Two ancient gold rings, estimated to be 2,000-3,000 years old, have been discovered at the Don Yai Thong archaeological site in Phetchaburi Province, Thailand, reflecting the role of...Thailand, in the past, was one of the world's most important port cities and a UNESCO World Heritage site. Indian merchants and traders from various regions around the world brought their respective countries' goods to trade with Thailand. One notable artifact is a seal ring inscribed with Brahmi script, dating back approximately 2,000-3,000 years, reflecting the trade relationship between Thailand and India. At that time, Thailand, or Siam (the old name of Thailand), was a central meeting point for merchants from around the world to buy, sell, and exchange goods. Thailand was a great meeting place known to merchants from all over the globe, a land of prosperity and abundant natural resources desired by foreign nations. This led to Thailand earning the nickname from visitors...
"Suvarnabhumi" literally translates to "Land of Gold, Land of Dharma." It signifies a land abundantly rich in the necessities for human life. It appears in Buddhist scriptures, in the Jataka tales (stories of Buddhism with a long history), such as the Mahajanaka Jataka, which tells of Prince Mahajanaka traveling to trade.
Suvarnabhumi, the landmass of present-day Thailand, split open in the sea during the Third Buddhist Council in 234 CE. Emperor Ashoka sent Buddhist missionaries to spread Buddhism in Suvarnabhumi, or Thailand, led by Venerable Sona and Venerable Uttara. Upon their arrival, they subdued the sea monsters that were plaguing the people of Suvarnabhumi. (The Thai people) gained the reverence of the people of Suvarnabhumi. Then, he expounded the Brahmajalasutta. It is noteworthy that when subduing the sea monster, he recited Buddhist protective verses. To protect the island of Suvarnabhumi, it was also known as Suvarnadweep, which means "Golden Island" or "the Golden Axe Handle of Thailand." Suvarnabhumi refers to the mainland, while "Suvarnadweep" is an island adjacent to it. Suvarnabhumi Airport is shaped like a human handprint. In a relaxed manner, and based on historical records, "Koh Lanta," Krabi Province, Thailand, is a uniquely tranquil island and the only island located in the Andaman Sea that connects to the Indian Ocean. Historically, Koh Lanta, evidenced by numerous historical photographs, was an important port in southern Thailand, a primary stopover for Indian merchants and traders traveling from other regions of the world seeking shelter from the winds. The monsoon season preceded their journey into Thailand, where they brought goods to trade with wealthy Thais in various important port cities. And since the Jataka tales state that Suvarnabhumi was located east of India, which is Thailand, considering a world map, it can be further assumed that Suvarnabhumi was the landmass of Thailand. Considering archaeological evidence documenting the flourishing of Buddhism, it is found that the city of Nakhon Pathom was built...
Dvaravati period is the oldest in the world.
Around the 6th century B.E. (Buddhist Era).
The period between 501 and 600 AD was a crucial time. In Thai history, its most notable feature is...The origin of "Buddha images," which involved the creation of Buddha images...The hole appeared for the first time in the world, in Thailand. Created by the king as a means of support Tough mind.
Historical records and ancient texts documenting Southeast Asia agree that Thailand was a major center of global maritime trade routes. This is crucial evidence reflecting the trade, cultural, and contact relations between Thailand's Suvarnabhumi region and India during Thailand's early history. On July 2, 2026, the Director-General of the Fine Arts Department assigned Ms. Nipa Sangkhanakinth, Director of the Fine Arts Office Region 1, Ratchaburi, to lead a team of archaeologists and experts to urgently collect human skeletons and artifacts from excavation sites. The area was experiencing problems with groundwater, salinity, and moisture accumulation from the rainy season, significant factors accelerating the decomposition of the skeletons and the rapid corrosion of bronze artifacts.
The Faculty of Archaeology, Silpakorn University, Thailand, and experts in ancient languages from the Fine Arts Department have analyzed the inscription and determined it to be ancient Indian Brahmi script, dating back to the 5th-7th centuries CE, or approximately 2,000-3,000 years ago. It reads "Pussarachitas," meaning "of Pusarachita," which refers to "one protected by the Pushya constellation." They hypothesize that the ring's owner was likely a person of the Vaishya caste, or the merchant class, reflecting trade networks and contact with other civilizations.
The ring in question is from ancient India in Thailand. The other gold ring has no additional patterns or decorations. The two gold rings have now been sent to Phra Nakhon Khiri National Museum for conservation and further study. Every discovery of ancient artifacts in Thailand is a great piece of Thailand's history showcased to the world. These rings confirm and help tell the story of people from almost 2,000-3,000 years ago; they are a cultural heritage passed down from the past, a tangible ancient artifact.
