ส่วนตัวผมไม่เคยใจชอบแมวมากนัก เหมือนกับที่หลายคนอาจรู้สึกว่าการเลี้ยงแมวไม่ได้เป็นสิ่งจำเป็นในชีวิต แต่เมื่อได้เจอกับแมวจรตัวหนึ่งในเวลาที่ดูเหมือนจะเหมาะสมและน่าคิด สิ่งนี้ทำให้ผมเริ่มเปิดใจและมองเห็นความหมายลึกซึ้งมากขึ้น คำว่า “ไม่มีคำว่าบังเอิญ” ดูเหมือนจะตรงกับสถานการณ์นี้อย่างมาก เพราะแมวตัวนั้นไม่ได้แค่มาอยู่ตรงหน้าเท่านั้น แต่กลับสอนให้ผมเห็นความสำคัญของการให้โอกาสและการเชื่อมต่อกับสิ่งต่าง ๆ รอบตัว แมวจรที่มาหาไม่ใช่แค่สัตว์ที่ถูกปล่อยปละละเลย แต่เป็นเหมือนเพื่อนร่วมทางที่ช่วยเติมเต็มมุมมองชีวิตและตัวตนของผม จากประสบการณ์นี้ ผมได้เรียนรู้ว่า ตัวตนของเราไม่ได้ถูกกำหนดจากสิ่งใหญ่โตเสมอไป แต่บางครั้งมันถูกสร้างขึ้นจากช่วงเวลาหรือเหตุการณ์เล็ก ๆ ที่ดูเหมือนไม่มีอะไรสำคัญเลย นี่คือสิ่งที่ผมเรียกว่าการ ‘ตัวตนสร้างได้’ แม้แต่สิ่งที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันก็กลับสามารถเปลี่ยนแปลงและเติมเต็มความหมายในใจได้อย่างน่าแปลกใจ ผมอยากแนะนำให้ทุกคนลองเปิดใจรับสิ่งใหม่ ๆ รอบตัวอย่างใจเย็นและไม่ตัดสินล่วงหน้า ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง หรือเหตุการณ์เล็ก ๆ ในชีวิต เพราะมันอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการค้นพบตัวตนที่แท้จริง รวมถึงการพัฒนาตนเองในแบบที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยทีเดียว สุดท้ายนี้ การเจอแมวจรในเวลาที่เหมาะสมอาจเป็นเรื่องบังเอิญในสายตาคนอื่น แต่มันเป็นบทเรียนที่ชัดเจนสำหรับผมว่า "ไม่มีคำว่าบังเอิญ" จริง ๆ ครับ