Europa(Natural Satellite): ยูโรปา ดาวเทียมธรรมชาติ

Europa (Natural Satellite)

Constellation : Gemini

Magnitude : 5.93

Distance : 5.33 AU

Phase : 0.99

Diameter : 0.81"07h 14m

RA/Dec : 56.1s +22° 42' 17.8"

The/Alt : 58° 12 37.4" +58° 28' 06.3"

Hour Angle : 22h 04m 46.3s

RA/Dec (J2000) : 07h 13m 20.8s

+22° 44' 57.7"

Europa (moon), (Natural Satellite)

Europa (/juroupa/) is the smallest and least massive of Jupiter's four Galilean moons. It is observable from Earth with common binoculars and is a planetary-mass moon, slightly smaller and less massive than Earth's Moon. Europa is an icy moon, and, of the three icy Galilean moons, the closest orbiting Jupiter. As a result, it exhibits a relatively young surface shaped by tidal heating.

Europa consists mainly of silicate rock, and potentially has an iron-nickel core, It has a very thin atmosphere composed primarily of oxygen. Europa has a pale, geologically young surface striated by light tan cracks and streaks; the surface lacks large-scale features such as mountains or craters, making the moon the smoothest known solid object in the Solar System. The apparent youth and smoothness of the surface is due to a water ocean beneath the surface, which could conceivably harbor extraterrestrial life. The predominant model suggests that heat from tidal flexing causes the ocean to remain liquid and drives ice movement similar to plate tectonics, absorbing chemicals from the surface into the ocean below.

Sea salt from a subsurface ocean may be coating some geological features on Europa, suggesting that the ocean is interacting with the sea floor. This may be important in determining whether Europa could be habitable.  In addition, the Hubble Space Telescope detected water vapor plumes similar to those observed on Satum's moon Enceladus, which are thought to be caused by erupting cryogeysers.  In May 2018, astronomers provided supporting evidence of water plume activity on Europa, based on an updated analysis of data obtained from the Galileo space probe, which orbited Jupiter from 1995 to 2003. Such plume activity could help researchers in a search for life from the subsurface Europan ocean without having to land on the moon  in March 2024, astronomers reported that the surface of Europa may have much less oxygen than previously inferred.

Europa was discovered independently by Simon Marius and Galileo Galilei, Marius later named it after Europa, the Phoenician mother of King Minos of Crete and lover of Zeus (the Greek equivalent of the Roman Jupiter). In addition to Earth-bound telescope observations, Europa has been examined by a succession of space-probe flybys, the first occurring in the early 1970s. The Galileo mission, launched in 1989, provides the bulk of current data on Europa. No spacecraft has yet landed on Europa, although there have been several proposed exploration missions. In September 2022, the Juno spacecraft flew within around 320 km (200 miles) of Europa for a more recent close-up view The European Space Agency's Jupiter icy Moons Explorer (Juice) is a mission to Ganymede launched on 14 April 2023, that will include two flybys of Europa.  NASA's Europa Clipper was launched on 14 October 2024.

Discovery

Discovered by : Galileo Galilei, 

Simon Marius

Discovery date : 8 January 1610

Designations

Pronunciation : /ju'roupǝ/

Named after : Europe Eurōpē

Alternative names : Jupiter II

Adjectives : Europan /jv'roupǝn/

Orbital characteristics

Epoch 8 January 2004

Periapsis : 664 862 km

Apoapsis : 676,938 km

Mean orbit radius 670 900 km

Eccentricity : 0.009

Orbital period (sidereal) : 3.551 181 d

Average orbital speed : 13 743.36 m/s

Inclination : 0.470° (to Jupiter's equator)

1.791° (to the ecliptic)

Satellite of : Jupiter

Physical characteristics

Mean radius : 1 560.8 ± 0.5 km

(0.245 Earths)

Surface area : 3.061 x 107 km² (0.061 Earths)

Volume : 1.593 x 1010 km³ (0.015 Earths)

Mass : 4.799 84 x 1022 kg

(0.008 Earths)

Mean density : 3.013 ± 0.005 g/cm³ (0.546 Earths)

Surface gravity : 1.314 m/s²

0.134 g)

Moment of inertia factor : 0.346 ± 0.005

(estimate)

Escape velocity : 2.025 km/s

Synodic rotation period : Synchronous

Axial tilt : 0.1° (to Jupiter)

North pole right ascension : 268.08°

North pole declination : 64.51°

Albedo : 0.67 ± 0.03

Surface temp Surface

min ≈ 50 K

mean 102 K (-171 °C)

max 125 K

Apparent magnitude : 5.29 (opposition)

Atmosphere

Surface pressure : 0.1 µPa (10-12 bar)

Discovery and naming

Europa, along with Jupiter's three other large moons, lo, Ganymede, and Callisto, was discovered by Galileo Galilei on 8 January 1610, and possibly independently by Simon Marius. On 7 January, Galileo had observed lo and Europa together using a 20x-magnification refracting telescope at the University of Padua, but the low resolution could not separate the two objects. The following night, he saw lo and Europa for the first time as separate bodies.

The moon is the namesake of Europa, in Greek mythology the daughter of the Phoenician king of Tyre. Like all the Galilean satellites, Europa is named after a lover of Zeus, the Greek counterpart of Jupiter. Europa was courted by Zeus and became the queen of Crete. The naming scheme was suggested by Simon Marius,  who attributed the proposal to Johannes Kepler.

Jupiter is much blamed by the poets on account of his irregular loves. Three maidens are especially mentioned as having been clandestinely courted by Jupiter with success. lo, daughter of the River Inachus, Callisto of Lycaon, Europa of Agenor. Then there was Ganymede, the handsome son of King Tros, whom Jupiter, having taken the form of an eagle, transported to heaven on his back, as poets fabulously tell... I think, therefore, that I shall not have done amiss if the First is called by me lo, the Second Europa, the Third, on account of its majesty of light, Ganymede, the Fourth Callisto..., The names fell out of favor for a considerable time and were not revived in general use until the mid-20th century  In much of the earlier astronomical literature, Europa is simply referred to by its Roman numeral designation as Jupiter II (a system also introduced by Galileo) or as the 'second satellite of Jupiter". In 1892, the discovery of Amalthea, whose orbit lay closer to Jupiter than those of the Galilean moons, pushed Europa to the third position. The Voyager probes discovered three more inner satellites in 1979, so Europa is now counted as Jupiter's sixth satellite, though it is still referred to as Jupiter 11. 

The adjectival form has stabilized as Europan.

Planetary moons other than Earth's were never given symbols in the astronomical literature. Denis Moskowitz, a software engineer who designed most of the dwarf planet symbols, proposed a Greek epsilon (the initial of Europa) combined with the cross-bar of the Jupiter symbol as the symbol of Europa. This symbol is not widely used.