Compose articles in English, Chinese, Arabic, German, Thai, Japanese, Hindi (Indian) 🇹🇭
By: Ms. Ratcharinda Teachaprasarn 👑🇹🇭
Queen Klearmilly 8888 👑🇹🇭
Thailand 2026 🇹🇭
July 13, 2026, 10 : 09 a.m 🇹🇭
----------------+++
在泰國佛丕府東亞通考古遺址發現了兩枚距今約2000至3000年的古代金戒指，反映了…
泰國在過去曾是世界上最重要的港口城市之一，也是聯合國教科文組織世界遺產。來自世界各地的印度商人和貿易者將各自國家的商品帶到泰國進行貿易。一件著名的文物是一枚刻有婆羅米文的印章戒指，其歷史可追溯到大約2000至3000年前，反映了泰國和印度之間的貿易往來。當時，泰國，或稱為暹羅（泰國的古稱），是世界各地商人進行商品買賣和交換的中心。泰國是全球商人熟知的貿易樞紐，也是一片富饒之地，擁有豐富的天然資源，吸引外國的目光。這使得泰國贏得了遊客的暱稱…
“Suvarnabhumi”字面意思是“黃金之地，法地”，象徵著一片物產豐饒、人類生活所需一應俱全的土地。它出現在佛教經典《本生經》（佛教悠久歷史的故事）中，例如《摩訶迦那迦本生經》，講述了摩訶迦那迦王子外出經 商的故事。
西元234年第三次佛教結集期間，素萬那普（今泰國的陸地）從海中裂開。阿育王派遣由索納法師和烏塔拉法師率領的佛教傳教士前往素萬那普（即泰國）傳播佛教。他們抵達後，降伏了困擾素萬那普人民的海怪。
（泰國人）贏得了素萬那普人民的尊敬。之後，他闡釋了《梵天經》。值得注意的是，在降伏海怪時，他吟誦了佛教護身偈。
為了保護素萬那普島，它也被稱為素萬那普，意思是“黃金島”或“泰國的金斧柄”。Suvarnabhumi 指的是大陸，而「Suvarnadweep」是與其相鄰的島嶼。素萬那普機場的形狀像人的手印。
根據歷史記載，位於泰國甲米府的蘭塔島（Koh Lanta）是一座寧靜祥和的島嶼，也是安達曼海中唯一一座與印度洋相連的島嶼。歷史上，蘭塔島曾是泰國南部的重要港口，這點從許多歷史照片中可見一斑。當時，來自世界各地的印度商人和貿易者為了躲避強風，會在此停留避難。
季風季節到來之前，他們啟程前往泰國，在那裡他們帶著貨物與各個重要港口城市的富裕泰國人進行交易。根據《本生經》記載，素萬那普位於印度以東，即泰國境內。參考世界地圖，可以進一步推論素萬那普就是泰國的領土。結合考古證據，可以發現佛統府（Nakhon Pathom）建於…
墮羅缽底是世界上最古老的時期。
約西元前6世紀（佛教紀元）。
西元501年至600年是一個關鍵時期。
在泰國歷史上，它最顯著的特徵是…
「佛像」的起源，即佛像的製作…
這個洞是世界上首次出現在泰國的。
由國王設立，旨在維持生計。意志堅強
歷史記載和古代文獻一致認為，泰國曾是全球海上貿易路線的重要樞紐。這是反映泰國早期歷史時期素萬那普地區與印度之間貿易、文化和聯繫的重要證據。 2026年7月2日，泰國藝術廳廳長指派拉差汶裡府第一區藝術辦公室主任尼帕·桑卡納金女士率領一支考古學家和專家團隊，緊急從發掘現場收集人類骨骼和文物。該地區正面臨地下水、鹽鹼化和雨季潮濕等問題，這些因素顯著加速了骨骼的腐爛和青銅器文物的快速腐蝕。
泰國西那空大學考古學院和美術系古代語言專家對這枚戒指上的銘文進行了分析，確定其為古印度婆羅米文，年代可追溯至公元5至7世紀，距今約2000至3000年。銘文內容為“Pussarachitas”，意為“普薩拉奇塔的”，指的是“受普薩拉奇塔星宿庇護者”。他們推測，戒指的主人很可能是吠舍種姓（Vaishya）的人，即商人階層，這反映了當時的貿易網絡以及與其他文明的交流。這枚戒指產自泰國，屬於古印度時期。另一枚金戒指則沒有其他圖案或裝飾。
這兩枚金戒指現已送往帕那空奇里國家博物館進行保護和進一步研究。在泰國發現的每一件古代文物，都是向世界展示泰國歷史的一大亮點。這兩枚戒指印證並講述了近兩三千年前人類的故事；它們是傳承下來的文化遺產，是實實在在的古代文物。
本文作者（英文、中文、阿拉伯文、德文、泰文、日文、印地文）🇹🇭
女士：Ratcharinda Teachaprasarn 👑🇹🇭
Queen Klearmilly 8888 👑🇹🇭
泰國 2026 🇹🇭
2026年7月13日 上午 10:09 🇹🇭
---------------+++
تم اكتشاف خاتمين ذهبيين قديمين، يُقدر عمرهما بين 2000 و3000 عام، في موقع دون ياي ثونغ الأثري في مقاطعة فيتشابوري بتايلاند، مما يعكس دور...
كانت تايلاند، في الماضي، إحدى أهم المد ن المينائية في العالم وموقعًا للتراث العالمي لليونسكو. جلب التجار الهنود وتجار من مختلف أنحاء العالم بضائع بلدانهم للتجارة مع تايلاند. ومن بين القطع الأثرية البارزة خاتم ختم منقوش بالخط البراهمي، يعود تاريخه إلى ما يقارب 2000-3000 عام، ويعكس العلاقات التجارية بين تايلاند والهند. في ذلك الوقت، كانت تايلاند، أو سيام (الاسم القديم لتايلاند)، نقطة التقاء مركزية للتجار من جميع أنحاء العالم لشراء وبيع وتبادل البضائع. كانت تايلاند ملتقىً هامًا للتجار من جميع أنحاء العالم، أرضًا مزدهرة غنية بالموارد الطبيعية التي كانت مطمعًا للدول الأجنبية. وقد أدى ذلك إلى اكتساب تايلاند لقبًا من الزوار...
"سوفارنابومي" تعني حرفياً "أرض الذهب، أرض الدارما". وهي تشير إلى أرض غنية بوفرة بضروريات الحياة البشرية.
يظهر ذلك في النصوص البوذية، في حكايات جاتاكا (قصص البوذية ذات التاريخ الطويل)، مثل حكاية ماهاجاناكا جاتاكا، التي تروي قصة الأمير ماهاجاناكا الذي سافر للتجارة.
انقسمت أرض سوفارنابومي، التي تُشكّل تايلاند الحالية، في البحر خلال انعقاد المجلس البوذي الثالث عام 234 ميلادي. أرسل الإمبراطور أشوكا مبشرين بوذيين لنشر البوذية في سوفارنابومي، أو تايلاند، بقيادة الراهب سون ا والراهب أوتارا. عند وصولهم، تمكنوا من إخضاع وحوش البحر التي كانت تُرهب سكان سوفارنابومي.
نال (الشعب التايلاندي) احترام أهل سوفارنابومي. ثم شرح لهم كتاب براهماجالا سوتا. ومن الجدير بالذكر أنه عندما أخضع وحش البحر، تلا آيات بوذية للحماية.
ولحماية جزيرة سوفارنابومي، كانت تُعرف أيضًا باسم سوفارنادويب، والتي تعني "الجزيرة الذهبية" أو "مقبض الفأس الذهبي لتايلاند". يشير مصطلح "سوفارنابومي" إلى البر الرئيسي، بينما "سوفارنادويب" هي جزيرة مجاورة له.
