คนใต้ แหลงใต้

ถ้าเพิ่งเริ่มทำความเข้าใจ “แหลงใต้” (พูดภาษาใต้) บอกเลยว่าฟังครั้งแรกอาจงงนิดนึง เพราะสำเนียงเร็ว คำสั้น และมีคำเฉพาะเยอะมาก แต่พอฟังบ่อย ๆ จะเริ่มจับคำได้เอง เราแนะนำให้เริ่มจาก “คำลงท้าย/คำอุทาน” ก่อน เพราะได้ยินบ่อยสุดและช่วยให้เดาความรู้สึกของประโยคได้ทันที คำแหลงใต้ที่เจอบ่อย + ใช้ยังไง 1) “หม้าย/ม่าย” = ไหม (ใช้ถาม) - ตัวอย่าง: “กินข้าวแล้วหม้าย?” = กินข้าวแล้วไหม? 2) “หรอย” = อร่อย/ดีมาก - “แกงส้มร้านนี้หรอยแรง!” = อร่อยมาก 3) “แรง” = มาก/สุด ๆ (ใช้ขยาย) - “ฝนตกแรง” = ฝนตกหนักมาก 4) “แล” = ดู/มอง/เห็น (แล้วแต่บริบท) - “แลทางให้หน่อย” = ดูทางให้หน่อย 5) “หลบบ้าน” = กลับบ้าน - “เย็นนี้หลบบ้านก่อนนะ” = เย็นนี้กลับบ้านก่อน 6) “ไหร/ไหร้” = อะไร - “เอาไหรดี?” = เอาอะไรดี? 7) “นิ/นุ้ย/ตะ” (บางพื้นที่) = คำลงท้ายให้ฟังนุ่มนวล/กันเอง คล้าย “นะ/ล่ะ” - “ไปด้วยกันนิ” = ไปด้วยกันนะ ทริคเวลาเจอคนแหลงใต้แล้วฟังไม่ทัน - ขอให้เขาพูดช้าลงได้เลย ไม่ต้องเขิน: “พูดช้า ๆ หน่อยได้หม้าย” - จับคำสำคัญ เช่น กิน/ไป/ทำ/อยู่/ที่ไหน แล้วเดาความหมายจากสถานการณ์ - ถ้าเป็นคำเฉพาะพื้นที่ ให้ถามตรง ๆ จะได้คำแปลที่ถูก เพราะแต่ละจังหวัดใต้มีคำต่างกัน (เช่น พัทลุง นครฯ สงขลา ภูเก็ต สำเนียงและคำอาจไม่เหมือนกัน) อีกอย่างที่ช่วยมากคือเวลาเดินทาง เรามักได้ยินคนคุยกันตามทางแยก/ป้ายบอกทาง เช่นแถวที่ว่าการอำเภอ วัด/ศาลเจ้า หรืออนุสาวรีย์ต่าง ๆ พอฟังบ่อย ๆ แล้วจะคุ้นกับจังหวะภาษาเอง ถ้าอยากฝึกไว ลองเริ่มจากประโยคสั้น ๆ ที่ใช้ทุกวัน เช่น “อยู่ไหนหม้าย”, “ทำไหรอยู่”, “หิวข้าวแล้วหม้าย” แล้วค่อยเพิ่มคำศัพท์ทีละนิด รับรองว่าไม่นานก็เริ่มแหลงใต้ได้แบบธรรมชาติ