Orbit and rotation

Europa orbits Jupiter in roughly 3.55 days, with an orbital radius of about 670,900 km. With an orbital eccentricity of only 0.009, the orbit itself is nearly circular, and the orbital inclination relative to Jupiter's equatorial plane is small, at 0.470°, Like its fellow Galilean satellites, Europa is tidally locked to Jupiter, with one hemisphere of Europa constantly facing Jupiter. Because of this, there is a sub-Jovian point on Europa's surface, from which Jupiter would appear to hang directly overhead. Europa's prime meridian is a line passing through this point. Research suggests that tidal locking may not be full, as a non-synchronous rotation has been proposed: Europa spins faster than it orbits, or at least did so in the past. This suggests an asymmetry in internal mass distribution and that a layer of subsurface liquid separates the icy crust from the rocky interior. The slight eccentricity of Europa's orbit, maintained by gravitational disturbances from the other Galileans, causes Europa's sub-Jovian point to oscillate around a mean position. As Europa comes slightly nearer to Jupiter, Jupiter's gravitational attraction increases, causing Europa to elongate towards and away from It. As Europa moves slightly away from Jupiter, Jupiter's gravitational force decreases, causing Europa to relax back into a more spherical shape, and creating tides in its ocean. The orbital eccentricity of Europa is continuously pumped by its mean motion resonance with lo. Thus, the tidal flexing kneads Europa's interior and gives it a source of heat, possibly allowing its ocean to stay liquid while driving subsurface geological processes. The ultimate source of this energy is Jupiter's rotation, which is tapped by lo through the tides it raises on Jupiter and is transferred to Europa and Ganymede by the orbital resonance.

Analysis of the unique cracks lining Europa yielded evidence that it likely spun around a tilted axis at some point in time. If correct, this would explain many of Europa's features. Europa's immense network of crisscrossing cracks serves as a record of the stresses caused by massive tides in its global ocean. Europa's tilt could influence calculations of how much of its history is recorded in its frozen shell, how much heat is generated by tides in its ocean, and even how long the ocean has been liquid. Its ice layer must stretch to accommodate these changes. When there is too much stress, it cracks. A tilt in Europa's axis could suggest that its cracks may be much more recent than previously thought. The reason for this is that the direction of the spin pole may change by as much as a few degrees per day, completing one precession period over several months. A tilt could also affect estimates of the age of Europa's ocean. Tidal forces are thought to generate the heat that keeps Europa's ocean liquid, and a tilt in the spin axis would cause more heat to be generated by tidal forces. Such additional heat would have allowed the ocean to remain liquid for a longer time. However, it has not yet been determined when this hypothesized shift in the spin axis might have occurred.

Bulk properties

Europa is slightly smaller than the Earth's moon. At just over 3,100 kilometres (1,900 ml) in diameter, it is the sixth largest moon and fifteenth-largest object in the Solar System. It is the least massive of the Galilean satellites. Its bulk density suggests that it is similar in composition to terrestrial planets, being primarily composed of silicate rock,

Internal structure

It is estimated that Europa has an outer layer of water around 100 km (62 mi) thick a part frozen as its crust and a part as a liquid ocean underneath the ice. Recent magnetic-field data from the Galileo orbiter showed that Europa has an induced magnetic field through interaction with Jupiter's, which suggests the presence of a subsurface conductive layer. This layer is likely to be a salty liquid-water ocean. Portions of the crust are estimated to have undergone a rotation of nearly 80", nearly flipping over (see true polar wander), which would be unlikely if the ice were solidly attached to the mantle  Europa probably contains a metallic iron core.

Subsurface ocean

The scientific consensus is that a layer of liquid water exists beneath Europa's surface, and that heat from tidal flexing allows the subsurface ocean to remain. liquid Europa's surface temperature averages about 110 K (-160 °C; -260 °F) at the equator and only 50 K (-220 °C-370 °F) at the poles, keeping Europa's icy crust as hard as granite. The first hints of a subsurface ocean came from theoretical considerations of tidal heating (a consequence of Europa's slightly eccentric orbit and orbital resonance with the other Galilean moons). Galileo imaging team members argue for the existence of a subsurface ocean from analysis of Voyager and Galileo images, The most dramatic example is "chaos terrain", a common feature on Europa's surface that some interpret as a region where the subsurface ocean has melted through the icy crust. This interpretation is controversial. Most geologists who have studied Europa favor what is commonly called the 'thick ice" model, in which the ocean has rarely, if ever, directly interacted with the present surface. The best evidence for the thick-ice model is a study of Europa's large craters. The largest impact structures are surrounded by concentric rings and appear to be filled with relatively flat, fresh ice; based on this and on the calculated amount of heat generated by Europan tides, it is estimated that the outer crust of solid ice is approximately 10 to 30 km (6 to 20 mi) thick,  including a ductile 'warm ice" layer, which could mean that the liquid ocean underneath may be about 100 km (60 ml) deep. This leads to a volume of Europa's oceans of 3x1018m³, between two or three times the volume of Earth's oceans. Model of Europa's possible interior structure, with a thin ice crust and a subsurface ocean atop a rocky mantle and metallic core, The thin-ice model suggests that Europa's ice shell may be only a few kilometers thick. However, most planetary scientists conclude that this model considers only those topmost layers of Europa's crust that behave elastically when affected by Jupiter's tides, One example is flexure analysis, in which Europa's crust is modeled as a plane or sphere weighted and flexed by a heavy load. Models such as this suggest the outer elastic portion of the ice crust could be as thin as 200 metres (660 ft). If the ice shell of Europa is really only a few kilometers thick, this "thin ice" model would mean that regular contact of the liquid interior with the surface could occur through open ridges, causing the formation of areas of chaotic terrain. Large impacts going fully through the ice crust would also be a way that the subsurface ocean could be exposed. However, research published in 2026 indicates that Europa's seafloor may be geologically "quiet" today. Modeling of the moon's silicate interior suggests that the rocky crust is too strong to be fractured by current tidal forces, potentially limiting the chemical energy available for life at the seafloor. According to this model any processes able to sustain habitable conditions at the Europan seafloor today must therefore be independent of ongoing tectonic activity.

