นอกจากข้อมูลที่กล่าวถึงในบทความแล้ว เครื่องบินขับไล่ J-36 ถือเป็นความก้าวหน้าที่น่าจับตามองในยุคของเครื่องบินรบล่องหนและเทคโนโลยีสมัยใหม่ โดยการออกแบบ tailless หรือ flying-wing-like ของ J-36 ช่วยลดการสะท้อนคลื่นเรดาร์ ทำให้มีคุณสมบัติ stealth สูงขึ้น เมื่อนำมาประกอบกับช่องเก็บอาวุธภายในหลายช่อง เครื่องบินจึงสามารถปฏิบัติภารกิจได้หลากหลาย (multirole) ในขณะที่ยังคงประสิทธิภาพด้านความล่องหนไว้ได้ดี ในยุคเครื่องบินรบยุคที่ 6 ที่มีเทคโนโลยีขั้นสูง การนำระบบปัญญาประดิษฐ์ (AI) มาใช้ในการช่วยวิเคราะห์และตัดสินใจเชิงการบิน รวมถึงการเชื่อมต่อกับโดรนหรือแพลตฟอร์มประเภท loyal wingman จะช่วยเพิ่มศักยภาพของกองทัพอากาศในการปฏิบัติการจู่โจม และสร้างเครือข่ายรบอย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้การติดตั้งอาวุธพลังงาน (directed-energy weapons) เป็นอีกหนึ่งเทคโนโลยีที่ถูกคาดหวังว่าจะช่วยเพิ่มความสามารถในการทำลายเป้าหมายอย่างรวดเร็วและแม่นยำ แม้รายละเอียดความเร็วสูงสุด, ระยะปฏิบัติการ และระบบเรดาร์ยังไม่ได้รับการเปิดเผย แต่สมรรถนะ supercruise ที่ช่วยให้เครื่องบินสามารถบินได้ด้วยความเร็วเหนือเสียงโดยไม่ต้องใช้หลังเผาไหม้ ก็เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้ J-36 สามารถปฏิบัติภารกิจในพื้นที่ที่มีความซับซ้อนได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยความก้าวหน้าของ J-36 จะช่วยให้จีนสามารถเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันกับเครื่องบินรบยุคที่ 5 และ 6 จากสหรัฐฯ และยุโรป ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อสมดุลทางยุทธศาสตร์ในภูมิภาคและระดับโลก และสะท้อนถึงแนวโน้มการพัฒนาอาวุธยุทโธปกรณ์ยุคใหม่ที่เน้นเทคโนโลยีล้ำสมัยและความเชื่อมโยงของระบบต่างๆ ในการปฏิบัติการร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด การจับตา J-36 จึงไม่ใช่เพียงแค่เรื่องของเทคโนโลยีเครื่องบินขับไล่เท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงความเปลี่ยนแปลงของวิธีการทำสงครามในอนาคตที่ผสมผสานเทคโนโลยีล่องหน ปัญญาประดิษฐ์ และอาวุธยุคใหม่เข้าด้วยกันอย่างแนบเนียนและทรงพลัง