Pegasus Constellation : กลุ่มดาวเพกาซัส

กลุ่มดาวเพกาซัส (Pegasus constellation)

RA/ธ.ค. 22 ชม. 52 น. 24.3 วินาที +21° 11 20.6"

ละติจูด 291° 03 31.2" +38° 22' 43.7"

มุมชั่วโมง 03h 26m 44.4s

RA/Dec (J2000) 22h 51m 07.4s +21° 02 58.0"

รายชื่อดาวฤกษ์ในกลุ่มดาวเพกาซัส

คำย่อ: เพ็ก (Peg)

สัมพันธการก: เพกาซัส

การออกเสียง: /pegases/ กรรมวาจก /'เพกาซัส/

สัญลักษณ์: ม้ามีปีก

ไรต์แอสเซนชัน: 21:12.6 น. -00:14.6 น.

ค่าเบี่ยงเบน: +2.33° ถึง +36.61°

ควอแดรนท์: NQ4

พื้นที่: 1121 ตารางองศา (อันดับที่ 7)

ดาราหลัก: 9,17

คะแนนจาก Bayer/Flamsteed: 88 ดาว

ดาวฤกษ์ที่มีความสว่างมากกว่า 3.00 ไมโครเมตร: 5 ดวง

ดาวฤกษ์ภายในระยะ 10.00 pc (32.62 4 ly)

ดาวที่สว่างที่สุดและหมุด (เอนิฟ) (2.38 ม.)

ดาวที่ใกล้ที่สุด WISE J2209+2711

วัตถุเมสสิเออร์: 1

ฝนดาวตก: เพกาซิดส์ เดือนกรกฎาคม

กลุ่มดาวล้อมรอบ :

- แอนโดรเมดา

- กลุ่มดาวล้อมรอบ

- ลาเซอร์ต้า

- ซิกนัส

- สุนัขจิ้งจอก

- ปลาโลมา

- นักขี่ม้า

- ราศีกุมภ์

- ปลา

สามารถมองเห็นได้ในละติจูดระหว่าง +90° ถึง -54°

มองเห็นได้ชัดเจนที่สุดเวลา 21:00 น.

ในเดือนตุลาคม.

กลุ่มดาวเพกาซัส (Pegasus Constellation)

กลุ่มดาวเพกาซัสเป็นกลุ่มดาวในท้องฟ้าทางเหนือ ตั้งชื่อตามม้ามีปีกเพกาซัสในเทพปกรณัมกรีก เป็นหนึ่งใน 48 กลุ่มดาวที่นักดาราศาสตร์ปโตเลมีในศตวรรษที่ 2 บันทึกไว้ และเป็นหนึ่งใน 88 กลุ่มดาวที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบัน ตั้งอยู่ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตรท้องฟ้าเล็กน้อย ด้วยความสว่างปรากฏที่แปรผันระหว่าง 2.37 ถึง 2.45 ดาวที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวเพกาซัสคือดาวฤกษ์ยักษ์สีส้ม เอปซิลอน เพกาซี หรือที่รู้จักกันในชื่อ เอนิฟ ซึ่งเป็นจุดที่บ่งบอกถึงจมูกของม้า อัลฟา (มาร์กาบ), เบตา (ชีท), และแกมมา (อัลเจนิบ) รวมกับอัลฟา แอนโดรมีเด (อัลเฟอรัตซ์) ก่อตัวเป็นกลุ่มดาวขนาดใหญ่ที่รู้จักกันในชื่อ สี่เหลี่ยมแห่งเพกาซัส มีการค้นพบระบบดาวฤกษ์ 12 ระบบที่มีดาวเคราะห์นอกระบบ 51 เพกาซีเป็นดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ดวงแรกที่ถูกค้นพบว่ามีดาวเคราะห์นอกระบบโคจรอยู่รอบข้าง โดยอยู่ห่างออกไปเพียงกว่า 50 ปีแสง.

