Groundwater on Mars

🔥Pictures used to accompany the description:

1. Possible underground lake on Mars, based on found holes in the Martian surface formed by water.

2. The preservation and cementation of aeolian dune stratigraphy in Burns Cliff in Endurance Crater are thought to have been controlled by the flow of shallow groundwater.

Groundwater on Mars

Rain and snow were regular occurrences on Mars in the past, especially in the Noachian and early Hesperian epochs, Water was theorized to seep into the ground until it reached a formation that would not allow it to penetrate further (such a layer is called an aquitard and is believed to be impermeable). Water then accumulated forming a saturated layer. Deep aquifers may still exist,

Overviews

Researchers hypothesize, based on geological surface features of Mars and the results of numerical simulations, that several prominent features on the planet have been produced by the action of groundwater and that Mars may have had a planet-wide groundwater system, When water rose to the surface or near the surface, various minerals were deposited and sediments became cemented together. Some of the minerals were sulfates that were probably produced when water dissolved sulfur from underground rocks, and then became oxidized when it came into contact with the air. While traveling through the aquifer, the water passed through igneous rock basalt, which would have contained sulfur. In an aquifer, water occupies open space (Pore space) that lies between rock particles. This layer would spread out, eventually coming to be under most of the Martian surface. The top of this layer is called the water table. Calculations show that the water table on Mars was for a time 600 meters below the surface.

In September 2019, The InSight lander uncovered unexplained magnetic pulses, and magnetic oscillations consistent with an existing reservoir of liquid water deep underground Researchers have concluded that Gale Crater has experienced many episodes of groundwater surge with changes in the

groundwater chemistry. These chemical changes could support life.

2024 finding

In August 2024, A new analysis of data suggested the presence of liquid water on Mars, trapped in tiny cracks and pores of rock. deep in the outer crust of the planet. The findings came from NASA's InSight lander, which recorded four years' of Mars quakes. The analysis suggested the presence of water at depths of about six to 12 miles (10 to 20 km) below the Martian surface, The seismometer only took measurements from directly below the InSight lander. However, the researchers concluded that if the findings are representative of the rest of the Martian crust, there may be enough water in the crust to fill oceans up to a depth of 1 mile (1.6 km) on the planet's surface.

Layered terrain

Some locations on Mars show groups of layered rocks. Rock layers are present under the resistant caps of pedestal craters, on the floors of many large impact craters, and in the area called Arabia In some places the layers are arranged into regular patterns. It has been suggested that the layers were put into place by volcanoes, the wind, or by being at the bottom of a lake or sea. Calculations and simulations show that groundwater carrying dissolved minerals would surface in the same locations that have abundant rock layers. According to these ideas, deep canyons and large craters would receive water coming from the ground. Many craters in the Arabia area of Mars contain groups of layers. Some of these layers may have resulted from climate change.

The tilt of the rotational axis of Mars has repeatedly changed in the past. Some changes are large. Because of these variations of climate, at times the atmosphere of Mars would have been much thicker and contained more moisture. The amount of atmospheric dust also has increased and decreased. It is believed that these frequent changes helped to deposit material in craters and other low places. The rising of mineral-rich ground water cemented these materials. The model also predicts that after a crater is full of layered rocks, additional layers will be laid down in the area around the crater. So, the model predicts that layers may also have formed in Intercrater regions; layers in these regions have been observed. Layers can be hardened by the action of groundwater. Martian ground water probably moved hundreds of kilometers, and in the process it dissolved many minerals from the rock it passed through. When ground water surfaces in low areas containing sediments, water evaporates in the thin atmosphere and leaves behind minerals as deposits and/or cementing agents. Consequently, layers of dust could not later easily erode away since they were cemented together. On Earth, mineral-rich waters often evaporate forming large deposits of various types of salts and other minerals. Sometimes water flows through Earth's aquifers, and then evaporates at the surface just as is hypothesized for Mars. One location this occurs on Earth is the Great Artesian Basin of Australia, On Earth the hardness of many sedimentary rocks, like sandstone, is largely due to the cement that was put in place as water passed through., In February 2019, European scientists published geological evidence of an ancient planet-wide groundwater system that was, arguably, connected to a putative vast ocean.

