จากพระบรมราโชวาทของในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่ว่า "ทําอะไรต้องพอเพียง พอประมาณ ไม่สุดตรงไม่โลภ" นั้น ถือเป็นแนวคิดที่ทรงคุณค่าและยังคงสามารถนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันของเราทุกคนได้อย่างดี ในความจริง เราทุกคนมักมีความต้องการในชีวิต แต่ถ้าเรารู้จัก "โลภน้อย" และอยู่อย่างพอประมาณ ก็จะสามารถลดความขัดแย้งและความเบียดเบียนผู้อื่นได้อย่างมากมาย ตัวอย่างง่ายๆ ในสังคมปัจจุบันคือการบริโภคอาหาร การจับจ่ายใช้สอย หรือการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ หากเรามีวิธีคิดแบบพอเพียงนี้ ก็จะช่วยให้เกิดความยั่งยืนและความสมดุลในวงสังคมและระบบนิเวศ ผมเคยนำแนวคิดนี้ไปปรับใช้ในการจัดการเงินส่วนตัว โดยกำหนดวงเงินใช้จ่ายในแต่ละวันอย่างพอประมาณ ไม่ฟุ่มเฟือยจนเกินไป ทำให้มีเงินออมและมีความสุขกับทุกอย่างที่มี โดยไม่รู้สึกอึดอัด เช่นเดียวกับการทำงานหรือความสัมพันธ์กับคนรอบข้างที่ไม่ได้หวังสูงมากเกินไป แต่เน้นไปที่ความพอดี เราสามารถอยู่กับสิ่งที่มีได้อย่างสงบและมีความสุข นอกจากนั้น แนวทาง "ไม่สุดตรงไม่โลภ" ยังช่วยลดปัญหาความเห็นแก่ตัวและความอยากได้อยากมีที่เกินพอดีในสังคมได้อีกด้วย ซึ่งหากทุกคนช่วยกันนำมาใช้ ก็จะเกิดสังคมที่ปรองดองและมีความสุขร่วมกันอย่างแท้จริง ดังนั้น คำสอนจากในหลวงรัชกาลที่ 9 จึงไม่ใช่เพียงคำพูด แต่เป็นแนวทางชีวิตที่ควรค่าแก่การเรียนรู้และปฏิบัติจริงในทุกยุคสมัย