ตำนาน (Mythology)

กลุ่มดาว IKU (ทุ่ง) ของบาบิโลนมีดาวสี่ดวง ซึ่งสามดวงต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มดาวฮิปโปส (เพกาซัส) ของกรีก เพกาซัสในเทพปกรณัมกรีกเป็นม้ามีปีกที่มีพลังวิเศษ ตำนานหนึ่งเกี่ยวกับพลังของมันกล่าวว่ากีบเท้าของมันขุดพบบ่อน้ำพุฮิปโปเครเน ซึ่งให้พรแก่ผู้ที่ดื่มน้ำจากบ่อน้ำพุนี้ด้วยความสามารถในการเขียนบทกวี เพกาซัสถือกำเนิดขึ้นเมื่อเพอร์เซอุสตัดหัวของเมดูซา ซึ่งตั้งครรภ์โดยเทพโพไซดอน มันเกิดมาพร้อมกับไครซาออร์จากเลือดของเมดูซา ในที่สุดมันก็กลายเป็นม้าของเบลเลโรฟอน ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ฆ่าคิเมราและประสบความสำเร็จด้วยความช่วยเหลือของอธีนาและเพกาซัส.

แม้จะประสบความสำเร็จเช่นนั้น แต่หลังจากที่ลูกๆ ของเขาเสียชีวิต เบลเลโรฟอนจึงขอให้เพกาซัสพาเขาไปยังภูเขาโอลิมปัส แม้ว่าเพกาซัสจะตกลง แต่เขาก็ร่วงลงมายังโลกหลังจากที่ซุสอาจจะขว้างสายฟ้าใส่เขาหรือส่งแมลงวันมารบกวนเพื่อให้เพกาซัสสะบัดเขาตกจากหลังม้า.

เปอร์เซียรู้จักกลุ่มดาวนี้

(Persia recognized the constellation)

อัล-ซูฟี วาดภาพเพกาซัสในศตวรรษที่ 10 เป็นม้าเต็มตัวหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ซึ่งแตกต่างจากนักวาดดาวคนอื่นๆ ส่วนใหญ่ที่วาดภาพเพกาซัสเป็นม้าครึ่งตัวที่โผล่ขึ้นมาจากมหาสมุทร ในภาพวาดของอัล-ซูฟี หัวของเพกาซัสประกอบด้วยดาวของเลแซร์ตา (Lacerta) ซึ่งเป็นกิ้งก่า ขาหน้าขวาแทนด้วย ẞ Peg และขาหน้าซ้ายแทนด้วย n Peg, μ Peg และ A Peg ขาหลังแทนด้วย 9 Peg ส่วนหลังแทนด้วย in Peg และ u Cyg และท้องแทนด้วย Peg และ K Peg.

ในดาราศาสตร์จีน กลุ่มดาวเพกาซัสในปัจจุบันตั้งอยู่ในกลุ่มดาวเต่าดำทางเหนือ (北方玄武) ซึ่งดาวฤกษ์ในกลุ่มนี้ถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มดาวย่อยหลายกลุ่ม ดาวเอปซิลอนและดาวธีตาเพกาซัสรวมกับดาวอัลฟาอะควารีเพื่อก่อตัวเป็นกลุ่มดาวเวล ("หลังคา") โดยดาวธีตาเป็นจุดยอดของหลังคา

ในดาราศาสตร์ฮินดู กลุ่มดาวเพกาซัสอยู่ในกลุ่มดาวฤกษ์ที่ 25 หรือกลุ่มดาวจันทร์ปุรวะภัทรปาดา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มันเป็นตัวแทนของที่นอนซึ่งเป็นที่พักผ่อนของดวงจันทร์ สำหรับชาววาร์เราและอาราวักในกายอานา กลุ่มดาวในสี่เหลี่ยมจัตุรัสใหญ่ ซึ่งตรงกับส่วนต่างๆ ของเพกาซัสและแอนโดรเมดา เป็นตัวแทนของบาร์บีคิวที่นักล่าทั้งเจ็ดในตำนานของสิริทโจนำขึ้นไปบนท้องฟ้า.

ลักษณะเฉพาะ (Characteristics)

กลุ่มดาวเพกาซัสมีพื้นที่ 1121 ตารางองศา จัดเป็นกลุ่มดาวที่ใหญ่เป็นอันดับเจ็ดจากทั้งหมด 88 กลุ่มดาว กลุ่มดาวเพกาซัสมีอาณาเขตติดกับกลุ่มดาวแอนโดรเมดาทางทิศเหนือและทิศตะวันออก กลุ่มดาวลาแซร์ตาทางทิศเหนือ กลุ่มดาวหงส์ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ กลุ่มดาวหมาป่า กลุ่มดาวเดลฟินัส และกลุ่มดาวเอควิเลอุสทางทิศตะวันตก กลุ่มดาวคนแบกน้ำทางทิศใต้ และกลุ่มดาวปลาทางทิศใต้และทิศตะวันออก ตัวย่อสามตัวอักษรของกลุ่มดาวนี้ ซึ่งได้รับการรับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (IAU) ในปี 1922 คือ "Peg".

