🤲🤲🦋

บางวันเราพูดไม่ออกว่าทำไมเรื่องนี้ต้องเกิดกับเรา หรือทำไมคนที่เราห่วงถึงต้องเจออะไรหนักๆ ฉันเลยชอบประโยคที่ว่า “ฝากอัลลอฮฺดูแลเธอ ฝากเธอดูแลตัวเอง” เพราะมันเหมือนเป็นการวางใจ (ตะวักกุล) แบบอ่อนโยน—เราทำส่วนของเราให้ดีที่สุด แล้วฝากส่วนที่เกินกำลังไว้กับอัลลอฮฺ สำหรับฉัน ประโยคนี้ไม่ได้แปลว่า “ไม่ต้องทำอะไรแล้วปล่อยไป” แต่แปลว่าเรายังต้องดูแลตัวเองจริงๆ เช่น กินข้าวให้ครบ นอนให้พอ ลดการโหมงาน/โหมคิด และพยายามอยู่กับคนหรือสิ่งแวดล้อมที่พาใจไปทางดี เวลาส่งคำนี้ให้ใคร ฉันจะตั้งใจให้เขารู้ว่า “เธอไม่ได้อยู่คนเดียว” และฉันก็หวังให้เขารักษาตัวเองด้วย สิ่งที่อัลลอฮฺกำหนดให้เกิดขึ้นกับเรา…มักมีเหตุผลในตัวมันเองเสมอ บางเรื่องคือบททดสอบ—เพื่อให้เราได้ฝึกอดทน ฝึกยืนให้มั่นตอนใจสั่น บางเรื่องคือการปลอบใจ—เหมือนมีเหตุการณ์เล็กๆ ที่ทำให้เราหยุดร้องไห้ได้ หรือมีคนมาเตือนให้พัก บางเรื่องคือการตักเตือน—ให้เรากลับมาตั้งหลัก ทบทวนว่าเราหลงลืมอะไรไปหรือเปล่า เวลาฉันผ่านช่วงหนักๆ จะลองทำ 3 อย่างนี้ควบคู่กับประโยคนี้ 1) หายใจลึกๆ แล้วซิกรฺ/ดุอาอ์สั้นๆ ให้ใจช้าลง ก่อนจะตอบโต้หรือตัดสินใจ 2) เขียนระบาย 5 บรรทัด: วันนี้เจออะไร รู้สึกอะไร ต้องการอะไร และพรุ่งนี้จะดูแลตัวเองอย่างไร 3) ตั้ง “ก้าวเล็กๆ” ที่ทำได้จริง เช่น เดินรับแดด 10 นาที จัดห้องมุมเล็กๆ หรือทักไปหาเพื่อน/ครอบครัวหนึ่งคน ถ้าคุณกำลังจะส่งคำว่า “ฝากอัลลอฮฺดูแลเธอ ฝากเธอดูแลตัวเอง” ให้ใคร ลองเติมอีกประโยคสั้นๆ จากใจ เช่น “ถ้าวันไหนไม่ไหว ทักมาได้นะ” หรือ “อย่าลืมกินข้าวและพัก” มันทำให้คำฝากนั้นจับต้องได้มากขึ้น สุดท้าย หน้าที่ของเราคืออดทน เรียนรู้ และก้าวต่อไป…ด้วยหัวใจที่ยึดมั่นในศรัทธา วันไหนอ่อนแรงก็ไม่เป็นไร แค่ค่อยๆ ประคองตัวเอง แล้วฝากที่เหลือไว้กับอัลลอฮฺ