مطار سوفارنابومي مصمم على شكل بصمة يد بشرية.
بأسلوب هادئ، واستنادًا إلى السجلات التاريخية، تُعدّ جزيرة "كوه لانتا" في مقاطعة كرابي بتايلاند، جزيرةً فريدةً من نوعها تتميز بالسكينة، وهي الجزيرة الوحيدة في بحر أندامان المتصلة بالمحيط الهندي. تاريخيًا، وكما تشهد على ذلك العديد من الصور التاريخية، كانت كوه لانتا ميناءً هامًا في جنوب تايلاند، ومحطةً رئيسيةً للتجار الهنود القادمين من مختلف أنحاء العالم بحثًا عن مأوى من الرياح.
سبق موسم الرياح الموسمية رحلتهم إلى تايلاند، حيث جلبوا البضائع للتجارة مع التايلانديين الأثرياء في مختلف المدن الساحلية الهامة. وبما أن حكايات جاتاكا تذكر أن سوفرنابومي كانت تقع شرق الهند، أي تايلاند، فإنه بالنظر إلى خريطة العالم، يمكن افتراض أن سوفرنابومي كانت جزءًا من تايلاند. وبالنظر إلى الأدلة الأثرية التي توثق ازدهار البوذية، فقد وُجد أن مدينة ناخون باتوم بُنيت...
تُعد فترة دفارافاتي أقدم فترة في العالم.
حوالي القرن السادس قبل الميلاد (العصر البوذي).
كانت الفترة بين عامي 501 و 600 ميلادي فترة حاسمة.
في التاريخ التايلاندي، أبرز سماتها هي...
أصل "صور بوذا"، والذي تضمن إنشاء صور بوذا...
ظهرت الحفرة لأول مرة في العالم، في تايلاند.
أنشأها الملك كوسيلة للدعم. عقل صعب
تُجمع السجلات التاريخية والنصوص القديمة التي توثق تاريخ جنوب شرق آسيا على أن تايلاند كانت مركزًا رئيسيًا لطرق التجارة البحرية العالمية. ويُعد هذا دليلًا بالغ الأهمية يعكس العلاقات التجارية والثقافية والتواصلية بين منطقة سوفارنابومي التايلاندية والهند خلال تاريخ تايلاند المبكر. في 2 يوليو/تموز 2026، كلّف المدير العام لإدارة الفنون الجميلة السيدة نيبا سانغخاناكينث، مديرة مكتب الفنون الجميلة في المنطقة الأولى، راتشابوري، بقيادة فريق من علماء الآثار والخبراء لجمع الهياكل العظمية البشرية والقطع الأثرية بشكل عاجل من مواقع التنقيب. كانت المنطقة تعاني من مشاكل تتعلق بالمياه الجوفية والملوحة وتراكم الرطوبة خلال موسم الأمطار، وهي عوامل بالغة الأهمية تُسرّع من تحلل الهياكل العظمية والتآكل السريع للقطع الأثرية البرونزية.
قام قسم الآثار بجامعة سيلباكورن في تايلاند، بالتعاون مع خبراء في اللغات القديمة من قسم الفنون الجميلة، بتحليل النقش وتوصلوا إلى أنه مكتوب بالخط البراهمي الهندي القديم، ويعود تاريخه إلى القرنين الخامس والسابع الميلاديين، أي قبل حوالي 2000 إلى 3000 عام. ويُقرأ النقش "بوساراتشيتاس"، أي "من بوساراتشيتا"، في إشارة إلى "الشخص الذي تحميه كوكبة بوشيا". ويفترض الباحثون أن صاحب الخاتم كان على الأرجح من طبقة الفيشيا، أو الطبقة التجارية، مما يعكس وجود شبكات تجارية وتواصل مع حضارات أخرى. الخاتم المعني يعود إلى الهند القديمة في تايلاند. أما الخاتم الذهبي الآخر فلا يحتوي على أي نقوش أو زخارف إضافية. أُرسل الخاتمان الذهبيان إلى متحف فرا ناخون خيري الوطني لحفظهما ودراستهما بشكل أعمق. يُعدّ كل اكتشاف للقطع الأثرية القديمة في تايلاند جزءًا هامًا من تاريخها يُعرض للعالم. يؤكد هذان الخاتمان تاريخ شعب عاش قبل ما يقارب ألفين إلى ثلاثة آلاف عام، ويُسهمان في سرد قصته؛ فهما إرث ثقافي متوارث عبر الأجيال، وقطعة أثرية ملموسة.
يتحدث كاتب هذه المقالة الإنجليزية والصينية والعربية والألمانية والتايلاندية واليابانية والهندية (ال هندية)🇹🇭
بقلم: السيدة راتشاريندا تيشابراسارن 👑🇹🇭
الملكة كليرميلي 8888 👑🇹🇭
تايلاند 2026 🇹🇭
13 يوليو 2026, 10:09 صباحاً 🇹🇭
----------------+++
An der archäologischen Stätte Don Yai Thong in der Provinz Phetchaburi, Thailand, wurden zwei antike Goldringe entdeckt, deren Alter auf 2.000 bis 3.000 Jahre geschätzt wird. Sie spiegeln die Rolle von... wider.
Thailand war einst eine der wichtigsten Hafenstädte der Welt und gehört zum UNESCO-Weltkulturerbe. Indische Händler und Kaufleute aus aller Welt brachten Waren aus ihren Ländern nach Thailand, um dort Handel zu treiben. Ein bemerkenswertes Artefakt ist ein Siegelring mit Brahmi-Schrift, der etwa 2.000 bis 3.000 Jahre alt ist und die Handelsbeziehungen zwischen Thailand und Indien widerspiegelt. Damals war Thailand, oder Siam (der alte Name Thailands), ein zentraler Treffpunkt für Kaufleute aus aller Welt, die hier Waren kauften, verkauften und tauschten. Thailand war ein bedeutender Handelsplatz, bekannt bei Kaufleuten aus aller Welt, ein Land des Wohlstands und reichhaltiger Bodenschätze, das von anderen Nationen begehrt wurde. Dies führte dazu, dass Thailand von Besuchern den Spitznamen „…“ erhielt.
„Suvarnabhumi“ bedeutet wörtlich übersetzt „Land des Goldes, Land des Dharma“. Es bezeichnet ein Land, das im Überfluss an den lebensnotwendigen Dingen vorhanden ist.
