ดวงจันทร์ : (ดาวเทียมธรรมชาติ) : Moon 🇹🇭

Moon : (Natural Satellite)

Constellation : Aquarius

Magnitude : -7.65

Distance : 380541.37 km

Phase : 0.01

Diameter : 31.40'22h 50m

RA/Dec : 05.2s -06° 49' 59.5"

The/Alt : 262° 54' 18.8"+01° 28' 19.1"

Hour Angle : 05h 50m 20.7s

RA/Dec (J2000) : 22h 48m 43.0s

-06° 58' 18.6"

Moon

Alternative names in Thai: Duang Chan (Moon), Phra Chan (Moon).

Mark :Orbital characteristicsb Epox J2000

Uncertainty parameter 0

Perigi: 362,600 km (356,400-370,400 km)

Excellent: 405 400 km (404,000-406,700 km)

Semi-unit axis: 384,399 km (1.28 liters; 1/389) AU; 1 LD)

Average orbital radius: 384,784 km.

(1.28 ls; 1/384 AU; 1.001 LD)

Eccentricity: 0.0549

Orbital period (astronomical): 27.321 661 d (27 days 7 hours 43 minutes 11.5 seconds)

Orbital period (synodic): 29.530 589 d (29 days 12 hours 44 minutes 2.9 seconds)

Average orbital speed: 1,022 km/s

Inclination: 5.145° relative to the trajectory.

Longitude of the upward crossover point: one full rotation in 18.61 years.

Arguments regarding the closest point to Earth: Progress made.

One cycle in 8.85 years.

Satellite of : Earth

Physical characteristics

Average radius: 1,737.4 km (0.2727 times that of Earth)

Equatorial radius: 1,738.1 km.

(0.2725 of the world's total)

Polar radius: 1,736.0 km (0.2731 on Earth)

Ban: 0.0012

Circumference of the surface area: 10,921 km (equator)

3,793 x 107 square kilometers

(0.074 of the world's total)

Volume: 2.1958 x 10¹⁰ km³

(0.02 of the world)

Mass of the Moon: 7.346 x 10²² kg

(0.0123 of the world's total)

Average density: 3.344 g/cm³ (0.606 times that of Earth)

Surface gravity: 1.622 m/s² (5.32 ft/s²) 0.1654 to.

Moment of inertia: 0.3929 ± 0.0009

Escape speed: 2.38 km/s (8,600 km/h; 5,300 mph)

Synodic rotation duration: 29,530,589 d (29 days, 12 hours, 44 minutes, 2.9 seconds).

Solar day (synovative; solar day) (locking of rotation), The star's rotation period: 27.321 661 d (spin-orbit) (locked)

Rotation speed around the equator: 4.627 meters/second.

Axial tilt: 1.5424° to the ecliptic, 6.687° to the orbital plane.

24° to the Earth's equator

The North Pole ascended to the heavens at the correct time of 17 hours, 47 minutes, 26 seconds, at 266.86°.

North Pole, Denial: 65.64°

Albedo: 0.136

Surface temperature at the equator: 85° North.

Minutes = 100 K, meaning = 250 g (150 g)

Total = 390 K, 230 K

Surface absorption rate estimated: 13.2 μGy/hr (during lunar daytime).

Equivalent surface area volume: 57.0 µSv/hr.(During the lunar daytime)

Visible size range: -2.5 to -12.9

-12.74 (Average full moon)

Absolute size (H): 0.2

Angular diameter: 29.3 to 34.1 arcminutes

Atmosphere

Surface pressure: 10⁻⁷ Pa (1 picobar) (day)

10-10 Pa (1 femtobar) (at night)

The Moon is Earth's only natural satellite. It orbits the Earth at an average distance of 384,399 kilometers (238,854 miles), which is approximately 30 times the width of the Earth. The Moon completes one orbit (lunar month) in synchronic relationship with the Earth and the Sun every 29.5 days. The Moon and Earth are attracted by gravity, which is stronger on sides facing each other. This gravitational pull is the primary cause of Earth's tides and keeps the Moon always facing Earth with its near side. This tidal lock ensures that the Moon's rotation period (lunar day) effectively aligns with its orbital period (lunar month).

