จากประสบการณ์ส่วนตัวและการสังเกต พบว่าการนอกใจในรูปแบบของ "การอยู่ด้วยกันแต่เหมือนไม่ใช่กัน" นั้น ถือว่าน่ากลัวมากกว่าการนอกใจที่มีตัวตนชัดเจน เช่น มีคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง เพราะมันค่อยๆ ทำลายความรู้สึกและความเชื่อใจอย่างเงียบๆ ความเย็นชาหรือการเพิกเฉยต่อคู่รักที่นอนเตียงเดียวกัน มักนำไปสู่ความเหินห่างทางอารมณ์ ซึ่งถ้าปล่อยทิ้งไว้นานจะกลายเป็นช่องโหว่ในความสัมพันธ์ที่ยากจะแก้ไข สิ่งที่ควรทำคือการสื่อสาร เปิดใจพูดคุยว่ารู้สึกอย่างไร เพื่อให้ทั้งสองฝ่ายเข้าใจถึงปัญหาและสามารถหาทางแก้ไขได้ หากรู้สึกว่าความรักไม่มีชีวิตชีวา เหมือนใช้ชีวิตเพียงลำพังในบ้านหลังเดียว แนะนำให้หากิจกรรมร่วมกัน หรือแม้แต่ขอคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญเพื่อฟื้นฟูความสัมพันธ์ เพื่อไม่ให้ความเย็นชาครอบงำใจและความรักไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ ในยุคที่ความสัมพันธ์เผชิญกับความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว การให้ความสำคัญกับความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ ภายในบ้านจึงสำคัญมากกว่าการมองหาใครด้านนอก เพราะบางครั้ง 'การไม่ใส่ใจ' ต่างหากที่เป็นการนอกใจที่น่ากลัวที่สุด