ขอบเขตอย่างเป็นทางการของกลุ่มดาวนี้ ซึ่งกำหนดโดยนักดาราศาสตร์ชาวเบลเยียม ยูจีน เดลปอร์ต ในปี 1930 นั้น ถูกกำหนดให้เป็นรูปหลายเหลี่ยมที่มี 35 ส่วน ในระบบพิกัดเส้นศูนย์สูตร พิกัดไรต์แอสเซนชันของขอบเขตเหล่านี้อยู่ระหว่าง 21:12:6 และ 00:14:6 ในขณะที่พิกัดเดคลิเนชันอยู่ระหว่าง 2.33° และ 36.61° ตำแหน่งของกลุ่มดาวนี้ในซีกโลกเหนือหมายความว่าผู้สังเกตการณ์ที่อยู่ทางเหนือของเส้นละติจูด 53° สามารถมองเห็นกลุ่มดาวทั้งหมดได้

กลุ่มดาวเพกาซัสมีลักษณะเด่นคือกลุ่มดาวรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส (กลุ่มดาวสี่เหลี่ยมจัตุรัสเพกาซัส) หนึ่งในดาวฤกษ์กลุ่มนี้ ซึ่งเดิมรู้จักกันในชื่อ เดลต้า เพกาซี หรือ เซอร์ราห์ ปัจจุบันถูกกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มดาวแอนโดรเมดาอย่างเป็นทางการ และรู้จักกันในชื่อ อัลฟา แอนโดรเมดา หรือ อัลเฟอรัตซ์.

ตามธรรมเนียมแล้ว ลำตัวของม้าประกอบด้วยรูปสี่เหลี่ยมที่เกิดจากดาว a Peg, ẞ Peg, y Peg และ a And ขาหน้าของม้ามีปีกนั้นเกิดจากเส้นโค้งสองเส้นของดาว: เส้นหนึ่งลากจาก rj Peg ไปยัง Peg และอีกเส้นหนึ่งลากจาก p Peg ไปยัง 1 Pegasi

เส้นโค้งของดาวอีกเส้นหนึ่งจากจุด Peg ผ่านจุด Peg 0 ไปยังจุด Peg & จะก่อตัวเป็นคอและหัว และจุด & คือ จมูก.

คุณสมบัติดาว (Features Stars)

และ รายชื่อดาวฤกษ์ในกลุ่มดาวเพกาซัส

ไบเออร์ได้จัดทำบัญชีรายชื่อดาวฤกษ์ที่เขานับได้ 23 ดวงในกลุ่มดาวนั้น โดยตั้งชื่อให้ว่า อัลฟา ถึง ไซ (Alpha to Psi) เขาเห็นดาวพาย เพกาซี (Pi Pegasi) เป็นดาวดวงเดียว และไม่แน่ใจในความสว่างของมัน ซึ่งมีค่าความสว่างอยู่ระหว่าง 4 ถึง 5 แฟลมสตีดตั้งชื่อดาวดวงนี้ว่า 29 เพกาซี (29 Pegasi) แต่โบเดสรุปว่าดาว 27 และ 29 เพกาซี ควรจะเป็น พาย¹ (Pi¹) และพาย เพกาซี (Pi Pegasi) และไบเออร์เห็นพวกมันเป็นดาวดวงเดียว แฟลมสตีดจึงเพิ่มตัวอักษรพิมพ์เล็ก e ถึง y โดยตัด A ถึง D ออก เนื่องจากตัวอักษรเหล่านั้นถูกใช้ในแผนภูมิของไบเออร์เพื่อกำหนดกลุ่มดาวใกล้เคียงและเส้นศูนย์สูตร เขานับดาวฤกษ์ 89 ดวง (โดยใช้ชื่อที่แฟลมสตีดตั้ง) แม้ว่าดาวดวงที่ 6 และ 11 จะกลายเป็นดาวในกลุ่มดาวราศีกุมภ์ (Aquarius) ก็ตาม

ภายในขอบเขตของกลุ่มดาวนี้ มีดาวฤกษ์ 177 ดวง ที่มีความสว่างปรากฏ 6.5 หรือมากกว่า.

