BY KRITTONE Trust Quote

ช่วงหนึ่งที่ฉันทำงานเป็นทีมจริงจังมากๆ (ทั้งโปรเจกต์งานและเรื่องส่วนตัว) ฉันเพิ่งเข้าใจว่า “ความเชื่อใจ” ไม่ได้แปลว่าเชื่อทุกอย่างแบบหลับหูหลับตา แต่คือความสบายใจที่ไม่ต้องคอยระแวงกันเอง เพราะพอเริ่มระแวง เมื่อไหร่พลังงานที่ควรเอาไปสู้กับปัญหาข้างนอก ก็จะถูกเผาไปกับการจับผิดคนในทีมแทน ฉันชอบเปรียบเทียบทีมเหมือน “โซ่” มากๆ โซ่ที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่โซ่ที่มีห่วงสวยที่สุดหรือเงาที่สุด แต่คือโซ่ที่ทุกข้อต่อ “ถูกถักทอด้วยความเชื่อใจ” ถ้าห่วงหนึ่งไม่ซื่อสัตย์ หรือพูดไม่ตรงกับการกระทำ ต่อให้คนอื่นเก่งแค่ไหน โซ่ทั้งเส้นก็เสี่ยงขาดอยู่ดี ถ้าใครกำลังหาแคปชั่นเชื่อใจหรือคำคมความเชื่อใจไว้โพสต์ ฉันมักเลือกประโยคที่สั้นแต่ชัด และสื่อสาร “ขอบเขต” ด้วย เพราะความเชื่อใจที่ดีควรมีความคาดหวังที่ตรงกัน ลองหยิบไปใช้ได้เลย: - “ความเชื่อใจคือทุนที่ใช้แล้วหมดได้ ถ้าไม่รักษา” - “ไว้ใจได้ ไม่ต้องเก่งที่สุด แต่ต้องจริงใจที่สุด” - “ทีมที่ไปไกล คือทีมที่ไม่ต้องหันหลังมาระแวงกัน” - “โซ่จะเหนียวแค่ไหน ขึ้นอยู่กับข้อต่อที่ซื่อสัตย์แค่ไหน” - “ไม่ขอคนเพอร์เฟกต์ ขอคนที่พูดแล้วทำ” อีกอย่างที่ฉันใช้เช็ก “ความไว้ใจ” ก่อนทุ่มเทเวลา/เงิน/แรงกับโปรเจกต์ใหญ่ คือเช็กจากพฤติกรรมเล็กๆ ที่ทำซ้ำๆ เช่น 1) พูดแล้วทำได้แค่ไหน: นัดหมาย ตอบแชต ส่งงาน ตรงเวลาไหม 2) กล้ารับผิดไหม: ทำพลาดแล้วโทษคนอื่น หรือแก้ไขอย่างตรงไปตรงมา 3) ให้เครดิตคนอื่นหรือเปล่า: เวลางานสำเร็จ เขายกเครดิตให้ทีม หรือเอาไปคนเดียว 4) ซื่อสัตย์เรื่องผลประโยชน์: แบ่งหน้าที่/เงิน/คอมมิชชั่นชัดเจนไหม สุดท้าย ถ้ากำลังลังเลว่าควรไว้ใจใครดี ฉันจะถามตัวเองด้วยคำถามเดียวที่ตรงมากๆ: “ถ้าวันนี้เกิดเรื่องยากที่สุด เรากล้าฝากหลังให้เขาไหม?” ถ้าคำตอบยังไม่ชัด อาจยังไม่ต้องทุ่มสุดตัวก็ได้ เพราะความเชื่อใจต้องค่อยๆ สร้างจากความซื่อสัตย์ที่ทำให้เห็นจริงในทุกวัน