In geophysics, the Moon is a planetary-mass object, or satellite. Its mass is 1.2% of Earth's, and it has a diameter of 3,474 kilometers (2,159 miles), about a quarter the size of Earth (wide enough to cover the entire length of the United States). Within the Solar System, the Moon is larger and more massive than any known dwarf planet, and is the fifth largest and most massive moon, as well as the largest and most massive moon relative to its parent planet. Its surface gravity is about one-sixth that of Earth, about half that of Mars, and the second highest of all the moons in the Solar System, after one of Jupiter's moons. The Moon has a stratified, Earth-like structure, with only a hydrosphere, atmosphere, and a very small magnetic field.

The lunar surface is covered with regolithic dust, which mostly consists of fine-grained material ejected from the lunar crust by collision events., The moon's crust is riddled with craters, some of which, in recent times, display bright, ray-like streaks. The moon experienced volcanic activity until about 1.2 billion years ago, with lava erupting mostly on the thinner side. This lava filled ancient impact craters and, as it cooled, formed the visible black basalt plains known today as Maria (seas). The moon's origin is uncertain, although it is hypothesized that it formed from terrestrial material ejected by a massive impact of a Mars-sized object called Theia on Earth 4.51 billion years ago, shortly after the Earth formed. From a distance, we can see the moon's day and night cycles, and lunar eclipses occur when the moon passes through the Earth's shadow.

The apparent size of the Moon in the Earth's sky is similar to the size of the Sun, which is why the Moon completely obscures the Sun during a total solar eclipse. The Moon is the brightest object in the Earth's night sky due to its large apparent size. While the reflectivity (albedo) of the Moon's surface is comparable to asphalt, approximately 59% of the Moon's surface is visible from Earth. Because of the different angles at which the Moon appears in the Earth's sky (flickers), only parts of the far side of the Moon are visible.

The Moon has been a vital source of inspiration and knowledge in human history. It holds immense importance for cosmology, mythology, Buddhism (the national religion of Thailand), art, timekeeping, natural science, and spaceflight. The first spaceflights to extraterrestrial objects were to the Moon, beginning in 1959 with the flyby of Luna 1 (launched by the Soviet Union) and the deliberate collision of Luna 2, followed by the first soft landing in 1966 (by Luna 9) and orbit (by Luna 10). The first humans reached lunar orbit on December 24, 1968, aboard Apollo 8 (launched by the United States), and landed on the surface on July 20, 1969, aboard Apollo 11. By 1972, the Apollo 6 mission had landed 12 humans on the Moon, who remained there for up to three days. Lunar exploration with robotic lunar modules has continued since then.

In particular, the confirmation of the existence of water on the Moon has spurred plans to send humans back to the Moon, beginning with Program Artemis, scheduled for the late 2020s.

The moon is an boundless inspiration to humankind, symbolizing love, longing, the beauty of the night, and warmth and gentle comfort., The moon represents peace, a time for rest. Relaxation is key, and the moon provides a guiding light in the darkness of night. Scientifically, the moon has been a driving force behind the development of space exploration technology. It has been a catalyst for the space race, from launching satellites onwards. The first spacecraft to explore the moon in 1959, leading to the first human landing on the moon in 1969, helped us understand space geology and the history of the moon and the solar system.

More frequently, and determining a longer period of time than a day, it also affects the ecosystem and tides on Earth, helping to create new imaginations and perspectives when looking at the sky, both day and night.

Doctoral degree (Ph.D) 🇹🇭

Surveyor / Recorder

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Location: Kohlanta Island 🇹🇭

Saladan Subdistrict, Koh Lanta District, Krabi Province Thailand 🇹🇭

Compiled in English, Thai, German 🇹🇭

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Klearmilly 8888 🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

February 19, 2026, 22 : 51 p.m 🇹🇭

-------------+++

ดวงจันทร์ : (ดาวเทียมธรรมชาติ)

กลุ่มดาว: ราศีกุมภ์

ขนาด: -7.65

ระยะทาง: 380541.37 กม.