ดาวเอปซิลอน เพกาซัส หรือที่รู้จักกันในชื่อ เอนิฟ ตั้งอยู่บริเวณปากม้า ดาวที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวเพกาซัสคือดาวยักษ์สีส้มชนิดสเปกตรัม K21b ซึ่งมีมวลประมาณ 12 เท่าของดวงอาทิตย์ และอยู่ห่างจากโลกประมาณ 690 ปีแสง เป็นดาวแปรแสงแบบไม่สม่ำเสมอ ความสว่างปรากฏแปรผันระหว่าง 2.37 ถึง 2.45 ใกล้กับเอนิฟคือดาว AG เพกาซัส ดาวฤกษ์ที่แปลกประหลาดดวงนี้เคยสว่างถึงระดับความสว่าง 6.0 ในราวปี 1885 ก่อนที่จะหรี่ลงเหลือระดับความสว่าง 9 ประกอบด้วยดาวยักษ์แดงและดาวแคระขาว ซึ่งคาดว่ามีมวลประมาณ 2.5 และ 0.6 เท่าของดวงอาทิตย์ตามลำดับ เนื่องจากการระเบิดของมันกินเวลานานกว่า 150 ปี จึงถูกอธิบายว่าเป็นโนวาที่ช้าที่สุดเท่าที่เคยบันทึกไว้.

ดาวสามดวงที่มีสัญลักษณ์ไบเออร์ซึ่งอยู่ภายในกลุ่มดาวสี่เหลี่ยมจัตุรัสใหญ่ เป็นดาวแปรแสง

ดาว Phi และ Psi Pegasi เป็นดาวยักษ์แดงที่สั่นไหว ในขณะที่ดาว Tau Pegasi (ชื่อที่ถูกต้องคือ Salm/201) เป็นดาวแปรแสงชนิด Delta Scuti ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ประเภทหนึ่งที่มีคาบการสั่นไหวสั้น (ไม่เกินหกชั่วโมง) และถูกใช้เป็นเทียนมาตรฐานและเป็นวัตถุในการศึกษาดาราศาสตร์แผ่นดินไหว ดาว Kerb หมุนรอบตัวเองอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วในการหมุนที่คาดการณ์ไว้ที่ 150 กม./วินาที มีความสว่างเกือบ 30 เท่าของดวงอาทิตย์ และมีคาบการสั่นไหว 56.5 นาที มีชั้นบรรยากาศภายนอกที่อุณหภูมิยังผล 7,762 เคลวิน เป็นดาวสีขาวที่มีสเปกตรัมประเภท A5IV 1221.

ดาวซีตา ดาวซีไอ ดาวโร และดาวซิกมา เพกาซี เรียงตัวเป็นแนวยาวคล้ายคอของม้า ดาวที่สว่างที่สุดในกลุ่มนี้คือดาวซีตา ซึ่งมีความสว่าง 3.4 หรือที่รู้จักกันในชื่อโฮมัม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของดาวมาร์กาบ 7 องศา เป็นดาวฤกษ์ลำดับหลักสีน้ำเงินขาว ประเภทสเปกตรัม BBV อยู่ห่างออกไปประมาณ 209 ปีแสง เป็นดาวฤกษ์ประเภท B ที่สั่นไหวช้าๆ มีความสว่างเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย โดยมีคาบการสั่นไหว 22.952 ±0.804 ชั่วโมง และโคจรครบ 1.04566 รอบต่อวัน ดาวซีไออยู่ห่างไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 2 องศา เป็นดาวฤกษ์ลำดับหลักสีเหลืองขาว ประเภทสเปกตรัม F6V มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ 86% และมีมวลมากกว่า 17% และแผ่รังสีความสว่างมากกว่าดวงอาทิตย์ 4.5 เท่า มีดาวแคระแดงเป็นดาวคู่หู อยู่ห่างออกไป 192.3 หน่วยดาราศาสตร์.

27 ถ้า (ซึ่งเป็นไปได้) ดาวฤกษ์ขนาดเล็กโคจรรอบดาวฤกษ์ขนาดใหญ่ ก็จะใช้เวลาประมาณ 2,000 ปีในการโคจรครบรอบ 1281 Theta Pegasi เปรียบเสมือนดวงตาของม้า 123 หรือที่รู้จักกันในชื่อ Biharn เป็นดาวฤกษ์ลำดับหลักสีขาวที่มีความสว่าง 3.43 แมกนิจูด ประเภทสเปกตรัม A2V มีมวลประมาณ 1.8 เท่า สว่างกว่า 24 เท่า และกว้างกว่า 2.3 เท่าของดวงอาทิตย์.

