทร์ สถานที่นั้นจะต้องปราศจากมลพิษทางกายภาพและคลื่นวิทยุใดๆ แม้ว่าดวงจันทร์จะไม่มีชั้นบรรยากาศที่สำคัญ แต่การจราจร และการชนบนดวงจันทร์ทำให้เกิดเมฆฝุ่นที่สามารถแพร่กระจายไปได้ไกลและอาจปนเปื้อนสภาพดั้งเดิมของดวงจันทร์และเนื้อหาทางวิทยาศาสตร์พิเศษของมัน แม้ว่าดวงจันทร์จะไม่เอื้อต่อการดำรงชีวิต แต่การอธิบายดวงจันทร์ว่าตายแล้วเป็นการปฏิเสธพลวัตของมัน ซึ่งต้องอาศัยกิจกรรมของมนุษย์ที่ยั่งยืนเพื่อปฏิบัติต่อระบบนิเวศของดวงจันทร์ในฐานะผู้มีส่วนร่วม.

กรณี "อุบัติเหตุทาร์ดิเกรด" ของยานลงจอดเบเรชีทในปี 2019 และการบรรทุกทาร์ดิเกรดนั้น ถูกนำมากล่าวถึงเป็นตัวอย่างของการขาดมาตรการและกฎระเบียบระหว่างประเทศในการปกป้องดาวเคราะห์ เศษซากอวกาศนอกโลกที่โคจรรอบดวงจันทร์ได้รับการพิจารณาว่าเป็นความท้าทายในอนาคตเนื่องจากจำนวนภารกิจไปยังดวงจันทร์เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะที่เป็นอันตรายต่อภารกิจดังกล่าว ด้วยเหตุนี้ การจัดการขยะบนดวงจันทร์จึงถูกยกขึ้นมาเป็นประเด็นที่ภารกิจบนดวงจันทร์ในอนาคต โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนพื้นผิว จำเป็นต้องจัดการ มีการขนส่งซากศพมนุษย์ไปยังดวงจันทร์ โดยบริษัทเอกชนต่างๆ เช่น เซเลสติส และอีลิเซียม สเปซ เนื่องจากดวงจันทร์เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หรือมีความสำคัญต่อหลายวัฒนธรรม การปฏิบัติเรื่องการฝังศพในอวกาศจึงได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากผู้นำชนพื้นเมือง ตัวอย่างเช่น อัลเบิร์ต เฮล ประธานาธิบดีแห่งชนเผ่านาวาโฮในขณะนั้น เคยวิพากษ์วิจารณ์นาซาที่ส่งเถ้ากระดูกของนักวิทยาศาสตร์ ยูจีน ชูเมกเกอร์ ไปยังดวงจันทร์ในปี 1998 นอกจากซากกิจกรรมของมนุษย์บนดวงจันทร์แล้ว ยังมีสิ่งก่อสร้างถาวรที่วางแผนไว้ เช่น งานศิลปะในพิพิธภัณฑ์ดวงจันทร์ ข้อความแสดงความปรารถนาดีจากภารกิจอพอลโล 11 แผ่นจารึกบนดวงจันทร์ 6 แผ่น อนุสรณ์สถานนักบินอวกาศผู้ล่วงลับ และสิ่งประดิษฐ์อื่นๆ.

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา, กระบี่ 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

เรียบเรียงบทความ อังกฤษ, ไทย, อาหรับ 🇹🇭

โดย : รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

เคลียร์มิลลี่8888 🇹🇭

ประเทศไทย2569 🇹🇭

วันที่ 18 เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 13 : 51 น. 🇹🇭

------------------+++

البعثات المستقبلية إلى القمر

إضافةً إلى مشروع أرتميس الجاري وخدمات نقل البضائع التجارية القمرية الداعمة له، واصلت الصين في عام 2011 مشروعها الطموح تشانغ إي، معلنةً عن مهمة مشتركة مع مشروع لونا-غلوب الروسي المتعثر. ويهدف برنامجا استكشاف القمر في كل من الصين والولايات المتحدة إلى إنشاء قاعدة قمرية بالتعاون مع شركاء دوليين بحلول ثلاثينيات القرن الحالي، مع أن الولايات المتحدة وحلفاءها سيرجحون بناء محطة بوابة القمر في المدار أولاً في عشرينيات القرن الحالي. وستقوم مهمة أرتميس بنشر نظام هبوط بشري لإنشاء معسكر مؤقت على سطح القمر.