Es erscheint in buddhistischen Schriften, in den Jataka-Erzählungen (Geschichten des Buddhismus mit langer Tradition), wie zum Beispiel in der Mahajanaka Jataka, die von Prinz Mahajanaka erzählt, der auf Handelsreise ging. Suvarnabhumi, das heutige Thailand, entstand 234 n. Chr. während des Dritten Buddhistischen Konzils durch einen Landspalt im Meer. Kaiser Ashoka entsandte buddhistische Missionare unter der Führung der Ehrwürdigen Sona und Uttara, um den Buddhismus in Suvarnabhumi (dem heutigen Thailand) zu verbreiten. Nach ihrer Ankunft bezwangen sie die Seeungeheuer, die die Bevölkerung von Suvarnabhumi plagten.
Das thailändische Volk erwarb sich die Verehrung der Bevölkerung von Suvarnabhumi. Anschließend erläuterte er die Brahmajalasutta. Bemerkenswert ist, dass er beim Bezwingen des Seeungeheuers buddhistische Schutzverse rezitierte.
Zum Schutz der Insel Suvarnabhumi wurde sie auch Suvarnadweep genannt, was so viel wie „Goldene Insel“ oder „der goldene Axtstiel Thailands“ bedeutet. Suvarnabhumi bezeichnet das Festland, während „Suvarnadweep“ eine angrenzende Insel ist.
Der Flughafen Suvarnabhumi hat die Form eines menschlichen Handabdrucks.
Koh Lanta in der Provinz Krabi, Thailand, ist eine einzigartig ruhige Insel und die einzige Insel in der Andamanensee, die mit dem Indischen Ozean verbunden ist. Historischen Aufzeichnungen zufolge war Koh Lanta einst ein bedeutender Hafen in Südthailand und ein wichtiger Anlaufpunkt für indische Händler und Kaufleute aus anderen Teilen der Welt, die dort Schutz vor den Winden suchten.
Die Monsunzeit ging ihrer Reise nach Thailand voraus, wo sie Waren zum Handel mit wohlhabenden Thais in verschiedenen wichtigen Hafenstädten mitbrachten.
Da die Jataka-Erzählungen Suvarnabhumi östlich von Indien, also Thailand, verorten, kann man anhand einer Weltkarte annehmen, dass Suvarnabhumi das heutige Thailand war. Archäologische Funde, die die Blütezeit des Buddhismus belegen, lassen darauf schließen, dass die Stadt Nakhon Pathom erbaut wurde…
Die Dvaravati-Periode ist die älteste der Welt.
Etwa im 6. Jahrhundert v. Chr. (Buddhistische Ära).Die Zeit zwischen 501 und 600 n. Chr. war eine entscheidende Phase.
In der thailändischen Geschichte ist ihr bemerkenswertestes Merkmal...
Der Ursprung der „Buddha-Bilder“, die die Herstellung von Buddha-Bildern umfassten...
Das Loch entstand zum ersten Mal weltweit, und zwar in Thailand.Vom König als Unterstützungsmittel geschaffen.
Harter Verstand Historische Aufzeichnungen und antike Texte aus Südostasien belegen übereinstimmend, dass Thailand ein bedeutendes Zentrum globaler Seehandelsrouten war. Dies ist ein entscheidender Beleg für die Handels-, Kultur- und Kontaktbeziehungen zwischen der Region Suvarnabhumi in Thailand und Indien in der Frühgeschichte des Landes. Am 2. Juli 2026 beauftragte der Generaldirektor des Amtes für Bildende Künste Frau Nipa Sangkhanakinth, Leiterin des Amtes für Bildende Künste der Region 1 in Ratchaburi, mit der Leitung eines Teams von Archäologen und Experten, um dringend menschliche Skelette und Artefakte von Ausgrabungsstätten zu bergen. In dem Gebiet traten Probleme mit Grundwasser, Salzgehalt und Feuchtigkeitsansammlungen durch die Regenzeit auf – Faktoren, die die Zersetzung der Skelette und die Korrosion der Bronzeartefakte erheblich beschleunigten.
Die Fakultät für Archäologie der Silpakorn-Universität in Thailand und Experten für alte Sprachen des Fachbereichs Bildende Künste haben die Inschrift analysiert und sie als altindische Brahmi-Schrift aus dem 5. bis 7. Jahrhundert n. Chr., also vor etwa 2.000 bis 3.000 Jahren, identifiziert. Sie lautet „Pussarachitas“, was „von Pusarachita“ bedeutet und sich auf „jemanden, der vom Sternbild Pushya beschützt wird“ bezieht. Die Forscher vermuten, dass der Besitzer des Rings wahrscheinlich der Vaishya-Kaste, also der Händlerkaste, angehörte, was auf Handelsnetzwerke und Kontakte zu anderen Zivilisationen hindeutet.
Der fragliche Ring stammt aus dem alten Indien und befindet sich in Thailand. Der andere Goldring weist keine weiteren Muster oder Verzierungen auf. Die beiden Goldringe wurden nun zur Konservierung und weiteren Untersuchung an das Nationalmuseum Phra Nakhon Khiri übergeben. Jeder Fund antiker Artefakte in Thailand ist ein wertvolles Stück thailändischer Geschichte, das der Weltöffentlichkeit präsentiert wird. Diese Ringe bestätigen und erzählen die Geschichte der Menschen vor etwa 2.000 bis 3.000 Jahren; sie sind ein überliefertes Kulturerbe, ein greifbares Zeugnis der Antike.
