ให้ดีจนไม่มีที่ติแล้วค่อยมาตำหนิคนอื่น
จากประสบการณ์ส่วนตัวของผม การจะวิจารณ์หรือแนะนำใครสักคนให้ดี สิ่งแรกที่ต้องทำคือการพัฒนาตนเองให้มีความสมบูรณ์แบบมากที่สุดก่อน เพราะเมื่อเรามั่นใจว่าตัวเองทำได้ดี ไม่มีข้อบกพร่องใหญ่ จะทำให้ข้อคิดเห็นหรือคำแนะนำที่ให้ไปมีน้ำหนักและความน่าเชื่อถือมากขึ้น ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่มักจะวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นโดยไม่ได้ดูตัวเองก่อน จนเจอประสบการณ์ที่ทำให้คิดใหม่ เช่น วันหนึ่งผมแนะนำงานของเพื่อนร่วมทีมด้วยความรู้สึกว่าเขาทำผิด แต่เขาก็ชี้ให้เห็นว่าผมเองก็มีข้อผิดพลาดที่ไม่ได้น้อยกว่ากัน นั่นทำให้ผมตระหนักว่า หากเรายังไม่ได้พัฒนาตัวเองจน ‘ดีจนไม่มีที่ติ’ การตำหนิหรือแนะนำคนอื่นอาจเป็นเรื่องน่ารำคาญหรือทำให้เกิดความขัดแย้งได้ ดังนั้น วิธีที่ผมใช้คือการตั้งใจและมุ่งเน้นพัฒนาตนเองก่อนเสมอ เช่น ฝึกฝนความรู้ ทักษะการสื่อสาร หรือการบริหารจัดการอารมณ์ เมื่อผมมั่นใจในตัวเองมากพอ การส่งต่อความคิดเห็น แนะนำ หรือแม้แต่ตำหนิคนอื่น กลับกลายเป็นสิ่งที่เกิดจากความหวังดีและมีประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย แนวคิดนี้ไม่เพียงแต่ช่วยลดความขัดแย้ง แต่ยังสร้างบรรยากาศที่ดีในการทำงานและชีวิตประจำวันอีกด้วย เพราะผู้คนมักเปิดใจรับฟังคำแนะนำจากคนที่เขาเห็นว่าเขาก็พยายามอย่างดีที่สุดเหมือนกัน สุดท้าย อยากแนะนำว่าลองให้โอกาสตัวเองได้ทบทวน ปรับปรุง และพัฒนาคุณภาพชีวิตของตัวเองก่อนที่จะวิจารณ์หรือแนะนำใคร เพราะ ‘การให้ดีจนไม่มีที่ติ’ คือกุญแจสำคัญที่จะทำให้คำพูดของคุณมีพลังและได้รับความเคารพจากผู้อื่นอย่างแท้จริง
