ประสบการณ์ส่วนตัวของผมทำให้เข้าใจเรื่องกรรมและความยุติธรรมในชีวิตได้ลึกซึ้งขึ้น หลายครั้งที่เราอาจเจอเหตุการณ์ไม่ดีหรือคนที่ทำร้ายเรา แต่การโกรธหรือถือโทษอาจไม่ได้ช่วยอะไรเลย และบางครั้งกลับทำให้ใจเราร้อนรุ่ม ผมได้เรียนรู้ว่าความยุติธรรมในรูปแบบของกรรม คือการที่ผลของการกระทำจะย้อนกลับมาในเวลาที่เหมาะสม โดยไม่จำเป็นต้องรอใครมาตัดสินหรือแก้แค้นให้ ในมุมมองนี้ การไม่โกรธหรือไม่ถือโทษใคร ไม่ได้แปลว่าเรายอมแพ้หรือไม่สนใจเรื่องความยุติธรรม แต่คือการปล่อยวางและให้กรรมเป็นตัวชี้ขาดสิ่งที่เกิดขึ้น การทำเช่นนี้ช่วยให้จิตใจสงบและเปิดโอกาสให้เราใช้พลังงานไปกับสิ่งที่สร้างสรรค์แทนที่จะจมอยู่กับความแค้น ผมยังพบว่าการฝึกสมาธิและการคิดบวกช่วยให้เห็นว่าความยุติธรรมในชีวิตเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเองอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งนี้เพราะการกระทำที่ดีหรือไม่ดีย่อมส่งผลต่อชีวิตเราในระยะยาว การตระหนักถึงเรื่องนี้ทำให้ผมเลือกที่จะเป็นคนที่มีสติและมีเมตตาต่อผู้อื่นมากขึ้น การไม่โกรธกันจึงไม่ได้หมายถึงการอ่อนแอ แต่เป็นการเลือกวิถีชีวิตที่สงบและมีความหมายจริงๆ