อัลฟา (มาร์แคบ), เบตา (ชีท) และแกมมา (อัลเจนิบ) รวมกับอัลฟาแอนโดรมีดา (อัลเฟอรัตซ์ หรือ เซอร์ราห์) ก่อตัวเป็นกลุ่มดาวขนาดใหญ่ที่รู้จักกันในชื่อ สี่เหลี่ยมแห่งเพกาซัส อัลเฟอรัตซ์ ซึ่งเป็นดาวที่สว่างที่สุดในกลุ่มนี้ เคยรู้จักกันในชื่อเดลตาเพกาซัสและอัลฟาแอนโดรมีดามาก่อนที่จะถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มดาวแอนโดรมีดาในปี 1922 พร้อมกับการกำหนดขอบเขตของกลุ่มดาว ดาวที่สว่างเป็นอันดับสองคือชีท ดาวยักษ์แดงชนิดสเปกตรัม M2.511-Ille ซึ่งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 196 ปีแสง มันขยายตัวจนมีขนาดใหญ่ขึ้นประมาณ 95 เท่า และมีความสว่างรวม 1,500 เท่าของดวงอาทิตย์ ดาวเบตาเพกาซีเป็นดาวแปรแสงกึ่งปกติที่มีความสว่างแปรผันจาก 2.31 ถึง 2.74 ในช่วงเวลา 43.3 วัน ส่วนดาวมาร์คาบและดาวอัลเกนิบเป็นดาวสีน้ำเงินขาวที่มีสเปกตรัมประเภท B9III และ B2IV ซึ่งอยู่ห่างออกไป 133 และ 391 ปีแสงตามลำดับ. และดูเหมือนว่าดาวเหล่านี้จะเคลื่อนตัวออกจากลำดับหลัก เนื่องจากแหล่งไฮโดรเจนในแกนกลางกำลังจะหมดลงหรือหมดไปแล้ว ทำให้พวกมันขยายตัวและเย็นลงจนในที่สุดจะกลายเป็นดาวยักษ์แดง โดยดาวมาร์แคบมีความสว่างปรากฏ 2.48 ในขณะที่ดาวอัลเจนิบเป็นดาวแปรแสงชนิดเบตาเซเฟอี ซึ่งมีความสว่างแปรผันระหว่าง 2.82 และ 2.86 ทุกๆ 3 ชั่วโมง 38 นาที และยังมีการสั่นไหวช้าๆ ทุกๆ 1.47 วันอีกด้วย.

ดาวเพกาซัสอีตา และโอไมครอนเป็นสัญลักษณ์แทนหัวเข่าซ้าย และดาวเพกาซัสปีเป็นสัญลักษณ์แทนกีบซ้าย ขณะที่ดาวเพกาซัสโตตาและคัปปาเป็นสัญลักษณ์แทนหัวเข่าและกีบขวา ดาวเพกาซัสอีตา หรือที่รู้จักกันในชื่อมาตาร์ เป็นดาวที่สว่างที่สุดเป็นอันดับห้าในกลุ่มดาวเพกาซัส มีความสว่างปรากฏ 2.94 เป็นระบบดาวหลายดวง ประกอบด้วยดาวยักษ์สีเหลืองชนิดสเปกตรัม G2 และดาวฤกษ์ลำดับหลักสีเหลืองขาวชนิดสเปกตรัม ASV ซึ่งมีมวล 3.2 และ 2.0 เท่าของดวงอาทิตย์ตามลำดับ ดาวทั้งสองโคจรรอบกันทุกๆ 2.24 ปี ไกลออกไปเป็นระบบดาวคู่ประกอบด้วยดาวฤกษ์ลำดับหลักชนิด G สองดวง ซึ่งหากดาวทั้งสองดวงมีความสัมพันธ์กันจริง จะใช้เวลา 170,000 ปีในการโคจรรอบดาวคู่หลัก

โอไมครอน เปกาซี มีขนาด 4.79

ดาวฤกษ์ดวงนี้ตั้งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 300 + 20 ปีแสง เป็นดาวฤกษ์กึ่งยักษ์สีขาวที่เริ่มเย็นตัวลง ขยายตัว และสว่างขึ้น เนื่องจากการใช้เชื้อเพลิงไฮโดรเจนในแกนกลางหมดลง และเคลื่อนตัวออกจากลำดับหลัก.