Inverted terrain

Many areas on Mars show inverted relief. In those places, former stream channels are displayed as raised beds, instead of stream valleys. Raised beds form when old stream channels become filled with material that is resistant to erosion. After later erosion removes surrounding soft materials, more resistant materials that were deposited in the stream bed are left behind. Lava is one substance that can flow down valleys and produce such inverted terrain. However, fairly loose materials can get quite hard and erosion resistant when cemented by minerals. These minerals can come from groundwater. It is thought that a low point, like a valley focuses groundflow, so more water and cements move into it, and this results in a greater degree of cementation. Terrain inversion can also happen without cementation by groundwater, however. If a surface is being eroded by wind, the necessary contrast in erodibility can arise simply from variations in grain size of loose sediments. Since wind can carry away sand but not cobbles, for example, a channel bed rich in cobbles could form an inverted ridge if it was originally surrounded by much finer sediments, even if the sediments were not cemented. This effect has been invoked for channels in Saheki crater. Places on Mars that contain layers in the bottoms of craters often also have inverted terrain.

Evidence for groundwater upwelling

Spacecraft sent to Mars provided a wealth of evidence for groundwater being a major cause of many rock layers on the planet. The Opportunity rover studied some areas with sophisticated instruments. Opportunity's observations showed that groundwater repeatedly had risen to the surface. Evidence for water coming to the surface a number of times include hematite concretions (called "blue berries"), cementation of sediments, alteration of sediments, and clasts or skeletons of formed crystals.

To produce skeleton crystals, dissolved minerals were deposited as mineral crystals, and then the crystals were dissolved when more water came to the surface at a later time. The shape of the crystals could still be made out. Opportunity found hematite and sulfates in many places as it traveled on the surface of Mars, so it is assumed that the same types of deposits are widespread, just as predicted by the model.

Orbiting probes showed that the type of rock around Opportunity was present in a very large area that included Arabia, which is about as large as Europe. A spectroscope, called CRISM, on the Mars Reconnaissance Orbiter found sulfates in many of the same places that the upwelling water model had predicted, including some areas of Arabia. The model predicted deposits in Valles Marineris canyons; these deposits have been observed and found to contain sulfates. Other locations predicted to have upwelling water, for example chaos regions and canyons associated with large outflows, have also been found to contain sulfates. Layers occur in the types of locations predicted by this model of groundwater evaporating at the surface. They were discovered by the Mars Global Surveyor and HIRISE onboard Mars Reconnaissance Orbiter. Layers have been observed around the site that Opportunity landed and in nearby Arabia. The ground under the cap of pedestal craters sometimes displays numerous layers. The cap of a pedestal crater protects material under it from eroding away. It is accepted that the material that now is only found under the pedestal crater's cap formerly covered the whole region. Hence, layers now just visible under pedestal craters once covered the whole area. Some craters contain mounds of layered material that reach above the crater's rim. Gale Crater and Crommelin (Martian crater) are two craters that hold large mounds. Such tall mounds were formed, according to this model, by layers that first filled the crater, and then continued to build up around the surrounding region. Later erosion removed material around the crater, but left a mound in the crater that was higher than its rim. Note that although the model predicts upwelling and evaporation that should have produced layers in other areas (Northern lowlands), these areas do not show layers because the layers were formed long ago in the Early Hesperian Epoch and were therefore subsequently buried by later deposits. Strong evidence for groundwater making lakes in deep craters was described by a group of European scientists in February 2019. Craters examined did not show inlets or outlets; therefore, water for the lake would have come from the ground. These craters had floors lying roughly 4000 m below Martian 'sea level. Features and minerals on the floors of these craters could only have formed in the presence of water. Some of the features were deltas and terraces, Some of the craters studied were Oyama, Pettit, Sagan, Tombaugh, Mclaughlin, du Martheray, Nicholson, Curie, and Wahoo. It seems that if a crater was deep enough, water came out of the ground and a lake was formed.

