หลายครั้งในชีวิตเมื่อเราไม่มีเส้นทางชัดเจนเหมือนการไม่มี GPS คอยชี้นำ เราก็ต้องเรียนรู้ที่จะหลงทางและก้าวผ่านความสับสนเหล่านั้นไปเอง แม้จะรู้สึกอ่อนแอหรือท้อแท้ แต่การที่เราได้ลองหลงทางบ้าง กลับช่วยเปิดโอกาสให้เราได้ค้นพบตัวเองในรูปแบบที่แตกต่างออกไป จากประสบการณ์ของคนที่ต้องทำงานในโรงงานและใช้ชีวิตในจังหวัดเล็กๆ อย่างลำพูนหรือแพร่ ความรู้สึกผิดหวังและความกังวลใจหลายอย่างเป็นเรื่องธรรมดา ชีวิตบางครั้งก็เหมือนไม่มี GPS มีแต่ความไม่แน่นอน แต่ในความไม่แน่นอนนั้นเอง เรากลับได้รู้จักความแข็งแกร่งและความรักในตัวเองมากขึ้น สำหรับแม่ลูกหนึ่งอย่างฉัน การต้องรับผิดชอบทั้งงานและครอบครัวท่ามกลางความรู้สึกหลงทาง เรียกได้ว่าเป็นบททดสอบที่หนักหนา แต่เมื่อผ่านมันไปได้ เราจะพบความสุขที่มากขึ้นและความภูมิใจในทุกก้าวที่เดินมาตลอด เรื่องราวเหล่านี้เหมาะสำหรับใครที่กำลังรู้สึกว่าไม่มีแผนที่ชีวิต หรือกำลังเผชิญความไม่แน่นอน ลองเปิดใจรับประสบการณ์เหล่านี้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของการเจริญเติบโตและการค้นหาตัวเอง แล้วคุณจะพบว่าการหลงทางนั้นบางครั้งก็เป็นเรื่องปกติและจำเป็นต่อชีวิตจริงๆ