เฟส: 0.01

เส้นผ่านศูนย์กลาง: 31.40'22h 50m

สหราชอาณาจักร/ธันวาคม: 05.2 วินาที -06° 49' 59.5"

พิกัด/ละติจูด: 262° 54' 18.8"+01° 28' 19.1"

มุมเวลา: 05:50 น. 20.7 วินาที

RA/Dec (J2000): 22h 48m 43.0s

-06° 58' 18.6"

ดวงจันทร์

ชื่อทางเลือกในภาษาไทย ดวงจันทร์ พระจันทร์

เครื่องหมาย :

ลักษณะของวงโคจร

เอพ็อก เจ2000

พารามิเตอร์ความไม่แน่นอน 0

เปริจี : 362,600 กม. (356,400-370,400 กม.)

สุดยอด : 405 400 กม.(404,000-406,700 กม.)

แกนกึ่งเอก : 384 399 กม. (1.28 ลิตร; 1/389)

AU; 1 LD)

วงโคจรเฉลี่ยรัศมี : 384 784 กม.

(1.28 ls; 1/384 AU; 1.001 LD)

ความเยื้องศูนย์ : 0.0549

คาบการโคจร (ดาราศาสตร์) : 27.321 661 d

(27 วัน 7 ชั่วโมง 43 นาที 11.5 วินาที)

คาบการโคจร (ไซโนดิก) : 29.530 589 d

(29 วัน 12 ชั่วโมง 44 นาที 2.9 วินาที)

ความเร็ววงโคจรเฉลี่ย : 1,022 กม./วินาที

ความโน้มเอียง : 5.145° เทียบกับสุริยวิถี

ลองจิจูดของจุดตัดขาขึ้น : ถอยหลังไปหนึ่งรอบการหมุนใน 18.61 ปี

ข้อโต้แย้งของจุดใกล้โลกที่สุด : ก้าวหน้าไปหนึ่งรอบใน 8.85 ปี

ดาวเทียมของ : โลก

ลักษณะทางกายภาพ

รัศมีเฉลี่ย : 1,737.4 กม. (0.2727 ของโลก)

รัศมีเส้นศูนย์สูตร : 1,738.1 กม.

(0.2725 ของโลก)

รัศมีขั้วโลก : 1,736.0 กม. (0.2731 ของโลก)

แบน : 0.0012

เส้นรอบวงพื้นที่ผิว : 10,921 กม. (เส้นศูนย์สูตร)

3,793 x 107 ตารางกิโลเมตร

(0.074 ของโลก)

ปริมาณ : 2.1958 x 1010 กม.³

(0.02 ของโลก)

มวลของดวงจันทร์ : 7.346 x 1022 กก.

(0.0123 ของโลก)

ความหนาแน่นเฉลี่ย : 3.344 กรัม/ซม³

0.606 เท่าของโลก

แรงโน้มถ่วงพื้นผิว : 1.622 ม./วินาที² (5.32 ฟุต/วินาที²) 0.1654 ไป

โมเมนต์ของปัจจัยความเฉื่อย : 0.3929 ± 0.0009

ความเร็วหลบหนี : 2.38 กม./วินาที

(8,600 กม./ชม.; 5,300 ไมล์/ชม.)

ระยะเวลาการหมุนของซินโนดิก : 29.530 589 d

(29 วัน 12 ชั่วโมง 44 นาที 2.9 วินาที;

วันสุริยคติ (ซิงโนดิก; วันสุริยะ) (การล็อกการหมุนรอบตัวเอง)

ระยะเวลาการหมุนของดาวฤกษ์ : 27.321 661 d (สปิน-ออร์บิต)(ล็อค)

ความเร็วการหมุนรอบเส้นศูนย์สูตร : 4.627 เมตร/วินาที

การเอียงตามแนวแกน : 1.5424° ถึงสุริยวิถี

6.687° ถึงระนาบวงโคจร

24° ถึงเส้นศูนย์สูตรของโลก

ขั้วโลกเหนือ เสด็จขึ้นสู่สวรรค์ที่ถูกต้อง

17 ชั่วโมง 47 นาที 26 วินาที 266.86°

ขั้วโลกเหนือ การปฏิเสธ : 65.64°

อัลเบโด้ : 0.136

อุณหภูมิพื้นผิว เส้นศูนย์สูตร 85°เหนือ

นาที =100 K , หมายถึง =250 ก (150 ก)

สูงสุด =390 K, 230 K

พื้นผิวปริมาณการดูดซึมิ ประเมิน : 13.2 µGy/ชม.(ในช่วงเวลากลางวันของดวงจันทร์)

พื้นผิวปริมาณที่เท่ากัน : 57.0 µSv/ชม.

