เรื่องของคลังแสงที่นายหมิงเฉินซันมีนั้น เป็นเรื่องที่ซับซ้อนและน่าสนใจมาก เนื่องจากไม่ใช่แค่อาวุธสงครามธรรมดาแต่ยังมีการตรวจสอบพบว่าอาวุธบางส่วนเป็นของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่มีใบอนุญาตปืน (ใบ ป.4) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าอาวุธเพื่อใช้งานส่วนตัวนี้ผ่านกระบวนการถูกต้องในบางขั้นตอน แต่ในขณะเดียวกันมีการขายทอดตลาดและลักลอบออกสู่ตลาดมืดทำให้เกิดคำถามถึงความมั่นคงและความโปร่งใสของการจัดการกับอาวุธเหล่านี้ นอกจากนั้นยังพบว่า กระสุนที่ถูกตรวจสอบนั้นเป็นของกองทัพบกไทย ผลิตโดยกรมสรรพาวุธทหารบก ซึ่งหมายความว่าอาวุธและกระสุนส่วนนี้ถูกใช้ในราชการทหารเท่านั้นและไม่ควรจะมีการจำหน่ายในตลาดทั่วไป การที่มันหลุดออกมาและเกี่ยวข้องกับเครือข่ายที่เชื่อมโยงกับตำรวจและทหารเป็นเรื่องที่ตำรวจต้องเร่งสอบสวนอย่างจริงจัง จากประสบการณ์ของหลายคน การติดตามเส้นทางตลาดมืดของอาวุธ หรือการขายจำนำปืนในสังคมไทย มักพบช่องโหว่ในระบบการควบคุมปืนและการตรวจสอบเจ้าของเดิม การที่เจ้าหน้าที่ตำรวจเจ้าของปืนยอมรับว่าเคยครอบครองจริง และอาวุธถูกขายทอดตลาดไปแล้ว แต่ยังมีการใช้เป็นหลักฐานในการขยายผลคดี อาจสะท้อนถึงปัญหาเรื่องการจัดการอาวุธและการดูแลอุปกรณ์ราชการที่ต้องมีความเข้มงวดยิ่งขึ้น ในภาพรวม กรณีนี้ไม่ใช่เพียงแค่คดีอาวุธสงครามธรรมดา แต่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงและเสถียรภาพของประเทศ ซึ่งจำเป็นต้องขยายผลอย่างรอบคอบ เพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีการแทรกแซงหรือการใช้ประโยชน์ผิดประเภทจากทรัพยากรของกองทัพและตำรวจ การตรวจสอบให้ชัดเจนว่าของเหล่านี้หลุดออกมาจากไหน และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องเป็นใครบ้าง จึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะช่วยเสริมความน่าเชื่อถือและสร้างความปลอดภัยให้กับสังคมโดยรวม