Doctorate Degree (Ph.D) 🇹🇭

Surveyor / Recorder

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Location: Koh Lanta Island 🇹🇭

Saladan Subdistrict, Koh Lanta District, Krabi

Province, Thailand 🇹🇭

Compiled articles in English, Thai 🇹🇭

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Queen Klearmilly 8888 👑🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

June 26, 2026, 05 : 05 a.m 🇹🇭

__________+++

น้ำใต้ดินบนดาวอังคาร

(Groundwater on Mars)

ภาพที่ใช้ประกอบคำอธิบาย :

1. อาจมีทะเลสาบใต้ดินบนดาวอังคาร โดยอ้างอิงจากหลุมที่พบในพื้นผิวดาวอังคารซึ่งเกิดจากน้ำ[

2.. เชื่อกันว่าการรักษา และการเชื่อมประสานของชั้นหินทรายที่เกิดจากลมพัดใน Burns Cliff ใน Endurance Crater นั้นถูกควบคุมโดยการไหลของน้ำใต้ดินตื้น.

น้ำใต้ดินบนดาวอังคาร

(Groundwater on Mars)

ในอดีต ฝนและหิมะเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นประจำบนดาวอังคาร โดยเฉพาะในยุคโนอาเคียนและยุคเฮสเปเรียนตอนต้น มีทฤษฎีว่าน้ำซึมลงสู่พื้นดินจนกระทั่งถึงชั้นหินที่ไม่ยอมให้น้ำซึมผ่านเข้าไปได้อีก (ชั้นหินดังกล่าวเรียกว่าชั้นหินกันน้ำ และเชื่อกันว่าไม่สามารถซึมผ่านได้) จากนั้นน้ำก็จะสะสมตัวกลายเป็นชั้นหินอิ่มตัว ชั้นหินอุ้มน้ำลึกอาจยังคงมีอยู่

ภาพรวม

(Overview)

นักวิจัยตั้งสมมติฐานโดยอิงจากลักษณะทางธรณีวิทยาบนพื้นผิวของดาวอังคาร และผลลัพธ์จากการจำลองเชิงตัวเลขว่า ลักษณะเด่นหลายประการบนดาวเคราะห์ดวงนี้เกิดจากการกระทำของน้ำใต้ดิน และดาวอังคารอาจเคยมีระบบน้ำใต้ดินครอบคลุมทั่วทั้งดวง เมื่อน้ำผุดขึ้นสู่พื้นผิวหรือใกล้พื้นผิว แร่ธาตุต่างๆ จะถูกสะสมและตะกอนจะยึดติดกัน แร่ธาตุบางชนิดเป็นซัลเฟตซึ่งอาจเกิดขึ้นเมื่อน้ำละลายกำมะถันจากหินใต้ดิน แล้วเกิดการออกซิเดชันเมื่อสัมผัสกับอากาศ ในขณะที่ไหลผ่านชั้นหินอุ้มน้ำ น้ำจะไหลผ่านหินบะซอลต์ซึ่งเป็นหินอัคนีที่มีกำมะถันเป็นองค์ประกอบ ในชั้นหินอุ้มน้ำ น้ำจะอยู่ในช่องว่าง (ช่องว่างรูพรุน) ที่อยู่ระหว่างอนุภาคหิน ชั้นนี้จะแผ่ขยายออกไป จนในที่สุดก็จะอยู่ใต้พื้นผิวส่วนใหญ่ของดาวอังคาร ส่วนบนสุดของชั้นนี้เรียกว่าระดับน้ำใต้ดิน การคำนวณแสดงให้เห็นว่าระดับน้ำใต้ดินบนดาวอังคารเคยอยู่ต่ำกว่าพื้นผิว 600 เมตร ในเดือนกันยายน 2019 ยานลงจอด InSight ได้ค้นพบคลื่นแม่เหล็กที่ไม่สามารถอธิบายได้ และการแกว่งของแม่เหล็กที่สอดคล้องกับแหล่งกักเก็บน้ำเหลวที่มีอยู่ลึกใต้ดิน นักวิจัยสรุปว่าปล่องภูเขาไฟ Gale ประสบกับเหตุการณ์น้ำใต้ดินพุ่งขึ้นหลายครั้งพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงทางเคมีของน้ำใต้ดิน การเปลี่ยนแปลงทางเคมีเหล่านี้อาจสนับสนุนสิ่งมีชีวิต

การค้นพบปี 2024

(2024 Discovery)

