เคยรู้สึกไหมว่าเมื่อคนที่เราคิดถึงไม่ตอบแชต ความรู้สึกนั้นมันทำให้ใจเต้นแรงแบบไม่สามารถควบคุมได้? นี่คือสิ่งที่เรียกว่า "โรคคิดถึงขั้นรุนแรง" ซึ่งเป็นอาการที่ใครหลายคนอาจเผชิญโดยไม่รู้ตัว จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าอาการนี้จะเริ่มจากการที่เฝ้ารอข้อความหรือสัญญาณจากคนที่เราคิดถึงอย่างใจจดใจจ่อ เช่นเดียวกับที่ใน OCR ของบทความได้กล่าวถึงว่า เมื่อ "เธอไม่ตอบแชต" หรือส่งข้อความมาน้อยมากเพียงแค่คำเดียว ความรู้สึกคิดถึงก็จะก่อตัวและทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้สมาธิเรากระเจิงและหัวใจเต้นแรงบ่อยครั้ง สิ่งที่ช่วยได้มากในการรับมือกับอาการนี้คือการพยายามทำใจให้สงบและรักษาระยะห่างทางอารมณ์ ไม่ปล่อยให้ความคิดถึงครอบงำจนเกินไป ผมแนะนำให้หาเวลาทำกิจกรรมที่ชอบ เช่น การออกกำลังกาย การอ่านหนังสือ หรือการพูดคุยกับเพื่อนเพื่อคลายความเครียด อีกทั้งยังควรใช้เวลาในโลกโซเชียลอย่างมีสติ ไม่หวังที่จะได้รับข้อความตอบกลับตลอดเวลา เพราะบางครั้งข้อความที่ได้รับอาจจะเป็นแค่แจ้งเตือนขายของหรือโปรโมชันสักอย่างซึ่งไม่เกี่ยวกับความรู้สึกของเราเลย นอกจากนี้ การพูดคุยเปิดใจหรือแชร์ความรู้สึกกับคนใกล้ชิดก็ช่วยให้สะท้อนความรู้สึกออกมาและลดความเครียดลงได้มากเช่นกัน เพราะโรคคิดถึงขั้นรุนแรงไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องของใจแต่เกี่ยวข้องกับการควบคุมสมดุลของอารมณ์อย่างลึกซึ้ง สุดท้ายอยากบอกว่าความคิดถึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนต้องเจอ แต่ถ้าเริ่มรู้สึกว่ามันทำให้ชีวิตประจำวันเสียสมดุลหรือสร้างความทุกข์มากเกินไป ไม่ควรนิ่งนอนใจ ควรหาวิธีปรึกษาผู้เชี่ยวชาญหรือคนที่สามารถช่วยได้ เพื่อให้เรากลับสู่สภาวะปกติได้อย่างรวดเร็วและมีความสุขกับชีวิตในทุกวันมากขึ้น