بينما كانت مهمات أبولو استكشافية في المقام الأول، خطط برنامج أرتميس لإنشاء قاعدة أكثر استدامة. ولتحقيق هذه الغاية، تعاونت ناسا مع رواد الصناعة لبناء مكونات أساسية مثل بنية تحتية متطورة للاتصالات وعروض توضيحية لتقنية الجيل الرابع للاتصالات.

سيتم إطلاقها إلى الفضاء بواسطة مركبة الهبوط نوفا-سي التابعة لشركة إنتويتيف ماشينز في عام 2024. ومن القضايا المهمة الأخرى استغلال الموارد على سطح القمر، وهو جزء أساسي من مشروع داربا القمري. وقد طلبت داربا من شركائها في الصناعة وضع خطة معمارية قمرية مدتها عشر سنوات لتمكين إنشاء اقتصاد قمري.

وجود الإنسان في الفضاء

في عام 1959، وصلت أولى المركبات الفضائية إلى القمر (مشروع لونا)، بعد عام واحد فقط من بدء عصر الفضاء، عقب أول رحلة مدارية في التاريخ. ومنذ ذلك الحين، دأب البشر على إرسال المركبات والبشر إلى القمر. وسكن أول إنسان القمر عام 1969 خلال سلسلة من الرحلات المأهولة (مشروع أبولو)، وكانت آخر رحلة مأهولة عام 1972.

ينتج استمرار وجود الحطام القمري عن مواقع التحطم، والمركبات الهابطة، والمركبات المدارية. وقد حافظت بعض المركبات الهابطة والمدارية على بنية تحتية قمرية صغيرة الحجم لضمان استمرار عمليات الرصد والتواصل على سطح القمر. وتشمل المهمات المستمرة طويلة الأمد بعض المركبات المدارية، مثل مركبة استطلاع القمر المدارية التي أُطلقت عام 2009، والتي تستكشف القمر تمهيدًا لمهمات مستقبلية، وبعض المركبات الهابطة، مثل مركبة تشانغ إي 3 التي أُطلقت

ع ام 2013.

لا يزال تلسكوب الأشعة فوق البنفسجية القمري يعمل، ويضم خمسة عاكسات مثبتة على سطح القمر منذ سبعينيات القرن الماضي، ويُستخدم لإجراء قياسات دقيقة للتذبذبات الفيزيائية عبر قياسات المسافة بالليزر إلى القمر. ومع ازدياد النشاط البشري في الفضاء المحيط بالقمر، بما في ذلك على سطحه، وخاصة في قطبيه الشمالي والجنوبي، تبرز الحاجة إلى تطوير بنية تحتية قمرية. لذا، تُستخدم نقطة لاغرانج بين الأرض والقمر منذ عام 2006، بمداراتها شديدة الانحراف المثالية للاتصالات، على غرار مدارات قمري الترحيل Queqiao وQueqiao-2، أو بوابة القمر الأولى المخطط لها. وتخطط عدة بعثات من وكالات وشركات مختلفة لإنشاء شبكة اتصالات.

على المدى الطويل، يعتبر مشروع بوابة القمر حاليًا المشروع الأكثر تقدمًا ضمن برنامج أرتميس.

زيادة النشاط البشري في الفضاء.

القمر، بما في ذلك سطحه، وخاصة

تتطلب المهمات إلى الجانب البعيد من القمر، أو قطبيه الشمالي والجنوبي، بنية تحتية قمرية. ولهذا السبب، تُستخدم المركبات المدارية القمرية، أو نقاط لاغرانج بين الأرض والقمر، منذ عام 2006. وتتيح مداراتها شديدة الانحراف إمكانية الاتصال المستمر، على غرار مدارات قمري الترحيل Queqiao وQueqiao-2، أو محطة الفضاء خارج الأرض الأولى المخطط لها، وهي بوابة القمر.

وقد خططت العديد من الوكالات والشركات لعدة مهمات لإنشاء قاعدة عمليات بشرية طويلة الأمد على سطح القمر، ويُعد مشروع بوابة القمر الأكثر تقدماً حتى الآن، كجزء من مشروع أرتميس.

