แด่คนที่ออกมาสร้างชีวิตที่เมืองนอกทุกคน

…UAE รอบที่2 ตอนนี้ครึ่งปีแล้ว ถามว่าคิดถึงไทยไหม “โคตร” มันไม่มีใครอยากออกจากประเทศตัวเอง มาเสี่ยงบ้าบออะไรหรอกครับ ผมพูดแทนทุกคนเลย แต่เพราะเหตุปัจจัยหลายๆอย่างในประเทศ ทำให้หลายๆคนไม่สามารถเดินหน้าต่อไปได้ เค้าต้องข้ามน้ำข้ามทะเลกันไปหาทางรอดที่อื่น

…คนที่ไม่เคยได้ไปก็จะไม่เข้าใจ หรือแค่ไปเมืองนอกเพื่อเที่ยว ก็ยิ่งจะไม่เข้าใจหรอกครับ อย่างน้อยๆผมไปมา 4 ประเทศ กัมพูชา / เกาหลี / ญี่ปุ่น / UAE ทุกครั้งที่เจอคนไทยด้วยกัน ถ้าเริ่มสนิทหน่อย ก็จะถามลึกนิดว่ามาทำอะไร ทำไมออกมา คำตอบคือ “ประเทศเรา หนู/ผม/กู ทำอะไรไม่ได้เลย” อย่าไปมองเค้ากระจอกนะครับ คนเหล่านี้เก่งเหี้..ๆ ทุกคน เพียงแค่ สถานที่ที่เค้าอยู่ มันไม่สามารถใช้สกิลของเค้าได้ ไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไรก็ตาม และไม่สามารถดำรงค์ชีพ และแบกภาระทั้งหมดได้ แต่พอมาอยู่เมืองนอก ทุกคนมีรอยยิ้ม เพราะทำได้ตามเป้าหมายคือ “แบกครอบครัว และความรับผิดชอบได้”

…แต่สิ่งนึงที่ผมเห็นจากพวกเค้าทุกคนคือ “คิดถึงบ้าน” ……🥺 มันออกมาจากแววตาและการพูดคุย ไม่ต่างกันเลย ผมก็คิดถึงบ้าน เราซื้อบ้าน / มีครอบครัว / มีพ่อแม่ญาติพี่น้อง ซึ่งเค้าสบายดีกับการเสียสละที่เราออกมาและส่งความสุขกลับไปให้ แต่ไม่มีใครรู้ลึกๆ ทุกคน “โคตรคิดถึงบ้านเลย” บางคนไม่ได้กลับเป็นปีสองปี บางคน 4-5ปีแล้ว ผมหดหู่ชิบหาย อาจจะเพราะผมเป็น Home sick ด้วยตัวเอง พอฟังเรื่องคนอื่นเข้าหน่อย ก็ใจบาง ☺️

…แต่สุดท้าย ไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเราครับ แต่บ้านเราเสือ…ทำให้ชีวิตเค้าถูกใจไม่ได้ทั้งๆที่เป็นบ้านเราเอง

…เป็นกำลังใจให้คนไทยทุกคนที่ต้องออกห่างจากความสุขของตัวเองเพื่อมาใช้ชีวิต ที่ก็ไม่รู้ว่ามันจะมีดีหรือแย่ลงแค่ไหน ลุยต่อครับ แล้วสักวันเราจะกลับไปมีความสุขอยู่บ้านเรา และใช่… ผมด้วย 🙏🏻🥺