เมื่อผมเริ่มเรียนภาษาอังกฤษจากศูนย์ ผมพบว่าการอ่านได้อย่างเดียวยังไม่พอจริงๆ เพราะสิ่งสำคัญกว่าคือความเข้าใจในความหมายของข้อความ ไม่ใช่แค่จดจำคำศัพท์แบบผิวเผิน ในช่วงแรก ผมมักจะทำหลายอย่างพร้อมกัน เช่น อ่านหนังสือไปพลางตอบข้อความโทรศัพท์ไปด้วย ซึ่งอาจดูเป็นการใช้เวลาที่ดี แต่จริงๆ แล้วจากงานวิจัยด้านวิทยาศาสตร์สติปัญญา (cognitive science) พบว่ามนุษย์ไม่สามารถทำงานคิดหลายอย่างพร้อมกันได้เต็มที่ สมองจะต้องสลับความสนใจไปมา ซึ่งใช้เวลาและพลังงานมาก แถมยังทำให้เกิดความผิดพลาดได้ง่ายขึ้น การเปลี่ยนแปลงของการโฟกัสนั้นแม้จะรวดเร็ว แต่ใช้พลังงานสมองมาก และเมื่อลองทำ multitasking เช่นอ่านหนังสือไปพร้อมตอบแชท จะทำให้เข้าใจเนื้อหาน้อยลงและเกิดความเหนื่อยล้าทางสมองได้ การเรียนภาษาจึงควรจัดสรรเวลาที่มีสมาธิอย่างเต็มที่โดยไม่ถูกรบกวน เพื่อให้สมองสามารถประมวลผลและจดจำข้อมูลได้ดีที่สุด นอกจากนี้ ผมแนะนำให้ฝึกอ่านและทบทวนเนื้อหา พร้อมตั้งคำถามกับตัวเองเวลาอ่าน เช่น "แปลว่าอะไร?" หรือ "เนื้อหาส่วนนี้บอกอะไรถึงเรา?" ซึ่งจะช่วยเพิ่มการเข้าใจและเชื่อมโยงความรู้ อีกทั้งการหยิบจับตัวอย่างจากชีวิตจริงหรือข้อความในรูปภาพ เช่นประโยคที่เราสนทนาในแชท จะช่วยให้การเรียนภาษามีความเป็นธรรมชาติและน่าจดจำมากขึ้น ในที่สุดการเรียนภาษาไม่ใช่แค่การอ่านไปเรื่อยๆ แต่เป็นการโฟกัส ต่อยอดความเข้าใจ และการฝึกฝนอย่างตั้งใจ เริ่มที่ศูนย์สามารถไปได้ไกลถ้าเรามีแนวทางและจิตใจที่มุ่งมั่น