Composition

The Galileo orbiter found that Europa has a weak magnetic moment, which is induced by the varying part of the Jovian magnetic field. The field strength at the magnetic equator (about 120 nT) created by this magnetic moment is about one-sixth the strength of Ganymede's field and six times the value of Callisto's, The existence of the induced moment requires a layer of a highly electrically conductive material in Europa's Interior. The most plausible candidate for this role is a large subsurface ocean of liquid saltwater, Since the Voyager spacecraft flew past Europa in 1979, scientists have worked to understand the composition of the reddish-brown material that coats fractures and other features on Europa's surface. Spectrographic evidence suggests that the darker, reddish streaks and features on Europa's surface may be rich in salts such as magnesium sulfate, deposited by evaporating water that emerged from within, Sulfuric acid hydrate is another possible explanation for the contaminant observed spectroscopically in either case, because these materials are colorless or white when pure, some other material must also be present to account for the reddish color, and sulfur compounds are suspected, Another hypothesis for the colored regions is that they are composed of abiotic organic compounds collectively called thalins, The morphology of Europa's impact craters and ridges is suggestive of fluidized material welling up from the fractures where pyrolysis and radiolysis take place. In order to generate colored tholins on Europa, there must be a source of materials (carbon, nitrogen, and water) and a source of energy to make the reactions occur. Impurities in the water ice crust of Europa are presumed both to emerge from the interior as cryovolcanic events that resurface the body, and to accumulate from space as interplanetary dust.  Tholins bring important astrobiological implications, as they may play a role in prebiotic chemistry and abiogenesis.

The presence of sodium chloride in the internal ocean has been suggested by a 450 nm absorption feature, characteristic of irradiated NaCl crystals. It has been spotted in HST observations of the chaos regions and is presumed to be areas of recent subsurface upwelling, The subterranean ocean of Europa contains carbon and was observed on the surface ice as a concentration of carbon dioxide within Tara Regio, a geologically recently resurfaced terrain. JWST NIRSpec observations show that the northern hemisphere show crystalline water ice beneath the surface and amorphous ice dominating the surface. In the southern hemisphere regiones Tara and Powys, crystalline water ice dominates both the surface and the deeper layers. These two regiones likely experience ongoing thermal (re)crystallization, as the radiation near Jupiter causes particle amorphization at the top 10 microns over a period of less than 15 days.

Reprocessing of the old Galileo infrared spectra of Europa revealed a weak absorption band at wavelength 2.2 µm, which is identified with ammonia. The position of the band indicates that ammonia is present either as ammonia hydrate or ammonium chloride. The strength of the band correlates with linear or banded surface feature suggesting that ammonia was recently upwelled from below via effusive cryovolcanism or similar mechanisms. The presence of ammonia in the oceanic water can significantly lawer the ice melting temperature leading to a thicker and chemically reduced ocean.

Radiation environment

The ionizing radiation level at Europa's surface is equivalent to a daily dose of about 5.4 Sv (540 rem), An amount that would cause severe illness or death in human beings exposed for a single Earth day (24 hours), A Europan day is about 3.5 times as long as an Earth day.

Doctorate Degree (Ph.D) 🇹🇭

Surveyor / Recorder

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Location: Koh Lanta Island/เกาะลันตา

Saladan Subdistrict, Koh Lanta District, Krabi

Province, Thailand 🇹🇭

Compiled articles in English, Thai 🇹🇭

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Klearmilly 8888 🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

April 17, 2026, 23 : 05 p.m 🇹🇭

--------------+++

ยูโรปา (ดาวบริวารธรรมชาติ)

Europa (Natural Satellite)

กลุ่มดาว: ราศีเมถุน

ขนาด: 5.93

ระยะทาง: 5.33 หน่วยดาราศาสตร์

เฟส: 0.99

เส้นผ่านศูนย์กลาง: 0.81"07" 14ม.

RA/Dec: 56.1s +22° 42' 17.8"

พิกัด/ละติจูด: 58° 12' 37.4" +58° 28' 06.3"

มุมเวลา: 22 นาฬิกา 04 นาที 46.3 วินาที

RA/Dec (J2000): 07:13:20:8 วินาที

+22° 44' 57.7"

ยูโรปา (ดวงจันทร์) (ดาวเทียมธรรมชาติ)

ยูโรปา (/juroupa/) เป็นดวงจันทร์กาลิเลียน ที่เล็กที่สุด และมีมวลน้อยที่สุดของดาวพฤหัสบดี สามารถมองเห็นได้จากโลกด้วยกล้องส่องทางไกลทั่วไป และเป็นดวงจันทร์ที่มีมวลระดับดาวเคราะห์ เล็กกว่าและมีมวลน้อยกว่าดวงจันทร์ของโลกเล็กน้อย ยูโรปาเป็นดวงจันทร์น้ำแข็ง และเป็นดวงจันทร์ที่โคจรรอบดาวพฤหัสบดีใกล้ที่สุดในบรรดาดวงจันทร์กาลิเลียนน้ำแข็งทั้งสามดวง ด้วยเหตุนี้ พื้นผิวของมันจึงค่อนข้างใหม่และมีรูปร่างที่เกิดจากความร้อนจากแรงดึงดูดของดาวพฤหัสบดี.

ยูโรปาประกอบด้วยหินซิลิเกตเป็นส่วนใหญ่ และอาจมีแกนกลางเป็นเหล็ก-นิกเกิล มีชั้นบรรยากาศบางมากซึ่งประกอบด้วยออกซิเจนเป็นหลัก พื้นผิวของยูโรปา มีสีซีดจาง ดูเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นใหม่ทางธรณีวิทยา มีรอยแตกและริ้วสีน้ำตาลอ่อน พื้นผิวขาดลักษณะทางธรณีวิทยาขนาดใหญ่ เช่น ภูเขาหรือหลุมอุกกาบาต ทำให้ดวงจันทร์ดวงนี้เป็นวัตถุแข็งที่เรียบที่สุดเท่าที่รู้จักในระบบสุริยะ ความอ่อนเยาว์และความเรียบเนียนของพื้นผิวนั้นเกิดจากมหาสมุทรน้ำใต้พื้นผิว ซึ่งอาจเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตนอกโลกได้ แบบจำลองที่แพร่หลายที่สุดชี้ว่า ความร้อนจากการโก่งตัวของกระแสน้ำทำให้มหาสมุทรยังคงเป็นของเหลว และขับเคลื่อนการเคลื่อนที่ของน้ำแข็งคล้ายกับธรณีแปรสัณฐาน โดยดูดซับสารเคมีจากพื้นผิวลงสู่มหาสมุทรด้านล่าง.

เกลือทะเลจากมหาสมุทรใต้พื้นผิวอาจเคลือบอยู่บนลักษณะทางธรณีวิทยาบางอย่างบนยูโรปา ซึ่งบ่งชี้ว่ามหาสมุทรกำลังมีปฏิสัมพันธ์กับพื้นทะเล นี่อาจเป็นข้อมูลสำคัญในการพิจารณาว่ายูโรปาสามารถเป็นที่อยู่อาศัยได้หรือไม่ นอกจากนี้ กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลยังตรวจพบกลุ่มไอน้ำที่คล้ายกับที่พบในเอนเซลาดัส ดวงจันทร์ของดาวเสาร์ ซึ่งเชื่อว่าเกิดจากการปะทุของบ่อน้ำพุร้อนน้ำแข็ง ในเดือนพฤษภาคม 2018 นักดาราศาสตร์ได้ให้หลักฐานสนับสนุนกิจกรรมของกลุ่มไอน้ำบนยูโรปา โดยอิงจากการวิเคราะห์ข้อมูลล่าสุดที่ได้จากยานสำรวจอวกาศกาลิเลโอ ซึ่งโคจรรอบดาวพฤหัสบดีตั้งแต่ปี 1995 ถึง 2003 กิจกรรมการพุ่งขึ้นของก๊าซดังกล่าวอาจช่วยนักวิจัยในการค้นหาสิ่งมีชีวิตจากมหาสมุทรใต้พื้นผิวของยูโรปาโดยไม่ต้องลงจอดบนดวงจันทร์ ในเดือนมีนาคม 2024 นักดาราศาสตร์รายงานว่าพื้นผิวของยูโรปาอาจมีออกซิเจนน้อยกว่าที่เคยคาดการณ์ไว้มาก.