Der Autor dieses Artikels spricht Englisch, Chinesisch, Arabisch, Deutsch, Thailändisch, Japanisch und Hindi (indisch) 🇹🇭
Von: Frau Ratcharinda Teachaprasarn 👑🇹🇭
Königin Klearmilly 8888 👑🇹🇭
Thailand 2026 🇹🇭
13. Juli 2026, 10:09 Uhr 🇹🇭
--------------++
ประเทศไทยค้นพบแหวนทองคำโบราณ 2 วง อายุประมาณ 2,000-3,000 ปี ได้ถูกค้นพบที่ แหล่งโบราณคดีดอนยายทอง จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย ซ ึ่งสะท้อนถึงบทบาทของ
ประเทศไทยในอดีตที่เคยเป็นเมืองท่าที่สำคัญ อันดับต้นของโลก และเป็นแหล่งมรดกโลก ที่มี พ่อค้าชาวอินเดีย และพ่อค้าจากหลากหลาย ภูมิภาคทั่วโลกได้นำสินค้าในประเทศของตนมา การค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้ากับประเทศไทย โดยหนึ่งในนั้นเป็น แหวนตราประทับจารึกอักษร พราหมี อายุราว 2,000-3,000 ปี สะท้อนความ สัมพันธ์ด้านการค้าระหว่างไทยและอินเดีย ที่พ่อค้าชาวอินเดียได้นำสินค้ามา ขาย แลก เปลี่ยนกับไทย ซึ่งในขณะนั้นไทย หรือ สยาม (ชื่อเก่าของ ประเทศไทย) เป็นศูนย์กลางของจุด นัดพบเพื่อให้พ่อค้าจากทั่วโลก นับมาซื้อขาย และแลกเปลี่ยนสินค้าระหว่างกัน ไทยคือแผ่นดิน นัดพบที่ยิ่งใหญ่ที่พ่อค้าจากทั่วโลกล้วนรู้จัก ซึ่ง เป็นดินแดนแห่งความเจริญรุ่งเรือง อุดมสมบูรณ์ ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่ต่างชาติต้องการ จนทำให้ไทยได้รับสมญานามจากคนที่แวะมา เยือนว่า " ดินแดนสุวรรณภูมิ " แปลตรงตัวว่า "แผ่นดิน แห่งทองคำ แผ่นดินแดนแห่งธรรมะ" ความหมาย คือแผ่น ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยปัจจัยในการดำรง ชีวิตของมนุษย์อย่างมากมายมหาศาล
ได้ปรากฏในคัมภีร์ของพระพุทธศาสนา ในคัมภีร์ ชาดก (เรื่องราวของพระพุทธศาสนาที่มือดีต ความเป็นมาอย่างยาวนาน) เช่น มหาชนกชาดก กล่าวถึงพระมหาชนกเดินทางมาค้าขายที่
สุวรรณภูมิ ซึ่งคือแผ่นดินของประเทศไทยในปัจุ บัน ได้แตกกลางทะเล ตรงกับ สมัยสังคายนา ครั้งที่ 3 พ.ศ. 234 พระเจ้าอโศกมหาราชได้ส่ง พระธรรมทูตมาเผยแผ่พุทธศาสนาที่สุวรรณภูมิ หรือ ประเทศไทย โดยมีพระโสณเถระและพระอุ ตตรเถระเป็นประธาน เมื่อท่านมาถึงได้ปราบ ผีเสื้อสมุทรที่ชอบเบียดเบียนชาวสุวรรณภูมิ
(ชาวไทย) ทำให้ชาวสุวรรณภูมิเลื่อมใส จากนั้น ท่านได้แสดงพรหมชาลสูตร เป็นที่น่าสั งเกตว่า ตอนปราบผีเสื้อสมุทร ท่านได้สวดพระปริตร
ป้องกันเกาะสุวรรณภูมิไว้ จึงมีคำเรียก สุวรรณภูมิ อีกชื่อหนึ่งว่า สุวรรณทวีป ซึ่งแปลว่า เกาะทอง หรือ ด้ามขวานทองของไทย, ซึ่งสุวรรณภูมิ เป็นดินแดนที่เป็นแผ่นดินใหญ่ ส่วน "สุวรรณทวีป" คือ เกาะที่อยู่ติดกับ สุวรรณภูมิ มีลักษณะเป็นรูปฝามือของมนุษย์ อยู่ในลักษณะผ่อนคลาย และได้มีการวิเคราะห์จาก การจดบันทึก "เกาะลันตา" จังหวัดกระบี่ ประเทศไทย เป็นเกาะที่มีความพิเศษเงียบสงบ และ เป็นเกาะเดียวที่ตั้งอยู่กลางทะเลอันดามันที่ เชื่อมต่อกับมหาสมุทร์อินเดียว ซึ่งเกาะลันตาใน อดีต โดยมีกลักฐานเป็นภาพถ่ายมากมายใน อดีต ที่ระยุว่า"เกาะลันตา "เคยเป็นเมืองท่าสำคัญ ที่อยู่ทางภาคใต้ของประเทศไทย คือจุดแวะพักที่ แรกที่พ่อค้าชาวอินเดีย และพ่อค ้าที่เดินทางมา จากภูมิภาคอื่นๆทั่วโลกและพัดอพี่พื่อหลบลม
มรสุม ก่อนจะเดินทางเข้ายังประเทศไทย เพื่อนำ สินค้าไปขายแลกเปลี่ยนกับคนไทยซึ่งเป็นผู้ที่มี ฐานะมั่งคั่งตาม...เมืองท่าสำคัญต่างๆ
และเนื่องจากใน การจำบันทึกของชาดก
กล่าวว่า สุวรรณภูมิอยู่ทางทิศตะวันออกของอินเดีย คือประเทศไทย เมื่อพิจารณา จากแผนที่โลก จึงน่าจะสันนิษฐานได้ต่อไปว่า สุวรรณภูมิ คือส่วนที่เป็นแผ่นดินของประเทศไทย เมื่อพิจารณาหลักฐานทางโบราณคดีที่มีการจดบันทึกไว้เกี่ยวกับความเจริญรุ่งเรืองทางพระพุทธศาสนาพบว่า เมืองนครปฐม ที่ถูกสร้างขึ้นสมัยทวารวดี มีอายุเก่าแก่ที่สุดในโลก คือ ราวพุทธศตวรรษที่ 6 คือช่วงเวลาในพุทธศักราช ระหว่าง พ.ศ. 501 - 600 ยุคนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญ ทางประวัติศาสตร์ไทย โดยมีจุดเด่นอยู่ที่การกำเนิด "พระพุ ทธรูป" ซึ่งได้มีการสร้างพระพุทธรูกขึ้นมาเป็นครั้งแรกในโลก ที่ประเทศไทย
จัดสร้างโดยพระมหากษัตริย์ เพื่อเป็นเครื่องยึดเหนียวจิตใจ จากการจดบันทึกทางประวัติศาสตร์ และคัมภีร์โบราณที่จดบันทึกเกี่ยวกับภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อุษาคเนย์) โดยนักประวัติศาสตร์หลายท่านให้ความเห็นตรงกันว่า ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางเส้นทางการ ค้าทางทะเลที่สำคัญของโลก สิ่งนี้คือหลักฐานสำคัญที่ช่วยสะท้อนความสัมพันธ์ด้านการค้า วัฒนธรรม และการติดต่อระหว่างดินแดนสุวรรณภูมิของไทย กับ อินเดีย ในช่วงยุคต้นประวัติศาสตร์ของประเทศไทย ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 2 เดือนกรกฎาคม พ.ศ 2569 ที่ผ่านมา อธิบดีกรมศิลปากร ได้มอบหมายให้นางนิภา สังคนาคินทร์ ผู้อำนวยการสำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี นำทีมนักโบราณคดีและผู้เชี่ยวชาญลงพื้นที่ เร่งจัดเก็บโครงกระดูกมนุษย์และโบราณวัตถุ จากหลุมขุดค้น หลังพื้นที่ประสบปัญหาน้ำ ใต้ดิน ความเค็ม และความชื้นสะสมจากฤดู ฝน ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่เร่งให้โครงกระดูก เปื่อยยุ่ย และทำให้โบราณวัตถุประเภทสำริด ผุกร่อนอย่างรวดเร็ว.
คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, ประเทศไทย และผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาโบราณของกรมศิลปากร ได้วิเคราะห์ว่าอักษรดังกล่าวเป็นอักษรอินเดียโบราณแบบพราหมี มีอายุอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษ ที่ 5-7 หรือประมาณ 2,000-3,000 ปี อ่านได้ว่า "ปุ สรชิตส" แปลว่า "ของปุสรชิตะ" ซึ่งหมายถึง "ผู้ที่ำด้รับการคุ้มครองจากฤกษ์หรือดาวปุษยะ" พร้อม สันนิษฐานว่า เจ้าของแหวนน่าจะเป็นบุคคลใน วรรณะแพศย์ หรือชนชั้นพ่อค้า สะท้อนให้เห็นถึง เครือข่ายการค้าและการติดต่อกับอารยธรรม อินเดียในอดีตของไทย ส่วนแหวนทองคำอีกวงไม่มีลวดลายหรือการตกแต่งเพิ่มเติม
ขณะนี้แหวนทองคำทั้ง 2 วง ถูกส่งไปเก็บรักษาที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครคีรี เพื่อเข้าสู่ กระบวนการอนุรักษ์ และทพกานศึกษาต่อ
ทุกการค้นพบวัตถุโบราณในประเทศไทย
คือชิ้นส่วนประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ของประเทศไทยสู่สายตาขาวโลก สิ่งที่ยืนยันที่ช่วยเล่าเรื่องผู้คนเมื่อเกือบ 2,000- 3,000 ปีก่อน
แหวนวงนี้ คือมรดกวัฒนธรรมที่สืบทอดจากอดีต
เป็นมรดกทางวัฒนธรรม โบราณ วัตถุที่จับต้องได้.
ผู้เขียนบทความ ภาษาอังกฤษ จีน อาหรับ เยอรมัน ไทย ญี่ปุ่น ฮินดี(อินเดีย)🇹🇭
โดย: น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 👑🇹🇭
ราชินี เคลียร์มิลลี่ 8888 👑🇹🇭
ประเทศไทย 2569 🇹🇭
วันที่ 13 เดือน กรกฎาคม พ.ศ 2569 🇹🇭
เวลา 10 : 09 น. 🇹🇭
----------------+++
タイのペッチャブリー県にあるドンヤイトーン遺跡で、推定2000～3000年前の古代の金の指輪2個が発見された。これは、
タイはかつて、世界で最も重要な港湾都市の一つであり、ユネスコの世界遺産にも登録されていました。インド商人や世界各地の貿易商が、それぞれの国の商品をタイに持ち込み、交易を行っていました。特筆すべき遺物の一つに、約2000～3000年前のブラフミー文字が刻まれた印章があり、タイとインドの交易関係を物語っています。当時、タイ、あるいはシャム（タイの旧名）は、世界中の商人が集まり、商品の売買や交換を行う中心的な拠点でした。タイは世界中の商人にとって重要な交易地であり、外国が切望する繁栄と豊富な天然資源の地でした。こうしたことから、タイは訪問者から「タイ」という愛称で呼ばれるようになりました。
「スヴァルナブーミ」は文字通り「黄金の地、ダルマの地」と訳されます。それは、人間の生活に必要なものが豊かに揃った土地を意味します。それは仏教経典やジャータカ物語（長い歴史を持つ仏教の物語）に登場し、例えばマハージャナカ王子が交易のために旅に出る物語であるマハージャナカ・ジャータカなどが挙げられる。
現在のタイにあたるスワンナプームは、西暦234年の第三回仏典結集の際に海に裂けた。アショーカ王は、ソナ師とウッタラ師を先頭に、仏教を広めるためにスワンナプーム（現在のタイ）へ仏教宣教師を派遣した。彼らは到着後、スワンナプームの人々を苦しめていた海の怪物たちを鎮めた。（タイの人々は）スワンナプームの人々の尊敬を得た。そして彼はブラフマジャラスッタを説いた。特筆すべきは、海の怪物を鎮める際に、仏教の護符の偈を唱えたことである。スワンナプーム島を守るため、この島はスワンナドウィープとも呼ばれていました。これは「黄金の島」または「タイの黄金の斧の柄」という意味です。スヴァルナブーミとは本土を指し、「スヴァルナドウィープ」とはそれに隣接する島を指す。 スワンナプーム空港は人間の手形のような形をしている。
歴史記録に基づくと、タイのクラビ県にあるランタ島は、他に類を見ないほど静かで穏やかな島であり、アンダマン海に位置しながらインド洋と繋がっている唯一の島です。数多くの歴史的な写真からもわかるように、ランタ島は歴史的にタイ南部の重要な港であり、風を避けるために世界の他の地域からやってくるインド商人や貿易商にとって主要な寄港地でした。
モンスーンの季節が彼らのタイへの旅に先立ち、彼らはそこで様々な重要な港湾都市の裕福なタイ人と交易するための商品を運んだ。
ジャータカ物語によれば、スワンナプームはインド（現在のタイ）の東に位置していたとされているため、世界地図を考慮すると、スワンナプームはタイの陸地であったと推測できる。このことは、スワンナプームが繁栄した時代を記録した考古学的証拠によって裏付けられている。仏教は、ナコンパトム市で発見されました。この都市は建設されました...