التأثير البشري للحطام الفضائي.

الاستدامة في الفضاء، قائمة بالأشياء التي صنعها الإنسان على سطح القمر، الفن الفضائي، القواعد القمرية، الموارد القمرية والتعدين، السياحة القمرية، وعلم الآثار.

الفضاء القمري: على الرغم من كونه الأقل حمايةً بين الكواكب، يُنظر إلى القمر غالبًا على أنه موقع بكر ذو قيمة علمية كبيرة. أي دراسة فلكية تُجرى من القمر تتطلب موقعًا خاليًا من التلوث الفيزيائي والإشعاعي. وبينما يفتقر القمر إلى غلاف جوي كثيف، فإن حركة المركبات عليه والاصطدامات تُولّد سحبًا من الغبار تنتشر على نطاق واسع، مما قد يُلوث بيئته البكر ومحتواه العلمي الفريد. ورغم أن القمر غير صالح للسكن، فإن وصفه بـ"الميت" يُغفل ديناميكياته، التي تتطلب نشاطًا بشريًا مستدامًا للتعامل مع نظامه البيئي كعنصر

مُساهم.

يُستشهد بحادثة هبوط مركبة "بيري شيت" عام 2019، وما تلاها من نقل للكائنات المائية، كمثال على غياب التدابير واللوائح الدولية لحماية الحطام الفضائي. ويُعتبر الحطام الفضائي الذي يدور حول القمر تحديًا مستقبليًا مع ازدياد عدد البعثات القمرية، لا سيما وأن هذه البعثات تُشكل خطرًا. لذا، أصبحت إدارة النفايات القمرية قضية محورية للبعثات القمرية المستقبلية، وخاصة على سطح القمر. وقد قامت شركات خاصة مثل "سيليستيس" و"إليزيوم سبيس" بنقل رفات بشرية إلى القمر، ونظرًا لمكانة القمر المقدسة أو المهمة في العديد من الثقافات، فقد لاقت ممارسة الدفن في الفضاء انتقادات من قادة السكان الأصليين.

على سبيل المثال، انتقد ألبرت هيل، الرئيس آنذاك لقبيلة نافاجو، وكالة ناسا لإرسالها رماد العالم يوجين شوماكر إلى القمر في عام 1998. بالإضافة إلى بقايا النشاط البشري على سطح القمر، هناك هياكل دائمة مخطط لها مثل الأعمال الفنية لمتحف قمري، ورسائل تمنيات طيبة من مهمة أبولو 11، وستة نقوش قمرية، ونصب تذكارية لرواد الفضاء الذين سقطوا، وغيرها من القطع الأثرية.

دكتوراه (Ph.D.)‏🇹🇭

مساح / مسجل

بقلم: راتشاريندا تيشابراسارن🇹🇭

الموقع: كوه لانتا، كرابي🇹🇭

منطقة سالادان الفرعية، منطقة كوه لانتا، مقاطعة كرابي

تايلاند🇹🇭

مقال مُحرَّر باللغات الإنجليزية والتايلاندية والعربية.

بقلم: راتشاريندا تيشابراسارن🇹🇭

كلير ميلي 8888🇹🇭

تايلاند 2026🇹🇭

18 فبراير 2026🇹🇭

13:51 مساءً🇹🇭

📍Google Maps Thailand 🇹🇭

📍Phases Of The Moon Thailand 🇹🇭

📍Stellarium Thailand 🇹🇭

📍My Planet 🇹🇭

📍My Sunset To Rise Again 🇹🇭

📍Buddha Statues Of Thailand : พระพุทธรูปบูชา พระแท้ 100% 🇹🇭

📍Buddhism In Thailand : ศาสนาพุทธ 🇹🇭

📍Thailand And History Of Thailand 🇹🇭

#LongLiveTheKingThailand👑🇹🇭

#KingThailandKingRama10👑🇹🇭

#ThailandBrandKingRama10👑🇹🇭

#KingRama10NumberOneInTheWorld👑🇹🇭

#KingRamaXOfThailand👑🇹🇭

https://www.facebook.com/share/1Q73CimQmB/

https://www.facebook.com/share/17yasDorYi/

https://www.facebook.com/share/p/1MnGFkZjmc/