(ระหว่างเวลากลางวันของดวงจันทร์)

ขนาดที่เห็นได้ชัดเจน : -2.5 ถึง -12.9

-12.74 (พระจันทร์เต็มดวงเฉลี่ย)

ขนาดสัมบูรณ์ (H) : 0.2

เส้นผ่านศูนย์กลางเชิงมุม : 29.3 ถึง 34.1 อาร์คมินิต

บรรยากาศ แรงกดพื้นผิว : 10-7 Pa (1 พิโคบาร์) (วัน) 10-10 Pa (1 เฟมโตบาร์) (กลางคืน)

ดวงจันทร์ เป็นดาวเทียมธรรมชาติเพียงดวงเดียวของโลก มันโคจรรอบโลกที่ระยะห่างเฉลี่ย 384,399 กิโลเมตร (238,854 ไมล์) ซึ่งเป็นระยะทางประมาณ 30 เท่าของความกว้างของโลก ดวงจันทร์โคจรครบรอบ (เดือนจันทรคติ) สัมพันธ์กับโลกและดวงอาทิตย์ (แบบซินอดิคอล) ทุกๆ 29.5 วัน ดวงจันทร์และโลกถูกดึงดูดด้วยแรงโน้มถ่วง ซึ่งแรงดึงดูดจะแรงกว่าในด้านที่หันเข้าหากัน แรงดึงดูดที่เกิดขึ้นเป็นสาเหตุหลักของน้ำขึ้นน้ำลงของโลก และดึงดูดให้ดวงจันทร์หันเข้าหาโลกด้วยด้านใกล้เสมอ การล็อกน้ำขึ้นน้ำลงนี้ทำให้คาบการหมุนของดวงจันทร์ (วันจันทรคติ) สอดคล้องกับคาบการโคจร (เดือนจันทรคติ) ของมันอย่างมีประสิทธิภาพ

ในทางธรณีฟิสิกส์ ดวงจันทร์เป็นวัตถุที่มีมวลระดับดาวเคราะห์หรือดาวบริวาร มวลของดวงจันทร์คิดเป็น 1.2% ของโลก และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 3,474 กิโลเมตร (2,159 ไมล์) ประมาณหนึ่งในสี่ของโลก (กว้างพอๆ กับพื้นที่ต่อเนื่องของสหรัฐอเมริกา) ภายในระบบสุริยะ ดวงจันทร์มีขนาดใหญ่และมวลมากกว่าดาวเคราะห์แคระที่รู้จัก และเป็นดวงจันทร์ที่ใหญ่เป็นอันดับห้าและมีมวลมากเป็นอันดับห้า รวมทั้งเป็นดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดและมีมวลมากที่สุดเมื่อเทียบกับดาวเคราะห์แม่ แรงโน้มถ่วงบนพื้นผิวของดวงจันทร์มีค่าประมาณหนึ่งในหกของโลก ประมาณครึ่งหนึ่งของดาวอังคาร และสูงเป็นอันดับสองในบรรดาดวงจันทร์ทั้งหมดในระบบสุริยะรองจากดวงจันทร์ Io ของดาวพฤหัสบดี ตัวดวงจันทร์มีโครงสร้างแบบแยกชั้นและคล้ายโลก มีเพียงอุทกภาค บรรยากาศ และสนามแม่เหล็กที่เล็กน้อยมาก.