世界最古のドヴァーラヴァティー時代は、西暦6世紀頃、具体的には501年から600年の間に遡ります。この時代はタイの歴史において重要な時期であり、「仏像」の制作で知られ、タイで最初の仏像が作られたのもこの時代です。
王によって、人々の精神的な慰めとなるように作られた。東南アジアの歴史記録や古代文献は、タイが世界的な海上貿易ルートの主要中心地であったという点で一致している。これは、タイの初期の歴史におけるタイのスワンナプーム地域とインドとの間の貿易、文化、交流関係を反映する重要な証拠である。2026年7月2日、美術局長は、ラチャブリ県第1地域美術事務所長のニパ・サンカナキント氏に、考古学者と専門家からなるチームを率いて発掘現場から人骨や遺物を緊急に収集するよう命じた。この地域では、 雨季による地下水、塩分、湿気の蓄積といった問題が発生しており、これらは人骨の分解を加速させ、青銅器の腐食を急速に進める大きな要因となっていた。
タイのシルパコーン大学考古学部と美術学部の古代言語専門家が碑文を分析した結果、紀元5世紀から7世紀、つまり約2000年から3000年前の古代インドのブラーフミー文字であることが判明した。碑文には「Pussarachitas」と記されており、「プサラチタの」という意味で、「プシャ星座に守られた者」を指す。研究者らは、指輪の持ち主はヴァイシャ階級、つまり商人階級の人物であった可能性が高く、これは交易ネットワークや他の文明との交流を反映していると推測している。
問題の指輪はタイにある古代インドのものである。もう一方の金の指輪には、特別な模様や装飾は一切ない。2つの金の指輪は現在、保存とさらなる研究のためにプラナコンキリ国立博物館に送られました。タイで古代の遺物が発見されるたびに、それはタイの歴史の重要な一端を世界に紹介することになります。これらの指輪は、約2000年から3000年前の人々の物語を裏付け、伝えるのに役立ちます。これらは過去から受け継がれてきた文化遺産であり、目に見える古代の遺物なのです。
この記事の著者は、英語、中国語、アラビア語、ドイツ語、タイ語、日本語、ヒンディー語（インド語）を話します。🇹🇭
執筆者：ラチャリンダ・テチャプラサーン氏👑🇹🇭
クイーン・クリアミリー 8888👑🇹🇭
タイ 2026🇹🇭
2026年7月13日午前10時09分🇹🇭
----------------+++
थाईलैंड के पेटचाबुरी प्रांत में स्थित डॉन याई थोंग पुरातात्विक स्थल पर दो प्राचीन सोने की अंगूठियां मिली हैं, जिनकी आयु लगभग 2,000-3,000 वर्ष आंकी गई है, जो कि...
थाईलैंड अतीत में विश्व के सबसे महत्वपूर्ण बंदरगाह शहरों में से एक था और यूनेस्को विश्व धरोहर स्थल भी था। भारतीय व्यापारी और विश्व के विभिन्न क्षेत्रों के व्यापारी अपने-अपने देशों का सामान थाईलैंड में व्यापार के लिए लाते थे। एक उल्लेखनीय कलाकृति ब्राह्मी लिपि में खुदी हुई एक मुहर वाली अंगूठी है, जो लगभग 2,000-3,000 वर्ष पुरानी है और थाईलैंड और भारत के बीच व्यापारिक संबंधों को दर्शाती है। उस समय, थाईलैंड, या सियाम (थाईलैंड का पुराना नाम), विश्व भर के व्यापारियों के लिए सामान खरीदने, बेचने और आदान-प्रदान करने का एक प्रमुख केंद्र था। थाईलैंड विश्व भर के व्यापारियों के लिए एक प्रसिद्ध मिलन स्थल था, समृद्धि और प्रचुर प्राकृतिक संसाधनों की भूमि, जिसकी विदेशी देशों को चाहत थी। इसी कारण थाईलैंड को पर्यटकों द्वारा यह उपनाम दिया गया..."सुवर्णभूमि" का शाब्दिक अर्थ है "स्वर्ण की भूमि, धर्म की भूमि"। यह मानव जीवन की आवश्यक वस्तुओं से भरपूर भूमि का प्रतीक है।
यह बौद्ध धर्मग्रंथों में, जातक कथाओं (बौद्ध धर्म की लंबी ऐतिहासिक कहानियां) में दिखाई देता है, जैसे कि महाजनक जातक, जो राजकुमार महाजनक की व्यापार यात्रा की कहानी बताती है। 234 ईस्वी में तीसरी बौद्ध परिषद के दौरान सुवर्णभूमि, जो वर्तमान थाईलैंड का भूभाग है, समुद्र में फट गई। सम्राट अशोक ने पूज्य सोना और पूज्य उत्तरा के नेतृत्व में बौद्ध धर्म का प्रचार करने के लिए बौद्ध मिशनरियों को सुवर्णभूमि या थाईलैंड भेजा। वहाँ पहुँचने पर उन्होंने सुवर्णभूमि के लोगों को परेशान करने वाले समुद्री राक्षसों को वश में कर लिया (थाई लोगों ने) सुवर्णभूमि के लोगों का आदर प्राप्त किया। फिर उन्होंने ब्रह्मजलसूत्र की व्याख्या की। यह उल्लेखनीय है कि समुद्री राक्षस को वश में करते समय उन्होंने बौद्ध धर्म के सुरक्षात्मक श्लोकों का पाठ किया।
सुवर्णभूमि द्वीप की रक्षा के लिए, इसे सुवर्णद्वीप के नाम से भी जाना जाता था, जिसका अर्थ है "स्वर्ण द्वीप" या "थाईलैंड की स्वर्ण कुल्हाड़ी का हैंडल"। सुवर्णभूमि का तात्पर्य मुख्य भूमि से है, जबकि "सुवर्णद्वीप" इससे सटे एक द्वीप का नाम है। सुवर्णभूमि हवाई अड्डे का आकार मानव हाथ के निशान जैसा है। ऐतिहासिक अभिलेखों के आधार पर, थाईलैंड के क्राबी प्रांत में स्थित "कोह लांटा" एक अद्वितीय रूप से शांत द्वीप है और अंडमान सागर में स्थित एकमात्र ऐसा द्वीप है जो हिंद महासागर से जुड़ता है। ऐतिहासिक रूप से, अनेक ऐतिहासिक तस्वीरों से प्रमाणित होता है कि कोह लांटा दक्षिणी थाईलैंड का एक महत्वपूर्ण बंदरगाह था, जो दुनिया के अन्य क्षेत्रों से आने वाले भारतीय व्यापारियों और व्यवसायियों के लिए तेज़ हवाओं से बचने का एक प्रमुख पड़ाव था।