ดวงจันทร์ยูโรปา ถูกค้นพบอย่างอิสระโดย ไซมอน มาริอุส และกาลิเลโอ กาลิเลอี ต่อมามาริอุสได้ตั้งชื่อดวงจันทร์นี้ตามชื่อยูโรปา มารดาของกษัตริย์มิโนสแห่งครีตและคนรักของซุส (เทพเจ้ากรีกที่เทียบเท่ากับจูปิเตอร์ของโรมัน) นอกจากการสังเกตการณ์ด้วยกล้องโทรทรรศน์บนโลกแล้ว ยูโรปายังได้รับการสำรวจโดยยานสำรวจอวกาศหลายลำที่บินผ่าน โดยลำแรกเกิดขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1970

ภารกิจกาลิเลโอ ซึ่งปล่อยขึ้นสู่อวกาศในปี 1989 เป็นแหล่งข้อมูลหลักเกี่ยวกับยูโรปาในปัจจุบัน.

ยังไม่มียานอวกาศลำใดลงจอดบนยูโรปา แม้ว่าจะมีการเสนอภารกิจสำรวจหลายภารกิจแล้วก็ตาม ในเดือนกันยายนปี 2022 ยานอวกาศจูโนได้บินเข้าใกล้ยูโรปาในระยะประมาณ 320 กิโลเมตร (200 ไมล์) เพื่อชมภาพระยะใกล้ล่าสุด ภารกิจ Jupiter icy Moons Explorer (JUICE) ขององค์การอวกาศยุโรป ซึ่งเป็นภารกิจสำรวจดวงจันทร์น้ำแข็งของดาวพฤหัสบดีที่ปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 14 เมษายน 2023 จะรวมถึงการบินผ่านยูโรปา 2 ครั้งด้วย.

ยานอวกาศ Europa Clipper ของ NASA ถูกปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2024.

การค้นพบ

ค้นพบโดย: กาลิเลโอ กาลิเลอี

ไซมอน มาริอุส

วันที่ค้นพบ: 8 มกราคม ค.ศ. 1610

การกำหนด

การออกเสียง: /ju'roupǝ/

ตั้งชื่อตาม: ยุโรป Eurōpē

ชื่อเรียกอื่น: จูปิเตอร์ที่ 2

คำคุณศัพท์: Europan /jv'roupən/

ลักษณะของวงโคจร

เอพ็อก 8 มกราคม 2547

จุดใกล้ที่สุดของวงโคจร: 664,862 กม.

จุดสูงสุดของวงโคจร: 676,938 กม.

รัศมีวงโคจรเฉลี่ย 670,900 กิโลเมตร

ค่าความเยื้องศูนย์: 0.009

คาบการโคจร (ดาราศาสตร์): 3.551 181 วัน

ความเร็ววงโคจรเฉลี่ย: 13,743.36 เมตร/วินาที

มุมเอียง: 0.470° (เทียบกับเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดี) 1.791° (เทียบกับระนาบสุริยวิถี)

ดาวเทียมของ: ดาวพฤหัสบดี

ลักษณะทางกายภาพ

รัศมีเฉลี่ย: 1560.8 ± 0.5 กม.

(0.245 โลก)

พื้นที่ผิว: 3.061 x 107 ตารางกิโลเมตร (0.061 โลก)

ปริมาตร: 1.593 x 10¹⁰ ลูกบาศก์กิโลเมตร (0.015 เท่าของโลก)

มวล: 4.799 84 x 1022 กก.

(0.008 โลก)

ความหนาแน่นเฉลี่ย: 3.013 ± 0.005 กรัม/ซม³ (0.546 โลก)

แรงโน้มถ่วงพื้นผิว: 1.314 ม./วินาที²

(0.134 กรัม)

ค่าสัมประสิทธิ์โมเมนต์ความเฉื่อย: 0.346 ± 0.005

(ประมาณการ)

ความเร็วหลุดพ้น: 2.025 กม./วินาที

ช่วงเวลาการหมุนของซินโนดิก: ซิงโครนัส

มุมเอียงแกนหมุน: 0.1° (เทียบกับดาวพฤหัสบดี)

ไรต์แอสเซนชันขั้วโลกเหนือ: 268.08°

ค่าความเอียงของขั้วโลกเหนือ: 64.51°

ค่าอัลเบโด: 0.67 ± 0.03

อุณหภูมิพื้นผิว พื้นผิว

นาที ≈ 50 K

ค่าเฉลี่ย 102 เคลวิน (-171 องศาเซลเซียส)

สูงสุด 125 เค

ความสว่างปรากฏ: 5.29 (เมื่ออยู่ตรงข้ามกับดวงอาทิตย์)

บรรยากาศ

แรงดันพื้นผิว: 0.1 µPa (10⁻¹² บาร์)

การค้นพบ และการตั้งชื่อ

ยูโรปา พร้อมกับดวงจันทร์ขนาดใหญ่อีกสามดวงของดาวพฤหัสบดี ได้แก่ ไอโอ แกนีมีด และคาลิสโต

ถูกค้นพบโดยกาลิเลโอ กาลิเลอี เมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1610 และอาจมีไซมอน มาริอุส ค้นพบโดยอิสระเช่นกัน เมื่อวันที่ 7 มกราคม กาลิเลโอได้สังเกตเห็นไอโอและยูโรปาพร้อมกันโดยใช้กล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงที่มีกำลังขยาย 20 เท่า ที่มหาวิทยาลัยปาดัว แต่ความละเอียดต่ำทำให้ไม่สามารถแยกวัตถุทั้งสองออกจากกันได้ ในคืนถัดมา เขาจึงเห็นไอโอและยูโรปาเป็นวัตถุแยกกันเป็นครั้งแรก

ดวงจันทร์ยูโรปา เป็นที่มาของชื่อกาแล็กซี ในเทพปกรณัมกรีก ยูโรปาเป็นธิดาของกษัตริย์ฟีนิเชียแห่งไทร์ เช่นเดียวกับดวงจันทร์บริวารกาลิลีทั้งหมด ยูโรปาได้รับการตั้งชื่อตามคนรักของซุส เทพเจ้ากรีกที่เทียบเท่ากับจูปิเตอร์

ยูโรปาได้รับการเกี้ยวพาราสีจากซุส และกลายเป็นราชินีแห่งครีต ชื่อนี้ได้รับการเสนอแนะโดยไซมอน มาริอุส ซึ่งระบุว่าผู้เสนอชื่อนี้มาจากโยฮันเนส เคปเลอร์.