พื้นผิวดวงจันทร์ปกคลุมด้วยฝุ่นเรโกลิธ ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยวัสดุละเอียดที่ถูกพัดออกมาจากเปลือกดวงจันทร์จากเหตุการณ์การชน เปลือกดวงจันทร์เต็มไปด้วยหลุมอุกกาบาต โดยบางหลุมที่เกิดขึ้นใหม่จะมีริ้วสีสว่างคล้ายรังสี ดวงจันทร์เคยมีกิจกรรมทางภูเขาไฟจนกระทั่งเมื่อ 1.2 พันล้านปีก่อน โดยมีลาวาผุดขึ้นมาส่วนใหญ่บนด้านที่บางกว่าของดวงจันทร์ ลาวาเหล่านี้เติมเต็มหลุมอุกกาบาตโบราณ และเมื่อเย็นตัวลงก็ก่อตัวเป็นที่ราบหินบะซอลต์สีดำที่มองเห็นได้ชัดเจนในปัจจุบัน เรียกว่า มาเรีย (ทะเล) ต้นกำเนิดของดวงจันทร์ยังไม่เป็นที่แน่ชัด แม้ว่าจะมีการตั้งสมมติฐานว่ามันก่อตัวขึ้นจากวัสดุจากโลก ซึ่งถูกพุ่งออกมาจากการชนครั้งใหญ่ของวัตถุขนาดเท่าดาวอังคารชื่อ เธีย (Theia) มายังโลกเมื่อ 4.51 พันล้านปีก่อน ไม่นานหลังจากที่โลกก่อตัวขึ้น จากระยะไกล เราสามารถมองเห็นช่วงกลางวันและกลางคืนของดวงจันทร์ได้ และเมื่อดวงจันทร์เคลื่อนผ่านเงาของโลก เราจะสามารถสังเกตเห็นจันทรุปราคาได้.

ขนาดปรากฏของดวงจันทร์บนท้องฟ้าของโลกนั้นใกล้เคียงกับขนาดของดวงอาทิตย์ ซึ่งทำให้ดวงจันทร์บดบังดวงอาทิตย์อย่างสมบูรณ์ในระหว่างสุริยุปราคาเต็มดวง, ดวงจันทร์เป็นวัตถุบนท้องฟ้าที่สว่างที่สุดในท้องฟ้ายามค่ำคืนของโลก เนื่องจากขนาดปรากฏที่ใหญ่ ในขณะที่ค่าการสะท้อนแสง (อัลเบโด) ของพื้นผิวดวงจันทร์นั้นเทียบได้กับยางมะตอย ประมาณ 59% ของพื้นผิวดวงจันทร์สามารถมองเห็นได้จากโลกเนื่องจากมุมที่แตกต่างกันที่ดวงจันทร์สามารถปรากฏในท้องฟ้าของโลก (การสั่นไหว) ทำให้สามารถมองเห็นบางส่วนของด้านไกลของดวงจันทร์ได้.

ดวงจันทร์ เป็นแหล่งแรงบันดาลใจและความรู้ที่สำคัญในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อจักรวาลวิทยา ตำนาน ศาสนาพุทธ (ซึ่งเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศไทย) ศิลปะ การกำหนดเวลา วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ และการบินอวกาศ การบินอวกาศครั้งแรกไปยังวัตถุนอกโลกคือการไปยังดวงจันทร์ เริ่มต้นในปี 1959 ด้วยการบินผ่านของยานลูน่า 1 (ส่งโดยสหภาพโซเวียต) และการพุ่งชนโดยเจตนาของยานลูน่า 2 ตามมาด้วยการลงจอดอย่างนุ่มนวลครั้งแรกในปี 1966 (โดยยานลูน่า 9) และการเข้าสู่วงโคจร (โดยยานลูน่า 10) มนุษย์กลุ่มแรกเดินทางไปถึงวงโคจรของดวงจันทร์ในวันที่ 24 ธันวาคม 1968 ด้วยยานอวกาศอะพอลโล 8 (ส่งโดยสหรัฐอเมริกา) และลงจอดบนพื้นผิวในวันที่ 20 กรกฎาคม 1969 ด้วยยานอวกาศอะพอลโล 11 ภายในปี 1972 ภารกิจอะพอลโล 6 ภารกิจได้นำมนุษย์ 12 คนลงจอดบนดวงจันทร์และอยู่บนนั้นได้นานถึงสามวัน การสำรวจดวงจันทร์ด้วยหุ่นยนต์ที่กลับมาดำเนินการอีกครั้ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อยืนยันการมีอยู่ของน้ำบนดวงจันทร์ ได้กระตุ้นแผนการที่จะส่งมนุษย์กลับไปยังดวงจันทร์ โดยเริ่มต้นจากโครงการอาร์เทมิสที่กำหนดไว้ในช่วงปลายทศวรรษ 2020