ในเดือนสิงหาคม ปี 2024 การวิเคราะห์ข้อมูลใหม่ชี้ให้เห็นถึงการมีอยู่ของน้ำในสถานะของเหลวบนดาวอังคาร ซึ่งถูกกักเก็บไว้ในรอยแตกและรูพรุนเล็กๆ ของหินที่อยู่ลึกเข้าไปในเปลือกนอกของดาวเคราะห์

ผลการค้นพบนี้ได้มาจากยานสำรวจ InSight ของ NASA ซึ่งบันทึกแผ่นดินไหวบนดาวอังคารเป็นเวลาสี่ปี การวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่ามีน้ำอยู่ที่ระดับความลึกประมาณ 6 ถึง 12 ไมล์ (10 ถึง 20 กิโลเมตร) ใต้พื้นผิวดาวอังคาร เครื่องวัดแผ่นดินไหวทำการวัดเฉพาะบริเวณใต้ยาน InSight เท่านั้น อย่างไรก็ตาม นักวิจัยสรุปว่า หากผลการค้นพบนี้เป็นตัวแทนของเปลือกดาวอังคารส่วนที่เหลือ อาจมีน้ำในเปลือกดาวอังคารมากพอที่จะเติมเต็มมหาสมุทรได้ลึกถึง 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร) บนพื้นผิวของดาวเคราะห์.

ภูมิประเทศเป็นชั้นๆ

(The terrain is layered)

บางพื้นที่บนดาวอังคารแสดงให้เห็นกลุ่มหินที่เรียงตัวเป็นชั้นๆ ชั้นหินเหล่านี้พบอยู่ใต้ชั้นหินแข็งของหลุมอุกกาบาต บนพื้นของหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่หลายแห่ง และในบริเวณที่เรียกว่า อาระเบีย ในบางแห่งชั้นหินเรียงตัวเป็นรูปแบบที่สม่ำเสมอ มีการสันนิษฐานว่าชั้นหินเหล่านี้เกิดขึ้นจากภูเขาไฟ ลม หรือจากการอยู่ก้นทะเลสาบหรือทะเล การคำนวณและการจำลองแสดงให้เห็นว่า น้ำใต้ดินที่นำพาแร่ธาตุที่ละลายอยู่จะผุดขึ้นมาในบริเวณเดียวกันกับที่มีชั้นหินอยู่มากมาย ตามแนวคิดเหล่านี้ หุบเขาลึกและหลุมอุกกาบาตขนาดใหญ่จะได้รับน้ำจากใต้ดิน หลุมอุกกาบาตหลายแห่งในพื้นที่อาระเบียของดาวอังคารประกอบด้วยชั้นหินหลายชั้น ชั้นดินบางส่วนเหล่านี้อาจเกิดจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ.

