บรรเลงดนตรีไทย กิจกรรมวันวิชาการ โรงเรียนนาบอน ปีการศึกษา 2568 #ครูมิม #ครูดนตรีไทย #จะเข้

ปีนี้งานวันวิชาการของโรงเรียนนาบอน คึกคักตั้งแต่เช้าเลยค่ะ เราเลือกจัด “ดนตรีไทยบรรเลง” ไว้หน้าบูธกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ เพื่อให้คนเดินงานได้ยินเสียงเพลงไทยเดิมแบบใกล้ๆ ได้ทั้งความสนุกและความเป็นไทยไปพร้อมกัน พอเริ่มบรรเลงจริงๆ ผู้ปกครองและน้องๆ แวะมาดูเรื่อยๆ ทำให้เด็กๆ มีกำลังใจมาก สำหรับคนที่กำลังสนใจเรื่อง “เล่นดนตรีไทย” หรืออยากให้นักเรียนเริ่มเล่นแบบเป็นระบบ เราว่าการเตรียมตัวก่อนขึ้นแสดงสำคัญมากค่ะ อย่างแรกคือจัดตำแหน่งเครื่องดนตรีให้เหมาะกับพื้นที่บูธ—จะเข้ควรมีที่วางมั่นคง นั่งแล้วไม่ลื่น ขิมต้องจัดให้อยู่ในระดับมือที่ตีได้ถนัด ส่วนระนาดเอกให้เว้นระยะไม่ชนทางเดิน และเตรียมผ้ารอง/ยางกันลื่นเล็กน้อย เผื่อพื้นเรียบเกินไป อีกจุดที่ช่วยให้งานออกมาดีคือการซ้อม “ฟังกันและกัน” ไม่ใช่ซ้อมเฉพาะท่อนของตัวเองค่ะ ตอนซ้อมรวม เราเน้นให้เด็กฟังจังหวะหลักจากกลอง/โทน แล้วค่อยประคองทำนองของระนาดเอก ขิม และจะเข้ให้ไปทางเดียวกัน ถ้าบางช่วงเสียงบูธดังหรือคนเดินผ่านเยอะ เราจะย้ำให้เล่นชัด แต่ไม่เร่งจังหวะ เพื่อให้เพลงนิ่งและน่าฟัง หลายคนค้นหาคำว่า “กรับ ดนตรีไทย” บ่อยๆ กรับเป็นเครื่องให้จังหวะที่ช่วยคุมความพร้อมเพรียงได้ดีมากค่ะ ถ้าเป็นมือใหม่ เราแนะนำให้เริ่มจากการนับ 1-2-3-4 แล้วเคาะให้ตรงก่อน จากนั้นค่อยฝึกเข้ากับท่อนง่ายๆ ของเพลงไทยเดิม จะช่วยให้เด็กเข้าใจ “จังหวะ” และการรอคิวเข้าท่อน ไม่ตื่นเวทีง่าย เคล็ดลับเล็กๆ สำหรับการแสดงในโรงเรียนคือเตรียมอุปกรณ์สำรอง เช่น ไม้ตีขิม/ระนาดเผื่อ 1 คู่ เชือก/เทปสำหรับติดป้ายชื่อ และผ้าสำหรับเช็ดมือ เพราะอากาศร้อนอาจทำให้มือเหงื่อออก เล่นยากขึ้น สุดท้าย เราชอบมากเวลามีนักเรียนตั้งใจนั่งประจำเครื่องดนตรีไทยแล้ว “เล่นจนจบเพลง” ไม่ว่าจะเป็นจะเข้ ขิม ระนาดเอก หรือโทน ความภูมิใจจะอยู่ในแววตาเลยค่ะ ใครที่กำลังฝึกอยู่ อยากให้ค่อยๆ พัฒนาไปทีละนิด ซ้อมสั้นๆ แต่สม่ำเสมอ แล้ววันแสดงจริงจะสนุกเหมือนที่เราเจอในงานวันวิชาการครั้งนี้แน่นอนค่ะ