กวีมักตำหนิเทพเจ้าจูปิเตอร์ในเรื่องความรักที่ไม่แน่นอนของพระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีหญิงสาวสามคนที่ถูกจูปิเตอร์แอบจีบจนสำเร็จ ได้แก่ โล ธิดาแห่งแม่น้ำอินาคัส คัลลิสโตแห่งไลคาออน และยูโรปาแห่งอาเกเนอร์ นอกจากนี้ยังมีแกนีมีด บุตรชายรูปงามของกษัตริย์ทรอส ซึ่งจูปิเตอร์แปลงกายเป็นนกอินทรีและพาขึ้นสวรรค์บนหลังของพระองค์ ดังที่กวีเล่าขานกันอย่างน่าอัศจรรย์... ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงคิดว่าคงไม่ผิดอะไรหากจะเรียกคนแรกว่าโล คนที่สองว่ายูโรปา คนที่สามว่าแกนีมีดเพราะความสง่างามแห่งแสงสว่าง และคนที่สี่ว่าคัลลิสโต... ชื่อเหล่านี้ไม่เป็นที่นิยมมาเป็นเวลานานและไม่ได้นำกลับมาใช้โดยทั่วไปจนกระทั่งกลางศตวรรษที่ 20 ในวรรณกรรมดาราศาสตร์ยุคแรกๆ ยูโรปาถูกเรียกโดยใช้เลขโรมันว่าจูปิเตอร์ที่ 2 (ระบบที่กาลิเลโอแนะนำเช่นกัน)

หรือเรียกว่า "ดาวบริวารดวงที่สองของดาวพฤหัสบดี" ในปี 1892 การค้นพบอะมัลเทีย ซึ่งมีวงโคจรใกล้ดาวพฤหัสบดีมากกว่าดวงจันทร์กาลิเลโอ ทำให้ยูโรปาเลื่อนขึ้นมาอยู่ในอันดับที่สาม ยานสำรวจวอยเอเจอร์ค้นพบดาวบริวารชั้นในอีกสามดวงในปี 1979 ดังนั้นปัจจุบันยูโรปาจึงถูกนับเป็นดาวบริวารดวงที่หกของดาวพฤหัสบดี แม้ว่าจะยังคงถูกเรียกว่า ดาวพฤหัสบดีที่ 11 อยู่ก็ตาม.

ในเอกสารทางดาราศาสตร์ไม่เคยมีการกำหนดสัญลักษณ์ให้กับดวงจันทร์ของดาวเคราะห์ดวงอื่นนอกจากโลกมาก่อน เดนิส มอสโควิทซ์ วิศวกรซอฟต์แวร์ผู้ออกแบบสัญลักษณ์ของดาวเคราะห์แคระส่วนใหญ่ เสนอให้ใช้ตัวอักษรเอปซิลอนของกรีก (อักษรย่อของยูโรปา) รวมกับเส้นขวางของสัญลักษณ์ดาวพฤหัสบดีเป็นสัญลักษณ์ของยูโรปา แต่สัญลักษณ์นี้ก็ไม่ได้ถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลาย

วงโคจรและการหมุน (Orbit and rotation)

ยูโรปาโคจรรอบดาวพฤหัสบดีโดยใช้เวลาประมาณ 3.55 วัน ด้วยรัศมีวงโคจรประมาณ 670,900 กิโลเมตร ด้วยความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรเพียง 0.009 วงโคจรของยูโรปาจึงเกือบเป็นวงกลม และความเอียงของวงโคจรเมื่อเทียบกับระนาบเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดีนั้นมีค่าน้อยเพียง 0.470° เช่นเดียวกับดาวบริวารกาลิเลียนดวงอื่นๆ ยูโรปาถูกล็อกด้วยแรงโน้มถ่วงของดาวพฤหัสบดี โดยซีกโลกหนึ่งของยูโรปาจะหันหน้าเข้าหาดาวพฤหัสบดีอยู่ตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้จึงมีจุดหนึ่งบนพื้นผิวของยูโรปาที่อยู่ใต้ดาวพฤหัสบดี ซึ่งจากจุดนั้น ดาวพฤหัสบดีจะปรากฏอยู่เหนือจุดนั้นโดยตรง เส้นเมริเดียนหลักของยูโรปาคือเส้นที่ผ่านจุดนี้ งานวิจัยชี้ให้เห็นว่าการล็อกด้วยแรงโน้มถ่วงอาจไม่สมบูรณ์ เนื่องจากมีการเสนอว่าการหมุนของยูโรปาอาจไม่ซิงโครนัส กล่าวคือ ยูโรปาหมุนเร็วกว่าการโคจร หรืออย่างน้อยก็เคยเป็นเช่นนั้นในอดีต. สิ่งนี้บ่งชี้ถึงความไม่สมมาตรในการกระจายมวลภายใน และชั้นของของเหลวใต้พื้นผิวที่แยกเปลือกน้ำแข็งออกจากส่วนภายในที่เป็นหิน ความเยื้องศูนย์เล็กน้อยของวงโคจรของยูโรปา ซึ่งคงอยู่ได้ด้วยการรบกวนจากแรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์น้อยกาลิเลียนดวงอื่น ทำให้จุดใกล้ดาวพฤหัสบดีของยูโรปาแกว่งไปมารอบตำแหน่งเฉลี่ย เมื่อยูโรปาเข้าใกล้ดาวพฤหัสบดีมากขึ้น แรงดึงดูดของดาวพฤหัสบดีจะเพิ่มขึ้น ทำให้ยูโรปายืดออกเข้าหาและออกห่างจากดาวพฤหัสบดี เมื่อยูโรปาเคลื่อนออกห่างจากดาวพฤหัสบดีเล็กน้อย แรงโน้มถ่วงของดาวพฤหัสบดีจะลดลง ทำให้ยูโรปาคลายตัวกลับไปเป็นรูปทรงกลมมากขึ้น และสร้างน้ำขึ้นน้ำลงในมหาสมุทรของมัน ความเยื้องศูนย์ของวงโคจรของยูโรปาถูกกระตุ้นอย่างต่อเนื่องโดยการสั่นพ้องของการเคลื่อนที่เฉลี่ยกับ 10 ดังนั้น การเปลี่ยนแปลงรูปร่างเนื่องจากแรงดึงดูดของดาวพฤหัสบดีจึงทำให้ภายในของยูโรปาเกิดการเปลี่ยนแปลงและเป็นแหล่งความร้อน ซึ่งอาจทำให้มหาสมุทรบนดวงจันทร์ยังคงเป็นของเหลวอยู่ ในขณะเดียวกันก็ขับเคลื่อนกระบวนการทางธรณีวิทยาใต้พื้นผิว แหล่งพลังงานขั้นสุดท้ายมาจากการหมุนของดาวพฤหัสบดี ซึ่งถูกดึงมาใช้โดยไอโอผ่านทางแรงดึงดูดที่เกิดขึ้นบนดาวพฤหัสบดี และถูกถ่ายโอนไปยังยูโรปาและแกนีมีดผ่านการสั่นพ้องของวงโคจร.