มุมเอียงของแกนหมุนของดาวอังคารมีการเปลี่ยนแปลงซ้ำแล้วซ้ำเล่าในอดีต การเปลี่ยนแปลงบางครั้งมีขนาดใหญ่ เนื่องจากความแปรปรวนของสภาพภูมิอากาศเหล่านี้ บางครั้งชั้นบรรยากาศของดาวอังคารจึงอาจหนาแน่นกว่าและมีความชื้นมากกว่า ปริมาณฝุ่นละอองในชั้นบรรยากาศก็เพิ่มขึ้นและลดลงเช่นกัน เชื่อกันว่าการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งเหล่านี้ช่วยให้เกิดการสะสมของวัสดุในหลุมอุกกาบาตและพื้นที่ต่ำอื่นๆ น้ำใต้ดินที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุได้ช่วยยึดเกาะวัสดุเหล่านี้ไว้ แบบจำลองยังทำนายว่าหลังจากที่หลุมอุกกาบาตเต็มไปด้วยหินชั้นแล้ว ชั้นเพิ่มเติมจะถูกสะสมลงในบริเวณรอบๆ หลุมอุกกาบาต ดังนั้นแบบจำลองจึงทำนายว่าอาจมีการก่อตัวของชั้นในบริเวณระหว่างหลุมอุกกาบาตด้วย ซึ่งมีการสังเกตพบชั้นในบริเวณเหล่านี้แล้ว ชั้นเหล่านี้สามารถแข็งตัวได้ด้วยการกระทำของน้ำใต้ดิน น้ำใต้ดินบนดาวอังคารอาจเคลื่อนที่ไปไกลหลายร้อยกิโลเมตร และในกระบวนการนั้น มันได้ละลายแร่ธาตุหลายชนิดจากหินที่มันไหลผ่าน เมื่อน้ำใต้ดินผุดขึ้นสู่ผิวดินในพื้นที่ต่ำที่มีตะกอน น้ำจะระเหยไปในชั้นบรรยากาศที่เบาบาง และทิ้งแร่ธาตุไว้เป็นตะกอนและ/หรือสารยึดเกาะ ดังนั้น ชั้นฝุ่นจึงไม่สามารถถูกกัดเซาะออกไปได้ง่ายในภายหลัง เนื่องจากมันถูกยึดติดกันด้วยสารยึดเกาะ บนโลก น้ำที่มีแร่ธาตุสูงมักระเหยไป ทำให้เกิดตะกอนขนาดใหญ่ของเกลือและแร่ธาตุชนิดต่างๆ บางครั้งน้ำไหลผ่านชั้นหินอุ้มน้ำของโลก แล้วระเหยไปที่ผิวดิน ดังเช่นที่สันนิษฐานไว้สำหรับดาวอังคาร หนึ่งในสถานที่บนโลกที่เกิดปรากฏการณ์นี้คือแอ่งน้ำบาดาลขนาดใหญ่ของออสเตรเลีย บนโลกนี้ ความแข็งของหินตะกอนหลายชนิด เช่น หินทราย ส่วนใหญ่เกิดจากซีเมนต์ที่เกิดขึ้นเมื่อน้ำไหลผ่าน ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ 2019

นักวิทยาศาสตร์ชาวยุโรปได้เผยแพร่หลักฐานทางธรณีวิทยาเกี่ยวกับระบบน้ำใต้ดินโบราณที่ครอบคลุมทั่วทั้งดาวเคราะห์ ซึ่งอาจเชื่อมต่อกับมหาสมุทรขนาดใหญ่ที่สันนิษฐานไว้.

ภูมิประเทศที่กลับหัว

(Upside down landscape)

หลายพื้นที่บนดาวอังคารแสดงลักษณะภูมิประเทศแบบกลับหัว ในบริเวณเหล่านั้น ร่องน้ำเก่าจะปรากฏเป็นเนินสูงแทนที่จะเป็นหุบเขา เนินสูงเกิดขึ้นเมื่อร่องน้ำเก่าถูกถมด้วยวัสดุที่ทนต่อการกัดเซาะ หลังจากนั้นการกัดเซาะจะกำจัดวัสดุที่อ่อนนุ่มโดยรอบออกไป ทำให้เหลือวัสดุที่ทนทานกว่าซึ่งสะสมอยู่ในร่องน้ำ ลาวาเป็นสารชนิดหนึ่งที่สามารถไหลลงหุบเขาและทำให้เกิดภูมิประเทศแบบกลับหัวได้ อย่างไรก็ตาม วัสดุที่ค่อนข้างหลวมสามารถแข็งตัวและทนต่อการกัดเซาะได้มากเมื่อถูกเชื่อมประสานด้วยแร่ธาตุ แร่ธาตุเหล่านี้อาจมาจากน้ำใต้ดิน เชื่อกันว่าจุดต่ำ เช่น หุบเขา จะทำให้การไหลของน้ำใต้ดินเข้มข้นขึ้น ดังนั้นจึงมีน้ำและสารเชื่อมประสานไหลเข้าไปมากขึ้น ส่งผลให้เกิดการเชื่อมประสานในระดับที่มากขึ้น อย่างไรก็ตาม การพลิกลับของภูมิประเทศสามารถเกิดขึ้นได้โดยไม่ต้องอาศัยการเชื่อมประสานจากน้ำใต้ดิน หากพื้นผิวถูกกัดเซาะโดยลม ความแตกต่างที่จำเป็นในความสามารถในการกัดเซาะสามารถเกิดขึ้นได้ง่ายๆ จากความแปรผันของขนาดเม็ดตะกอนที่หลวม ตัวอย่างเช่น เนื่องจากลมสามารถพัดพาเอาทรายไปได้ แต่ไม่สามารถพัดพาหินกรวดไปได้ ดังนั้นพื้นร่องน้ำที่มีหินกรวดจำนวนมากอาจก่อตัวเป็นสันนูนกลับหัวได้ หากเดิมทีบริเวณนั้นล้อมรอบด้วยตะกอนที่ละเอียดกว่ามาก แม้ว่าตะกอนเหล่านั้นจะไม่ได้เชื่อมติดกันก็ตาม ปรากฏการณ์นี้ถูกนำมาใช้กับร่องน้ำในปล่องภูเขาไฟซาเฮกิ สถานที่บนดาวอังคารที่มีชั้นต่างๆ อยู่ที่ก้นปล่องภูเขาไฟ มักจะมีภูมิประเทศแบบกลับหัวด้วยเช่นกัน.