ดวงจันทร์เป็นแรงบันดาลใจที่ไร้ขอบเขตของมวลมนุษย์ชาติ เป็นทั้งสัญลักษณ์ของความรัก ความคิดถึง ความงดงามยามค่ำคืน และความอบอุ่น ความนุ่มนวลสบายตา

พระจันทร์คือความสงบ ช่วงเวลาแห่งการพักผ่อน และพระจันทร์คอยเป็นแสงสว่างนำทางในความมืดในยามค่ำคืน ในทางวิทยาศาสตร์ ดวงจันทร์คือผลักดันให้มนุษย์พัฒนาเทคโนโลยีการสำรวจ อวกาศ ดวงจันทร์ เป็นแรงผลักดันให้เกิดการแข่งขันสำรวจอวกาศ ตั้งแต่การส่งดาวเทียมดวงแรกออกไปสำรวจดวงจันทร์ในปี 1959 ไปจนถึงการส่งมนุษย์ไปเหยียบดวงจันทร์ในปี 1969 ซึ่งช่วยให้เข้าใจธรณีวิทยาอวกาศ และประวัติศาสตร์ของดวงจันทร์ และระบบสุริยะมากขึ้น และเป็นตัวกำหนดเวลาที่ยาวนานกว่าวัน ทั้งยังส่งผลต่อระบบนิเวศและน้ำขึ้นน้ำลงบนโลก ช่วยสร้างจินตนาการและมุมมองใหม่ในยามที่มองท้องฟ้าทั้งในยามกลางคืน และกลางวัน.

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา, กระบี่ 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

เรียบเรียงบทความ อังกฤษ, ไทย, เยอรมัน 🇹🇭

โดย : รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

เคลียร์มิลลี่8888 🇹🇭

ประเทศไทย2569 🇹🇭

วันที่ 19 เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 22 : 51 น. 🇹🇭

------------+++

луна : (естественный спутник)

Созвездие: Водолей

Размер: -7.65

Расстояние: 380541,37 км

Фаза: 0,01

Диаметр: 31,40 фута 22 дюйма, высота 50 м.

Великобритания/декабрь: 05,2 секунды -06° 49' 59,5"

Координаты/широта: 262° 54' 18,8" + 01° 28' 19,1"

Время: 05:50 утра, 20,7 секунд

RA/Dec (J2000): 22 ч 48 мин 43,0 с

-06° 58' 18.6"

луна

Альтернативные названия на тайском языке: Дуанг Чан (Луна), Пхра Чан (Луна).

Отметка : Орбитальные характеристики

Эпокс J2000

Параметр неопределенности 0

Периги: 362 600 км (356 400–370 400 км)

Отлично: 405 400 км (404 000–406 700 км)

Полублочная ось: 384 399 км (1,28 литра; 1/389) астрономических единиц; 1 л.с.)

Средний радиус орбиты: 384 784 км (1,28 лс; 1/384 а.е.; 1,001 лд)

Эксцентриситет: 0,0549

Период обращения (астрономический): 27,321 661 дня (27 дней 7 часов 43 минуты 11,5 секунд)

Орбитальный период (синодический): 29,530 589 дней (29 дней 12 часов 44 минуты 2,9 секунды)

Средняя орбитальная скорость: 1022 км/с Наклон: 5,145° относительно траектории. Долгота точки восходящего перехода: один полный оборот за 18,61 года.

Аргументы относительно ближайшей к Земле точки: достигнут прогресс.

Один цикл за 8,85 лет.

Спутник: Земля

Физические характеристики

Средний радиус: 1737,4 км (0,2727 радиуса Земли)

Экваториальный радиус: 1738,1 км.

