ลูกฉัน..ต้องได้กินเงาะ

เมื่อตอนปีที่แล้ว ฉันได้ตัดสินใจย้ายมาปลูกเงาะและกล้วยที่สวนคุณตาบุดดีในอำเภอเจริญศิลป์ เป็นช่วงเวลาที่หลายคนต้องเผชิญกับสถานการณ์โควิด ฉันพาแมวมาเลี้ยงด้วยกันเพื่อคลายเหงาและสร้างบรรยากาศอบอุ่นในสวนนี้ การปลูกเงาะไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะต้องใช้ความอดทนและการดูแลใส่ใจอย่างมาก แต่ด้วยความรักและความตั้งใจที่อยากให้ลูกได้กินเงาะสดๆ จากสวน ทำให้ทุกความเหน็ดเหนื่อยนั้นกลายเป็นความสุข นอกจากนี้ยังได้รับความช่วยเหลือจากคนในชุมชนที่มาช่วยขุดหลุมและปลูกต้นเงาะร่วมกัน ทำให้รู้สึกถึงความผูกพันและแรงสนับสนุนที่ดี สวนนี้ไม่ได้เป็นแค่ว่าสถานที่ปลูกพืชผลเท่านั้น แต่ก็ยังเป็นลานกางเต็นท์ที่เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการสัมผัสกับธรรมชาติแบบแท้จริง ฉันรู้สึกภูมิใจและปลื้มปริ่มทุกครั้งที่เห็นผลผลิตเริ่มออกผลและได้รับการชื่นชมจากคนรอบข้าง น้ำตาจะไหลทุกครั้งเมื่อคิดถึงความพยายามที่ผ่านมาจนเห็นความสำเร็จนี้