Pi¹ และ Pi² Pegasi ปรากฏให้เห็นเป็นคู่ทางแสงเมื่อมองด้วยตาเปล่า เนื่องจากอยู่ห่างกัน 10 อาร์คมินิต และไม่ใช่ระบบดาวคู่ที่แท้จริง ตั้งอยู่ห่างออกไป 289 ± 8 ปีแสง Pi¹ เป็นดาวยักษ์สีเหลืองที่กำลังแก่ตัวลง มีสเปกตรัมประเภท G6III มีมวล 1.92 เท่า และสว่างกว่าดวงอาทิตย์ประมาณ 200 เท่า Pi² เป็นดาวกึ่งยักษ์สีเหลืองขาว มีมวล 2.5 เท่าของดวงอาทิตย์ และขยายตัวจนมีรัศมี 8 เท่าของดวงอาทิตย์ และสว่างขึ้นเป็น 92 เท่าของความสว่างของดวงอาทิตย์ มันถูกล้อมรอบด้วยจานรอบดาวที่หมุนด้วยความเร็ว 145 กิโลเมตรต่อวินาที และอยู่ห่างจากโลก 263 ± 4 ปีแสง IK Pegasi เป็นระบบดาวคู่ใกล้ชิด ประกอบด้วยดาวฤกษ์ลำดับหลักประเภท A31 และดาวแคระขาวที่โคจรใกล้กันมาก ดาวดวงหลังนี้เป็นตัวเลือกสำหรับการเกิดซูเปอร์โนวาประเภท Ia ในอนาคต เนื่องจากดาวฤกษ์หลักหมดเชื้อเพลิงไฮโดรเจนในแกนกลางและขยายตัวกลายเป็นดาวยักษ์ พร้อมทั้งถ่ายโอนสสารไปยังดาวฤกษ์ดวงเล็กกว่า.

มีการค้นพบระบบดาวฤกษ์ 12 ระบบที่มีดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ โดย 51 Pegasi เป็นดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ดวงแรกที่ถูกค้นพบว่ามีดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะโคจรรอบข้าง 51 Pegasi b (ชื่อไม่เป็นทางการคือ Bellerophon ชื่อทางการคือ Dimidium) เป็นดาวพฤหัสบดีร้อนที่อยู่ใกล้ดาวฤกษ์ของมันมาก โดยโคจรรอบดาวฤกษ์ดวงนี้ทุกๆ สี่วัน การวิเคราะห์สเปกโทรสโกปีของ HD 209458 b ซึ่งเป็นดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะในกลุ่มดาวเพกาซัส ได้ให้หลักฐานแรกของการมีไอน้ำในชั้นบรรยากาศนอกระบบสุริยะ ในขณะที่ดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะที่โคจรรอบดาวฤกษ์ HR 8799 ในกลุ่มดาวเพกาซัสเช่นกัน เป็นดาวเคราะห์กลุ่มแรกที่ถูกถ่ายภาพโดยตรง V391 Pegasi เป็นดาวแคระร้อนที่พบว่ามีดาวเคราะห์โคจรรอบข้าง.

วัตถุท้องฟ้าลึก (Deep-sky objects)

M15 (NGC 7078) เป็นกระจุกดาวทรงกลมที่มีความสว่างระดับ 6.4 อยู่ห่างจากโลก 34,000 ปีแสง เป็นกระจุกดาวประเภท Shapley คลาส IV ซึ่งหมายความว่าค่อนข้างหนาแน่นและกระจุกตัวอยู่บริเวณใจกลาง M15 ถูกค้นพบในปี 1746 โดย Jean-Dominique Marald ส่วนเนบิวลาดาวเคราะห์ Pease เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์ดวงแรกที่ทราบว่ามีอยู่ภายในกระจุกดาวทรงกลม มีความสว่างปรากฏระดับ 15.5