หลักฐานการไหลขึ้นของน้ำใต้ดิน ยานอวกาศที่ส่งไปยังดาวอังคารได้ให้หลักฐานมากมายว่าน้ำใต้ดินเป็นสาเหตุหลักของชั้นหินหลายชั้นบนดาวเคราะห์ ยานสำรวจ Opportunity ได้ศึกษาบางพื้นที่ด้วยเครื่องมือที่ซับซ้อน การสังเกตการณ์ของ Opportunity แสดงให้เห็นว่าน้ำใต้ดินได้ไหลขึ้นสู่ผิวดินซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลักฐานของน้ำที่ไหลขึ้นสู่ผิวดินหลายครั้ง ได้แก่ ก้อนเฮมาไทต์ (เรียกว่า "บลูเบอร์รี่") การเชื่อมประสานของตะกอน การเปลี่ยนแปลงของตะกอน และเศษหรือโครงร่างของผลึกที่ก่อตัวขึ้น ในการสร้างผลึกโครงร่าง แร่ธาตุที่ละลายจะถูกสะสมเป็นผลึกแร่ จากนั้นผลึกจะละลายเมื่อมีน้ำไหลขึ้นสู่ผิวดินมากขึ้นในภายหลัง รูปร่างของผลึกยังคงสามารถมองเห็นได้ ยานออปพอร์ทูนิตี้พบแร่ฮีมาไทต์และซัลเฟตในหลายจุดขณะเดินทางบนพื้นผิวของดาวอังคาร ดังนั้นจึงสันนิษฐานได้ว่าแหล่งแร่ประเภทเดียวกันนี้แพร่หลายไปทั่วตามที่แบบจำลองได้คาดการณ์ไว้.