(0,2725 от общего мирового показателя)

Полярный радиус: 1736,0 км (0,2731 км на Земле)

Запрет: 0,0012

Окружность поверхности: 10 921 км (экватор) 3793 x 107 квадратных километров (0,074 от общего мирового показателя)

Объем: 2,1958 x 10¹⁰ км³

(0,02 от мирового)

Масса Луны: 7,346 x 10²² кг

(0,0123 от общего мирового показателя)

Средняя плотность: 3,344 г/см³ (в 0,606 раза больше плотности Земли).

Гравитация на поверхности: 1,622 м/с² (5,32 фут/с²) 0,1654 до

Момент инерции: 0,3929 ± 0,0009

Скорость отрыва: 2,38 км/с (8600 км/ч; 5300 миль/ч)

Длительность синодического вращения: 29,530 589 дней (29 дней 12 часов 44 минуты 2,9 секунды)

Солнечный день (синовативный; солнечный день) (блокировка вращения)

Период вращения звезды: 27,321 661 день (Спин-орбитальный) (Блокировка)

Скорость вращения вокруг экватора: 4,627 метра/секунду.

Наклон оси: 1,5424° относительно эклиптики. 6,687° к плоскости орбиты.

24° к экватору Земли

Северный полюс поднялся к небу в точное время — 17 часов, 47 минут, 26 секунд, на отметке 266,86°.

Северный полюс, отрицание: 65,64°

Альбедо: 0,136

Температура поверхности на экваторе: 85° северной широты.

Минуты = 100 К, что означает = 250 г (150 г)

Максимальная температура = 390 К,

230 К Расчетная скорость поглощения излучения поверхностью: 13,2 мкГр/час (в течение лунного дня).

Эквивалентная площадь поверхности/объем: 57,0 мкЗв/ч.

(В течение лунного дня)

Видимая звёздная величина: от -2,5 до -12,9 -12,74 (средняя звёздная величина в полнолуние)

Абсолютный размер (H): 0,2

Угловой диаметр: от 29,3 до 34,1 угловых минут Атмосферное давление на поверхности: 10⁻⁷ Па (1 пикобар) (день), 10⁻¹⁰ Па (1 фемтобар) (ночь).

Луна — единственный естественный спутник Земли. Она вращается вокруг Земли на среднем расстоянии 384 399 километров (238 854 мили), что примерно в 30 раз превышает ширину Земли. Луна совершает один оборот (лунный месяц) в синхронном взаимодействии с Землей и Солнцем каждые 29,5 дня. Луна и Земля удерживаются вместе гравитацией, которая сильнее на сторонах, обращенных друг к другу. Это гравитационное притяжение является основной причиной земных приливов и удерживает Луну всегда обращенной к Земле ближней стороной. Эта приливная блокировка обеспечивает эффективное совпадение периода вращения Луны (лунных суток) с периодом ее орбитального движения (лунным месяцем).

В геофизике Луна — это объект планетарной массы, или спутник. Её масса составляет 1,2% от массы Земли, а диаметр — 3474 километра (2159 миль), что примерно в четыре раза меньше размера Земли (достаточно широко, чтобы покрыть всю длину Соединенных Штатов). В Солнечной системе Луна крупнее и массивнее любой известной карликовой планеты и является пятым по величине и массе спутником, а также самым большим и массивным спутником относительно своей родительской планеты. Её поверхностная гравитация составляет примерно одну шестую часть земной, примерно половину марсианской, и она является вторым по величине спутником Солнечной системы после одного из спутников Юпитера. Луна имеет слоистую, земную структуру с очень слабой атмосферой и магнитным полем.

Поверхность Луны покрыта реголитовой пылью, которая является частью...

Луна в основном состоит из мелкозернистого материала, выброшенного из её коры в результате ударных событий. Лунная кора испещрена кратерами, некоторые из которых, особенно недавние, имеют яркие лучеобразные полосы. Вулканическая активность на Луне продолжалась примерно до 1,2 миллиарда лет назад, при этом лава извергалась в основном с более тонких сторон. Эта лава заполняла древние ударные кратеры и, по мере охлаждения, образовывала видимые чёрные базальтовые равнины, известные сегодня как Марии (моря). Происхождение Луны неясно, хотя предполагается, что она образовалась из земного материала, выброшенного в результате мощного удара объекта размером с Марс, называемого Теей, о Землю 4,51 миллиарда лет назад, вскоре после образования Земли. Издалека на Луне наблюдаются циклы дня и ночи, а лунные затмения видны, когда она проходит через тень Земли.