การวิเคราะห์รอยแตกที่แปลกประหลาดบนดวงจันทร์ยูโรปา พบหลักฐานว่ามันอาจเคยหมุนรอบแกนที่เอียงในบางช่วงเวลา หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็จะสามารถอธิบายลักษณะต่างๆ ของยูโรปาได้มากมาย เครือข่ายรอยแตกขนาดใหญ่ที่ตัดกันไปมาบนยูโรปาทำหน้าที่เป็นบันทึกของแรงกดดันที่เกิดจากน้ำขึ้นน้ำลงมหาศาลในมหาสมุทรโดยรอบ การเอียงของแกนยูโรปาอาจส่งผลต่อการคำนวณว่าประวัติศาสตร์ของมันบันทึกไว้ในเปลือกน้ำแข็งมากน้อยเพียงใด ความร้อนที่เกิดจากน้ำขึ้นน้ำลงในมหาสมุทรมีมากน้อยเพียงใด และแม้กระทั่งว่ามหาสมุทรเคยเป็นของเหลวมานานแค่ไหน ชั้นน้ำแข็งของมันต้องยืดออกเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ เมื่อมีแรงกดดันมากเกินไป มันก็จะแตก การเอียงของแกนยูโรปาอาจบ่งชี้ว่ารอยแตกของมันอาจเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้มากกว่าที่เคยคิดไว้ เหตุผลก็คือทิศทางของขั้วหมุนอาจเปลี่ยนแปลงได้มากถึงไม่กี่องศาต่อวัน ทำให้การหมุนรอบแกนหนึ่งรอบใช้เวลาหลายเดือน

การเอียงของแกนหมุนอาจส่งผลต่อการประมาณอายุของมหาสมุทรบนดวงจันทร์ยูโรปาได้เช่นกัน เชื่อกันว่าแรงดึงดูดจากน้ำขึ้นน้ำลงเป็นตัวสร้างความร้อนที่ทำให้มหาสมุทรของยูโรปาคงสภาพเป็นของเหลว และการเอียงของแกนหมุนจะทำให้เกิดความร้อนจากแรงดึงดูดจากน้ำขึ้นน้ำลงมากขึ้น ความร้อนที่เพิ่มขึ้นนี้จะช่วยให้มหาสมุทรคงสภาพเป็นของเหลวได้นานขึ้น อย่างไรก็ตาม ยังไม่สามารถระบุได้ว่าการเปลี่ยนแปลงของแกนหมุนตามสมมติฐานนี้เกิดขึ้นเมื่อใด.

คุณสมบัติเป็นกลุ่ม (Bulk properties)

ยูโรปาเล็กกว่าดวงจันทร์ของโลกเล็กน้อย มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 3,100 กิโลเมตร (1,900 ไมล์) จัดเป็นดวงจันทร์ที่ใหญ่เป็นอันดับหกและวัตถุที่ใหญ่เป็นอันดับสิบห้าในระบบสุริยะ เป็นดวงจันทร์ที่มีมวลน้อยที่สุดในกลุ่มดวงจันทร์กาลิเลียน ความหนาแน่นโดยรวมบ่งชี้ว่ามีองค์ประกอบคล้ายกับดาวเคราะห์ภาคพื้นดิน โดยส่วนใหญ่ประกอบด้วยหินซิลิเกต.

โครงสร้างภายใน (Internal structure)

มีการประเมินว่ายูโรปามีชั้นน้ำด้านนอกหนาประมาณ 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) โดยส่วนหนึ่งเป็นน้ำแข็งในรูปเปลือก และอีกส่วนหนึ่งเป็นมหาสมุทรเหลวอยู่ใต้ชั้นน้ำแข็ง ข้อมูลสนามแม่เหล็กที่ได้จากยานสำรวจกาลิเลโอเมื่อเร็วๆ นี้แสดงให้เห็นว่ายูโรปามีสนามแม่เหล็กเหนี่ยวนำจากการปฏิสัมพันธ์กับสนามแม่เหล็กของดาวพฤหัสบดี ซึ่งบ่งชี้ว่ามีชั้นนำไฟฟ้าอยู่ใต้พื้นผิว ชั้นนี้มีแนวโน้มที่จะเป็นมหาสมุทรน้ำเค็มเหลว

คาดว่าบางส่วนของเปลือกโลกหมุนไปเกือบ 80 องศา เกือบพลิกคว่ำ (ดูการเคลื่อนที่ของขั้วโลกที่แท้จริง) ซึ่งไม่น่าจะเป็นไปได้หากน้ำแข็งยึดติดกับเนื้อโลกอย่างแน่นหนา ยูโรปาอาจมีแกนกลางเป็นเหล็กโลหะ.

มหาสมุทรใต้ผิวดิน (Subsurface Ocean)

ความเห็นทางวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ระบุว่ามีชั้นน้ำเหลวอยู่ใต้พื้นผิวของยูโรปา และความร้อนจากการโก่งตัวของแรงโน้มถ่วงทำให้มหาสมุทรใต้พื้นผิวยังคงอยู่ได้ อุณหภูมิพื้นผิวของยูโรปาที่เป็นของเหลวโดยเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 110 เคลวิน (-160 องศาเซลเซียส; -260 องศาฟาเรนไฮต์) ที่เส้นศูนย์สูตร และเพียง 50 เคลวิน (-220 องศาเซลเซียส; -370 องศาฟาเรนไฮต์) ที่ขั้วโลก ทำให้เปลือกน้ำแข็งของยูโรปามีความแข็งเหมือนหินแกรนิต เบาะแสแรกเกี่ยวกับการมีอยู่ของมหาสมุทรใต้พื้นผิวมาจากการพิจารณาทางทฤษฎีเกี่ยวกับการให้ความร้อนจากแรงดึงดูด (ซึ่งเป็นผลมาจากวงโคจรที่ค่อนข้างรีของยูโรปาและการสั่นพ้องของวงโคจรกับดวงจันทร์กาลิเลียนดวงอื่น ๆ) สมาชิกทีมถ่ายภาพของยานกาลิเลโอได้โต้แย้งถึงการมีอยู่ของมหาสมุทรใต้พื้นผิวจากการวิเคราะห์ภาพถ่ายจากยานวอยเอเจอร์และกาลิเลโอ ตัวอย่างที่น่าทึ่งที่สุดคือ "ภูมิประเทศแห่งความโกลาหล" ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปบนพื้นผิวของยูโรปา ที่บางคนตีความว่าเป็นบริเวณที่มหาสมุทรใต้พื้นผิวละลายทะลุเปลือกน้ำแข็ง