NGC 7331 เป็นกาแล็กซีเกลียวที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวเพกาซัส ห่างออกไป 38 ล้านปีแสง มีค่าเรดชิฟต์ 0.0027 ค้นพบโดยนักดนตรีและนักดาราศาสตร์ วิลเลียม เฮอร์เชล ในปี 1784 และต่อมาเป็นหนึ่งในวัตถุคล้ายเนบิวลากลุ่มแรกๆ ที่ถูกอธิบายว่าเป็น "เกลียว" โดยวิลเลียม พาร์สันส์ กาแล็กซีอีกแห่งในกลุ่มดาวเพกาซัสคือ NGC 7742 ซึ่งเป็นกาแล็กซีเซย์เฟิร์ตชนิดที่ 2 ตั้งอยู่ห่างออกไป 77 ล้านปีแสง มีค่าเรดชิฟต์ 0.00555 เป็นกาแล็กซีที่มีกิจกรรมสูงและมีหลุมดำมวลมหาศาลอยู่ที่แกนกลาง เส้นสเปกตรัมการเปล่งแสงที่เป็นลักษณะเฉพาะเกิดจากก๊าซที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงรอบหลุมดำใจกลาง กลุ่มดาวเพกาซัสยังขึ้นชื่อเรื่องกาแล็กซีที่แปลกประหลาดและวัตถุแปลกตาอีกด้วย กากบาทของไอน์สไตน์เป็นควาซาร์ที่ถูกเลนส์โดยกาแล็กซีที่อยู่ด้านหน้า กาแล็กซีรูปทรงรีอยู่ห่างออกไป 400 ล้านปีแสง โดยมีค่าการเลื่อนไปทางแดง (redshift) เท่ากับ 0.0394 แต่ควาซาร์อยู่ห่างออกไป 8 พันล้านปีแสง.

ควาซาร์ที่ถูกเลนส์ดึงดูดนั้นมีลักษณะคล้ายไม้กางเขน เนื่องจากแรงโน้มถ่วงของกาแล็กซีที่อยู่ด้านหน้ากระทำต่อแสงของควาซาร์ ทำให้เกิดภาพควาซาร์ถึงสี่ภาพ กลุ่มกาแล็กซีสเตฟาน (Stephan's Quintet) เป็นอีกหนึ่งวัตถุที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวเพกาซัส (Pegasus) เป็นกลุ่มกาแล็กซีห้าแห่งที่อยู่ห่างออกไป 300 ล้านปีแสง และมีค่าเรดชิฟต์ 0.0215 ค้นพบครั้งแรกโดยเอ็ดวาร์ด สเตฟาน ชาวฝรั่งเศส ในปี 1877 กลุ่มกาแล็กซีสเตฟานมีความพิเศษตรงที่กาแล็กซีเหล่านี้กำลังมีปฏิสัมพันธ์กัน กาแล็กซีสองแห่งตรงกลางกลุ่มมีแนวโน้มที่จะชนกันอย่างชัดเจน ทำให้เกิดการก่อตัวของดาวฤกษ์อย่างมหาศาลและดึงดูด "หาง" ของดาวฤกษ์ออกมาเป็นแนวยาว นักดาราศาสตร์คาดการณ์ว่ากาแล็กซีทั้งห้าอาจรวมตัวกันในที่สุดกลายเป็นกาแล็กซีรูปทรงรีขนาดใหญ่หนึ่งเดียว...หรือที่รู้จักกันในชื่อ ม้ามีปีก (Winged Horse) หรือ เพกาซัส (Pegasus).

***

สามารถอ่านบทความภาษาอังกฤษ ได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ https://s.lemon8-app.com/al/GgZmwFRNbk

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

เรียบเรียงบทความภาษา ไทย 🇹🇭

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

เคลียร์มิลลี่ 8888 🇹🇭

ประเทศไทย 2569 🇹🇭

วันที่ 5 เดือน เมษายน พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 05 : 32 น. 🇹🇭

#StellariumThailand🇹🇭

#PhasesOfTheMoonThailand🇹🇭

#ThailandBrandKingRama10👑🇹🇭

#KingRama10NumberOneInTheWorld👑🇹🇭

#Klearmilly8888🇹🇭

https://youtube.com/shorts/-neQnp3g4Qk?si=FtNgUGeyIQNR2BBv

https://www.facebook.com/share/r/18SXLLywpd/

https://www.facebook.com/share/1DQYR2WDEV/

https://www.facebook.com/share/1AxZd6D1kV/

https://www.facebook.com/share/1DggAjx8MN/