วันลอยกระทง

ปีไหนที่ไปลอยกระทง เราจะตั้งใจ “ตั้งจิต” ก่อนพูดทุกครั้ง เพราะรู้สึกว่าคำอธิษฐานลอยกระทงไม่ได้มีไว้ขอพรอย่างเดียว แต่เป็นการขอขมาและเริ่มต้นใหม่กับตัวเองด้วย โดยเฉพาะคืนวันเพ็ญ 15 ค่ำ เดือน 12 ที่หลายคนเชื่อว่าเป็นคืนพลังดี เหมาะกับการปล่อยของหนักๆ ในใจให้ไหลไปกับสายน้ำ ทริคที่เราทำแล้วรู้สึกนิ่งขึ้นคือ ก่อนกล่าวบทอธิษฐานให้หายใจลึกๆ 3 ครั้ง แล้วนึกถึง “น้ำใจที่บริสุทธิ์” ตามความหมายในบทเลย คือไม่ได้พูดเพื่อหวังผลลัด แต่พูดด้วยความสำนึกและตั้งใจจริง จากนั้นค่อยบอกชื่อ-นามสกุลให้ชัด (หรือถ้าไม่สะดวกก็ใช้ชื่อเล่นในใจ) แล้วค่อยกล่าวคำขออโหสิกรรมต่อพระแม่คงคา ว่าหากเคยทำให้น้ำแปดเปื้อนหรือเสียหาย ทั้งโดยรู้และไม่รู้ ก็ขอให้โปรดเมตตา อีกอย่างที่ช่วยให้คำอธิษฐานลอยกระทง “ลงดิน” มากขึ้น คือเราชอบเพิ่มประโยคสั้นๆ ต่อท้ายหลังจบบท เช่น - “ขอให้ข้าพเจ้ารู้จักรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม เริ่มจากเรื่องเล็กๆ ในชีวิตประจำวัน” - “ขอให้ข้าพเจ้ามีสติ เลือกทำสิ่งที่ดี ไม่ทำร้ายตนเองและผู้อื่น” พูดแบบนี้แล้วรู้สึกว่าไม่ใช่แค่ขอให้สิ่งไม่ดีลอยไป แต่เราก็สัญญากับตัวเองว่าจะไม่สร้างสิ่งเดิมซ้ำ เรื่องกระทงเอง ถ้าเลือกได้เราจะใช้กระทงวัสดุธรรมชาติ หรือแบบขนมปังในพื้นที่ที่เขารองรับจริงๆ และเก็บธูปเทียนให้เรียบร้อยก่อนปล่อยลงน้ำ เพื่อให้การ “ขอขมา” สอดคล้องกับการกระทำด้วย แล้วตอนปล่อยกระทง เราจะมองแสงเทียนสักครู่ เหมือนย้ำคำอธิษฐานว่าอยากให้ทางชีวิตสว่างไสวขึ้นทีละนิด สุดท้าย ถ้าใครไม่สะดวกไปลอยกระทงที่แม่น้ำจริงๆ เราว่าการตั้งจิตอธิษฐานที่บ้านก็ทำได้เหมือนกัน จุดเทียนเล็กๆ หรือพนมมือหน้าถ้วยน้ำสะอาด แล้วกล่าวบทขอขมา-ขอให้ความทุกข์โศกโรคภัยลอยไป และให้สิ่งดีงามไหลเวียนกลับมา ความสำคัญอยู่ที่ความตั้งใจและการเริ่มทำความดีต่อเนื่องหลังจากคืนนั้นมากกว่า