การตีความนี้เป็นที่ถกเถียงกัน นักธรณีวิทยาส่วนใหญ่ที่ศึกษาดวงจันทร์ยูโรปาเห็นด้วยกับแบบจำลองที่เรียกกันทั่วไปว่า "แบบจำลองน้ำแข็งหนา" ซึ่งระบุว่ามหาสมุทรแทบจะไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์โดยตรงกับพื้นผิวปัจจุบันเลย หลักฐานที่ดีที่สุดสำหรับแบบจำลองน้ำแข็งหนาคือการศึกษาหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่ของยูโรปา โครงสร้างการชนที่ใหญ่ที่สุดนั้นล้อมรอบด้วยวงแหวนศูนย์กลางและดูเหมือนจะเต็มไปด้วยน้ำแข็งสดที่ค่อนข้างเรียบ จากข้อมูลนี้และปริมาณความร้อนที่คำนวณได้จากกระแสน้ำขึ้นลงของยูโรปา ทำให้คาดการณ์ได้ว่าเปลือกนอกของน้ำแข็งแข็งมีความหนาประมาณ 10 ถึง 30 กิโลเมตร (6 ถึง 20 ไมล์) รวมทั้งชั้น "น้ำแข็งอุ่น" ที่อ่อนตัวได้ ซึ่งอาจหมายความว่ามหาสมุทรเหลวที่อยู่ด้านล่างอาจมีความลึกประมาณ 100 กิโลเมตร (60 ไมล์)

ทำให้ปริมาตรของมหาสมุทรบนยูโรปาอยู่ที่ 3 x 10¹⁸ ลูกบาศก์เมตร ซึ่งมากกว่าปริมาตรของมหาสมุทรบนโลกประมาณสองถึงสามเท่า แบบจำลองโครงสร้างภายในที่เป็นไปได้ของยูโรปา ประกอบด้วยเปลือกน้ำแข็งบางๆ และมหาสมุทรใต้พื้นผิว อยู่เหนือชั้นหินและแกนโลหะ แบบจำลองน้ำแข็งบางนี้ชี้ให้เห็นว่าเปลือกน้ำแข็งของยูโรปาอาจมีความหนาเพียงไม่กี่กิโลเมตรเท่านั้น อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์ด้านดาวเคราะห์ส่วนใหญ่สรุปว่าแบบจำลองนี้พิจารณาเฉพาะชั้นบนสุดของเปลือกยูโรปาที่แสดงพฤติกรรมยืดหยุ่นเมื่อได้รับผลกระทบจากแรงดึงดูดของดาวพฤหัสบดี ตัวอย่างหนึ่งคือการวิเคราะห์การดัดงอ ซึ่งแบบจำลองเปลือกยูโรปาเป็นระนาบหรือทรงกลมที่รับน้ำหนักและดัดงอด้วยน้ำหนักมาก แบบจำลองเช่นนี้ชี้ให้เห็นว่าส่วนยืดหยุ่นด้านนอกของเปลือกน้ำแข็งอาจบางเพียง 200 เมตร (660 ฟุต)

หากเปลือกน้ำแข็งของยูโรปามีความหนาเพียงไม่กี่กิโลเมตรจริง ๆ แบบจำลอง "น้ำแข็งบาง" นี้จะหมายความว่าการสัมผัสกันอย่างสม่ำเสมอระหว่างของเหลวภายในกับพื้นผิวสามารถเกิดขึ้นได้ผ่านสันเขาที่เปิดอยู่ ทำให้เกิดพื้นที่ที่มีภูมิประเทศไม่เป็นระเบียบ การชนครั้งใหญ่ที่ทะลุผ่านเปลือกน้ำแข็งทั้งหมดก็อาจเป็นอีกวิธีหนึ่งที่ทำให้มหาสมุทรใต้พื้นผิวปรากฏออกมา อย่างไรก็ตาม งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในปี 2026 ระบุว่าพื้นทะเลของยูโรปาอาจ "สงบ" ทางธรณีวิทยาในปัจจุบัน การจำลองโครงสร้างภายในที่เป็นซิลิเกตของดวงจันทร์ชี้ให้เห็นว่าเปลือกหินมีความแข็งแกร่งเกินกว่าจะแตกหักได้ด้วยแรงดึงดูดจากน้ำขึ้นน้ำลงในปัจจุบัน ซึ่งอาจจำกัดพลังงานเคมีที่มีอยู่สำหรับสิ่งมีชีวิตบนพื้นทะเล ตามแบบจำลองนี้ กระบวนการใด ๆ ที่สามารถรักษาสภาพที่เอื้อต่อการดำรงชีวิตบนพื้นทะเลของยูโรปาในปัจจุบันจึงต้องเป็นอิสระจากกิจกรรมทางธรณีวิทยาที่กำลังดำเนินอยู่.

องค์ประกอบ (Composition)

ยานสำรวจกาลิเลโอค้นพบว่ายูโรปามีโมเมนต์แม่เหล็กอ่อน ซึ่งเกิดจากสนามแม่เหล็กของดาวพฤหัสบดีที่เปลี่ยนแปลงไป ความแรงของสนามแม่เหล็กที่เส้นศูนย์สูตรแม่เหล็ก (ประมาณ 120 นาโนเทสลา) ที่เกิดจากโมเมนต์แม่เหล็กนี้มีค่าประมาณหนึ่งในหกของความแรงของสนามแม่เหล็กของแกนีมีด และหกเท่าของสนามแม่เหล็กของคาลิสโต การมีอยู่ของโมเมนต์เหนี่ยวนำนี้จำเป็นต้องมีชั้นของวัสดุที่มีการนำไฟฟ้าสูงอยู่ภายในยูโรปา ตัวเลือกที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดสำหรับบทบาทนี้คือมหาสมุทรน้ำเค็มเหลวขนาดใหญ่ใต้พื้นผิว นับตั้งแต่ยานอวกาศวอยเอเจอร์บินผ่านยูโรปาในปี 1979

นักวิทยาศาสตร์ได้ทำงานเพื่อทำความเข้าใจ

องค์ประกอบของวัสดุสีน้ำตาลแดง

ที่เคลือบรอยแตกและลักษณะอื่นๆ บน

พื้นผิวของยูโรปา หลักฐานทางสเปกโทรแกรม

บ่งชี้ว่าริ้วสีแดงเข้มกว่า และลักษณะต่างๆ บนพื้นผิวของยูโรปาอาจเป็น อุดมไปด้วยเกลือแร่ เช่น แมกนีเซียมซัลเฟต เกิดจากการระเหยของน้ำที่สะสมอยู่กรดซัลฟิวริกไฮเดรตผุดขึ้นมาจากภายใน

