ในชีวิตประจำวัน ผมค้นพบว่าการตามหาความสุขอย่างจริงจังกลับทำให้เราเครียดและผิดหวังมากขึ้น ความสุขแท้จริงไม่ได้มาจากการรอให้เหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น แต่เป็นการเปิดใจยอมรับและเห็นคุณค่าในช่วงเวลาปัจจุบันที่เราใช้ชีวิตอยู่ ความสุขจึงเปรียบเสมือนขุมพลังที่ช่วยให้เรามีพลังใจและกำลังใจในการก้าวผ่านอุปสรรคต่าง ๆ เมื่อเราหยุดพยายามหาความสุขจนเกินไป เราจะเริ่มเห็นและชื่นชมสิ่งเล็ก ๆ รอบตัวมากขึ้น เช่น รอยยิ้มของคนรอบข้าง ความอบอุ่นที่เกิดขึ้นในครอบครัว หรือแม้แต่ความสำเร็จเล็ก ๆ ในแต่ละวัน การมองโลกในแง่ดีและการฝึก mindfulness ช่วยให้เรารับรู้และเข้าใจตัวเองได้ดียิ่งขึ้น ผมเชื่อว่าการให้ความสำคัญกับความสุขในระหว่างทาง จะสร้างชีวิตที่สมดุลและมีความหมายมากกว่าเดิม เลิกคิดว่าความสุขคือรางวัลที่จะได้เมื่อถึงเป้าหมาย แต่ให้ถือว่าความสุขคือแรงขับที่จะทำให้เราไปถึงเป้าหมายได้โดยไม่รู้สึกเหนื่อยหรือท้อแท้