ยานสำรวจอวกาศแสดงให้เห็นว่าหินประเภทที่พบรอบยานออปพอร์ทูนิตี้มีอยู่ทั่วไปในพื้นที่ขนาดใหญ่มาก ซึ่งรวมถึงคาบสมุทรอาหรับ ซึ่งมีขนาดพอๆ กับทวีปยุโรป เครื่องมือวัดสเปกตรัมที่เรียกว่า CRISM บนยานสำรวจดาวอังคาร Mars Reconnaissance Orbiter พบซัลเฟตในหลายๆ ที่ซึ่งแบบจำลองการไหลขึ้นของน้ำใต้ดินได้ทำนายไว้ รวมถึงบางพื้นที่ในคาบสมุทรอาหรับ แบบจำลองดังกล่าวทำนายว่าจะมีแหล่งสะสมอยู่ในหุบเขา Valles Marineris และได้มีการสังเกตพบแหล่งสะสมเหล่านี้แล้วว่ามีซัลเฟตอยู่ นอกจากนี้ยังพบว่าสถานที่อื่นๆ ที่ทำนายว่าจะมีน้ำใต้ดินไหลขึ้น เช่น บริเวณที่มีลักษณะเป็นแอ่งน้ำ และหุบเขาที่เกี่ยวข้องกับการไหลออกของน้ำปริมาณมาก ก็มีซัลเฟตอยู่เช่นกัน ชั้นหินเหล่านี้พบได้ในสถานที่ประเภทที่แบบจำลองการระเหยของน้ำใต้ดินขึ้นสู่ผิวดินทำนายไว้ พวกมันถูกค้นพบโดยยานสำรวจดาวอังคาร Mars Global Surveyor และยานสำรวจอวกาศ HIRISE บนยาน Mars Reconnaissance Orbiter มีการสังเกตพบชั้นดินรอบบริเวณที่ยานออปพอร์ทูนิตี้ลงจอดและในบริเวณใกล้เคียงอย่างอาระเบีย พื้นดินใต้ฝาครอบของหลุมอุกกาบาตแบบฐานยกบางครั้งแสดงให้เห็นชั้นดินจำนวนมาก ฝาครอบของหลุมอุกกาบาตแบบฐานยกช่วยปกป้องวัสดุที่อยู่ข้างใต้จากการกัดเซาะ เป็นที่ยอมรับกันว่าวัสดุที่พบอยู่ใต้ฝาครอบของหลุมอุกกาบาตแบบฐานยกในปัจจุบันนั้นเคยปกคลุมพื้นที่ทั้งหมดมาก่อน ดังนั้นชั้นดินที่มองเห็นได้ใต้หลุมอุกกาบาตแบบฐานยกในปัจจุบันจึงเคยปกคลุมพื้นที่ทั้งหมดมาก่อน หลุมอุกกาบาตบางแห่งมีเนินดินที่ประกอบด้วยชั้นวัสดุสูงตระหง่านขึ้นเหนือขอบหลุมอุกกาบาต หลุมอุกกาบาตเกลและหลุมอุกกาบาตโครมเมลิน (หลุมอุกกาบาตบนดาวอังคาร) เป็นสองหลุมอุกกาบาตที่มีเนินดินขนาดใหญ่ เนินดินสูงเหล่านี้เกิดขึ้นจากชั้นดินที่เติมเต็มหลุมอุกกาบาตก่อน แล้วจึงก่อตัวขึ้นรอบบริเวณโดยรอบตามแบบจำลองนี้ ต่อมาการกัดเซาะได้กำจัดวัสดุรอบปล่องภูเขาไฟออกไป แต่ทิ้งเนินดินไว้ในปล่องภูเขาไฟซึ่งสูงกว่าขอบปล่อง โปรดสังเกตว่าถึงแม้แบบจำลองจะทำนายการไหลขึ้นของน้ำและการระเหยที่ควรจะทำให้เกิดชั้นหินในพื้นที่อื่นๆ (ที่ราบต่ำทางเหนือ) แต่พื้นที่เหล่านี้กลับไม่ปรากฏชั้นหินเนื่องจากชั้นหินเหล่านั้นก่อตัวขึ้นนานแล้วในยุคเฮสเปเรียนตอนต้น และจึงถูกฝังกลบด้วยตะกอนที่ทับถมในภายหลัง

กลุ่มนักวิทยาศาสตร์ชาวยุโรปได้เปิดเผยหลักฐานที่แน่ชัดว่าน้ำใต้ดินก่อให้เกิดทะเลสาบในหลุมอุกกาบาตลึกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2019 หลุมอุกกาบาตที่ตรวจสอบไม่พบทางเข้าหรือทางออกของน้ำ ดังนั้นน้ำในทะเลสาบจึงต้องมาจากใต้ดิน หลุมอุกกาบาตเหล่านี้มีพื้นอยู่ลึกประมาณ 4,000 เมตรต่ำกว่าระดับน้ำทะเลของดาวอังคาร ลักษณะทางธรณีวิทยาและแร่ธาตุบนพื้นหลุมอุกกาบาตเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีน้ำอยู่เท่านั้น

ลักษณะทางธรณีวิทยาบางส่วนได้แก่ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำและเนินดินขั้นบันได ปล่องภูเขาไฟที่ได้รับการศึกษา ได้แก่ โอะยามะ เพตติท ซาแกน ทอมบอห์ แมคลาฟลิน ดูมาร์เธอเรย์ นิโคลสัน คูรี และวาฮู ดูเหมือนว่าหากปล่องภูเขาไฟลึกพอ น้ำจะผุดขึ้นมาจากพื้นดินและก่อตัวเป็นทะเลสาบ.

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

ผู้เขียนบทความ ภาษาอังกฤษ, ไทย 🇹🇭

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

ควีน เคลียร์มิลลี่ 8888 👑🇹🇭

ประเทศไทย 2569 🇹🇭

วันที่ 26 เดือน มิถุนายน พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 05 : 50 น.🇹🇭