เป็นอีกหนึ่งคำอธิบายที่เป็นไปได้สำหรับ

ตรวจพบสารปนเปื้อนด้วยวิธีการทางสเปกโทรสโกปีใน ไม่ว่าในกรณีใด เนื่องจากวัสดุเหล่านี้ไม่มีสีหรือเป็นสีขาวเมื่อบริสุทธิ์ จึงต้องมีวัสดุอื่นอยู่ด้วยเพื่ออธิบายสีแดง และคาดว่าน่าจะเป็นสารประกอบกำมะถัน อีกสมมติฐานหนึ่งสำหรับบริเวณที่มีสีคือประกอบด้วยสารประกอบอินทรีย์ที่ไม่มีชีวิตซึ่งเรียกรวมกันว่าธาลิน ลักษณะทางสัณฐานวิทยาของหลุมอุกกาบาตและสันเขาบนยูโรปาชี้ให้เห็นถึงสิ่งนี้

วัสดุที่เป็นของเหลวไหลขึ้นมาจากรอยแตกซึ่งเกิดปฏิกิริยาไพโรไลซิสและเรดิโอไลซิส เพื่อให้เกิดโทลินสีต่างๆ บนยูโรปา จำเป็นต้องมีแหล่งวัตถุดิบ (คาร์บอน ไนโตรเจน และน้ำ) และแหล่งพลังงานเพื่อให้ปฏิกิริยาเกิดขึ้น สันนิษฐานว่าสิ่งเจือปนในเปลือกน้ำแข็งของยูโรปาเกิดขึ้นจากภายในในรูปของปรากฏการณ์ภูเขาไฟน้ำแข็งที่ผุดขึ้นมาบนพื้นผิว และสะสมมาจากอวกาศในรูปของฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ โทลินมีความสำคัญทางด้านชีววิทยาอวกาศ เนื่องจากอาจมีบทบาทในเคมีก่อนกำเนิดสิ่งมีชีวิตและการกำเนิดสิ่งมีชีวิตจากสิ่งไม่มีชีวิต.

การมีอยู่ของโซเดียมคลอไรด์ในมหาสมุทรภายในได้รับการเสนอแนะโดยลักษณะการดูดกลืนแสงที่ 450 นาโนเมตร ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของผลึก NaCl ที่ได้รับรังสี มีการตรวจพบในบริเวณที่เกิดความโกลาหล (chaos regions) โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล (HST) และสันนิษฐานว่าเป็นบริเวณที่มีการไหลขึ้นของน้ำใต้พื้นผิวเมื่อไม่นานมานี้ มหาสมุทรใต้พื้นดินของยูโรปามีคาร์บอนและถูกสังเกตพบในน้ำแข็งบนพื้นผิวในรูปของความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ภายใน Tara Regio ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการปรับพื้นผิวใหม่ทางธรณีวิทยาเมื่อไม่นานมานี้ การสังเกตการณ์ NIRSpec ของกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เว็ดสวิก (JWST) แสดงให้เห็นว่าซีกโลกเหนือมีน้ำแข็งผลึกอยู่ใต้พื้นผิวและน้ำแข็งอสัณฐานเป็นส่วนใหญ่บนพื้นผิว

ในภูมิภาคทาราและโพวิสในซีกโลกใต้ น้ำแข็งผลึกเป็นองค์ประกอบหลักทั้งบนพื้นผิวและชั้นลึก

บริเวณทั้งสองนี้มีแนวโน้มที่จะเกิดการตกผลึก (ซ้ำ)

ด้วยความร้อนอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากรังสีที่อยู่ใกล้ดาวพฤหัสบดีทำให้เกิดการเปลี่ยนสภาพเป็นอสัณฐานของอนุภาคที่ชั้นบนสุด 10 ไมครอน ภายในระยะเวลาไม่ถึง 15 วัน.

การประมวลผลใหม่ของสเปกตรัมอินฟราเรดเก่าของยานกาลิเลโอที่บันทึกจากยูโรปา เผยให้เห็นแถบการดูดกลืนแสงที่อ่อนมากที่ความยาวคลื่น 2.2 ไมโครเมตร ซึ่งระบุว่าเป็นแอมโมเนีย ตำแหน่งของแถบแสดงให้เห็นว่าแอมโมเนียมีอยู่ทั้งในรูปของแอมโมเนียไฮเดรตหรือแอมโมเนียมคลอไรด์ ความแรงของแถบมีความสัมพันธ์กับลักษณะพื้นผิวที่เป็นเส้นตรงหรือเป็นแถบ ซึ่งบ่งชี้ว่าแอมโมเนียเพิ่งผุดขึ้นมาจากด้านล่างผ่านปรากฏการณ์ภูเขาไฟน้ำแข็งแบบไหลบ่าหรือกลไกที่คล้ายคลึงกัน การมีอยู่ของแอมโมเนียในน้ำทะเลสามารถลดอุณหภูมิการละลายของน้ำแข็งได้อย่างมาก ส่งผลให้น้ำทะเลมีความหนาขึ้นและมีองค์ประกอบทางเคมีลดลง.

การแก้ไขสภาพแวดล้อมทางรังสี

(Radiation environment)

ระดับรังสีไอออนไนซ์ที่พื้นผิวของยูโรปาเทียบเท่ากับปริมาณรังสีต่อวันประมาณ 5.4 Sv (540 rem) ซึ่งเป็นปริมาณที่อาจทำให้มนุษย์ที่สัมผัสเป็นเวลาหนึ่งวันบนโลก (24 ชั่วโมง) ป่วยหนักหรือเสียชีวิตได้ หนึ่งวันบนยูโรปายาวกว่าหนึ่งวันบนโลกประมาณ 3.5 เท่า.

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭 /อำเภอเกาะลันตา

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

เรียบเรียงบทความภาษาอังกฤษ ไทย 🇹🇭

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

เคลียร์มิลลี่ 8888 🇹🇭

ประเทศไทย 2569 🇹🇭

วันที่ 17 เดือน เมษายน พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 23 : 05 น. 🇹🇭

#StellariumThailand🇹🇭

#ThailandBrandKingRama10👑🇹🇭

#KingRama10NumberOneInTheWorld👑🇹🇭

#QueenKlearmilly8888👑🇹🇭

#Klearmilly8888🇹🇭

https://youtube.com/shorts/jhIRUk4UujI?si=vmmywkcNTiVa9OXH

https://www.facebook.com/share/p/1E6dgNTNH9/

https://www.facebook.com/share/p/1BCTnx24rR/