Видимый размер Луны на земном небе примерно равен размеру Солнца, поэтому во время полного солнечного затмения Луна полностью закрывает Солнце. Благодаря своим большим видимым размерам Луна является самым ярким объектом на ночном небе Земли. Хотя отражательная способность (альбедо) лунной поверхности сравнима с альбедо асфальта, с Земли видно примерно 59% поверхности Луны. Из-за разных углов, под которыми Луна появляется на земном небе (мерцания), видна лишь часть обратной стороны Луны.

Луна всегда была важнейшим источником вдохновения и знаний в истории человечества. Она имеет огромное значение для космологии, мифологии, буддизма (национальной религии Таиланда), искусства, хронометража, естественных наук и космических полетов. Первые космические полеты к внеземным объектам были на Луну, начиная с 1959 года с пролета «Луны-1» (запущенной Советским Союзом) и преднамеренного столкновения «Луны-2», за которыми последовали первая мягкая посадка в 1966 году (на «Луне-9») и выход на орбиту (на «Луне-10»). Первые люди достигли лунной орбиты 24 декабря 1968 года на борту «Аполлона-8» (запущенного США) и высадились на поверхность 20 июля 1969 года на борту «Аполлона-11». К 1972 году миссия «Аполлон-6» высадила на Луну 12 человек, которые оставались там до трех дней. С тех пор продолжаются исследования Луны с помощью роботизированных лунных модулей. В частности, необходимость подтверждения существования воды на Луне стимулировала планы по возвращению людей на Луну, начиная с программы «Артемида», запланированной на конец 2020-х годов.

Луна является безграничным источником вдохновения для человечества, символизируя любовь, тоску, красоту ночи, тепло и нежное утешение. Луна символизирует мир, время отдыха и путеводный свет во тьме ночи. В научной сфере Луна сыграла ключевую роль в развитии технологий освоения космоса. Она подпитывала космическую гонку, от запуска спутников до других важных проектов. Первый космический аппарат, исследовавший Луну в 1959 году, и последовавшая за первой высадкой человека на Луну в 1969 году помогли нам понять космическую геологию, а также историю Луны и Солнечной системы. Чаще всего и на протяжении более длительного периода времени, чем сутки, это явление также влияет на экосистему и приливы на Земле, способствуя формированию новых представлений и перспектив при наблюдении за небом как днем, так и ночью.

Doktorgrad (Ph.D.) 🇹🇭

Vermessungsingenieur/Aufzeichner

Von: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Ort: Kohlanta Krabi Thailand

Unterbezirk Saladan, Bezirk Koh Lanta, Provinz Krabi, Thailand

Bearbeiteter Artikel in Englisch, Thailändisch und Deutsch.

Von: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Klearmilly 8888 🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

19. Februar 2026, 22 :51 Uhr 🇹🇭

📍Google Maps Thailand 🇹🇭

📍Buddha Statues Of Thailand : พระพุทธรูปบูชา พระแท้ 100% 🇹🇭

📍Infinity Gallery Disciple Of Luang Pu Thuat 🇹🇭

📍A disciple of Luang Pu Thuat of Wat Chang Hai 🇹🇭

📍Phases Of The Moon Thailand 🇹🇭

📍Stellarium Thailand 🇹🇭

📍My Planet 🇹🇭

📍Thailand, History, The greatest and Most Powerful In The World 🇹🇭

📍Thailand And History Of Thailand

#PhasesOfTheMoonThailand🇹🇭

#StellariumThailand🇹🇭

#MyPlanetsThailand🇹🇭

#ThailandBrandKingRama10👑🇹🇭

#Klearmilly8888🇹🇭

https://www.facebook.com/share/r/1CCu5GqLkA/

https://www.facebook.com/share/r/17wPGVm6vG/

https://www.facebook.com/share/r/1CVh6WzZha/

https://youtube.com/shorts/YGMgBlS0CAA?si=5iMMuSimdizIO96F