อาถรรพ์วังเวียง

#เรื่องนี้เป็นความเชื่อส่วนบุคคล #โปรดใช้จักรยานในการอ่าน

ประมาณปี 2558 ผมกับเพื่อนๆ 4คน หญิง 3 และผม ชาย1 ได้มีโอกาสไปเที่ยวที่วังเวียงประเทศลาว เช้าอีกวันเราได้ เช่ารถมอเตอร์ไซค์ ขับไปขึ้นเขา ผาเงิน (Pha Ngeun) ตามรีวิว พอถึงมันเงียบมากไม่มีนทท.เลย มีแค่เรา 4 คนเท่านั้น อากาศยามเช้า มีหมอก คลุม พวกเราไม่คิดอะไรมาก แต่ก็มีเพื่อนคนนึงพูดว่า ดูวังเวงน่ากลัวอยู่นะมึง กูไม่อยากขึ้นเลย อีกคนเสริม รีวิวว่าคนมาเยอะ ไหนไม่มีคนเลยวะ ผมผู้ไม่เคยอ่านรีวิว ก็เลยบอก เงียบๆแบบนี้ก็ดีไม่ต้องฟังเสียงใคร พูดจบก็พากันเดินขึ้น หนทางไม่เชิงว่าจะเดินง่าย แต่ก็ไม่ยาก เดินไปได้ครึ่งทาง อีกสองสาวบอกไม่ไหว ปวดท้อง ข้าศึกมา จะลงไปหาห้องน้ำ ผมกับเพื่อนขาลุยอีกคนเลยบอก งั้นฉันจะขึ้นไปกันต่อ เจอกันข้างล่างนะ ไหนๆมาแล้วต้องเอาให้สุด ขึ้นไปเจอศาลาที่พักชมวิวก่อนถึงยอด ผมก็นั่งพักถ่ายรูปกันเรื่อยๆ จนถึงยอกเขา ซึ่งไม่กว้างมากนักประมาณ30ตารางเมตรได้(ประมาณ แต่ไม่กว้างมาก)เพื่อนก็ชี้ให้ดูอีกผาหนึ่งที่มีรถมอเตอร์ไซค์ด้านบน เราเก็บรูปชมบรรยากาศกาศอยู่พอสมควร เราจึงชวนกันกลับ แต่เราเดินวนบนนั้น3-4รอบกลับหาทางลงไม่เจอ เรามายืนปรึกษากัน ตอนเรามาหินทางเข้ามันเป็นลับแล (ประตูซ้อนกัน) เราก็ว่าทำไมเราหาไม่เจอ จำได้ว่าทางนี้นะ เราเริ่มมองหน้ากัน สักพัก ตาผมมองไปเห็นเป็นทางลาด บอกเพื่อนนั่นไงทางลง เพื่อนบอกเออน่าจะใช่ ชะโงกไปเป็นลานโล่งอยู่ข้างล่างเลย เราเลยเดินลงไป เพื่อนผมเดินตาม ได้สัก5เมตร ผมหยุด แล้วมองไปข้างหลัง ตรงหน้าผ้ามีศาลไม้เล็กๆใกล้พังมีมาลัยดอกไม้อยู่เต็ม เลยคิดในใจตอนมาไม่มีนี่ เพื่อนผมเลยเดินแซงไป ผมบอก "เธอหยุดก่อน" นางบอกหยุดทำไม ข้างล่างเป็นลานแล้ว พร้อมจับข้อมือผมดีงลงตามไป ผมชะโงกมองลงไปเห็นเป็นเหว จึงดึงมือขึ้น นางก็ฉุดผมลงอีก "เร็ว นี่ถึงแล้ว" ผมบอกดูดีๆนั่นมันเหว นางบอก "ลานโล่ง จะว่าเหวได้ไง" ผมโบ้ยปากไปทางศาล พร้อมตามองไป นางหยุด มองศาลแบบตกใจ แล้วมองตาผม ผมบอกเชื่อฉัน พร้อมดึงมือนางขึ้น นางตามมาอย่างรวดเร็ว จนเราถึงจุดที่เราเริ่มต้นอีกครั้ง ผมไม่ได้ใส่พระ ไม่มีเครื่องราง แต่ผมจะเลี้ยงกุมารทองที่ผมได้มาจากมือของหลวงปู่แย้มวัดสามง่ามมาใช้ขายของ ป้องกันภัย ผมเรียก กุมารทองผมให้หาทางลงให้ผม อยู่ดีๆตาผมเหลือบไปทางขวาแล้วจูงเพื่อนบอกนั่นทางลง เพื่อนผมเดินตาม เราลงได้จริงๆ เรารีบเดินจนถึงรถ ขับรถกลับแล้วไปเล่ากันที่ห้อง เพื่อนผมบอกว่าตอนลงผิดครั้งแรก ขอพระหลักเมืองให้ช่วย ทำไมเรายังลงผิดผมบอก นี่มันไม่ใช่ประเทศไทยที่ท่านดูแลนี่ เพื่อนผมพยักหน้า แล้วผมก็บอกว่าผมขออะไรให้ช่วย #เพื่อนบอกมันจะเอาเรา