मानसून का मौसम उनके थाईलैंड की यात्रा से पहले आया, जहां वे विभिन्न महत्वपूर्ण बंदरगाह शहरों में धनी थाई लोगों के साथ व्यापार करने के लिए सामान लेकर गए।
जातक कथाओं के अनुसार सुवर्णभूमि भारत के पूर्व में स्थित थी, जो कि थाईलैंड है। विश्व मानचित्र को देखते हुए यह अनुमान लगाया जा सकता है कि सुवर्णभूमि ही थाईलैंड का भूभाग था। पुरातात्विक साक्ष्य भी इसके समृद्ध काल का प्रमाण देते हैं। बौद्ध धर्म की खोज नाखोन पथोम शहर में हुई थी, जिसका निर्माण किया गया था...द्वारवती काल, जो विश्व का सबसे प्राचीन काल है, लगभग छठी शताब्दी ईस्वी, विशेष रूप से 501 और 600 ईस्वी के बीच का है। यह युग थाई इतिहास में एक महत्वपूर्ण काल है, जो बुद्ध प्रतिमाओं के निर्माण के लिए उल्लेखनीय है, जिनमें से पहली प्रतिमाएँ थाईलैंड में ही बनाई गई थीं। राजा द्वारा आध्यात्मिक शांति के स्रोत के रूप में निर्मित। दक्षिणपूर्व एशिया के ऐतिहासिक अभिलेखों और प्राचीन ग्रंथों से यह स्पष्ट है कि थाईलैंड वैश्विक समुद्री व्यापार मार्गों का एक प्रमुख केंद्र था। यह थाईलैंड के प्रारंभिक इतिहास के दौरान सुवर्णभूमि क्षेत्र और भारत के बीच व्यापारिक, सांस्कृतिक और संपर्क संबंधों को दर्शाने वाला महत्वपूर्ण प्रमाण है। 2 जुलाई, 2026 को ललित कला विभाग के महानिदेशक ने रत्चाबुरी क्षेत्र 1 के ललित कला कार्यालय की निदेशक सुश्री नीपा संघनाकिंथ को पुरातत्वविदों और विशेषज्ञों की एक टीम का नेतृत्व करने का कार्य सौंपा ताकि उत्खनन स्थलों से मानव कंकाल और कलाकृतियों को तत्काल एकत्र किया जा सके। इस क्षेत्र में भूजल, खारापन और वर्षा ऋतु से नमी के संचय जैसी समस्याएं उत्पन्न हो रही थीं, जो कंकालों के अपघटन और कांस्य कलाकृतियों के तेजी से क्षरण का कारण बन रही थीं।
थाईलैंड के सिलपाकोर्न विश्वविद्यालय के पुरातत्व संकाय और ललित कला विभाग के प्राचीन भाषा विशेषज्ञों ने शिलालेख का विश्लेषण किया और इसे प्राचीन भारतीय ब्राह्मी लिपि के रूप में पहचाना, जो 5वीं-7वीं शताब्दी ईस्वी पूर्व, यानी लगभग 2,000-3,000 वर्ष पुरानी है। इस पर "पुस्सरचितस" लिखा है, जिसका अर्थ है "पुस्सरचित का", जो "पुष्य नक्षत्र द्वारा संरक्षित" को संदर्भित करता है। उनका अनुमान है कि अंगूठी का स्वामी संभवतः वैश्य जाति या व्यापारी वर्ग का व्यक्ति था, जो अन्य सभ्यताओं के साथ व्यापारिक संबंधों और संपर्क को दर्शाता है। जिस अंगूठी की बात हो रही है वह प्राचीन भारत के थाईलैंड से है। दूसरी सोने की अंगूठी पर कोई अतिरिक्त डिज़ाइन या सजावट नहीं है।
सोने की दोनों अंगूठियों को संरक्षण और आगे के अध्ययन के लिए फ्रा नाखोन खीरी राष्ट्र ीय संग्रहालय भेज दिया गया है। थाईलैंड में प्राचीन कलाकृतियों की हर खोज थाईलैंड के इतिहास का एक महत्वपूर्ण हिस्सा है जिसे दुनिया के सामने प्रदर्शित किया जाता है। ये अंगूठियां लगभग 2,000-3,000 साल पहले के लोगों की कहानी को पुष्ट करती हैं और उसे बयां करने में मदद करती हैं; ये अतीत से चली आ रही एक सांस्कृतिक विरासत हैं, एक मूर्त प्राचीन कलाकृति हैं।.
इस लेख के लेखक अंग्रेजी, चीनी, अरबी, जर्मन, थाई, जापानी और हिंदी (भारतीय) भाषाएं बोलते हैं। 🇹🇭
लेखिका: सुश्री रचरिंदा टेचाप्रसारन 👑🇹🇭
क्वीन क्लियरमिली 8888 👑🇹🇭
थाईलैंड 2026 🇹🇭
13 जुलाई 2026, सुबह 10:09 बजे 🇹🇭
#KingRama10NumberOneInTheWorld👑🇹 🇭
https://www.facebook.com/share/1S2cPmMtmh/
https://www.facebook.com/share/1H9UPGDGGi/
https://www.facebook.com/share/1HPYxKUhQT/
https://www.facebook.com/share/1EdTWjVUEN/
https://www.facebook.com/share/1DHf1Z6R4u/